Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2009

Περί Δημιουργίας, Δημιουργιστών και παρακείμενων ηθικών διλημμάτων (2ο Μέρος)

Αναρτήθηκε από Άθεος

Αφού στην προηγούμενη ανάρτηση ασχοληθήκαμε με τις αφελέστατες απαντήσεις που οι ίδιοι οι δημιουργιστές δίνουν στα βασικότερα ερωτήματα περί δημιουργίας του κόσμου, ήρθε η ώρα να δούμε και τα παρακείμενα διλήμματα που εγείρονται από μια τέτοια λογική. Αναπόφευκτα, τώρα ο άνθρωπος, οδεύει προς την αθεΐα, νιώθοντας ότι άδικα τόσο καιρό πίστευε τέτοιες ανοησίες. Κάποιοι όμως ακόμα δυσπιστούν, γιατί δεν μπορούν να εξηγήσουν, γιατί ο θεός επιτρέπει τα παθήματα! Γιατί αρρωσταίνουν και πονούν. Γιατί δεν υπάρχει δικαιοσύνη. Γιατί υπάρχει ο θάνατος! Βλέπεις ξέχασαν που ο Θεός τον έκανε τέλειο τοποθετώντας τον στον παράδεισο. Ποιος φταίει που ο άνθρωπος θέλησε να κάνει του κεφαλιού του;

«Ο κάθε κατασκευαστής έχει το δικαίωμα», λένε οι Δημιουργιστές, «να ασκεί έλεγχο πάνω σε αυτό που κατασκεύασε». «Η οδός των ανθρώπων», λέει ο Ιερεμίας, «δεν εξαρτάται από τον ίδιο, δεν μπορεί ο ίδιος να κατευθύνει το περπάτημά του». (10.23) Έτσι, βγήκε από τον παράδεισο και το πάθημα έγινε Νόμος!
Αλήθεια, τι φοβερή επιστήμη! Κι αυτή η «Αγία Γραφή» τόσο πλούσια που υπάρχει για κάθε επιστητό!
«Όπως ελαττώνεται η ταχύτητα ενός ανεμιστήρα και παύει να λειτουργεί, όταν αποσυνδέεται, έτσι ο Αδάμ και Εύα γέρασαν και πέθαναν αφού απομακρύνθηκαν από την πηγή της ζωής τους» (Περί πηγής της Ζωής βλέπε Ψαλμό 46.9).
Να γιατί, λένε οι Δημιουργιστές, «…όλοι μας γεννηθήκαμε ατελείς και κληρονομήσαμε τις αδυναμίες των γηρατειών, της αρρώστιας και του θανάτου. Αυτή η ατέλεια, μαζί με την απομάκρυνση από το δημιουργό και τους νόμους του, άνοιξε τις πόρτες στην ανθρώπινη ανοησία. Έτσι, η ιστορία του ανθρώπου είναι γεμάτη παθήματα, λύπη, αρρώστια και θάνατο» (Βλέπε Ψαλμούς 51.5 και Προς Ρωμαίους 5.12).
Όπως λέμε «τι θέλεις… αυτό; Cosmopolitan σελίδα 46… το άλλο;… Cosmopolitan σελίδα 51).
Έτσι λοιπόν εξηγούν γιατί δεν είμαστε τέλειοι και γιατί μία μέρα θα καταστραφεί ο κόσμος!
Πόσο λογικό σας φαίνεται να καταστρέφονται γαλαξιακά σμήνη εκατομμύρια έτη φωτός μακριά, με δισεκατομμύρια δισεκατομμυρίων πληθυσμών και πολιτισμών, επειδή σε κάποιον πλανήτη, ενός απειροελάχιστου σημείου, κάποιου Γαλαξία, ένα ζευγάρι ανθρώπων παράκουσε τον δημιουργό τους και δάγκωσαν ένα φρούτο που ο ίδιος είχε φυτεμένο στον κήπο που τους φιλοξενούσε…!!!
Έκτοτε, «ολόκληρη η πλάση συστενάζει και συναγωνιά μέχρι σήμερα» (Προς Ρωμαίους 8.22).
Παιδιά, ζώα, φυτά… όλοι και όλα φταίνε… κι ας έχουν περάσει χιλιάδες χρόνια!
Άραγε, ρωτάω εγώ τώρα, μήπως η σκωληκοειδίτιδα έπαιζε κάποιο ρόλο, επί παραδείσου, και τώρα δεν ξέρουμε τι να την κάνουμε;
Όσο βρίσκεται εκεί και δεν μας ενοχλεί, την αφήνουμε. Όταν αρχίσει να μας ενοχλεί, την κόβουμε!
Ένα εντεράκι κολοβό είναι! Μήπως μπορούν να μας πουν οι Δημιουργιστές γιατί το έφτιαξε ο Δημιουργός;
Κανείς δεν άκουσε τίποτα!Όμως μιας και μιλάμε για ηθικά διλήμματα μήπως θα έπρεπε να θίξω και τα γεννητικά όργανα; Αυτά που τόσο κακό, για τις τρεις εξ Αποκαλύψεως θρησκείες, δημιούργησαν, μήπως είναι σωστό να τα κόβουμε σαν την σκωληκοειδίτιδα;
Ευνουχισμός λέγεται η ενέργεια και η πρακτική.
Οι θρησκείες, πάντα είχαν το δίλημμα αυτό και, εμμέσως, πάντα το υπαγόρευαν. Να τι γράφει ο Ματθαίος.
«Δεν είναι όλοι σε θέση να δεχθούν τον λόγο αυτό, αλλά σ’ εκείνους στους οποίους έχει δοθεί. Γιατί υπάρχουν ευνούχοι, οι οποίοι απότην κοιλιά της μητέρας τους γεννήθηκαν έτσι. Και υπάρχουν ευνούχοι, οι οποίοι έγιναν ευνούχοι από τους ανθρώπους, και υπάρχουν ευνούχοι, οι οποίοι μόνοι τους έγιναν ευνούχοι για την βασιλεία των ουρανών. Όποιος μπορεί να το δεχτεί έτσι, ας το δεχτεί». (Κατά Ματθαίον 19.11-12)
Οι ειδήμονες ιεροκήρυκες προσπάθησαν να μας πείσουν ότι άλλο θέλει να πει ο Ματθαίος, αλλά δεν έπεισαν κανέναν. Ο Ματθαίος και αλλού έκανε λόγο για μοιχεία και ακρωτηριασμό και δεν δίστασε να τα πει έξω από τα δόντια.
«Εάν ο δεξιός σου οφθαλμός σε σκανδαλίζει, βγάλτον. Ομοίως και εάν το χέρι σου ή το πόδι σου το δεξιό σε σκανδαλίζουν απέκοψέ τα» (5.29).
Άρα, όποιος ήθελε να κατακτήσει τους ουρανούς, σχετικά εύκολα, έπρεπε να ακρωτηριάζει και να κόβει τα μέλη εκείνα που τον παρακινούσαν στην αμαρτία!
Πολύ καλά καταλαβαίνουμε, και χωρίς τους ιεροκήρυκες της απάτης. Τρανταχτό παράδειγμα ένας από τους πρώτους πατέρες της Εκκλησίας, ο χαλκέντερος Ωριγένης, φιλόσοφος με… όχι, συγνώμη, αλλά απ’ αυτά δεν είχε! Τα είχε κόψει μόνος του, για τον ίδιο λόγο! (Ευσέβιος Καισαρείας «Εκκλησιαστική Ιστορία ΣΤ΄ 8»).
Εκείνο τον καιρό, λοιπόν, και για αιώνες, ο αυτοευνουχισμός έγινε μάστιγα και γι αυτό, το θέμα μπήκε και στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας που τους απασχόλησε ιδιαιτέρως!
Μα και ο «Αποστολικός Κανόνας» γράφει «Εάν κάποιος κληρικός, ακρωτηριάσει τον εαυτό του, να καθαιρείται. Διότι είναι φονιάς του εαυτού του» (Αποστολικός Κανόνας 23).
Μμ, για να θεσπιστεί τέτοιος κανόνας… μάλλον κάτι βρομάει!Στο Βυζάντιο, επίσης, οι ευνούχοι είχαν μεγάλη πέραση, όχι μόνον επειδή ήταν «ενάρετοι» αλλά επειδή οι χριστιανοί κύριοι ένιωθαν ασφάλεια να τους βάζουν στα σπίτια τους, προς λύπη ίσως κάποιων γυναικών που περίμεναν πως και πως… έναν δούλο! Όμως ήταν χρήσιμοι και για τη ψιλή φωνούλα τους, γιατί στις εκκλησίες έψαλαν τόσο γλυκά…!

Αυτά για τον ευνουχισμό των ανδρών. Στις γυναίκες ο αντίστοιχος ακρωτηριασμός καλείται κλειτοριδεκτομή. Η προτροπή του Ματθαίου έχει την ίδια βαρύτητα και στους άνδρες και στις γυναίκες, συνεπώς οι πιστοί των τριών αποκαλυπτικών θρησκειών, ας μην οδύρονται να τους πούμε πού στα ιερά τους βιβλία αναφέρεται αυτή.
Κλειτοριδεκτομή είναι ο όρος με τον οποίο αναφερόμαστε στον ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων. Είναι μια εκτομή μέρους ή ολόκληρης της κλειτορίδας, που συμπεριλαμβάνει πολλές φορές και τα μικρά και μεγάλα χείλη του αιδοίου. Κάποιες φορές η διαδικασία ολοκληρώνεται με τη συρραφή της σχισμής και το στένεμα της εισόδου του κόλπου. Πολλές φορές λένε ότι αυτή είναι αντίστοιχη της περιτομής, όμως αυτό είναι λάθος. Καμιά σχέση!
Δεν είναι σπάνιο, μικρά κορίτσια να πεθαίνουν επιτόπου τη στιγμή της επέμβασης, από την ακατάσχετη αιμορραγία ή τον αφόρητο πόνο και το σοκ.
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, 120 με140 εκατομμύρια κορίτσια και γυναίκες παγκοσμίως έχουν υποστεί αυτόν το σεξουαλικό ακρωτηριασμό, ενώ άλλα 3 εκατομμύρια ζουν κάθε χρόνο υπό αυτή την απειλή! Για να το πούμε αλλιώς, 6 κορίτσια σε όλο τον κόσμο υποβάλλονται σε κλειτοριδεκτομή κάθε λεπτό!
Όμως περισσότερα για την κλειτοριδεκτομή βλέπε τρεις χαρακτηριστικές διευθύνσεις. Σας ζητώ συγνώμη που μετά το γέλιο θα σας σφίξω την καρδιά, όμως πρέπει να λέμε και την αλήθεια. Όχι μόνο το γέλιο, αλλά και το κλάμα είναι μέρος της ζωής. Συχνότερα βέβαια, το τελευταίο είναι συνηθέστερο… και σε κάποια μέρη, το γέλιο δεν το γνώρισαν ποτέ!

Ένα παλιό αφρικανικό γνωμικό λέει
Τρεις φορές πονάει η αγάπη
όταν σε κόβουν
όταν παντρεύεσαι
κι όταν γεννάς!

Μη νομίσετε ότι βγήκα από το θέμα αναφερόμενος στον ακρωτηριασμό. Ο τελευταίος, σωματικός η πνευματικός, με βία τον επιδίωξε η θρησκεία, πιστή στη λογική ότι «ο κάθε κατασκευαστής έχει δικαίωμα να ασκεί τον έλεγχο πάνω στο κατασκεύασμά του». Πρωτόγονη λογική… θεοκρατική λογική… φασιστική λογική… όπως θέλετε πέστε το, τα ίδια τα γραπτά τους το ομολογούν. Έρμαιο και απροστάτευτος από την στιγμή που κάποιος νιώθει «κατασκεύασμα» και συνεπώς δοξάρι στα χέρια του φασίστα βιρτουόζου κατασκευαστή του! «Ο δάσκαλος, όπως ο καλλιτέχνης, ο φιλόσοφος κι ο άνθρωπος των γραμμάτων», έλεγε ο Μπερτράντ Ράσσελ, «είναι δυνατό να εκτελέσει σωστά το έργο του μόνον αν αισθάνεται τον εαυτό του σαν ένα άτομο που κατευθύνεται από την εσωτερική του δημιουργική παρόρμηση και δεν διευθύνεται από μία εξωτερική εξουσία».
Όμως, όταν από το Μεσαίωνα η διδασκαλία γινόταν αποκλειστικό προνόμιο της Εκκλησίας ή σήμερα βάσει κοινού προγράμματος που καθορίζει η ίδια, αναπόσπαστα δεμένη με τον κρατικό μηχανισμό, ο θρησκευτικός φόβος του πιστού θα διεγείρει το αγελαίο ένστικτο, ωθώντας πνεύμα και λογική σε κάθε βιαιότητα και παραλογισμό και κυρίως ενάντια σε εκείνους που τόλμησαν να βγουν από την αγέλη!
Όταν ο ραβίνος, ο ιερέας ή ο Μουλάς επικαλούνται τον λόγο του Θεού λέγοντας ότι αυτοί γνωρίζουν, τότε η μόνη απάντηση που θα μπορούσα να δώσω, σε κάποια γλώσσα που δεν γελοιοποιεί τη λέξη «γνωρίζω» είναι απλά ότι, όχι μόνο δεν γνωρίζουν τίποτα αλλά κοροϊδεύουν και τον ίδιο τους τον εαυτό.
Γιατί, αντί να προσπαθούν να κατανοήσουν υποκειμενικά το δόγμα, προσπαθούν να το εξηγήσουν αντικειμενικά με πανηλίθια παραδείγματα και στείρα λογική!
Τέλος, όλοι γνωρίζουμε πως προκειμένου να αναπαραχθεί το είδος, η φύση ανακάλυψε τον οργασμό, σαν ευχαρίστηση! Αν υποθέσω όμως ότι τον σχεδίασε ένας ευφυής σχεδιαστής, εύλογα απορώ γιατί στον ηθικό του νόμο με τόση βδελυγμία τον καταδίκασε;
Απλή λογική χρειάζεται και οι απαντήσεις εύκολα μπορούν να εξαχθούν. Μόνο όσοι θέλουν, σαν μηρυκαστικά, να αναμασούν μασημένη τροφή, μόνον εκείνοι σαν χάνοι θα χάσκουν με ανοιχτό το στόμα, στους «ιεροκήρυκες του ψεύδους και της απάτης» όπως θα έλεγε και ο Νίτσε, αναζητώντας μια ειρηνική, δίκαιη και χωρίς πόνο ζωή… μετά θάνατον!
Και οι Δημιουργιστές καταλήγουν «Εκείνοι που προτιμούν να είναι ανεξάρτητοι από τον Δημιουργό θα εξολοθρευτούν» κατά την αμερικάνικη ρήση που τελευταία εκστομίσθηκε και από τον Μπους, σαν αμερικανικό δόγμα κατά της τρομοκρατίας «Όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι εχθρός». Τρομοκράτη τον λένε αυτοί… αμαρτωλό τον λένε οι άλλοι!
Τα συνθήματα σήμερα μοιάζουν τόσο πολύ, γιατί στοχεύουν στο ίδιο αντικείμενο. Το αντικείμενο είσαι εσύ, φτάνει να πιστέψεις ότι είσαι ένα άβουλο πλάσμα που, από το χέρι σου δεν περνάει τίποτα, εναποθέτοντας τις ελπίδες σου σ’ αυτούς!
Και το εγχειρίδιο των «Δημιουργιστών του Ευφυούς Σχεδιασμού» τελειώνει έτσι «Ακριβώς μπροστά μας βρίσκεται μία θαυμάσια Νέα Εποχή».
Τους πιστεύετε ακόμα;

Δεν υπάρχουν σχόλια: