Ο KINΔΥΝΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ

ΑΛΚΜΗΝΗ ΚΟΓΓΙΔΟΥ, Ποιήτρια-δοκιμιογράφος

Μιλούμε για κίνδυνο, αλλά θα πρέπει να διασαφηνίσουμε πως εννοούμε τον υπαρξιακό, εκεί που εδράζεται η μάχη του ανθρώπου για την προσωπική του ελευθερία. Αλλά, και πάλι, όταν μιλούμε για ελευθερία, θα πρέπει να διασαφηνίσουμε πως η ελευθερία είναι φρόνημα καθαρά μεταφυσικό. Θα αναφερθούμε σε δύο περιπτώσεις -την επιτυχία και την αποτυχία- και πως αυτές παρεμβαίνουν ως δεσμευτικές καταστάσεις που κατακρατούν τον άνθρωπο σε μία αντίστοιχη ψυχολογία.
Θα διερευνήσουμε πώς αυτό που θεωρείται «επιτυχία», όσο και «αποτυχία», είναι δυνατόν να αποτελέσουν καταστάσεις κινδύνου. Αυτό συμβαίνει όταν αποσπούν τον άνθρωπο από την επαφή του με την υπαρξιακή περιοχή και τον απομακρύνουν, με διαφορετικό τρόπο, η καθεμιά από την προσωπική του πορεία και εξέλιξη. Ο κίνδυνος αυτός, φυσικά, αίρεται, όταν ο άνθρωπος είναι γρηγορών, ώστε σ’ αυτόν τον φθαρτό κόσμο να μην παραχωρήσει, ό,τι πιο άξιο έχει, την ίδια του την ψυχή.
Πότε η επιτυχία προβάλλει ως κίνδυνος ;
Ο κίνδυνος εμφανίζεται στην αυτοϊκανοποίηση, στον αυτοθαυμασμό. Στον ανώριμο που πολύ νωρίς γνωρίζει την «επιτυχία», συνοδευόμενη από την αποδοχή την επιβράβευση, ή και τη δόξα, καταστέλλονται οι υπαρξιακές ανησυχίες. Η βαθύτερη εξερεύνηση του είναι, η αναζήτηση του ουσιαστικού νοήματος της ζωής χρειάζονται, πολλές φορές, κι ένα έδαφος αρνητικό για ν’ αφυπνισθούν.
Όταν η «επιτυχία» με τα κριτήρια του κόσμου, γίνεται σκοπός ζωής επιστρατεύει όλη την ενέργεια και τη δυναμικότητα του ανθρώπου, τον αναλώνει στην προσπάθεια κατάκτησής της και τελικά τον αποσυνδέει από τον εαυτό του.
Ο επιτυχημένος δημιουργεί μία μόνωση, η οποία τροφοδοτείται απ’ ένα αίσθημα δυσπιστίας, καθώς γνωρίζει ότι το χρήμα και η δόξα του, προσανατολίζουν τους άλλους, όχι στον ίδιο, σαν άνθρωπο, αλλά στην εκπλήρωση κάποιων αναγκών τους.
Η επιτυχία που κερδίζεται με ηθικούς συμβιβασμούς οδηγεί στην υπαρξιακή απώλεια, γιατί αποσυνδέει τον άνθρωπο από τη Συνείδηση. Μεσολαβεί η λήθη η οποία τον αποσπά από τον αυτοέλεγχο.
Υπάρχουν δύο κίνητρα επιτυχίας το ένα είναι από ένα ψυχολογικό τραύμα, μία απόρριψη, που κάνει τον άνθρωπο να θέλει να διακριθεί και το άλλο είναι ότι συνειδητοποιεί τις δημιουργικές του δυνατότητες και θέλει να τις εκφράσει.
Θα λέγαμε, πως ό,τι θεωρείται επιτυχία στην κοινωνία, είναι ένας μύθος, που σαγηνεύει τους πολλούς. Στην πραγματικότητα, η επιτυχία ορίζεται από τις προσωπικές επιλογές του ανθρώπου. Η προοπτική της πραγματικής επιτυχίας υπάρχει τότε που ο άνθρωπος αναζητά να εκφράσει, μέσα από τη δική του μοναδικότητα, τα δικά του τάλαντα, τις δικές του δημιουργικές δυνάμεις.
Το παιχνίδι της ζωής, παίζεται περισσότερο δυσδιάκριτα στην περίπτωση της αποτυχίας, καθώς παραχωρεί κανείς σ’ αυτή τη φάση τον εαυτό του στην κατιούσα φορά. Η αποτυχία είναι δυνατόν να δημιουργήσει την ψυχολογία της απομόνωσης, η οποία οφείλεται στον πληγωμένο εγωϊσμό. Η απομόνωση από ένα αίσθημα αδικίας, μία πληγωμένη αξιοπρέπεια, δυναστεύουν την ύπαρξη του ανθρώπου που αδυνατεί να αναχθεί στην ευγενή της υπόσταση. Ο αποτυχημένος αισθάνεται μόνος και τους άλλους ξένους προς το δικό του δράμα. Ο κόσμος του εξωτερικού φαντασμαγορικού ευδαιμονισμού προβάλλει μπροστά στα μάτια του προκλητικά.. Τα αισθήματά του και οι διαθέσεις του προς τους άλλους, που έχουν κερδίσει ό,τι εκείνος δεν κατάφερε, γίνονται εχθρικά. Η αποτυχία του, ενέχει τον κίνδυνο της παραίτησης από τον αγώνα, καθώς χάνει το θάρρος και τη διάθεση να επαναλάβει την προσπάθεια.
Βλέπουμε ανθρώπους κακόμοιρους και τους λυπόμαστε, η εικόνα τους έλκει τη συμπόνοια μας. Αυτή η ψυχολογία της παθητικής αποδοχής της μοίρας με το αίσθημα της κακομοιριάς, είναι καθοριστική, είναι μία στάση ζωής που δεν έχει σχέση με τον ήλιο της χαράς.
Η πραγματική αξιοπρέπεια του ανθρώπου έχει τις καταβολές της στην μεταφυσική του ιδιότητα, στο ότι είναι πλάσμα κατ’ εικόνα και ομοίωση του Δημιουργού, στο άπειρο των δυνατοτήτων του, που ακόμα δεν γνωρίζει, στο Φως που καταυγάζει την θεία του υπόσταση. Στις ανεκμετάλλευτες δυνατότητες, που διασπούν όλους αυτούς τους συμβατικούς και περιοριστικούς κλοιούς. Εκεί που τον καλεί η φύση, το σύμπαν να επικοινωνήσει και να εκταθεί. Όταν έχει αφυπνίσει αυτήν την συνειδητότητα της δικής του υπόστασης, τότε οι αποτυχίες και οι αρνητικές καταστάσεις δεν αναχαιτίζουν μ’ ένα αίσθημα απαισιόδοξο την πορεία του, αλλά, αντίθετα, αναζητά σε κάθε απόπειρα που αποβαίνει αρνητική, τα δικά του λάθη. Αν προσεγγίσει το παρόν, επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον στα απλά πράγματα, που θεωρούσε επουσιώδη, αν πλουτίσει την καρδιά του με Αγάπη, τη διάνοιά του με τη θετική σκέψη, τότε θα του αποκαλυφθεί το δάσος της ευφορίας, που προσφέρει, όχι ο κόσμος, αλλά η ζωή. Kι είναι ευτυχία ν’ ανακαλύψει το εύρος της ζωής, μέσα στο οποίο είναι ενταγμένος! Αυτό που ακόμα δεν ξέρει ο άνθρωπος, είναι αυτό που δύναται να επιτύχει με την πίστη! Η πίστη τoν αποσυνδέει από τα ψυχικά τραύματα που υπέστη από τους άλλους και τον συνδέει με τη δύναμη των δημιουργικών του δυνατοτήτων. Αλλά, βέβαια, θα χρειασθεί μία μάχη, μία μάχη που θα τον βγάλει, πρώτα απ’ όλα από τις δυσμενείς επιδράσεις, που δέχεται από τους άλλους και το στενό περιβάλλον του. Εκεί, που θα τολμήσει τον αγώνα, αναζητώντας να ξεπεράσει τις αδυναμίες του. Η πίστη για την οποία μιλούμε πρέπει να βασίζεται στις δικές του δυνάμεις, στη θετική σκέψη. Ο άνθρωπος την πραγματική του επιτυχία θα πρέπει να την επικεντρώσει στην αυτογνωσία του. Εκεί, απ’ αυτό το σημείο ν’ αντλεί και τη δημιουργική σκέψη και να ξεκινά την οποιαδήποτε εργασία, ακόμα και τη χειρωνακτική, την τελευταία, για να μην την θεωρήσει υποδυέστερη, πρέπει να την κάνει συνειδητά. Δεν μειώνει ούτε την αξία του, ούτε την αξιοπρέπειά του η χειρωνακτική εργασία. Σημασία έχει, το πως αισθάνεται την ώρα της διεξαγωγής της. Η ζωή αυτή, μας δίνει τα στοιχεία ενός αγώνα, ενός αγώνα που δεν τελειώνει. Αλλά μήπως, μ’ αυτόν τον τρόπο και απ’ αυτόν τον δρόμο ξετυλίγεται και το νήμα της αυτογνωσίας; Αν το δεχτεί κανείς αυτό, τότε συμφιλιώνεται και δεν αποθαρρύνεται στην προσπάθειά του.
Οι κοινωνικές συνθήκες οι οποίες επικρατούν δίνουν ένα άλλοθι στον άνθρωπο που τούτο δεν εγείρει την προσωπική του ευθύνη. Η συναίσθηση της μοναδικότητας μόνον ορθώνει την ευθύνη.
Εάν υπήρχε ως βάση στην παιδεία, η καλλιέργεια της υπευθυνότητας απέναντι στον άλλον, στην ίδια τη ψυχή και τη ζωή του ανθρώπου, τότε ο άνθρωπος δεν θα αμελούσε την προσωπική του ευθύνη και αυτή θα ήταν μία προϋπόθεση ν’ αντιμετωπίσει με μεγάλη σοβαρότητα τη ζωή.
Απομυθοποιώντας αυτές τις δύο καταστάσεις, την επιτυχία και την αποτυχία, επιχειρούμε να στρέψουμε τη ματιά σ’ αυτό το σημείο, δηλαδή στην προσωπική ευθύνη του καθενός.
Αναφέραμε την επιτυχία και την αποτυχία ως κινδύνο υπαρξιακής απώλειας κι ότι ο κίνδυνος αίρεται όταν ο άνθρωπος είναι γρηγορών. Ας δούμε την περίπτωση ενός επιτυχημένου με κριτήρια, εντελώς, διαφορετικά από του κοινού ανθρώπου. Ο άγιος είναι ένας άνθρωπος, καθόλα, όμοιος με μας. Κι αυτός κατέχεται από μία φιλοδοξία, αλλά η φιλοδοξία αυτή εστιάζεται στην έκφραση των δυνατοτήτων που αφορούν την ευγενή και θεία του υπόσταση. Δεν μπορούμε να τον εντάξουμε στον επιτυχημένο κατά κόσμον, γιατί αρνείται την εξάρτηση από αυτά που καθορίζουν οι άνθρωποι ως αξίες. Είναι λάθος να θεωρήσουμε ότι οι άγιοι αποτελούν ένα άλλο είδος που δεν αντιστοιχεί με το ανθρώπινο. Αντίθετα, οι ίδιοι μας διαβεβαιώνουν πως ξεκίνησαν όπως εμείς, μόνο που ο προσανατολισμός τους ήταν η ελευθερία. Η ελευθερία, η οποία αποδίδεται μέσα από τη γνώση των δυνατοτήτων, που κυοφορεί ο άνθρωπος και οι οποίες τον συνδέουν με την καθολικότητα της ζωής. Ο άνθρωπος αυτός, δηλαδή ο άγιος, αποσπάται από τους άλλους, δεν επηρεάζεται και αναζητά μέσα του το σημείο επαφής με το Δημιουργό των Πάντων. Η σχέση αυτή ενεργοποιείται και του προσφέρει άγνωστες προς εμάς δυνατότητες. Είναι, με λίγα λόγια, ο πλέον επιτυχημένος, σ’ αυτόν τον απρόσιτο τομέα. Καταλαβαίνει κανείς, έχοντας υπ' όψιν του αυτές τις περιπτώσεις, πόσο η ματαιότητα παρουσιάζεται ως κίνδυνος και στην επιτυχία και στην αποτυχία.
Ο καλλιτέχνης, ο πνευματικός δημιουργός, ο επιστήμων, ο επιχειρηματίας, ο καθένας όταν με σεμνότητα θέτει τους καρπούς των κόπων του στο σύνολο, χωρίς να μένει στην απόλαυση και στην αυτοικανοποίηση, συμβάλει, μέσα από τη δημιουργική του έκφραση, θετικά στη ζωή και δεν κινδυνεύει ούτε από την επιτυχία, ούτε από την αποτυχία. Κι εδώ υπάρχει ο επιτυχημένος και ο αποτυχημένος, ο διαχωρισμός γίνεται απ' το σημείο εκείνο που ο άνθρωπος κάμπτεται και χάνει την αγωνιστική του δύναμη. Κίνδυνος είναι η επιτυχία, και μάλιστα απ’ τους πιο σημαντικούς, εάν πιστέψει κανείς ότι έχει φθάσει στην κορυφή και πάψει να αγωνίζεται, τότε, που η προσπάθειά του δεν κατατείνει στο τέλειο και μένει στην μετριότητα ή στο υπερφίαλο. Όλα αυτά που κατακτά κανείς, ως αποτελέσματα της δικής του νικηφόρας προσπάθειας όταν δεν υπαγορεύονται από μία ανάλογη σεμνότητα και από τη γνώση του μηδενός και του απείρου, ενέχουν τον κίνδυνο. Η ισορροπία του ανθρώπου απέναντι στο γεγονός της επιτυχίας ή της αποτυχίας του δίνει μια αποστασιοποιημένη στάση, η οποία καθορίζεται απ’ το σεβασμό που έχει ο ίδιος απέναντι στο μέτρο. Αυτό που κυριαρχεί σήμερα και δίνει την εικόνα του κόσμου είναι η μοναξιά, η έλλειψη της επικοινωνίας. Προσπαθώντας να εξηγήσουμε τους λόγους που οδήγησαν τον άνθρωπο σ’ αυτήν την απομόνωση αναζητήσαμε τα αίτια. Έτσι, βρεθήκαμε σε δύο περιπτώσεις που αντιστοιχούν με μία ανάλογη ψυχολογία, την ψυχολογία της απομόνωσης.
Το θέμα της επιτυχίας ή της αποτυχίας, όπως το θέσαμε από την αρχή, αφορά το σημείο εκείνο, απ’ το οποίο κερδίζει ή χάνει κανείς την επίγνωση της ύπαρξής του. Συνοψίζοντας, λοιπόν, θα λέγαμε πως έχοντας την αξιολόγηση του πραγματικού νοήματος της ζωής, κατατείνοντας στην πορεία της αυτογνωσίας, οι κίνδυνοι απαλείφονται για το λόγο ότι η εγρήγορση δεν προσφέρει το έδαφος σε καμία υπαρξιακή λήθη.

Φυσικό φάρμακο για τον βήχα

Τώρα το χειμώνα ο βήχας είναι συνήθες φαινόμενο και ταλαιπωρεί αρκετούς.

Η  θεραπεία του βήχα όμως βρίσκεται στην κουζίνα σας.
Με το εξής απλό σιρόπι θα είστε σε θέση Για να απαλλαγείτε από το βήχα και να αποκαταστήσετε την  ενέργεια του σώματός σας, δοκιμάστε αυτό το απλό σιρόπι.
Η Δάφνη, στη θεραπεία του βήχα, δίνει σε αυτό το ποτό την γλυκό-πικρή γεύση του. Το Λεμόνι, από την άλλη πλευρά, δίνει ξινή γεύση. Η Ζάχαρη σε συνδυασμό με νερό δεσμεύει όλα τα αρώματα και τη διανομή τους σε όλο το σώμα μας.
Τι θα χρειαστούμε:
– 6 φύλλα δάφνης
– 1,5 λίτρο νερού
– 6 κουταλιές της σούπας μαύρη ζάχαρη
– 1 λεμόνι
Τρόπος παρασκευής:
Βάλτε τα φύλλα δάφνης στο νερό και ψήνουμε για περίπου 10 λεπτά.
Βγάλτε τα φύλλα έξω και μετά μεταφέρετε το νερό σε ένα μπολ στο οποίο θα κρατήσει το σιρόπι που ετοιμάσετε.
Προσθέστε τη ζάχαρη και το χυμό λεμονιού.
Ανακατέψτε καλά μέχρι η ζάχαρη διαλυθεί.
Καταναλώστε μία κουταλιά αρκετές φορές την ημέρα.
Μπορείτε να διατηρήσετε το  σιρόπι στο ψυγείο για αρκετές ημέρες.

ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ! ! ! ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΟΤΑΝ ΠΙΝΕΤΕ ΝΕΡΟ ΜΕ ΜΕΛΙ ΜΕ ΑΔΕΙΟ ΣΤΟΜΑΧΙ! ! !

Πιθανώς θα γνωρίζετε τα ιατρικά πλεονεκτήματα του μελιού, αλλά έχετε ποτέ ανακαλύψει τις θεραπευτικές ιδιότητες του νερού με μέλι; 

Οδηγίες για την προετοιμασία του νερού με μέλι 

Βάλτε ένα κουταλάκι του γλυκού μέλι σε ένα ποτήρι χλιαρό νερό και ανακατέψτε. Θα προκύψει ένα μείγμα 30% μελιού , το οποίο είναι πανομοιότυπο με το πλάσμα του αίματος. Το μέλι κάνει μία παχιά ένωση στο νερό, το οποίο επεκτείνει τα ιατρικά πλεονεκτήματα του παρόντος μείγματος. Το νερό με μέλι αβίαστα συγκρατείται από την βιολογική μας οντότητα. 



Εδώ είναι μερικά από τα οφέλη του να πίνετε νερό με μέλι το πρωί με άδειο στομάχι:



Εναρμονίζει την μεθοδολογία επεξεργασίας, πράγμα που σημαίνει ότι βάζει τέλος στο θέμα των «τεμπέλικων εντέρων».



Ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, είναι επίσης απίστευτο έναντι της βρογχίτιδας και καθαρίζει τα σωματικά υγρά στους πνεύμονες.



Καθαρίζει το πεπτικό σύστημα των παρασίτων και φροντίζει την αναπαραγωγή τους. Καθαρίζει επιπλέον το εσωτερικό των δηλητηριωδών αποθέσεων.



Κατ “αρχάς, θα αντιληφθείτε την διεύρυνση της περιφέρειας της μέσης, ωστόσο δεν θα πρέπει να νιώσετε άγχος. Αυτό συμβαίνει επειδή η λάσπη  των κοπράνων διογκώνεται, γίνεται πιο απαλή και κατά μήκος αυτών των γραμμών ο τρόπος που αφήνουν τα κόπρανα το σώμα ξεκινάει.



Οι αντι-ιικές, αντιβακτηριακές και αντιμυκητιακές ιδιότητες αυξάνονται με αποτέλεσμα την κάθαρση των κυττάρων στην οργανική μας οντότητα.



Η λειτουργία του παχέος εντέρου είναι τυποποιημένη. Το νερό με μέλι θα βοηθήσει στην αποκατάσταση της παρούσας χλωρίδας του παχέος εντέρου, αφανίζοντας τους μικροοργανισμούς.



Αυτό το μείγμα μπορεί να βοηθήσει στο να μην πηγαίνετε ανεξέλεγκτα για κατούρημα τη νύχτα. Το μέλι συγκεντρώνει το νερό, το οποίο σημαίνει ότι οι νεφροί δεν λειτουργούν με μεγαλύτερη ένταση από την κανονική.



Βήμα προς βήμα οδηγίες για να <<καταβροχθίσετε>> το νερό με μέλι



Για προληπτικούς λόγους, πίνετε το νερό με μέλι το πρωί με άδειο στομάχι.



Το πίνετε γρήγορα.



Η βαλβίδα του στομάχου ανοίγει άμεσα και το νερό εισέρχεται ταχύτατα στις οδούς πέψης. Ξεκινώντας από εδώ, το νερό εισέρχεται στο κυκλοφορικό μας σύστημα .



Το νερό με μέλι πρέπει να καταναλώνετε το πρωί και το βράδυ.



Δεν θα έχετε οποιαδήποτε προβλήματα σε περίπτωση που πίνετε αυτό το ρόφημα το βράδυ λαμβάνοντας υπ’όψη ότι ανακουφίζει την λειτουργία του νεφρού.





Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτό το μείγμα για να καθαρίσετε το πρόσωπό σας λαμβάνοντας υπ’όψη ότι θα κάνει το δέρμα σας πιο ήπιο, πιο λαμπερό και λείο.



Το νερό με μέλι είναι επίσης εξαιρετικό καλλυντικό.

ΠΗΓΗ healthyfoodstar

Πιθανώς θα γνωρίζετε τα ιατρικά πλεονεκτήματα του μελιού, αλλά έχετε ποτέ ανακαλύψει τις θεραπευτικές ιδιότητες του νερού με μέλι; 

Οδηγίες για την προετοιμασία του νερού με μέλι 

Βάλτε ένα κουταλάκι του γλυκού μέλι σε ένα ποτήρι χλιαρό νερό και ανακατέψτε. Θα προκύψει ένα μείγμα 30% μελιού , το οποίο είναι πανομοιότυπο με το πλάσμα του αίματος. Το μέλι κάνει μία παχιά ένωση στο νερό, το οποίο επεκτείνει τα ιατρικά πλεονεκτήματα του παρόντος μείγματος. Το νερό με μέλι αβίαστα συγκρατείται από την βιολογική μας οντότητα. 



Εδώ είναι μερικά από τα οφέλη του να πίνετε νερό με μέλι το πρωί με άδειο στομάχι:



Εναρμονίζει την μεθοδολογία επεξεργασίας, πράγμα που σημαίνει ότι βάζει τέλος στο θέμα των «τεμπέλικων εντέρων».



Ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, είναι επίσης απίστευτο έναντι της βρογχίτιδας και καθαρίζει τα σωματικά υγρά στους πνεύμονες.



Καθαρίζει το πεπτικό σύστημα των παρασίτων και φροντίζει την αναπαραγωγή τους. Καθαρίζει επιπλέον το εσωτερικό των δηλητηριωδών αποθέσεων.



Κατ “αρχάς, θα αντιληφθείτε την διεύρυνση της περιφέρειας της μέσης, ωστόσο δεν θα πρέπει να νιώσετε άγχος. Αυτό συμβαίνει επειδή η λάσπη  των κοπράνων διογκώνεται, γίνεται πιο απαλή και κατά μήκος αυτών των γραμμών ο τρόπος που αφήνουν τα κόπρανα το σώμα ξεκινάει.



Οι αντι-ιικές, αντιβακτηριακές και αντιμυκητιακές ιδιότητες αυξάνονται με αποτέλεσμα την κάθαρση των κυττάρων στην οργανική μας οντότητα.



Η λειτουργία του παχέος εντέρου είναι τυποποιημένη. Το νερό με μέλι θα βοηθήσει στην αποκατάσταση της παρούσας χλωρίδας του παχέος εντέρου, αφανίζοντας τους μικροοργανισμούς.



Αυτό το μείγμα μπορεί να βοηθήσει στο να μην πηγαίνετε ανεξέλεγκτα για κατούρημα τη νύχτα. Το μέλι συγκεντρώνει το νερό, το οποίο σημαίνει ότι οι νεφροί δεν λειτουργούν με μεγαλύτερη ένταση από την κανονική.



Βήμα προς βήμα οδηγίες για να <<καταβροχθίσετε>> το νερό με μέλι



Για προληπτικούς λόγους, πίνετε το νερό με μέλι το πρωί με άδειο στομάχι.



Το πίνετε γρήγορα.



Η βαλβίδα του στομάχου ανοίγει άμεσα και το νερό εισέρχεται ταχύτατα στις οδούς πέψης. Ξεκινώντας από εδώ, το νερό εισέρχεται στο κυκλοφορικό μας σύστημα .



Το νερό με μέλι πρέπει να καταναλώνετε το πρωί και το βράδυ.



Δεν θα έχετε οποιαδήποτε προβλήματα σε περίπτωση που πίνετε αυτό το ρόφημα το βράδυ λαμβάνοντας υπ’όψη ότι ανακουφίζει την λειτουργία του νεφρού.





Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτό το μείγμα για να καθαρίσετε το πρόσωπό σας λαμβάνοντας υπ’όψη ότι θα κάνει το δέρμα σας πιο ήπιο, πιο λαμπερό και λείο.



Το νερό με μέλι είναι επίσης εξαιρετικό καλλυντικό.



ΠΗΓΗ healthyfoodstar - See more at: http://www.ingossip.gr/?q=post/%CE%B5%CE%BA%CF%80%CE%BB%CE%B7%CE%BA%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF-%CE%B4%CE%B5%CE%B9%CF%84%CE%B5-%CF%84%CE%B9-%CF%83%CF%85%CE%BC%CE%B2%CE%B1%CE%B9%CE%BD%CE%B5%CE%B9-%CE%BF%CF%84%CE%B1%CE%BD-%CF%80%CE%B9%CE%BD%CE%B5%CF%84%CE%B5-%CE%BD%CE%B5%CF%81%CE%BF-%CE%BC%CE%B5-%CE%BC%CE%B5%CE%BB%CE%B9-%CE%BC%CE%B5-%CE%B1%CE%B4%CE%B5%CE%B9%CE%BF-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CF%87%CE%B9#sthash.ylYItU90.dpuf

Η ψυχική υγεία στο κατώφλι του 21ου αιώνα

 του Γιάννη Βελίκη

Άγχος… Κατάθλιψη… Πόσο συχνά πια ακούμε αυτές τις λέξεις;

Συνέχεια… Οι περισσότεροι  άνθρωποι υποφέρουν είτε από άγχος, είτε από κατάθλιψη, είτε και από τα δύο! Η κατανάλωση αγχολυτικών, υπνωτικών και αντικαταθλιπτικών έχει ξεπεράσει κάθε προσδοκία των φαρμακευτικών εταιριών, που οι μέτοχοι τους τρίβουν με χαρά τα χέρια τους για την επιτυχία των προϊόντων τους! Κανείς πριν 50 χρόνια δεν περίμενε να συμβεί κάτι τέτοιο…

Πριν 50 χρόνια, όταν οι άνθρωποι λέγανε «υγεία» εννοούσαν μόνο τη σωματική. Θεωρούσαν ότι αν είχαν στέγη και φαγητό τα είχαν όλα. Κάποια ψυχολογικά προβλήματα δεν θεωρούνταν ιδιαίτερα προβλήματα… «Έχει τα νευρικά του» λέγανε, και εννοούσαν ότι ένας άνθρωπος μπορούσε να βιώνει από άγχος και κατάθλιψη, μέχρι θυμό και παρανοϊκό παραλήρημα. Αλλά όλα αυτά δεν είχαν τόσο μεγάλη σημασία… Οι άνθρωποι εντάσσανε στο κοινωνικό σύνολο ακόμη και τους «νευρικούς» και αποδεχόταν τις παραξενιές τους (εκτός ίσως από τα πολύ βαριά ψυχιατρικά περιστατικά που κλείνονταν για όλη τους τη ζωή σε ψυχιατρικά ιδρύματα). Ακόμη και οι πολύ τρελοί (που δεν ήταν επικίνδυνοι) είχαν τη θέση τους στα χωριά των περασμένων δεκαετιών. Τους κερνούσαν στα καφενεία, τους τάιζαν και τους φρόντιζαν σαν αναπόσπαστο κομμάτι της κοινότητας…

Και έπειτα ήρθε αυτός ο αμείλικτος και σκληρός Νέος Κόσμος, μετά τη δεκαετία του 1970 και ιδιαίτερα μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου (1989), που σαν οδοστρωτήρας άλλαξε τις ζωές των ανθρώπων όλου του πλανήτη και αύξησε δραματικά την ψυχική ασθένεια του παγκόσμιου πληθυσμού… Η απουσία κοινωνικών υποστηρικτικών πλαισίων (ζωή σε μεγάλες πόλεις), η διάλυση των οικογενειακών σχέσεων, η υποταγή στην αγορά και την τεχνολογία, και η πρωτοφανής κοινωνική διαστρωμάτωση (υπερβολικό άνοιγμα της ψαλίδας πλουσίων και φτωχών), έκανε την ψυχική ασθένεια να είναι ο κανόνας για όλους: και για τους φτωχούς και για τους πλουσίους του πλανήτη. Η δε ποιότητα ζωής όλων να υποβαθμιστεί, σε σημείο, που το σύνολο του Δυτικού Κόσμου (Η.Π.Α. και Ευρώπη), καθώς και ο Αναπτυσσόμενος Κόσμος (Αφρική, Νότια Αμερική, Ασία) να δηλώνουν δυστυχισμένοι (εξαίρεση αποτελούν οι Σκανδιναβικές χώρες και ο Καναδάς, που όμως παρουσιάζουν αυξημένα ποσοστά αυτοκτονιών).

Οι υπηρεσίες ψυχικής υγείας προσπαθούν να αλλάξουν την οδυνηρή αυτή κατάσταση της ανθρωπότητας. Δεν τα καταφέρνουν όμως! Όσες κινητές μονάδες κι αν διαθέτουν, τα περιστατικά, ειδικά στις μεγάλες πόλεις, τους ξεπερνούν. Το ίδιο το κοινωνικό σύστημα, αυτό της τεράστιας κοινωνικής διαστρωμάτωσης, της έλλειψης  κοινωνικών και συναισθηματικών σχέσεων και της υποταγής στην αγορά και στην τεχνολογία, γεννά συνεχώς καινούργιους ασθενείς. Τα προβλήματα σωματικής υγείας που οφείλονται σε ψυχολογικούς λόγους αυξάνονται, οι χρήστες ουσιών επίσης, τα αυτοκτονικά περιστατικά επίσης, οι εθισμένοι σε αλκοόλ, τζόγο και διαδίκτυο επίσης… Και ναι, τα τελευταία χρόνια αυξήθηκαν και οι εν ψυχρώ εκτελέσεις… Είναι σύνηθες πια το να ακούμε για μαζικές εκτελέσεις μαθητών σε σχολεία των Η.Π.Α. από συμμαθητή τους!

Σε αυτόν τον παραλογισμό του σύγχρονου κόσμου, η ψυχική υγεία και η ποιότητα ζωής τείνουν να γίνουν οι χαμένοι παράδεισοι της ανθρώπινης ψυχής… Και, φαντάζει ειρωνικό, αλλά ακόμη και η Επιστήμη ασχολείται, αποκλειστικά, με το πώς πρέπει να αντιμετωπίσουμε τις ψυχικές ασθένειες, αντί να ασχολείται με το πώς θα ξαναγίνουμε υγιείς! Αφήνει το συγκεκριμένο πεδίο μόνο στους φιλοσόφους! Και αυτό δεν είναι τυχαίο, αφού η μόνη χρηματοδότηση των Πανεπιστημίων και των Ερευνητών αφορά σε αντιμετώπιση ψυχικών νόσων και όχι σε έρευνα για την προαγωγή της ψυχικής υγείας!

Κι όμως… Η ψυχική υγεία και η ποιότητα ζωής, ακόμη και στον σύγχρονο κόσμο, είναι εφικτό να ξαναγίνουν η πραγματικότητα για τους ανθρώπους. Θα χρειαστούν προσαρμογές, αλλαγές στάσεων και πεποιθήσεων και προσπάθεια… Αλλά μπορεί ένας άνθρωπος, μία κοινότητα, μία κοινωνία, ακόμη και όλος ο κόσμος να είναι ψυχικά υγιής και ευτυχισμένος. Αν το θέλει και αν το προσπαθήσει…

Ο τρόπος είναι σύνθετος και συνάμα τόσο απλός… Για να ευτυχίσει ένας άνθρωπος, θα χρειαστεί να καλύψει τις προσωπικές του ανάγκες: εκείνες τις ανάγκες που μίλησε πρώτος ο Maslow… Θα πρέπει να φροντίσει το σώμα, τα συναισθήματα, το μυαλό, την κοινωνική του θέση και το άγχος του θανάτου του. Και αν τα κάνει όλα αυτά, θα δώσει ένα καλό παράδειγμα για να το κάνουν και οι γύρω του! Και αν το κάνουν οι γύρω του, αυτό μπορεί να μεταδοθεί και στους υπόλοιπους, και σε όλον τον κόσμο! Δεν υπάρχει καμία μαγεία σε αυτό! Ο κάθε άνθρωπος αποτελεί πρότυπο για τους υπολοίπους: αν ασθενεί τους παροτρύνει και αυτούς να ασθενήσουν. Αν υγιαίνει, παροτρύνει και του υπόλοιπους να γίνουν πιο υγιείς!

Για να φροντίσει ένας άνθρωπος τις ανάγκες του, θα πρέπει πρώτα απ’ όλα να συνειδητοποιήσει την κακή ψυχολογική του κατάσταση. Σε δεύτερο χρόνο θα χρειαστεί να αποφασίσει να αλλάξει αυτήν την κακή κατάσταση και σε τρίτο χρόνο να αναζητήσει τρόπους με τους οποίους θα το καταφέρει… Αν όλα πάνε καλά, και αποκτήσει τον τρόπο (το know how), τέταρτη και τελευταία διαδικασία θα είναι να τον εφαρμόσει, και να επιμείνει…

Για ποιο λόγο να επιμείνει; Γιατί, απλούστατα, ο δρόμος της υγείας (όπως και της αρετής) είναι πιο δύσκολος και απαιτεί προσπάθεια.. Είναι πολύ πιο εύκολο να είμαστε ψυχικά ασθενείς, να καθόμαστε σε έναν ωραίο καναπέ, και να απαιτούμε από τους άλλους να μας φροντίσουν… Η ψυχική υγεία και η ποιότητα ζωής θέλουν συνειδητοποίηση, απόφαση, μελέτη και προσπάθεια.

Το τι θα χρειαστεί να μάθει κανείς (για να είναι υγιής) δεν είναι το δύσκολο μέρος: πολλά ψυχολογικά βιβλία μιλάνε γι αυτό… Τα άλλα στάδια (της συνειδητοποίησης, της απόφασης και της εφαρμογής) είναι τα δύσκολα…

Θα πει ο μέσος άνθρωπος: δεν φταίω εγώ που δυστυχώ… οι δυσκολίες μου φταίνε και το κακό παρελθόν μου…

Εδώ σας παραθέτω τα λόγια του Dreamer από το βιβλίο «Η Σχολή των Θεών» του Elio D’ Anna, όπου γίνεται κατανοητό ότι ο τρόπος που λειτουργήσαμε στο παρελθόν θα συνεχίσει να επαναλαμβάνεται στο μέλλον, φέρνοντας τα ίδια αποτελέσματα, μέχρι να αλλάξουμε κάτι…

«A man cannot change the events of his life but only his way to take them… Αυτό που βλέπεις, αυτό το κομμάτι της ύπαρξης σου όπου θα ήθελες να παρέμβεις, δεν είναι το παρελθόν σου… Είναι ο μέλλον σου… Όλα επαναλαμβάνονται στη ζωή σου…. Τα γεγονότα ξανασυμβαίνουν, πάντα ίδια, γιατί εσύ δεν θέλεις να αλλάξεις…. Ακόμα παραπονιέσαι, ακόμα κατηγορείς τον κόσμο, πεπεισμένος ότι κάποιος απ’ έξω θα μπορούσε να σε βλάψει ή να είναι αιτία των συμφορών σου… Ο καθημερινός άνθρωπος, φυλακισμένος στην κυκλικότητα του χρόνου δεν έχει πραγματικό μέλλον παρά μόνο ένα παρελθόν που επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά… Κάποια μέρα, όταν θα έχεις αποκτήσει υπευθυνότητα, θα γνωρίζεις ότι η μεμψιμοιρία σου δεν είναι το επακόλουθο αλλά η αφετηρία όλων των συμφορών σου… Ότι εσύ, μόνο εσύ, είσαι η αιτία για όλα αυτά… Μόνο τότε θα μπορείς να φωτίσεις το παρελθόν σου και να το θεραπεύσεις»

Η επιλογή της υγείας και της βίωσης μιας ποιοτικής ζωής είναι στο χέρι μας και στο μέλλον που θα θελήσουμε να οραματιστούμε! Ο άρρωστος κόσμος του 21^ου αιώνα σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να είναι ούτε εμπόδιο στην ψυχική μας ανάπτυξη, ούτε δικαιολογία στο να μην κάνουμε κάτι! Τα πάντα υπάρχουν μέσα μας και για τα πάντα εμείς αποφασίζουμε: είτε να τα διατηρήσουμε, είτε να τα αλλάξουμε!

Είναι αλήθεια ότι ο κόσμος δυσκολεύει… Το ίδιο και οι ζωές μας… και θα χειροτερέψουν κι άλλο αν δεν κάνουμε κάτι… Και θα χρειαστεί να το κάνουμε τώρα εμείς…

Γιατί αν δεν το κάνουμε εμείς, ποιοί θα το κάνουν; Αν δεν το κάνουμε τώρα, πότε αυτό θα γίνει;

ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΠΙΤΕΥΞΗΣ ΣΤΟΧΩΝ

του Γιάννη Βελίκη

Ένα όνειρο είναι μονάχα ένα όνειρο. Ένας στόχος είναι ένα όνειρο με σχέδιο και προθεσμία (Harvey Mackay, Αμερικανός συγγραφέας)

Ο σκοπός της ζωής είναι μια ζωή με σκοπό (Robert Byrne, Αμερικανός σκακιστής)

Να είσαι προσηλωμένος στους στόχους σου. Κανένας δεν μπορεί να βρεθεί τυχαία στο Έβερεστ, περιπλανώμενος άσκοπα (Zig Ziglar, Αμερικανός συγγραφέας)

Υπάρχουν δυο επιδιώξεις στη ζωή: Πρώτον, να πάρουμε αυτά που θέλουμε και δεύτερον, να τα απολαύσουμε. Μόνο οι πιο σοφοί από το ανθρώπινο είδος κατορθώνουν το δεύτερο (Logan Pearsall Smith, Αμερικανός κριτικός & δοκιμιογράφος).

Στη ζωή μας συχνά τοποθετούμε στόχους που θέλουμε να πετύχουμε. Ωστόσο σε πολλές περιπτώσεις και για πολλούς λόγους δεν καταφέρνουμε να υλοποιήσουμε τις αποφάσεις μας. Είναι λοιπόν απαραίτητο να έχουμε κάποιες βασικές αρχές, ένα τρόπο σκέψης και προσέγγισης που μπορούν να μας βοηθούν να μένουμε στο σωστό δρόμο για την επίτευξη των στόχων μας.

Στο διαδίκτυο μπορούμε να βρούμε προσχεδιασμένους τρόπους που μπορούν να μας βοηθήσουν στην επίτευξη των στόχων μας. Π.χ. βρίσκουμε το ότι η διαδικασία επιτυχίας στόχων καλό είναι να περιλαμβάνει τα ακόλουθα στάδια:

• Έντονη επιθυμία
• Προσδιορισμό του στόχου
• Νοητική απεικόνιση
• Σχέδιο πορείας
• Έλεγχο χρονοδιαγράμματος
• Αξιολόγηση προόδου

Σύμφωνα με τον γνωστικό θεραπευτή Beck, ο κάθε στόχος μπορεί να επιμεριστεί σε μικρότερους, ειδικούς στόχους. Οι μικρότεροι στόχοι πραγματοποιούνται ευκολότερα και γρηγορότερα, με αποτέλεσμα το άτομο να λαμβάνει ενίσχυση για τις προσπάθειές του· με αυτόν τον τρόπο αρχίζει να ανασκευάζει την αρνητική θεώρηση του εαυτού του και αρχίζει να πιστεύει ότι μπορεί να αλλάξει.

Ποια μικρότερα βήματα μπορεί να γίνουν για να επιτευχθεί ο γενικός στόχος;

Πώς πρέπει να ξεκινήσει για την επίτευξη του στόχου – ποιο είναι το πρώτο βήμα που πρέπει να κάνει;

Σε πόσο καιρό θεωρεί ότι θα μπορέσει να επιτύχει το στόχο; Τι μπορεί να κάνει ενδιάμεσα προς την

κατεύθυνσή του;

Ποια θα είναι η πρώτη ένδειξη προόδου;

Σύμφωνα με τον Craik «…αν ο οργανισμός έχει στον εγκέφαλό του ένα πρότυπο «μικρής κλίμακας» της εξωτερικής πραγματικότητας και των δικών του πιθανών πράξεων, τότε είναι ικανός να δοκιμάσει διάφορες εναλλακτικές λύσεις, να συμπεράνει ποια είναι η καλύτερη, να αντιδράσει σε μελλοντικές καταστάσεις προτού προκύψουν, να αξιοποιήσει τη γνώση γεγονότων του παρελθόντος στην αντιμετώπιση του παρόντος και του μέλλοντος και, οπωσδήποτε, να αντιδρά με πολύ πληρέστερο, ασφαλέστερο και αποτελεσματικότερο τρόπο στις καταστάσεις ανάγκης που προκύπτουν».

Ένας άλλος πρακτικό κατάλογο ελέγχου με 12 κανόνες για την επίτευξη στόχων είναι ο εξής:

1.       Προσδιορίστε ποια οφέλη θα αποφέρει ο στόχος σας, και ποια θα είναι η συνεισφορά του. Σημειώστε όλα τα θετικά στοιχεία που θα προκύψουν από την επίτευξή του. Όσο πιο σημαντικός είναι ο στόχος σας, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η παρακίνησή σας να τον επιτύχετε.

2.      Γράψτε το στόχο σας. Περιγράψτε τον με σαφήνεια ώστε να γνωρίζετε ακριβώς τι επιθυμείτε να επιτύχετε. Τοποθετήστε μέσα σε ένα χρονοδιάγραμμα ένα φύλλο με την περιγραφή του στόχου.

3.      Χωρίστε το στόχο σας σε επιμέρους στόχους και/ή σχέδια ενεργειών. Αυτό σας παρέχει διαύγεια και σας βοηθά να επιλέξετε τον καλύτερο τρόπο για να επιτύχετε το στόχο σας.

4.      Καταγράψτε τους κρίσιμους παράγοντες. Αναρωτηθείτε: Τι επηρεάζει καθοριστικά την επίτευξη του στόχου μου; Τι μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο; Καθορίστε στρατηγικές για να εξαλείψετε τα εμπόδια και για να δημιουργήσετε τις καλύτερες δυνατές προϋποθέσεις.

5.      Βεβαιωθείτε ότι ο στόχος σας είναι μετρήσιμος. Εκφράστε τον σε αριθμούς τους οποίους μπορείτε εύκολα να ελέγξετε. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να βλέπετε αν πραγματοποιείτε πρόοδο και αν όλα βαίνουν σύμφωνα με το πρόγραμμά σας.

6.      Ο στόχος σας πρέπει να αποτελεί πρόκληση. Στοχεύστε όσο ψηλότερα γίνεται. Ωστόσο, πρέπει να είναι και εφικτός. Μόνον ένας ρεαλιστικός στόχος είναι πράγματι υλοποιήσιμος.

7.      Προϋπολογίστε χρόνο για το στόχο σας. Αποφασίστε πόσο χρόνο θα χρειαστείτε για την υλοποίησή του. Βεβαιωθείτε ότι πράγματι διαθέτετε τον απαιτούμενο χρόνο.

8.     Καθορίστε χρονοδιάγραμμα για το στόχο σας. Θέστε ημερομηνίες ανασκόπησης προόδου και κρίσιμες προθεσμίες. Πάντα έχετε κατά νου την τελική προθεσμία. Αυτή είναι η καλύτερη εγγύηση για την υλοποίηση του στόχου μέσα στον προβλεπόμενο χρόνο.

9.      Ο στόχος σας πρέπει να επιδεικνύεται οπτικά με σαφή και καταφανή τρόπο ώστε να διαθέτετε διαρκώς πλήρη εικόνα του. Διαμορφώστε το χρονοδιάγραμμα σας έτσι ώστε να μπορείτε να υπενθυμίζετε διαρκώς το στόχο σας στον εαυτό σας.

10.  Ιεραρχήστε το στόχο σας. Όσο πιο σημαντικός είναι, τόσο υψηλότερη θα είναι η προτεραιότητά του. Συγκρίνετέ τον με τους άλλους στόχους σας και κατατάξτε τους όλους σύμφωνα με τη σπουδαιότητά τους. Όπου δύο στόχοι συγκρούονται, ο πιο σημαντικός λαμβάνει προτεραιότητα.

11.   Δημοσιοποιήστε το στόχο σας. Αν οι άλλοι γνωρίζουν το στόχο σας, μπορεί να σας βοηθήσουν να τον υλοποιήσετε. Επιπλέον, υπάρχει ένα σημαντικό ψυχολογικό όφελος: όταν οι άλλοι είναι ενήμεροι για το στόχο μας, είμαστε ακόμη πιο αποφασισμένοι να τον επιτύχουμε.

12.  Για να αντλήσετε πρόσθετη εσωτερική ενέργεια για το στόχο σας, προσφέρετε στον εαυτό σας μια ανταμοιβή για την επίτευξή του. Η ανταμοιβή σας πρέπει να είναι κάτι που πραγματικά σας αρέσει. Δείξτε στον εαυτό σας γενναιοδωρία!

Τέτοιες και πολλές άλλες λίστες κανόνων και προτροπών για την επίτευξη στόχων υπάρχουν πολλές στο ελληνόφωνο διαδίκτυο και πολύ περισσότερες στο αγγλόφωνο.

Στην πράξη, ωστόσο, μία «κρυφή» τεχνική που πετυχαίνει και σπάνια εφαρμόζεται θα αναλυθεί ευθύς αμέσως. Εφαρμόζεται σπάνια διότι αντίκειται στην κοινή διαισθητική λογική λύσης προβλημάτων και επίτευξης σκοπών…

Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: το σύνηθες, για την επίτευξη ενός στόχου, είναι να ξεκινήσει κάποιος από το πιο εύκολο βήμα. Για παράδειγμα, ας σκεφτούμε μία νοικοκυρά που θέλει να καθαρίσει το σπίτι της. Συνήθως θα ξεκινήσει από την πιο εύκολη δουλειά (ξεσκόνισμα, πλύσιμο πιάτων) και σταδιακά θα προχωρήσει σε πιο δύσκολες (π.χ. τίναγμα χαλιών, καθάρισμα αποχωρητηρίων κ.λπ.). Ή αντίστοιχα, ένας μαθητής, προκειμένου να ετοιμαστεί για το αυριανό μάθημα, θα αρχίσει από το πιο εύκολο μάθημα και θα συνεχίσει με τα δύσκολα. Οι περισσότεροι άνθρωποι λειτουργούν με αυτόν τον τρόπο, διότι ώσπου να κινητοποιηθεί ο ψυχισμός προς το στόχο του, επιλέγει σχεδόν πάντα τον πιο εύκολο δρόμο και αφήνει τα δύσκολα για μετά.

Το πλεονέκτημα, ωστόσο, της «ήπιας προσαρμογής» με το ξεκίνημα από το πιο εύκολο βήμα, γίνεται μειονέκτημα λίγο αργότερα, όταν σώμα και ψυχή αρχίζουν να κουράζονται, και ακόμη έπονται να γίνουν οι πιο βαριές δουλειές. Στο σημείο αυτό, η επίτευξη του στόχου γίνεται πολύ δύσκολη και η πιο συχνή συμπεριφορά είναι αυτή της αναβολής της επίτευξης του για το μέλλον.

Η ακριβώς αντίθετη μέθοδος, αν και πιο «βάρβαρη», αποδεικνύεται πολύ πιο αποτελεσματική στην πράξη: ξεκινάμε από τις πιο δύσκολες ενέργειες που πρέπει να γίνουν και σταδιακά πηγαίνουμε στις ευκολότερες. Αν δεν μπορούμε να πραγματοποιήσουμε την πιο δύσκολη ενέργεια, παρατάμε προσωρινά το στόχο μας, και τον αφήνουμε για κάποια μελλοντική στιγμή που θα έχουμε καλύτερη διάθεση και περισσότερη ενέργεια. Αν πιστεύουμε ότι είμαστε έτοιμοι, ξεκινάμε από την πιο δύσκολη ενέργεια και προσπαθούμε να την ολοκληρώσουμε. Αν το καταφέρουμε, θα έχουμε την ικανοποίηση ότι επιτύχαμε το πιο δύσκολο στάδιο. Συνήθως αυτή ακριβώς η ικανοποίηση θα γίνει το «καύσιμο» μας για να πάμε στο επόμενο ευκολότερο στάδιο. Με τον ίδιο τρόπο θα συνεχίσουμε σε ακόμη πιο εύκολα στάδια, και τη στιγμή ακριβώς που θα είμαστε σωματικά και ψυχικά κουρασμένοι, θα έχουν μείνει τα πιο εύκολα να γίνουν. Αυτά τα εύκολα στάδια, και αν ακόμη τα αφήσουμε για μια μελλοντική στιγμή λόγω κούρασης, θα τα αποτελειώσουμε γρήγορα και εύκολα όποτε το θελήσουμε… Και έτσι θα έχουμε πετύχει το στόχο μας!

Η μέθοδος αυτή μπορεί να εφαρμοστεί από τον πιο απλό στόχο (π.χ. να φτιάξω μία ομελέτα) ως τον πιο σύνθετο (να τελειώσω την Ιατρική ή να διεκδικήσω ολυμπιακό μετάλλιο).

Καλή επιτυχία!