Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2009

Η συνωμοσία της διγλωσσίας

του Λάρκου Λάρκου

Πηγή: ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Μπορεί κανείς με σχετική ευκολία να διαγνώσει ότι στην ελληνοκυπριακή (Ε/Κ) κοινωνία υπάρχει μια συμπαγής τάση που επιθυμεί τη μη-λύση στο κυπριακό. Απορρίπτει τα ψηφίσματα του ΟΗΕ για ομοσπονδιακή λύση και προτιμά τη «λύση» του τύπου να μείνουμε όπως είμαστε. Δεν διαθέτει -πλην ελαχίστων εξαιρέσεων- τη δύναμη πει τις απόψεις της δημόσια, γι' αυτό και επέλεξε την πολιτική διγλωσσία: προβάλλει μια ουτοπική, ιδανική για τους Ε/Κ λύση, περίπου να επιστρέψουμε σε μια βελτιωμένη Ζυρίχη.
Επειδή αυτή δεν βρίσκει απήχηση στο διεθνές πεδίο, η τάση αυτή στην πράξη επιστρέφει στην πραγματική της προσέγγιση: υποτίθεται πως εμμένει στην «ιδανική λύση» και εφόσον αυτή δεν γίνεται αποδεκτή, τότε προτιμά το «όπως είμαστε».
Είναι πολύ ενδιαφέρον πόσο η τάση αυτή επιχειρεί να καταστρέψει, να ακυρώσει, να οδηγήσει σε αποτυχία τη σημερινή προσπάθεια που επιχειρούν οι Χριστόφιας-Ταλάτ (Talat). Δεν περιμένει, δεν κάνει λίγη υπομονή μέχρι την ολοκλήρωση του κύκλου. Πίσω από τη διγλωσσία της κρύβεται η επιθυμία για διατήρηση του σημερινού status quo γιατί τεράστια επιχειρηματικά συμφέροντα έχουν εδώ και δεκαετίες αναπτύξει τη δική τους λογική και προτιμούν τη συντήρηση μιας κατάστασης πραγμάτων που πιστεύουν ότι προωθεί τα οικονομικά κεκτημένα τους.
Πάνω σε αυτή την πίστη επιχειρούν να διαμορφώσουν μια λαϊκή βάση, ένα τμήμα πολιτών που εν ονόματι της ιδανικής λύσης, να παραμείνει δίπλα στο μέρος εκείνων των δυνάμεων του οικονομικού κατεστημένου που συνειδητά θέλει διχοτόμηση.
Αυτή η προσπάθεια παίρνει διαρκώς και πιο επιθετικές θέσεις: από την άρνηση του ρόλου του ΟΗΕ στο κυπριακό μέχρι την επιθετική ρητορεία, από την διαρκή πίεση στον διαπραγματευτή της Ε/Κ πλευράς μέχρι την συστηματική διαστρέβλωση θέσεων της Ε/Κ πλευράς ή εγγράφων του ΟΗΕ.
Πίσω από την κατασκευασμένη «θεωρία συνωμοσίας» (ότι η Κύπρος έπεσε ή είναι θύμα ξένων εχθρών), βρίσκεται η προσπάθεια να προσελκύσουν πολίτες που πιθανό να προσέξουν περισσότερο αυτή την συνθηματολογία.
Κανένας κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) δεν βρίσκεται υπό διωγμό: κάθε κράτος δημιουργεί ή αποτυχαίνει ανάλογα με τις ικανότητες της πολιτικής του ηγεσίας να δημιουργήσει πλειοψηφίες υπέρ του, να μένει θεατής ή να κινητοποιήσει την ΕΕ για να επιτύχει μεγάλους ευρωπαϊκούς στόχους.
Γι' αυτό είμαστε μέλη: για να προωθούμε τις δικές μας υποθέσεις μέσα σε πλαίσιο ανάπτυξης κοινών ευρωπαϊκών συμφερόντων. Αλληλεγγύη, ούριος άνεμος υπάρχει μόνο σε πλοία που γνωρίζουν τον προορισμό τους...

Δεν υπάρχουν σχόλια: