Αγνώστου
Τα μέτρα που αποφάσισε και άρχισε ήδη να εφαρμόζει η κυβέρνηση για τη σταδιακή κάλυψη του δημοσιονομικού ελλείμματος (10% μείωση των επιδομάτων, τακτική φορολόγηση των αυτοτελώς φορολογούμενων, μείωση του φοροαπαλασσόμενου στις 6000 ευρώ, νέος φόρος στα καύσιμα, πάγωμα για τους άνω των 2000 ευρώ ακαθάριστα – εδώ κατέβηκε το όριο, αύξηση των συνταξιοδοτικών ορίων ηλικίας) υπολογίζεται ότι θα προσκομίσουν στα δημόσια ταμεία 10 δις ευρώ για την τρέχουσα χρονιά.
Ας θυμηθούμε κατ’ αρχήν τα 28 δις που δόθηκαν σε μια νύχτα για την επανάκαμψη των δύσμοιρων τραπεζών.
Ας δούμε επίσης πόσο δύσμοιρες ήταν πραγματικά οι τράπεζες.
· Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ αύξησε κατά 197,24% τα κέρδη της, ενώ οι φόροι της μειώθηκαν κατά 15%.
· Η ALPHA BANK αύξησε κατά 45,48% τα κέρδη της, ενώ οι φόροι της μειώθηκαν κατά 29,7%
· Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ αύξησε κατά 460,6% τα κέρδη της, ενώ οι φόροι της μειώθηκαν κατά 284,97%
· Η EUROBANK αύξησε κατά 114,5% τα κέρδη της, ενώ οι φόροι της μειώθηκαν κατά 40,57%
Οι διαπιστώσεις αυτές προέρχονται από τα στοιχεία που δημοσίευσε η ΕΝΩΣΗ ΤΡΑΠΕΖΩΝ.
Ας δούμε όμως και μερικά άλλα νούμερα.
· 650 εκατομμύρια ευρώ προβλέπουν να υφαρπάξουν από τους μισθωτούς με τη μείωση κατά 10% των επιδομάτων.
· 600 εκατομμύρια ευρώ προβλέπονται στον προϋπολογισμό για επιχορήγηση των μη κυβερνητικών οργανώσεων ( ας θυμηθούμε λίγο πριν, 2 εκατ. είχε πάρει η «Γλαυκώπις Αθηνά» από το Ζαχόπουλο για κοπή πίτας και χριστουγεννιάτικα δώρα στα παιδια των υπαλλήλων του ΥΠΠΟ)
· 6,5 εκατομμύρια ευρώ δαπανήθηκαν από τις 5 Οκτωβρίου έως τις 31 Δεκεμβρίου για τις μετακινήσεις πολιτικών στο εσωτερικό, με ιδιωτικά αεροπλάνα.
· 0 ευρώ προβλέπει ο προϋπολογισμός για φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας.
· 45 εκατομμύρια ευρώ προβλέπει ο προϋπολογισμός ως έσοδο από τις πράσινες κάρτες των μεταναστών.
· 16 εκατομμύρια από τη φορολόγηση των εφοπλιστών.
· 8.767.147,03 εισέπραξε ο κ. Προβόπουλος τα τρία τελευταία χρόνια με νόμιμο τρόπο.
· 5,5 εκατομμύρια ευρώ πρόστιμο στην εταιρία Σημαιοφορίδη – Πρινιωτάκη έσβησαν το 2008 με πολιτική παρέμβαση στη ΦΑΕ Αθηνών.
· Σε 14000 ευρώ, μόνο, το μήνα θα περιοριστεί η αμοιβή του κ. Τάσου Γιαννίτση (του γνωστού εγκέφαλού της ασφαλιστικής αποδόμησης) από την εταιρία Ελληνικά Πετρέλαια, μετά την εθελοντική μείωση του μισθού του, για το καλό της πατρίδας.
· Λίγο λιγότερα από 300.000 ευρώ το χρόνο θα εισπράττει ο νέος μάνατζερ της ΔΕΗ, Αρθούρος Ζερβός. «Δε δέχτηκα αυτή τη θέση για τα χρήματα» δήλωσε συγκινημένος, μετά την ανάθεση από την περιβαλλοντικιά υπουργό, κυρία Μπιρμπίλη.
· 25.000 ευρώ το μήνα ήταν ο μισθός του κυρίου Παναγόπουλου, αφεντικού της ΕΡΤ. Από τον υπουργό επικοινωνιών κύριο Γερουλάνο ανακοινώθηκε η δραματική μείωση του μισθού του νέου ΕΡΤιάρχη, σε μόλις 6.500 ευρώ.
· 580.000 ευρώ το χρόνο, δηλαδή 48.333 ευρώ το μήνα είναι η αμοιβή του κυρίου Παναγή Βουρλούμη, διευθυντή του ΟΤΕ.
· Στις 7000 ευρώ μηνιαίως ανέρχεται η αμοιβή του διευθύνοντος συμβούλου της ΕΥΘΑΠ (Εταιρία Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης) Νικόλαου Παπαδάκη. Για την ιστορία υπενθυμίζουμε ότι ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, κύριος Παπαγεωργόπουλος έχει ταχθεί υπέρ της ιδιωτικοποίησής της για το καλό του καταναλωτή και της πατρίδας, λέμε εμείς ευρύτερα.
· Σε μόλις 5400 ευρώ ανέρχεται ο μισθός του κάθε ευρωβουλευτή μας ( όσο και του κάθε βουλευτή μας στο ελληνικό κοινοβούλιο). Ευτυχώς όμως τριπλασιάζεται, αφού στο ποσό του «βασικού μισθού» προστίθεται και ημερήσια αποζημίωση (300 ευρώ) για κάθε συνεδρίαση. Ευτυχώς επίσης δικαιούνται άλλα 14.000 ευρώ το μήνα για αμοιβές συνεργατών του γραφείου τους. Άγνωστη είναι η αμοιβή τους για τη συμμετοχή σε διάφορες επιτροπές.
· Δεν γνωρίζουμε ακριβώς το ποσό των δισεκατομμυρίων ευρώ από το σκάνδαλο Βατοπεδίου, από το σκάνδαλο της SIEMENS κλπ κλπ κλπ. Το μόνο που γνωρίζουμε, σε σχέση με το θέμα, είναι ότι οι επιπλέον αμοιβές των πολιτικών προσώπων που συμμετέχουν στην εξεταστική επιτροπή (!!!) για το Βατοπέδι ανέρχονται σε 1,7 εκατομμύρια ευρώ.
Αν ζαλιστήκατε από τα νούμερα και έχετε τάση για εμετό, ελεύθερα. Το παρόν μπορεί να χρησιμεύσει και ως εμετοδοχείο.
Μιας όμως και μιλάμε για αριθμούς, ας αναλογιστούμε ποιοι είναι πραγματικά τα ΝΟΥΜΕΡΑ.
* Όλα τα στοιχεία προέρχονται από δημοσιεύματα των εφημερίδων και δεν διαψεύστηκαν
Παρασκευή 16 Απριλίου 2010
ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ ΑΛΑ ΓΚΡΕΚΑ
Αγνώστου
Επιτέλους !
Αυτό αναφώνησε ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Δημ. Δασκαλόπουλος, μετά το πρόσφατο διάγγελμα του πρωθυπουργού. Ενθουσιάστηκε από τη σκληρότητα των μέτρων που εξαγγέλθηκαν. Τώρα που μπήκαμε σε επιτήρηση θα πλέει σε πελάγη ευτυχίας. Τον περασμένο Οκτώβριο βρέθηκε σε μια έκθεση στο Λονδίνο και αγόρασε ένα πίνακα 1,5 εκατ.$. Όσα θα βγάλει ένας εκπαιδευτικός δουλεύοντας 60 χρόνια, ή ένας εμποροϋπάλληλος δουλεύοντας 80 χρόνια! Είναι να μη χαίρεται με τη σκληρή λιτότητα ( των εργαζομένων ) και με την επιτήρηση;
Στην ελληνική κοινωνία υπάρχει συσσωρευμένος τεράστιος πλούτος και εμείς πρέπει πάλι να πληρώσουμε για χρέη που ποτέ δε δημιουργήσαμε. Τα ταμεία είναι άδεια αλλά και οι τσέπες μας, επίσης. Ποιοι έχουν τέλος πάντων τα λεφτά; Ας δούμε ορισμένα παραδείγματα:
Τα τελευταία 12 χρόνια το ΑΕΠ της χώρας αυξήθηκε κατά 60%. Αφού το δικό μας, των εργαζομένων, το εισόδημα δεν αυξήθηκε καθόλου, ΠΟΥ ΠΗΓΕ ΟΛΟΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ;
30.000 ελληνικές οικογένειες διαθέτουν στα τμήματα private banking των τραπεζών περίπου 50 δις €, ενώ άλλα 40 δις έχουν καταθέσει Έλληνες πολίτες στο εξωτερικό. Μάλλον δημόσιοι υπάλληλοι θα ’ναι.
Τη τετραετία 2004 - 2008 χαρίστηκαν πάνω από 9 δις € σε περίπου 50.000 επιχειρήσεις ( τα 5,1 δις από τη μείωση του συντελεστή φορολόγησης των κερδών από 35% σε 25% και 3,5 δις από τις δυο ρυθμίσεις περαίωσης ανέλεγκτων χρήσεων. )
Υπάρχουν 10.000 υπεράκτιες ( off-shore ) εταιρείες ελληνικών συμφερόντων που διακινούν γύρω στα 500 δις € και το δημόσιο χάνει ετησίως από φόρους 6 δις.
Κάθε χρόνο οι καταναλωτές πληρώνουν και οι επιχειρήσεις εισπράττουν αλλά δεν αποδίδουν περί τα 6-6,5 δις € από ΦΠΑ.
Οι Έλληνες εφοπλιστές αγόρασαν το 2009 -χρονιά κρίσης- 164 μεταχειρισμένα πλοία διαθέτοντας 3,16 δις $. Μικρό ποσό για τους εφοπλιστές. Ο ελληνικός εφοπλισμός ελέγχει σχεδόν το 20% του παγκόσμιου στόλου και το 40,9% της κοινοτικής ναυτιλίας. Αν και αποτελεί παγκόσμια δύναμη στηρίζεται σημαντικά στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Η Εθνική Τράπεζα τους έχει δανείσει 3,5 δις €, η Πειραιώς 2 δις € κι ακολουθούν οι υπόλοιπες. Με τις δικές μας, τις λαϊκές αποταμιεύσεις / καταθέσεις οι τράπεζες χρηματοδοτούν το «θαύμα» της ελληνικής ναυτιλίας.
Και επειδή είμαστε παραδοσιακά ναυτική χώρα δε θα μπορούσε να υστερούμε και σε κότερα, θαλαμηγούς κ.λπ. Ο Θόδωρος κι η Γιάννα Αγγελοπούλου πούλησαν τη θαλαμηγό τους - που ήταν η καλύτερη στη χώρα - και αγόρασαν ένα υπερσύγχρονο mega-yacht μήκους 85,6 μέτρων και αξίας 150 εκατομ. $. Ο εφοπλιστής Προκοπίου έχει παραγγείλει θαλαμηγό 106 μέτρων και αξίας πάνω από 100 εκατ.$. Ο Π. Δράγνης έχει κότερο 82 μέτρα. Έχει γραφτεί ότι η θαλαμηγός του Μελισσανίδη κοστίζει 65 εκ., του Κούστα 60 εκ., του Βαφειά το ίδιο και ακολουθούν άλλοι με ακριβότερα και άλλοι με φθηνότερα κότερα, όπως Κοπελούζος, Πατέρας, Τσάκος, Αλαφούζος, Δημ. Κωστόπουλος,Ρέστης, Βασιλάκης, Κοντομηνάς, Μαρινόπουλος κλπ. Ο Σπ. Λάτσης νοικιάζει την 117 μέτρων «Τurama», σε μη έχοντες κότερο επιχειρηματίες, αντί 90.000 € τη μέρα !
Μη νομίσετε ότι υστερούμε και στον αέρα. Διακόσια είκοσι ιδιωτικά αεροπλάνα είναι καταγεγραμμένα στα ελληνικά νηολόγια ( χώρια όσα είναι σε νηολόγια του εξωτερικού ). Η Μαρ. Λάτση έχει 3 ιδιωτικά τζετ (Boeing 757, Boeing 737 και Gulfstream IV), o Βγενόπουλος 2 (Cesna και Falcon 900), o M. Κυριακού ένα και καλό αξίας 50 εκ.,ο Ρέστης ένα των 47 εκ., ο Κόκκαλης, ο Μελισσανίδης, ο Τσακίρης, ο Μαρινάκης, ο Θοδ. κι η Γ. Αγγελοπούλου και πολλοί άλλοι. Τα έξοδα συντήρησης ενός τέτοιου αεροσκάφους φτάνουν το χρόνο 1 με 1,5 εκατ. € !
Ο Λ. Λαυρεντιάδης ξόδεψε το Δεκέμβρη 70 εκ.€ και αγόρασε το 31,3% της Proton Bank, αφού πρωτύτερα είχε δώσει 36 εκ. για το 50% του γηπέδου Καραϊσκάκη και άλλα 86 εκ. για να επαναγοράσει τη «Νεοχημική», από την πολυεθνική Carlyle. Έδωσε και κάτι «ψιλά» για ν’ αποκτήσει μερτικό σε κάποια από τα μεγαλύτερα ΜΜΕ της χώρας (13,53% στον Πήγασο, που ελέγχει ΜEGA και Έθνος, 9,62% στην Ελευθεροτυπία, κι ελέγχει Flash 9.61, Espresso, City Press, Αthens News, Σφήνα, Ισοτιμία κλπ). Ο Β. Ρέστης αγόρασε το πιο αναγνωρίσιμο τουριστικό αξιοθέατο του Μαυροβουνίου, το νησάκι του Αγ. Στεφάνου, ξοδεύοντας 30 εκ.€ και σχεδιάζει να επενδύσει 50 εκ. χτίζοντας βίλες σε αυτό.
Έρευνα του Hotels.com (καλοκαίρι 2009) έδειξε πως η ακριβότερη σουίτα στον κόσμο νοικιάζεται 50.000 $ και είναι του Grand Resort στο Λαγονήσι Αττικής!
Σύμφωνα με στοιχεία του ΕΟΤ, από το Μάρτη του 2005 ως τον Οκτώβρη του 2009, είχαν υπαχθεί στον αναπτυξιακό νόμο ( Ν.3290 / 04 ) 1790 επενδύσεις ξενοδόχων προϋπολογισμού 5,7 δις € και επιδοτήθηκαν με 2,5 δις €. Δηλαδή το 44% ήταν από δικά μας λεφτά. Τζάμπα επενδυτές μιας και τα υπόλοιπα είναι δανεικά από τις δικές μας καταθέσεις στις τράπεζες.
Πάνω που πήγαν να μας πείσουν πως «δεν υπάρχει σάλιο» και λίγο μετά την ανακοίνωση της επιτήρησης, πληροφορηθήκαμε ότι αγοράζουμε 6 γαλλικές φρεγάτες κόστους 2,5 δις €, για να υπερασπίζουν τα «εθνικά μας δίκαια» ανοιχτά της Σομαλίας και στον Περσικό κόλπο.
Δεν αναφέρομαι καθόλου στις μίζες και στα σκάνδαλα (Siemens, Βατοπαίδι, δομημένα ομόλογα, διαγραφή προστίμου 5,5 δις € της «Ακρόπολης» κλπ) γιατί είναι γνωστά. Άλλωστε έχει επιληφθεί κι η ελληνική ? «δικαιοσύνη»?.
Ούτε στα 28 δις € που τέθηκαν στη διάθεση των τραπεζών και τώρα τα χρησιμοποιούν για να δανείσουν το κράτος σαν κοινοί τοκογλύφοι.
Μπορεί να ζούμε όλοι στην ίδια χώρα αλλά είμαστε δυο διαφορετικές χώρες, δυο διαφορετικοί και αντίθετοι κόσμοι. Δυο κόσμοι μέσα στην ίδια χώρα.
Από τη μια ο κόσμος μας : ανεργία, απολύσεις, τρομοκρατία και εξευτελισμοί στους χώρους δουλειάς, ανασφάλιστη εργασία, μερική απασχόληση, προσωρινή απασχόληση, συντάξεις των 400 €, μισθοί των 700 €, σύνταξη στα 67, δάνεια και κάρτες, τα φροντιστήρια των παιδιών, η βενζίνη στα 1,4 €, ο 14ος μισθός που κόβεται, η κατάργηση των συμβάσεων, ο φόβος και η αγωνία για το αύριο.
Κι απ’ την άλλη ο κόσμος τους: τραπεζίτες, επενδυτές, golden boys, βιομήχανοι και εφοπλιστές, πολυτελείς επαύλεις, ιδιωτικά τζετ,
θαλαμηγοί, χειροποίητες Bentley και θηριώδη Hummer, διαμάντια και τσάντες Luis Vitton και Hermes, η Μύκονος, το Κολωνάκι και η Εκάλη, σαλέ και σούσι μπαρ, χαριτωμένοι μόδιστροι και «καλλιτεχνάδες διανοούμενοι λινάτσες», όπως λένε κι οι Active Member.
Ένας κόσμος σπατάλης, χλιδής , σαπίλας και παρακμής.
Τελικά, λεφτά υπάρχουν, αλλά όχι για ‘μάς. Είναι δικά μας αλλά δεν είναι για ‘μάς. Εμείς τα « γεννήσαμε » αλλά δε μας ανήκουν. Φταίμε όμως κι εμείς γιατί, όπως λέει και η παροιμία : « αν δε γονάτιζε η καμήλα, δε θα τη φορτώνανε ».
Επιτέλους !
Αυτό αναφώνησε ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Δημ. Δασκαλόπουλος, μετά το πρόσφατο διάγγελμα του πρωθυπουργού. Ενθουσιάστηκε από τη σκληρότητα των μέτρων που εξαγγέλθηκαν. Τώρα που μπήκαμε σε επιτήρηση θα πλέει σε πελάγη ευτυχίας. Τον περασμένο Οκτώβριο βρέθηκε σε μια έκθεση στο Λονδίνο και αγόρασε ένα πίνακα 1,5 εκατ.$. Όσα θα βγάλει ένας εκπαιδευτικός δουλεύοντας 60 χρόνια, ή ένας εμποροϋπάλληλος δουλεύοντας 80 χρόνια! Είναι να μη χαίρεται με τη σκληρή λιτότητα ( των εργαζομένων ) και με την επιτήρηση;
Στην ελληνική κοινωνία υπάρχει συσσωρευμένος τεράστιος πλούτος και εμείς πρέπει πάλι να πληρώσουμε για χρέη που ποτέ δε δημιουργήσαμε. Τα ταμεία είναι άδεια αλλά και οι τσέπες μας, επίσης. Ποιοι έχουν τέλος πάντων τα λεφτά; Ας δούμε ορισμένα παραδείγματα:
Τα τελευταία 12 χρόνια το ΑΕΠ της χώρας αυξήθηκε κατά 60%. Αφού το δικό μας, των εργαζομένων, το εισόδημα δεν αυξήθηκε καθόλου, ΠΟΥ ΠΗΓΕ ΟΛΟΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ;
30.000 ελληνικές οικογένειες διαθέτουν στα τμήματα private banking των τραπεζών περίπου 50 δις €, ενώ άλλα 40 δις έχουν καταθέσει Έλληνες πολίτες στο εξωτερικό. Μάλλον δημόσιοι υπάλληλοι θα ’ναι.
Τη τετραετία 2004 - 2008 χαρίστηκαν πάνω από 9 δις € σε περίπου 50.000 επιχειρήσεις ( τα 5,1 δις από τη μείωση του συντελεστή φορολόγησης των κερδών από 35% σε 25% και 3,5 δις από τις δυο ρυθμίσεις περαίωσης ανέλεγκτων χρήσεων. )
Υπάρχουν 10.000 υπεράκτιες ( off-shore ) εταιρείες ελληνικών συμφερόντων που διακινούν γύρω στα 500 δις € και το δημόσιο χάνει ετησίως από φόρους 6 δις.
Κάθε χρόνο οι καταναλωτές πληρώνουν και οι επιχειρήσεις εισπράττουν αλλά δεν αποδίδουν περί τα 6-6,5 δις € από ΦΠΑ.
Οι Έλληνες εφοπλιστές αγόρασαν το 2009 -χρονιά κρίσης- 164 μεταχειρισμένα πλοία διαθέτοντας 3,16 δις $. Μικρό ποσό για τους εφοπλιστές. Ο ελληνικός εφοπλισμός ελέγχει σχεδόν το 20% του παγκόσμιου στόλου και το 40,9% της κοινοτικής ναυτιλίας. Αν και αποτελεί παγκόσμια δύναμη στηρίζεται σημαντικά στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Η Εθνική Τράπεζα τους έχει δανείσει 3,5 δις €, η Πειραιώς 2 δις € κι ακολουθούν οι υπόλοιπες. Με τις δικές μας, τις λαϊκές αποταμιεύσεις / καταθέσεις οι τράπεζες χρηματοδοτούν το «θαύμα» της ελληνικής ναυτιλίας.
Και επειδή είμαστε παραδοσιακά ναυτική χώρα δε θα μπορούσε να υστερούμε και σε κότερα, θαλαμηγούς κ.λπ. Ο Θόδωρος κι η Γιάννα Αγγελοπούλου πούλησαν τη θαλαμηγό τους - που ήταν η καλύτερη στη χώρα - και αγόρασαν ένα υπερσύγχρονο mega-yacht μήκους 85,6 μέτρων και αξίας 150 εκατομ. $. Ο εφοπλιστής Προκοπίου έχει παραγγείλει θαλαμηγό 106 μέτρων και αξίας πάνω από 100 εκατ.$. Ο Π. Δράγνης έχει κότερο 82 μέτρα. Έχει γραφτεί ότι η θαλαμηγός του Μελισσανίδη κοστίζει 65 εκ., του Κούστα 60 εκ., του Βαφειά το ίδιο και ακολουθούν άλλοι με ακριβότερα και άλλοι με φθηνότερα κότερα, όπως Κοπελούζος, Πατέρας, Τσάκος, Αλαφούζος, Δημ. Κωστόπουλος,Ρέστης, Βασιλάκης, Κοντομηνάς, Μαρινόπουλος κλπ. Ο Σπ. Λάτσης νοικιάζει την 117 μέτρων «Τurama», σε μη έχοντες κότερο επιχειρηματίες, αντί 90.000 € τη μέρα !
Μη νομίσετε ότι υστερούμε και στον αέρα. Διακόσια είκοσι ιδιωτικά αεροπλάνα είναι καταγεγραμμένα στα ελληνικά νηολόγια ( χώρια όσα είναι σε νηολόγια του εξωτερικού ). Η Μαρ. Λάτση έχει 3 ιδιωτικά τζετ (Boeing 757, Boeing 737 και Gulfstream IV), o Βγενόπουλος 2 (Cesna και Falcon 900), o M. Κυριακού ένα και καλό αξίας 50 εκ.,ο Ρέστης ένα των 47 εκ., ο Κόκκαλης, ο Μελισσανίδης, ο Τσακίρης, ο Μαρινάκης, ο Θοδ. κι η Γ. Αγγελοπούλου και πολλοί άλλοι. Τα έξοδα συντήρησης ενός τέτοιου αεροσκάφους φτάνουν το χρόνο 1 με 1,5 εκατ. € !
Ο Λ. Λαυρεντιάδης ξόδεψε το Δεκέμβρη 70 εκ.€ και αγόρασε το 31,3% της Proton Bank, αφού πρωτύτερα είχε δώσει 36 εκ. για το 50% του γηπέδου Καραϊσκάκη και άλλα 86 εκ. για να επαναγοράσει τη «Νεοχημική», από την πολυεθνική Carlyle. Έδωσε και κάτι «ψιλά» για ν’ αποκτήσει μερτικό σε κάποια από τα μεγαλύτερα ΜΜΕ της χώρας (13,53% στον Πήγασο, που ελέγχει ΜEGA και Έθνος, 9,62% στην Ελευθεροτυπία, κι ελέγχει Flash 9.61, Espresso, City Press, Αthens News, Σφήνα, Ισοτιμία κλπ). Ο Β. Ρέστης αγόρασε το πιο αναγνωρίσιμο τουριστικό αξιοθέατο του Μαυροβουνίου, το νησάκι του Αγ. Στεφάνου, ξοδεύοντας 30 εκ.€ και σχεδιάζει να επενδύσει 50 εκ. χτίζοντας βίλες σε αυτό.
Έρευνα του Hotels.com (καλοκαίρι 2009) έδειξε πως η ακριβότερη σουίτα στον κόσμο νοικιάζεται 50.000 $ και είναι του Grand Resort στο Λαγονήσι Αττικής!
Σύμφωνα με στοιχεία του ΕΟΤ, από το Μάρτη του 2005 ως τον Οκτώβρη του 2009, είχαν υπαχθεί στον αναπτυξιακό νόμο ( Ν.3290 / 04 ) 1790 επενδύσεις ξενοδόχων προϋπολογισμού 5,7 δις € και επιδοτήθηκαν με 2,5 δις €. Δηλαδή το 44% ήταν από δικά μας λεφτά. Τζάμπα επενδυτές μιας και τα υπόλοιπα είναι δανεικά από τις δικές μας καταθέσεις στις τράπεζες.
Πάνω που πήγαν να μας πείσουν πως «δεν υπάρχει σάλιο» και λίγο μετά την ανακοίνωση της επιτήρησης, πληροφορηθήκαμε ότι αγοράζουμε 6 γαλλικές φρεγάτες κόστους 2,5 δις €, για να υπερασπίζουν τα «εθνικά μας δίκαια» ανοιχτά της Σομαλίας και στον Περσικό κόλπο.
Δεν αναφέρομαι καθόλου στις μίζες και στα σκάνδαλα (Siemens, Βατοπαίδι, δομημένα ομόλογα, διαγραφή προστίμου 5,5 δις € της «Ακρόπολης» κλπ) γιατί είναι γνωστά. Άλλωστε έχει επιληφθεί κι η ελληνική ? «δικαιοσύνη»?.
Ούτε στα 28 δις € που τέθηκαν στη διάθεση των τραπεζών και τώρα τα χρησιμοποιούν για να δανείσουν το κράτος σαν κοινοί τοκογλύφοι.
Μπορεί να ζούμε όλοι στην ίδια χώρα αλλά είμαστε δυο διαφορετικές χώρες, δυο διαφορετικοί και αντίθετοι κόσμοι. Δυο κόσμοι μέσα στην ίδια χώρα.
Από τη μια ο κόσμος μας : ανεργία, απολύσεις, τρομοκρατία και εξευτελισμοί στους χώρους δουλειάς, ανασφάλιστη εργασία, μερική απασχόληση, προσωρινή απασχόληση, συντάξεις των 400 €, μισθοί των 700 €, σύνταξη στα 67, δάνεια και κάρτες, τα φροντιστήρια των παιδιών, η βενζίνη στα 1,4 €, ο 14ος μισθός που κόβεται, η κατάργηση των συμβάσεων, ο φόβος και η αγωνία για το αύριο.
Κι απ’ την άλλη ο κόσμος τους: τραπεζίτες, επενδυτές, golden boys, βιομήχανοι και εφοπλιστές, πολυτελείς επαύλεις, ιδιωτικά τζετ,
θαλαμηγοί, χειροποίητες Bentley και θηριώδη Hummer, διαμάντια και τσάντες Luis Vitton και Hermes, η Μύκονος, το Κολωνάκι και η Εκάλη, σαλέ και σούσι μπαρ, χαριτωμένοι μόδιστροι και «καλλιτεχνάδες διανοούμενοι λινάτσες», όπως λένε κι οι Active Member.
Ένας κόσμος σπατάλης, χλιδής , σαπίλας και παρακμής.
Τελικά, λεφτά υπάρχουν, αλλά όχι για ‘μάς. Είναι δικά μας αλλά δεν είναι για ‘μάς. Εμείς τα « γεννήσαμε » αλλά δε μας ανήκουν. Φταίμε όμως κι εμείς γιατί, όπως λέει και η παροιμία : « αν δε γονάτιζε η καμήλα, δε θα τη φορτώνανε ».
Τετάρτη 14 Απριλίου 2010
Το ΔΝΤ αλώνει την Ευρώπη
του Κένεθ Ρόγκοφ
Πηγή: ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Τώρα που ανατέθηκε στο «διεθνές νομισματικό ταμείο» (ΔΝΤ) πρωταγωνιστικός ρόλος στο ευρωπαϊκό σχέδιο δανεισμού της Ελλάδας, ο πολυμερής δανειστικός οργανισμός κλείνει ένα πλήρη κύκλο. Τις πρώτες ημέρες μετά το Β' παγκόσμιο πόλεμο βασικός ρόλος του ΔΝΤ ήταν να βοηθάει τις ευρωπαϊκές χώρες να ανορθωθούν από τα χαλάσματα του πολέμου. Μια φορά κι έναν καιρό, το ΔΝΤ υλοποιούσε πολυάριθμα προγράμματα στην Ευρώπη -όπως δείξαμε ο Ρονγκ Τσιαν (Rong Qian), η Κάρμεν Ράινχαρτ (Carmen Reinhart) κι εγώ σε μια νέα έρευνά μας για τους τρόπους «αποφοίτησης» από δημοσιονομικές κρίσεις. Αλλά μέχρι να ξεσπάσει η παγκόσμια οικονομική κρίση οι Ευρωπαίοι υπέθεταν πως παραήταν εύποροι ώστε να χρειαστεί να ξαναζήσουν τον εξευτελισμό της προσφυγής στο ΔΝΤ για οικονομική βοήθεια.
Ε, καλώς ήρθατε σε μια νέα εποχή.
Η Ευρώπη μετεξελίσσεται στο επίκεντρο της μεγαλύτερης επέκτασης επιρροής και δανεισμού του ΔΝΤ εδώ και χρόνια. Μια σειρά από μεγάλες ανατολικοευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένων της Ουγγαρίας, της Ρουμανίας, της Ουκρανίας εφαρμόζουν ήδη σημαντικά προγράμματα δανεισμού τους από το ΔΝΤ. Και να που τώρα μια σειρά από κράτη-μέλη της ευρωζώνης ετοιμάζονται να διαβούν το Ρουβίκωνα: αν κάτι τέτοιο αποδειχθεί απαραίτητο, την Ελλάδα αναμένεται να την ακολουθήσουν η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιταλία και η Ιρλανδία.
Την περασμένη χρονιά, η επέλαση του ΔΝΤ ήταν εκθαμβωτική. «Ευνουχισμένο» από τη λαϊκιστική ρητορική που κυριάρχησε στην ασιατική κρίση δανεισμού του τέλους της δεκαετίας του '90, το ΔΝΤ αγκομαχούσε να αποκαταστήσει την εικόνα του και να λειτουργήσει ξανά τα προγράμματά του. Όταν, το φθινόπωρο του 2007, τα ηνία του ανάλαβε ο Γάλλος Ντομινίκ Στρος-Καν (Dominique Strauss-Kahn) ακόμα και οι φτωχές αφρικανικές χώρες απέφευγαν το ΔΝΤ σα λεπρό, επιλέγοντας να βρίσκουν δανεικά από μη παραδοσιακές πηγές, σαν την Κίνα. Χωρίς νέες δουλειές και έσοδα, προκειμένου να επιβιώσει το ΔΝΤ αναγκαζόταν να προχωρήσει σε επώδυνες περικοπές του κόστους λειτουργίας του.
Πόσα πράγματα άλλαξε αυτή η κρίση!
Σήμερα το ΔΝΤ αναρριχάται στην κορυφή του Ολύμπου. Τον Απρίλιο του 2009, οι ηγέτες του G20 αποφάσισαν να παράσχουν αυξημένους πόρους στο ΔΝΤ. Μέσα στον ορυμαγδό εκείνων των ημερών, πιθανότατα η αύξηση να ήταν υπερβολική, αλλά εν πολλοίς αυτά τα λεφτά από τότε «έπιασαν τόπο». Όσο για την Ευρώπη, η βοήθεια έφτασε απάνω στην ώρα.
Σημαίνει άραγε η αποβίβαση του ΔΝΤ στην Ευρώπη πως τελειώνουν επιτέλους τα δημοσιονομικά βάσανα της γηραιάς ηπείρου; Δύσκολο. Το ΔΝΤ δε χαρίζει τίποτα· απλά προσφέρει στις χρεοκοπημένες χώρες έγκαιρη πρόσβαση σε ρευστότητα -και χρόνο, για να λύσουν τα δημοσιονομικά τους προβλήματα.
Αν και υπάρχουν χώρες που κατάφεραν να αντεπεξέρθουν μόνες τους σε δημοσιονομικά προβλήματα, όπως π.χ. το πέτυχε η Κίνα στην τραπεζική κρίση τη δεκαετία του 1990, συνήθως οι χρεοκοπημένες χώρες βρίσκονται μπροστά σε φοβερά επώδυνες δημοσιονομικές επιλογές. Πέραν της πτώχευσής τους ή του πληθωρισμού, οι χώρες αυτές αναγκάζονται να «καταπιούν» μεγάλες φορολογικές αυξήσεις και περικοπές δαπανών, βυθιζόμενες σε ολοένα και βαθύτερη ύφεση.
Για να είμαστε δίκαιοι, η φήμη πως το ΔΝΤ επιβάλει προγράμματα λιτότητας, είναι εν πολλοίς μύθος. Απλά συνήθως οι κυβερνήσεις προσφεύγουν στο ΔΝΤ όταν έχουν καταστεί ανεπιθύμητες από τις διεθνείς χρηματαγορές, και αντιμετωπίζουν αναπόφευκτα προγράμματα λιτότητας «της απελπισίας», ανεξαρτήτως της προσφυγής τους -ή μη- στο ΔΝΤ.
Ας μην ξεχνάμε πως οι χώρες καταφεύγουν στο ΔΝΤ διότι εκείνο επιβάλει πιο ανώδυνες θεραπείες από εκείνες των διεθνών αγορών.
Αλλά φυσικά, η καλοσύνη είναι πράγμα σχετικό. Θα είναι εξαιρετικά επώδυνο, και όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά για όλες τις άλλες υπερδανεισμένες ευρωπαϊκές χώρες, να αναγκαστούν να επιβάλουν σκληρά προγράμματα λιτότητας εν μέσω παγκόσμιας οικονομική κρίσης, και ταυτόχρονα να βυθίζονται σε ένα φαύλο κύκλο ύφεσης.
Για να το πούμε απλά, κανείς δε θέλει να είναι ο επόμενος που θα χτυπήσει το κουδούνι του ΔΝΤ.
Αλλά η έλευση του ΔΝΤ δε σημαίνει πως οι κάτοχοι κρατικών ομολόγων έχουν εξασφαλίσει τα λεφτά τους. Όπως δείξαμε ο Τσιαν, Ράινχαρτ κι εγώ, υπάρχουν πολυάριθμες περιπτώσεις όπου διάφορα κράτη υιοθέτησαν προγράμματα του ΔΝΤ, χωρίς μολοταύτα να αποφύγουν τη χρεοκοπία. Η πιο διάσημη τέτοια περίπτωση είναι εκείνη της Αργεντινής, το 2002, χωρίς όμως να ξεχνάμε τις περιπτώσεις της Ινδονησίας, της Ουρουγουάης και της Δομινικανής Δημοκρατίας.
Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι το ίδιο για πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Η Ουκρανία ήδη παραπαίει. Αλλά συνήθως η διαδικασία χρεοκοπίας μοιάζει με παράσταση σε αργή κίνηση, κάτι σαν χορόδραμα Καμπούκι. Γιατί να επιλέξει μια χώρα τη χρεοκοπία, εφόσον συνεχίζει να βρίσκει πλούσιους δανειστές πρόθυμους να της δανείσουν λεφτά και να της επιτρέπουν έτσι να συντηρεί μια αυταπάτη ομαλότητας; Οι χρηματαγορές καθησυχάζονται εύκολα.
Για το ΔΝΤ, το διακύβευμα της ευρωπαϊκής του περιπέτειας είναι τεράστιο. Θα πρόκειται για δύσκολη σχοινοβασία. Αν το ΔΝΤ υιοθετήσει σκληρούς, «γερμανικού τύπου», όρους στα προγράμματα του δανεισμού του, κινδυνεύει να πυροδοτήσει αμέσως κοινωνικές συγκρούσεις και χρεοκοπίες. Αυτό είναι το τελευταίο που χρειαζόμαστε αυτή τη στιγμή. Προς το παρόν, στην ανατολική Ευρώπη, το ΔΝΤ έχει προτιμήσει να υιοθετήσει ήπιες προσεγγίσεις, που στηρίζονται στα πιο αισιόδοξα σενάρια για την οικονομική ανάπτυξή τους και τις δημοσιονομικές τους ισορροπίες.
Αλλά το πρόβλημα με αυτή την «καλοσυνάτη» στρατηγική είναι πως το ΔΝΤ, ακόμα και με τους νέους, πλουσιοπάροχους πόρους του, δεν είναι εις θέση να συντηρεί επ' άπειρον τους νέους του πελάτες. Αν το κάνει, μπορεί να ξεμείνει από ρευστότητα και να βρεθεί ανέτοιμο για την επόμενη κρίση, που είναι αναπόφευκτη, και θα προέρθει μάλλον από κάποια απρόσμενα κακά νέα από την Ιαπωνία ή την Κίνα.
Επιπλέον, αν το ΔΝΤ χάσει την αξιοπιστία του όσον αφορά τη λειτουργία του ως καταλύτη για δημοσιονομική εξυγίανση, τα υπέρογκα προγράμματά του θα χρησιμεύουν απλά για να τροφοδοτούν ακόμα μεγαλύτερα δημοσιονομικά ελλείμματα, και όχι μόνο στην Ευρώπη, αλλά και στις ΗΠΑ, την Ιαπωνία και αλλού. Οι χαμηλοί ρυθμοί ανάπτυξης, η γήρανση του πληθυσμού και η εκτόξευση των ελλειμμάτων στα ύψη, είναι επικίνδυνο μείγμα.
Οπότε για το ΔΝΤ το βασικό ερώτημα δεν είναι αν διαθέτει ένα βιώσιμο σχέδιο για να εκπορθήσει εκ νέου τις πύλες της Ευρώπης. Αυτό θεωρείται δεδομένο. Το πρόβλημά του είναι πλέον αν διαθέτει κάποια ρεαλιστική στρατηγική εξόδου από την ευρωπαϊκή σφηκοφωλιά.
Πηγή: ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Τώρα που ανατέθηκε στο «διεθνές νομισματικό ταμείο» (ΔΝΤ) πρωταγωνιστικός ρόλος στο ευρωπαϊκό σχέδιο δανεισμού της Ελλάδας, ο πολυμερής δανειστικός οργανισμός κλείνει ένα πλήρη κύκλο. Τις πρώτες ημέρες μετά το Β' παγκόσμιο πόλεμο βασικός ρόλος του ΔΝΤ ήταν να βοηθάει τις ευρωπαϊκές χώρες να ανορθωθούν από τα χαλάσματα του πολέμου. Μια φορά κι έναν καιρό, το ΔΝΤ υλοποιούσε πολυάριθμα προγράμματα στην Ευρώπη -όπως δείξαμε ο Ρονγκ Τσιαν (Rong Qian), η Κάρμεν Ράινχαρτ (Carmen Reinhart) κι εγώ σε μια νέα έρευνά μας για τους τρόπους «αποφοίτησης» από δημοσιονομικές κρίσεις. Αλλά μέχρι να ξεσπάσει η παγκόσμια οικονομική κρίση οι Ευρωπαίοι υπέθεταν πως παραήταν εύποροι ώστε να χρειαστεί να ξαναζήσουν τον εξευτελισμό της προσφυγής στο ΔΝΤ για οικονομική βοήθεια.
Ε, καλώς ήρθατε σε μια νέα εποχή.
Η Ευρώπη μετεξελίσσεται στο επίκεντρο της μεγαλύτερης επέκτασης επιρροής και δανεισμού του ΔΝΤ εδώ και χρόνια. Μια σειρά από μεγάλες ανατολικοευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένων της Ουγγαρίας, της Ρουμανίας, της Ουκρανίας εφαρμόζουν ήδη σημαντικά προγράμματα δανεισμού τους από το ΔΝΤ. Και να που τώρα μια σειρά από κράτη-μέλη της ευρωζώνης ετοιμάζονται να διαβούν το Ρουβίκωνα: αν κάτι τέτοιο αποδειχθεί απαραίτητο, την Ελλάδα αναμένεται να την ακολουθήσουν η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιταλία και η Ιρλανδία.
Την περασμένη χρονιά, η επέλαση του ΔΝΤ ήταν εκθαμβωτική. «Ευνουχισμένο» από τη λαϊκιστική ρητορική που κυριάρχησε στην ασιατική κρίση δανεισμού του τέλους της δεκαετίας του '90, το ΔΝΤ αγκομαχούσε να αποκαταστήσει την εικόνα του και να λειτουργήσει ξανά τα προγράμματά του. Όταν, το φθινόπωρο του 2007, τα ηνία του ανάλαβε ο Γάλλος Ντομινίκ Στρος-Καν (Dominique Strauss-Kahn) ακόμα και οι φτωχές αφρικανικές χώρες απέφευγαν το ΔΝΤ σα λεπρό, επιλέγοντας να βρίσκουν δανεικά από μη παραδοσιακές πηγές, σαν την Κίνα. Χωρίς νέες δουλειές και έσοδα, προκειμένου να επιβιώσει το ΔΝΤ αναγκαζόταν να προχωρήσει σε επώδυνες περικοπές του κόστους λειτουργίας του.
Πόσα πράγματα άλλαξε αυτή η κρίση!
Σήμερα το ΔΝΤ αναρριχάται στην κορυφή του Ολύμπου. Τον Απρίλιο του 2009, οι ηγέτες του G20 αποφάσισαν να παράσχουν αυξημένους πόρους στο ΔΝΤ. Μέσα στον ορυμαγδό εκείνων των ημερών, πιθανότατα η αύξηση να ήταν υπερβολική, αλλά εν πολλοίς αυτά τα λεφτά από τότε «έπιασαν τόπο». Όσο για την Ευρώπη, η βοήθεια έφτασε απάνω στην ώρα.
Σημαίνει άραγε η αποβίβαση του ΔΝΤ στην Ευρώπη πως τελειώνουν επιτέλους τα δημοσιονομικά βάσανα της γηραιάς ηπείρου; Δύσκολο. Το ΔΝΤ δε χαρίζει τίποτα· απλά προσφέρει στις χρεοκοπημένες χώρες έγκαιρη πρόσβαση σε ρευστότητα -και χρόνο, για να λύσουν τα δημοσιονομικά τους προβλήματα.
Αν και υπάρχουν χώρες που κατάφεραν να αντεπεξέρθουν μόνες τους σε δημοσιονομικά προβλήματα, όπως π.χ. το πέτυχε η Κίνα στην τραπεζική κρίση τη δεκαετία του 1990, συνήθως οι χρεοκοπημένες χώρες βρίσκονται μπροστά σε φοβερά επώδυνες δημοσιονομικές επιλογές. Πέραν της πτώχευσής τους ή του πληθωρισμού, οι χώρες αυτές αναγκάζονται να «καταπιούν» μεγάλες φορολογικές αυξήσεις και περικοπές δαπανών, βυθιζόμενες σε ολοένα και βαθύτερη ύφεση.
Για να είμαστε δίκαιοι, η φήμη πως το ΔΝΤ επιβάλει προγράμματα λιτότητας, είναι εν πολλοίς μύθος. Απλά συνήθως οι κυβερνήσεις προσφεύγουν στο ΔΝΤ όταν έχουν καταστεί ανεπιθύμητες από τις διεθνείς χρηματαγορές, και αντιμετωπίζουν αναπόφευκτα προγράμματα λιτότητας «της απελπισίας», ανεξαρτήτως της προσφυγής τους -ή μη- στο ΔΝΤ.
Ας μην ξεχνάμε πως οι χώρες καταφεύγουν στο ΔΝΤ διότι εκείνο επιβάλει πιο ανώδυνες θεραπείες από εκείνες των διεθνών αγορών.
Αλλά φυσικά, η καλοσύνη είναι πράγμα σχετικό. Θα είναι εξαιρετικά επώδυνο, και όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά για όλες τις άλλες υπερδανεισμένες ευρωπαϊκές χώρες, να αναγκαστούν να επιβάλουν σκληρά προγράμματα λιτότητας εν μέσω παγκόσμιας οικονομική κρίσης, και ταυτόχρονα να βυθίζονται σε ένα φαύλο κύκλο ύφεσης.
Για να το πούμε απλά, κανείς δε θέλει να είναι ο επόμενος που θα χτυπήσει το κουδούνι του ΔΝΤ.
Αλλά η έλευση του ΔΝΤ δε σημαίνει πως οι κάτοχοι κρατικών ομολόγων έχουν εξασφαλίσει τα λεφτά τους. Όπως δείξαμε ο Τσιαν, Ράινχαρτ κι εγώ, υπάρχουν πολυάριθμες περιπτώσεις όπου διάφορα κράτη υιοθέτησαν προγράμματα του ΔΝΤ, χωρίς μολοταύτα να αποφύγουν τη χρεοκοπία. Η πιο διάσημη τέτοια περίπτωση είναι εκείνη της Αργεντινής, το 2002, χωρίς όμως να ξεχνάμε τις περιπτώσεις της Ινδονησίας, της Ουρουγουάης και της Δομινικανής Δημοκρατίας.
Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι το ίδιο για πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Η Ουκρανία ήδη παραπαίει. Αλλά συνήθως η διαδικασία χρεοκοπίας μοιάζει με παράσταση σε αργή κίνηση, κάτι σαν χορόδραμα Καμπούκι. Γιατί να επιλέξει μια χώρα τη χρεοκοπία, εφόσον συνεχίζει να βρίσκει πλούσιους δανειστές πρόθυμους να της δανείσουν λεφτά και να της επιτρέπουν έτσι να συντηρεί μια αυταπάτη ομαλότητας; Οι χρηματαγορές καθησυχάζονται εύκολα.
Για το ΔΝΤ, το διακύβευμα της ευρωπαϊκής του περιπέτειας είναι τεράστιο. Θα πρόκειται για δύσκολη σχοινοβασία. Αν το ΔΝΤ υιοθετήσει σκληρούς, «γερμανικού τύπου», όρους στα προγράμματα του δανεισμού του, κινδυνεύει να πυροδοτήσει αμέσως κοινωνικές συγκρούσεις και χρεοκοπίες. Αυτό είναι το τελευταίο που χρειαζόμαστε αυτή τη στιγμή. Προς το παρόν, στην ανατολική Ευρώπη, το ΔΝΤ έχει προτιμήσει να υιοθετήσει ήπιες προσεγγίσεις, που στηρίζονται στα πιο αισιόδοξα σενάρια για την οικονομική ανάπτυξή τους και τις δημοσιονομικές τους ισορροπίες.
Αλλά το πρόβλημα με αυτή την «καλοσυνάτη» στρατηγική είναι πως το ΔΝΤ, ακόμα και με τους νέους, πλουσιοπάροχους πόρους του, δεν είναι εις θέση να συντηρεί επ' άπειρον τους νέους του πελάτες. Αν το κάνει, μπορεί να ξεμείνει από ρευστότητα και να βρεθεί ανέτοιμο για την επόμενη κρίση, που είναι αναπόφευκτη, και θα προέρθει μάλλον από κάποια απρόσμενα κακά νέα από την Ιαπωνία ή την Κίνα.
Επιπλέον, αν το ΔΝΤ χάσει την αξιοπιστία του όσον αφορά τη λειτουργία του ως καταλύτη για δημοσιονομική εξυγίανση, τα υπέρογκα προγράμματά του θα χρησιμεύουν απλά για να τροφοδοτούν ακόμα μεγαλύτερα δημοσιονομικά ελλείμματα, και όχι μόνο στην Ευρώπη, αλλά και στις ΗΠΑ, την Ιαπωνία και αλλού. Οι χαμηλοί ρυθμοί ανάπτυξης, η γήρανση του πληθυσμού και η εκτόξευση των ελλειμμάτων στα ύψη, είναι επικίνδυνο μείγμα.
Οπότε για το ΔΝΤ το βασικό ερώτημα δεν είναι αν διαθέτει ένα βιώσιμο σχέδιο για να εκπορθήσει εκ νέου τις πύλες της Ευρώπης. Αυτό θεωρείται δεδομένο. Το πρόβλημά του είναι πλέον αν διαθέτει κάποια ρεαλιστική στρατηγική εξόδου από την ευρωπαϊκή σφηκοφωλιά.
Τρίτη 13 Απριλίου 2010
Πολιτισμικό σοκ της Ελλάδας
Αρθρογράφος Κ. Boetig από το Focus on line.
μετάφραση από τη δημοσιογράφο Παναγιώτα Γιαννοπούλου της εφημερίδας ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου
“Η Ε.Ε. ζητάει από την Ελλάδα όχι μόνο μια σκληρή οικονομική πολιτική αλλά απαιτεί και αλλαγή της νοοτροπίας. Οι ρίζες όμως της διαφορετικότητας είναι βαθιές και δεν θα αλλάξει τίποτα πέραν μιας αισθητικής εξωτερικής επέμβασης. Μπορούμε να καταλάβουμε τους Έλληνες;
Οι Έλληνες δεν γνωρίζουν προβλήματα προσαρμoγής. Έχουν κατακλείσει τον κόσμο ψήνοντας και τηγανίζοντας γύρω τους, και παίζοντας σε ρόλο κομπάρσου σε κάποια μικρά εργάκια. Σε αυτόν τον συμπαθητικό μικρό λαό που φαίνεται να χορεύει συνεχώς τον Ζορμπά και να γλεντάει, δεν εκπλήσσεται ο γνωστής των πραγμάτων καθόλου με όσα γίνονται.
Πώς και να εκπλήσσεται εξάλλου με έναν λαό που ανακατεύει ρετσίνι με κρασί, τυλίγει ρύζι με χορταρικά σε αμπελόφυλλα, παίρνει το ευρωπαϊκό κύπελλο σχεδόν χωρίς κανένα γκολ, αλλά γνώριζε πριν 2.500 χρόνια ότι η ύλη αποτελείται από άτομα και η γη περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο;
Οι Έλληνες ένιωθαν πάντα σαν τους γονείς του πολιτισμού και δεν δίσταζαν όμως να περνούν με τα λεφτά των παιδιών τους. Σήμερα αυτό το κράτος μπαίνει στο γηροκομείο και δέχεται κηδεμόνα να το επιβλέπει.
Αλλά φυσικά αυτό δεν απασχολεί καθόλου τον Έλληνα πολίτη. Αυτός πότε δεν περίμενε κάτι από τον υπουργό του, πέρα από την ανταλλαγή της ψήφου του με την άδεια να κτίσει το αυθαίρετο του.
Δεν βαριέσαι σου λέει το ελληνικό κράτος θα επιβιώσει και χωρίς δική του κυβέρνηση. Εξάλλου γιατί να αλλάξει κάποιος όταν είναι τόσο τέλειος όσο ο Έλληνας.;
Γλώσσα και γραφή
Οι Έλληνες είναι μοναδικοί! Μόνο αυτοί γράφουν ελληνικά. Το να ξεφορτωθούν επιτέλους την 2500 χρονών παλαιά γραφή ούτε που το σκέφτηκαν πότε. Εξάλλου το ελληνικό αλφάβητο ήταν υπεύθυνο για τη δημιουργία της λατινικής και κυριλλικής γραφής. Στο πέρασμα των χρόνων δεν άλλαξε ιδιαίτερα πάρα μόνο στην έννοια των λέξεων. Φυσικά στα σχολεία είναι κύριο μάθημα και διδάσκεται από την πρώτη Γυμνασίου. Είναι σαν να μαθαίναμε εμείς τα αρχαία γερμανικά η τα γοτθικά.
Έχουν φροντίσει όμως να διευκολύνουν τους ξένους τουρίστες τους με πινακίδες που αναγράφουν τις τοποθεσίες με λατινικά γράμματα, αν και σε μια απόσταση μερικών μέτρων θα δεις την ίδια ονομασία με τρεις διαφορετικούς τρόπους γραμμένη. Agia, Aghia, Αyia.
Οι κανόνες υπάρχουν για να τους παραβιάζουν. Στα μικρά όσο και στα μεγάλα.
Εγωισμός και αίσθηση του “εμείς”. Ο ένας εναντίον του αλλού, αλλά όλοι μαζί εναντίον του εχθρού.
Ο καθένας προσπαθεί στους δρόμους είτε με αυτοκίνητο είναι είτε με μηχανάκι, να κόψει την προτεραιότητα του αλλού.
“Ο ένας εναντίον του άλλου και όλοι μαζί ενάντια στον πεζό φυσικά”, είναι ο σκοπός.
Για να δοθεί μια λύση μπαίνει στη μέση ο τροχονόμος να ρυθμίσει την κίνηση. Και ξάφνου όλοι οι οδηγοί μαζί συμφωνούν και συνεργάζονται σε έναν εκκωφαντικό θόρυβο κορναρίσματος που τελικά οδηγεί τον τροχονόμο στη φυγή.
Με ελεύθερο το πεδίο λοιπόν πάλι οι οδηγοί επιδίδονται στο εγωιστικό τους έργο.
Μεταξύ τους βασικά οι Έλληνες μισούνται.
Δεν είναι τυχαίο που στον ελληνικό εμφύλιο του 1944-1949 σκοτώθηκαν περισσότεροι Έλληνες απ’ ότι στον δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο.
Τον εισβολέα όμως τον αντιμετωπίζουν όλοι μαζί. Είτε Αριστεροί είναι είτε Δεξιοί.
Η μεγαλύτερη φιλοφρόνηση που μπορείς να αποσπάσεις από Έλληνα είναι το “είσαι δικός μας”.
Με την πλάτη γυρισμένη.
Υπάρχουν άνθρωποι και Έλληνες.
Μέχρι και πριν 30 χρόνια οι Έλληνες μετρούσαν έξι ηπείρους. Τις γνωστές πέντε που ξέρουμε όλοι και την …Ελλάδα. Για μερικούς μάλιστα υπήρχαν και τεσσάρων ειδών ζωντανά πλάσματα. Τα φυτά, τα ζώα, οι άνθρωποι και οι Έλληνες.
Την ΕΟΚ την περνούσαν κάποιοι για συνεργασία του διαόλου με τον Πάπα που σκοπό είχαν να καταδυναστεύσουν και να μυήσουν τους χριστιανούς ορθόδοξους σε ρωμαϊκές αιρέσεις.
Έτσι μάλιστα δεν υποδουλώθηκαν ούτε στους Τούρκους. Η “Ισταμπουλ” ονομάζεται ακόμη επισήμως Κωνσταντινούπολη και η κιτρινόμαυρη σημαία της βυζαντινής αυτοκρατορίας κυματίζει ακόμη σε εκκλησίες και μοναστήρια.
Ακριβώς και πάντα δίπλα της έχει τη γαλανόλευκη ελληνική, του μόλις κατά το 1829 απελευθερωμένου ελληνικού κράτους.
Ωστόσο οι Έλληνες ως χριστιανοί δίνουν ονόματα αρχαιοελληνικά στα παιδιά τους χωρίς ενδοιασμούς. Έτσι έρχεται σε αντίθεση η μεγαλοπρέπεια της ελληνικής αρχαιότητας με τη σημερινή τους εικόνα.
Η παρέα μετράει. Όμως είναι παρέα της μιας στιγμής
Οι περισσότεροι Έλληνες είναι πολύ της παρέας. Δεν τους αρέσει να τρώνε μόνοι τους ή δυο -δυο. Θέλουν μεγάλες παρέες και ο ένας φέρνει και τον άλλο μαζί του.
Οπότε βλέπεις συχνά μεγάλες παρέες στα τραπέζια τους. Η πίστα στο χορό μονοπωλείται και θεωρούν αγένεια να μπεις μαζί τους στο συρτάκι ή στο χασάπικο.
Και το πουρμπουάρ στην ορχήστρα πάει για την ατομική του ευχαρίστηση σε δική του παραγγελία.
Τρώνε διαφορετικά, και τσακώνονται ψεύτικα για το λογαριασμό. Οι Έλληνες παραγγέλνουν όλοι μαζί στο τραπέζι και όχι ο καθένας το πιάτο του. Το κρασί ρέει άφθονο στα ποτήρια και πάντα πρέπει να φροντίζουν να υπάρχει ανεφοδιασμός.
Δεν αδειάζει κάνεις το πιάτο του, γιατί αυτό θα σήμαινε πως το φαγητό έπεσε λίγο και ίσως δεν θα χόρτασαν όλοι.
Όταν έρχεται ο λογαριασμός όλοι προθυμοποιούνται δήθεν να πληρώσουν ενώ ξέρουν πολύ καλά ποιανού η σειρά είναι. Όσο για το πουρμπουάρ, τους είναι πιο βολικό να αφήνουν τα ψιλά στο τραπέζι, αντί να στρογγυλοποιήσουν το ποσό λεκτικά στο σερβιτόρο.
Ο Θεός βοηθός: Καινούργιοι άγιοι για καινούρια προβλήματα
Το 97% των Ελλήνων είναι χριστιανοί ορθόδοξοι. Οι εικόνες των αγίων τους κρέμονται όπου μπορεί κανείς να φανταστεί.
Έχουν ρόλο υπουργού και γενικού γραμματέα του Θεού και κρέμονται εκτός από τις εκκλησίες και στις ταβέρνες στα σπίτια, στα σούπερ μάρκετ δίπλα στο ταμείο.
Όποιος έχει προβλήματα απευθύνεται σε αυτούς και μάλιστα κατευθείαν στους ειδικούς. Στον Άγιο Νικόλαο (οι ναυτικοί) ή στην Άγια Παρασκευή (όσοι έχουν προβλήματα οράσεως). Όταν βέβαια εμφανιστεί καμιά καινούρια ασθένεια, τότε βαφτίζουμε κάποιον καινούριο Άγιο όπως το 1959 τον Άγιο Ραφαήλ για τους καρκινοπαθείς.
Μόνο που για τους πολιτικούς τους δεν βρέθηκε ακόμη κανένας.
Χωρίς χρόνο και χώρο
Οι Έλληνες ζουν μέσα σε ανοιχτό όριο του αιωνίου χρόνου. Ο χρόνος δεν έχει αρχή και δεν έχει τέλος... Το “τώρα” σπάνια το συναντάς και η λέξη “αύριο” είναι πολύ συχνή. Όμως τα λεωφορεία και τα τρένα πρέπει να κρατήσουν ένα ωράριο και αυτό δεν είναι πάντα εύκολο.
Όσο για τους δρόμους που έχουν ονομασίες, αυτές τις γνωρίζει μόνο ο ταχυδρόμος γιατί σχεδόν πότε δεν βλέπεις τις πινακίδες στη θέση τους.
Μια προφορική κοινωνία
Ο Έλληνας πολύ εύκολα θα ρωτήσει να μάθει το δρόμο παρά θα χρησιμοποιήσει το χάρτη. Δεν ξέρει ούτε να τον διαβάζει και έτσι γέλασε πολύς κόσμος όταν ένας νταλικέρης ερχόμενος από τη Βενετία έκανε τον κύκλο της Ελβετίας για να φτάσει στη Νυρεμβέργη. Είχε σημειώσει στο χάρτη που αγόρασε για πρώτη φορά στη ζωή του τη διαδρομή που του φάνταζε πιο ωραία.
Συνάδελφοι του εξήγησαν ότι θα ερχόταν πολύ πιο σύντομα μέσα από τη σήραγγα του Brenner. Πέταξε το χάρτη του και από δω και στο εξής λέει θα ρωτάει.
Με τα τυπωμένα γράμματα φαίνεται δεν τα πηγαίνουν γενικώς καλά οι Έλληνες. Έτσι και τα ωράρια των μουσείων στις ηλεκτρονικές σελίδες του υπουργείου Πολιτισμού ποτέ δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Πνεύμα δημιουργικό: I have inspiration
Πολλοί Έλληνες είναι πνεύματα δημιουργικά και αυτό όχι μόνο στο να παραποιούν στατιστικά στοιχεία.
Έτσι και ο Κρητικός Γιώργος Πετράκης που έχει το δικό του μουσείο που μας ξεναγεί από την εποχή των πρώτων ανθρώπων έως την εφεύρεση του τροχού έως και την προσγείωση στη σελήνη.
Το ίδιο και ο Κώστας Κοτσανάς από το Κατάκολο που λειτουργεί έκθεση με τίτλο την τεχνολογία από το πρώτο ρομπότ έως και το ξυπνητήρι.
Όσο για τη ζωγράφο στα νότια της Κρήτης, που διατηρεί και πλυντήριο ρούχων, αυτή έχει την έκθεσή της ανάμεσα στα πλυντήρια και συχνά μια ταμπελίτσα στην πόρτα που γράφει: ”I have inspiration. Come back tomorrow”
Οι Έλληνες στις διακοπές τους
Οι Έλληνες προτιμούν να κάνουν διακοπές με παρέες και στην πατρίδα τους. Το καλοκαίρι στη θάλασσα και το χειμώνα στα βουνά.
Όπως επίσης και στα αρκετά χιονοδρομικά κέντρα που υπάρχουν.
Τα καταλύματα τους κάθε άλλο πάρα ταπεινά χαρακτηρίζονται και έχουν συνήθως το τζάκι τους και το τζακούζι τους.
Οι παραγγελίες στο φαγητό γίνονται προφορικά και τα γκαρσόνια γνωρίζουν πολύ καλά πως εδώ έχουν να κάνουν με ντόπιους και όχι με τουρίστες.
Βλέπετε οι Ελληνίδες μαμάδες μπορούν να κρίνουν το καλό φαγητό.
Πολλά από αυτά τα καταλύματα φτιάχτηκαν με χορηγήσεις της Ε.Ε. και έχουν πάρει τέτοια μορφή ώστε αργότερα να μπορούν να τροποποιηθούν σε κατοικίες για τα παιδιά τους”.
μετάφραση από τη δημοσιογράφο Παναγιώτα Γιαννοπούλου της εφημερίδας ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου
“Η Ε.Ε. ζητάει από την Ελλάδα όχι μόνο μια σκληρή οικονομική πολιτική αλλά απαιτεί και αλλαγή της νοοτροπίας. Οι ρίζες όμως της διαφορετικότητας είναι βαθιές και δεν θα αλλάξει τίποτα πέραν μιας αισθητικής εξωτερικής επέμβασης. Μπορούμε να καταλάβουμε τους Έλληνες;
Οι Έλληνες δεν γνωρίζουν προβλήματα προσαρμoγής. Έχουν κατακλείσει τον κόσμο ψήνοντας και τηγανίζοντας γύρω τους, και παίζοντας σε ρόλο κομπάρσου σε κάποια μικρά εργάκια. Σε αυτόν τον συμπαθητικό μικρό λαό που φαίνεται να χορεύει συνεχώς τον Ζορμπά και να γλεντάει, δεν εκπλήσσεται ο γνωστής των πραγμάτων καθόλου με όσα γίνονται.
Πώς και να εκπλήσσεται εξάλλου με έναν λαό που ανακατεύει ρετσίνι με κρασί, τυλίγει ρύζι με χορταρικά σε αμπελόφυλλα, παίρνει το ευρωπαϊκό κύπελλο σχεδόν χωρίς κανένα γκολ, αλλά γνώριζε πριν 2.500 χρόνια ότι η ύλη αποτελείται από άτομα και η γη περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο;
Οι Έλληνες ένιωθαν πάντα σαν τους γονείς του πολιτισμού και δεν δίσταζαν όμως να περνούν με τα λεφτά των παιδιών τους. Σήμερα αυτό το κράτος μπαίνει στο γηροκομείο και δέχεται κηδεμόνα να το επιβλέπει.
Αλλά φυσικά αυτό δεν απασχολεί καθόλου τον Έλληνα πολίτη. Αυτός πότε δεν περίμενε κάτι από τον υπουργό του, πέρα από την ανταλλαγή της ψήφου του με την άδεια να κτίσει το αυθαίρετο του.
Δεν βαριέσαι σου λέει το ελληνικό κράτος θα επιβιώσει και χωρίς δική του κυβέρνηση. Εξάλλου γιατί να αλλάξει κάποιος όταν είναι τόσο τέλειος όσο ο Έλληνας.;
Γλώσσα και γραφή
Οι Έλληνες είναι μοναδικοί! Μόνο αυτοί γράφουν ελληνικά. Το να ξεφορτωθούν επιτέλους την 2500 χρονών παλαιά γραφή ούτε που το σκέφτηκαν πότε. Εξάλλου το ελληνικό αλφάβητο ήταν υπεύθυνο για τη δημιουργία της λατινικής και κυριλλικής γραφής. Στο πέρασμα των χρόνων δεν άλλαξε ιδιαίτερα πάρα μόνο στην έννοια των λέξεων. Φυσικά στα σχολεία είναι κύριο μάθημα και διδάσκεται από την πρώτη Γυμνασίου. Είναι σαν να μαθαίναμε εμείς τα αρχαία γερμανικά η τα γοτθικά.
Έχουν φροντίσει όμως να διευκολύνουν τους ξένους τουρίστες τους με πινακίδες που αναγράφουν τις τοποθεσίες με λατινικά γράμματα, αν και σε μια απόσταση μερικών μέτρων θα δεις την ίδια ονομασία με τρεις διαφορετικούς τρόπους γραμμένη. Agia, Aghia, Αyia.
Οι κανόνες υπάρχουν για να τους παραβιάζουν. Στα μικρά όσο και στα μεγάλα.
Εγωισμός και αίσθηση του “εμείς”. Ο ένας εναντίον του αλλού, αλλά όλοι μαζί εναντίον του εχθρού.
Ο καθένας προσπαθεί στους δρόμους είτε με αυτοκίνητο είναι είτε με μηχανάκι, να κόψει την προτεραιότητα του αλλού.
“Ο ένας εναντίον του άλλου και όλοι μαζί ενάντια στον πεζό φυσικά”, είναι ο σκοπός.
Για να δοθεί μια λύση μπαίνει στη μέση ο τροχονόμος να ρυθμίσει την κίνηση. Και ξάφνου όλοι οι οδηγοί μαζί συμφωνούν και συνεργάζονται σε έναν εκκωφαντικό θόρυβο κορναρίσματος που τελικά οδηγεί τον τροχονόμο στη φυγή.
Με ελεύθερο το πεδίο λοιπόν πάλι οι οδηγοί επιδίδονται στο εγωιστικό τους έργο.
Μεταξύ τους βασικά οι Έλληνες μισούνται.
Δεν είναι τυχαίο που στον ελληνικό εμφύλιο του 1944-1949 σκοτώθηκαν περισσότεροι Έλληνες απ’ ότι στον δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο.
Τον εισβολέα όμως τον αντιμετωπίζουν όλοι μαζί. Είτε Αριστεροί είναι είτε Δεξιοί.
Η μεγαλύτερη φιλοφρόνηση που μπορείς να αποσπάσεις από Έλληνα είναι το “είσαι δικός μας”.
Με την πλάτη γυρισμένη.
Υπάρχουν άνθρωποι και Έλληνες.
Μέχρι και πριν 30 χρόνια οι Έλληνες μετρούσαν έξι ηπείρους. Τις γνωστές πέντε που ξέρουμε όλοι και την …Ελλάδα. Για μερικούς μάλιστα υπήρχαν και τεσσάρων ειδών ζωντανά πλάσματα. Τα φυτά, τα ζώα, οι άνθρωποι και οι Έλληνες.
Την ΕΟΚ την περνούσαν κάποιοι για συνεργασία του διαόλου με τον Πάπα που σκοπό είχαν να καταδυναστεύσουν και να μυήσουν τους χριστιανούς ορθόδοξους σε ρωμαϊκές αιρέσεις.
Έτσι μάλιστα δεν υποδουλώθηκαν ούτε στους Τούρκους. Η “Ισταμπουλ” ονομάζεται ακόμη επισήμως Κωνσταντινούπολη και η κιτρινόμαυρη σημαία της βυζαντινής αυτοκρατορίας κυματίζει ακόμη σε εκκλησίες και μοναστήρια.
Ακριβώς και πάντα δίπλα της έχει τη γαλανόλευκη ελληνική, του μόλις κατά το 1829 απελευθερωμένου ελληνικού κράτους.
Ωστόσο οι Έλληνες ως χριστιανοί δίνουν ονόματα αρχαιοελληνικά στα παιδιά τους χωρίς ενδοιασμούς. Έτσι έρχεται σε αντίθεση η μεγαλοπρέπεια της ελληνικής αρχαιότητας με τη σημερινή τους εικόνα.
Η παρέα μετράει. Όμως είναι παρέα της μιας στιγμής
Οι περισσότεροι Έλληνες είναι πολύ της παρέας. Δεν τους αρέσει να τρώνε μόνοι τους ή δυο -δυο. Θέλουν μεγάλες παρέες και ο ένας φέρνει και τον άλλο μαζί του.
Οπότε βλέπεις συχνά μεγάλες παρέες στα τραπέζια τους. Η πίστα στο χορό μονοπωλείται και θεωρούν αγένεια να μπεις μαζί τους στο συρτάκι ή στο χασάπικο.
Και το πουρμπουάρ στην ορχήστρα πάει για την ατομική του ευχαρίστηση σε δική του παραγγελία.
Τρώνε διαφορετικά, και τσακώνονται ψεύτικα για το λογαριασμό. Οι Έλληνες παραγγέλνουν όλοι μαζί στο τραπέζι και όχι ο καθένας το πιάτο του. Το κρασί ρέει άφθονο στα ποτήρια και πάντα πρέπει να φροντίζουν να υπάρχει ανεφοδιασμός.
Δεν αδειάζει κάνεις το πιάτο του, γιατί αυτό θα σήμαινε πως το φαγητό έπεσε λίγο και ίσως δεν θα χόρτασαν όλοι.
Όταν έρχεται ο λογαριασμός όλοι προθυμοποιούνται δήθεν να πληρώσουν ενώ ξέρουν πολύ καλά ποιανού η σειρά είναι. Όσο για το πουρμπουάρ, τους είναι πιο βολικό να αφήνουν τα ψιλά στο τραπέζι, αντί να στρογγυλοποιήσουν το ποσό λεκτικά στο σερβιτόρο.
Ο Θεός βοηθός: Καινούργιοι άγιοι για καινούρια προβλήματα
Το 97% των Ελλήνων είναι χριστιανοί ορθόδοξοι. Οι εικόνες των αγίων τους κρέμονται όπου μπορεί κανείς να φανταστεί.
Έχουν ρόλο υπουργού και γενικού γραμματέα του Θεού και κρέμονται εκτός από τις εκκλησίες και στις ταβέρνες στα σπίτια, στα σούπερ μάρκετ δίπλα στο ταμείο.
Όποιος έχει προβλήματα απευθύνεται σε αυτούς και μάλιστα κατευθείαν στους ειδικούς. Στον Άγιο Νικόλαο (οι ναυτικοί) ή στην Άγια Παρασκευή (όσοι έχουν προβλήματα οράσεως). Όταν βέβαια εμφανιστεί καμιά καινούρια ασθένεια, τότε βαφτίζουμε κάποιον καινούριο Άγιο όπως το 1959 τον Άγιο Ραφαήλ για τους καρκινοπαθείς.
Μόνο που για τους πολιτικούς τους δεν βρέθηκε ακόμη κανένας.
Χωρίς χρόνο και χώρο
Οι Έλληνες ζουν μέσα σε ανοιχτό όριο του αιωνίου χρόνου. Ο χρόνος δεν έχει αρχή και δεν έχει τέλος... Το “τώρα” σπάνια το συναντάς και η λέξη “αύριο” είναι πολύ συχνή. Όμως τα λεωφορεία και τα τρένα πρέπει να κρατήσουν ένα ωράριο και αυτό δεν είναι πάντα εύκολο.
Όσο για τους δρόμους που έχουν ονομασίες, αυτές τις γνωρίζει μόνο ο ταχυδρόμος γιατί σχεδόν πότε δεν βλέπεις τις πινακίδες στη θέση τους.
Μια προφορική κοινωνία
Ο Έλληνας πολύ εύκολα θα ρωτήσει να μάθει το δρόμο παρά θα χρησιμοποιήσει το χάρτη. Δεν ξέρει ούτε να τον διαβάζει και έτσι γέλασε πολύς κόσμος όταν ένας νταλικέρης ερχόμενος από τη Βενετία έκανε τον κύκλο της Ελβετίας για να φτάσει στη Νυρεμβέργη. Είχε σημειώσει στο χάρτη που αγόρασε για πρώτη φορά στη ζωή του τη διαδρομή που του φάνταζε πιο ωραία.
Συνάδελφοι του εξήγησαν ότι θα ερχόταν πολύ πιο σύντομα μέσα από τη σήραγγα του Brenner. Πέταξε το χάρτη του και από δω και στο εξής λέει θα ρωτάει.
Με τα τυπωμένα γράμματα φαίνεται δεν τα πηγαίνουν γενικώς καλά οι Έλληνες. Έτσι και τα ωράρια των μουσείων στις ηλεκτρονικές σελίδες του υπουργείου Πολιτισμού ποτέ δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Πνεύμα δημιουργικό: I have inspiration
Πολλοί Έλληνες είναι πνεύματα δημιουργικά και αυτό όχι μόνο στο να παραποιούν στατιστικά στοιχεία.
Έτσι και ο Κρητικός Γιώργος Πετράκης που έχει το δικό του μουσείο που μας ξεναγεί από την εποχή των πρώτων ανθρώπων έως την εφεύρεση του τροχού έως και την προσγείωση στη σελήνη.
Το ίδιο και ο Κώστας Κοτσανάς από το Κατάκολο που λειτουργεί έκθεση με τίτλο την τεχνολογία από το πρώτο ρομπότ έως και το ξυπνητήρι.
Όσο για τη ζωγράφο στα νότια της Κρήτης, που διατηρεί και πλυντήριο ρούχων, αυτή έχει την έκθεσή της ανάμεσα στα πλυντήρια και συχνά μια ταμπελίτσα στην πόρτα που γράφει: ”I have inspiration. Come back tomorrow”
Οι Έλληνες στις διακοπές τους
Οι Έλληνες προτιμούν να κάνουν διακοπές με παρέες και στην πατρίδα τους. Το καλοκαίρι στη θάλασσα και το χειμώνα στα βουνά.
Όπως επίσης και στα αρκετά χιονοδρομικά κέντρα που υπάρχουν.
Τα καταλύματα τους κάθε άλλο πάρα ταπεινά χαρακτηρίζονται και έχουν συνήθως το τζάκι τους και το τζακούζι τους.
Οι παραγγελίες στο φαγητό γίνονται προφορικά και τα γκαρσόνια γνωρίζουν πολύ καλά πως εδώ έχουν να κάνουν με ντόπιους και όχι με τουρίστες.
Βλέπετε οι Ελληνίδες μαμάδες μπορούν να κρίνουν το καλό φαγητό.
Πολλά από αυτά τα καταλύματα φτιάχτηκαν με χορηγήσεις της Ε.Ε. και έχουν πάρει τέτοια μορφή ώστε αργότερα να μπορούν να τροποποιηθούν σε κατοικίες για τα παιδιά τους”.
Παρασκευή 9 Απριλίου 2010
Το “έξυπνο χρήμα” αγοράζει αγροτική γη στην Αφρική!!!
Δημοσιεύθηκε από τον χρήστη Tsouknida
Μετά το χρυσό, τις μετοχές και τα ομόλογα, οι μεγάλοι επενδυτές στρέφονται σε έναν ασυνήθιστο τομέα: τη γεωργία. Η Goldman Sachs και η Morgan Stanley συγκεντρώνουν εκατομμύρια δολ. κάθε χρόνο για αγροτικά funds στην Αφρική και στη Λατινική Αμερική. Μεγάλοι παίκτες του αγροτικού τομέα στις ΗΠΑ νοικιάζουν τεράστιες εκτάσεις στην Αφρική, από τις οποίες αναμένουν να πάρουν μεγάλες σοδειές και, φυσικά, μεγάλα κέρδη.
Εν τω μεταξύ, οι αραβικές χώρες ψάχνουν στο εξωτερικό για εύφορα εδάφη, φοβούμενες πως στο μέλλον θα αντιμετωπίσουν πρόβλημα λειψυδρίας.
Επενδυτικές ευκαιρίες
Πολλοί παράγοντες εξηγούν αυτή την επενδυτική στροφή. Οι ψηλές τιμές του πετρελαίου το 2007 οδήγησαν σε υψηλές τιμές παραγωγής -και μεταφοράς- των γεωργικών προϊόντων. Η άνοδος των τιμών διογκώθηκε από ξηρασίες στην Ανατολική Ευρώπη και την Αυστραλία. Διαβλέποντας ευκαιρίες, επενδυτές και εταιρικοί αγρότες έστρεψαν το βλέμμα τους στην Κένυα, το Σουδάν, την Τανζανία και την Αιθιοπία.
Οι κυβερνήσεις αυτών των χωρών, οι οποίες κάθε χρόνο δέχονται δισεκατομμύρια δολάρια σε τρόφιμα ως ανθρωπιστική βοήθεια, νοίκιασαν μεγάλες εκτάσεις σε ξένους επενδυτές έναντι υποσχέσεων για λεφτά, δρόμους και σχολεία. Πάντως δεν ζητήθηκε η γνώμη των κατοίκων και εκτάσεις που θεωρούσαν δικές τους δόθηκαν σε ξένους. Έτσι αναπόφευκτα αναδύθηκαν θέματα εκμετάλλευσης, που απασχολούν την περιοχή για αιώνες.
Ένα ασυνήθιστο συνέδριο
Το πρώτο μισό του 2009, private equity funds συγκέντρωσαν περισσότερα από 2 δισ. δολ. για επενδύσεις σε γεωργικές εκτάσεις, με τη Blackrock να διαθέτει για αυτό τον σκοπό 500 εκατ. Τον περασμένο Ιούνιο, διοργανώθηκε στη Νέα Υόρκη ένα ασυνήθιστο συνέδριο,: το Global AgrInvesting 2009, στο οποίο παρευρέθηκαν πολλοί θεσμικοί επενδυτές, όπως τα funds των πανεπιστημίων του Χάρβαρντ και της Νέας Υόρκης και συνταξιοδοτικά ταμεία. Τους υποσχέθηκαν πως στην Αφρική η δυτική τεχνολογία μπορεί να κάνει θαύματα, να γονιμοποιήσει μεγάλες εκτάσεις και να δημιουργήσει σεβαστά κέρδη. «Υπάρχει τεράστιο ενδιαφέρον για τις αγροτικές εκτάσεις της Αφρικής», δηλώνει η εταιρεία που προσέλκυσε τους πιθανούς επενδυτές στο συνέδριο.
Η Ιαπωνία, η Κίνα και άλλες ασιατικές χώρες έχουν αγροτικές εκτάσεις στη «μαύρη ήπειρο» για πάνω από 20 χρόνια. Η Σαουδική Αραβία διοργάνωσε μια πολυτελή εκδήλωση τον Μάρτιο στο Ριάντ για να γιορτάσει την πρώτη σοδειά από ένα project αξίας 100 εκατ. δολ. Τον Δεκέμβριο του 2008, ο πρόεδρος της Κένυας συναντήθηκε στο Κατάρ με αξιωματούχους για μια πιθανή συμφωνία, όπου το Εμιράτο θα έχτιζε ένα λιμάνι σε μια παραθαλάσσια πόλη του αφρικανικού κράτους, με αντάλλαγμα τη μακροχρόνια μίσθωση μιας τεράστιας έκτασης για την καλλιέργεια ρυζιού.
Εντάσεις
Τα στελέχη που βρίσκονται πίσω από αυτό το κυνήγι για αγροτική γη ισχυρίζονται πως ενισχύουν τις τοπικές οικονομίες. Η Dominion Farms, μια αμερικανική εταιρεία, ενοικιάζει μια μεγάλη έκταση στην Κένυα κοντά στο χωριό όπου ζει η γιαγιά του Μπαράκ Ομπάμα για 140 χιλ. δολ. το χρόνο. Ο πρόεδρός της, Κάλβιν Μπέργκες, περηφανεύεται πως η εταιρεία δίνει δουλειές σε εκατοντάδες ντόπιους. «Πριν έρθουμε εδώ, η περιοχή ήταν ένας βάλτος όπου κυριαρχούσε η ελονοσία», λέει. Η Dominion σχεδιάζει να πουλήσει ρύζι σε αφρικανικές χώρες και ψάρια ιχθυοτροφείου στην Ευρώπη.
Ωστόσο στην Κένυα οι ντόπιοι δεν συμμερίζονται τις απόψεις του Μπέργκερ. Οι αγρότες διαμαρτύρονται επειδή απομακρύνονται από τις εκτάσεις τους χωρίς αποζημίωση. Ισχυρίζονται πως στα έξι χρόνια της παρουσίας της στην περιοχή, η εταιρεία δεν δημιούργησε τόσες θέσεις εργασίας όσες λέει. Οι χωρικοί την κατηγορούν πως μολύνει τα νερά και αρρωσταίνει τα ζώα, κατηγορίες που η εταιρεία αρνείται.
Στην περιοχή δημιουργούνται εντάσεις. Ένας χωρικός λέει πως πριν κάποιον καιρό, δέκα από τις αγελάδες του μπήκαν κατά λάθος στην ιδιοκτησία της Dominion. Οι υπάλληλοι της εταιρείας κατάσχεσαν όλο το κοπάδι, συνολικά 150 ζώα, και τα οδήγησαν στο αστυνομικό τμήμα. Το κοπάδι κρατήθηκε για δύο εβδομάδες και περισσότερα από 20 ζώα πέθαναν. Ο κτηνοτρόφος λέει πως δεν εισέπραξε τίποτα για τις απώλειές του.
Ο Μπέργκες πάντως σε φαίνεται να συμμερίζεται την οργή του. Τα αδέσποτα κοπάδια, αναφέρει, μπορούν να εξαπλώσουν επιδημίες. «Μπορείτε να φανταστείτε έναν παραγωγό ρυζιού στο Κεντάκι να επιτρέπει αδέσποτα ζώα στην έκτασή του;», ρωτάει.
Οι ντόπιοι έχουν και άλλα παράπονα από την παρουσία της αμερικανικής εταιρείας. Φοβούνται πως η Dominion θα τους αναγκάσει να αναζητήσουν εργασία στην πρωτεύουσα της Κένυα, το Ναϊρόμπι, ένα μέλλον που όλοι απεύχονται. Επίσης, ο δήμαρχος της περιοχής λέει πως η εταιρεία χρησιμοποιεί φυτοφάρμακα, τα οποία σκοτώνουν τα ζώα τους, ενώ το 2007 το χωριό επλήγη από ισχυρότατες πλημμύρες που οδήγησαν σε μεγάλες καταστροφές, με πολλούς ανθρώπους να χάνουν τις περιουσίες τους και να μένουν άστεγοι. Αποδίδει την πρωτοφανή καταστροφή σε μια χωματερή που διατηρεί η αμερικανική εταιρεία. «Δεν έχουμε καμιά σχέση με την πλημμύρα», ισχυρίζεται ο Μπέργκες. «Αυτοί οι άνθρωποι θέλουν απλά κάποιον να κατηγορήσουν».
Το στέλεχος από τις ΗΠΑ πήγαινε σε τοπικές εκκλησίες και μιλούσε στους χωρικούς, για να καλλιεργήσει κλίμα καλών σχέσεων. «O Μπέργκες ήρθε στην εκκλησία μου και μας είπε πως δεν γνωρίζουμε το Χριστό αρκετά καλά και θα πρέπει να κάνουμε το σωστό για να ευημερήσουμε», λέει ο δήμαρχος της περιοχής. «Είμαστε πιο φτωχοί τώρα», συμπληρώνει.
Πηγή: “Κεφάλαιο”
Μετά το χρυσό, τις μετοχές και τα ομόλογα, οι μεγάλοι επενδυτές στρέφονται σε έναν ασυνήθιστο τομέα: τη γεωργία. Η Goldman Sachs και η Morgan Stanley συγκεντρώνουν εκατομμύρια δολ. κάθε χρόνο για αγροτικά funds στην Αφρική και στη Λατινική Αμερική. Μεγάλοι παίκτες του αγροτικού τομέα στις ΗΠΑ νοικιάζουν τεράστιες εκτάσεις στην Αφρική, από τις οποίες αναμένουν να πάρουν μεγάλες σοδειές και, φυσικά, μεγάλα κέρδη.
Εν τω μεταξύ, οι αραβικές χώρες ψάχνουν στο εξωτερικό για εύφορα εδάφη, φοβούμενες πως στο μέλλον θα αντιμετωπίσουν πρόβλημα λειψυδρίας.
Επενδυτικές ευκαιρίες
Πολλοί παράγοντες εξηγούν αυτή την επενδυτική στροφή. Οι ψηλές τιμές του πετρελαίου το 2007 οδήγησαν σε υψηλές τιμές παραγωγής -και μεταφοράς- των γεωργικών προϊόντων. Η άνοδος των τιμών διογκώθηκε από ξηρασίες στην Ανατολική Ευρώπη και την Αυστραλία. Διαβλέποντας ευκαιρίες, επενδυτές και εταιρικοί αγρότες έστρεψαν το βλέμμα τους στην Κένυα, το Σουδάν, την Τανζανία και την Αιθιοπία.
Οι κυβερνήσεις αυτών των χωρών, οι οποίες κάθε χρόνο δέχονται δισεκατομμύρια δολάρια σε τρόφιμα ως ανθρωπιστική βοήθεια, νοίκιασαν μεγάλες εκτάσεις σε ξένους επενδυτές έναντι υποσχέσεων για λεφτά, δρόμους και σχολεία. Πάντως δεν ζητήθηκε η γνώμη των κατοίκων και εκτάσεις που θεωρούσαν δικές τους δόθηκαν σε ξένους. Έτσι αναπόφευκτα αναδύθηκαν θέματα εκμετάλλευσης, που απασχολούν την περιοχή για αιώνες.
Ένα ασυνήθιστο συνέδριο
Το πρώτο μισό του 2009, private equity funds συγκέντρωσαν περισσότερα από 2 δισ. δολ. για επενδύσεις σε γεωργικές εκτάσεις, με τη Blackrock να διαθέτει για αυτό τον σκοπό 500 εκατ. Τον περασμένο Ιούνιο, διοργανώθηκε στη Νέα Υόρκη ένα ασυνήθιστο συνέδριο,: το Global AgrInvesting 2009, στο οποίο παρευρέθηκαν πολλοί θεσμικοί επενδυτές, όπως τα funds των πανεπιστημίων του Χάρβαρντ και της Νέας Υόρκης και συνταξιοδοτικά ταμεία. Τους υποσχέθηκαν πως στην Αφρική η δυτική τεχνολογία μπορεί να κάνει θαύματα, να γονιμοποιήσει μεγάλες εκτάσεις και να δημιουργήσει σεβαστά κέρδη. «Υπάρχει τεράστιο ενδιαφέρον για τις αγροτικές εκτάσεις της Αφρικής», δηλώνει η εταιρεία που προσέλκυσε τους πιθανούς επενδυτές στο συνέδριο.
Η Ιαπωνία, η Κίνα και άλλες ασιατικές χώρες έχουν αγροτικές εκτάσεις στη «μαύρη ήπειρο» για πάνω από 20 χρόνια. Η Σαουδική Αραβία διοργάνωσε μια πολυτελή εκδήλωση τον Μάρτιο στο Ριάντ για να γιορτάσει την πρώτη σοδειά από ένα project αξίας 100 εκατ. δολ. Τον Δεκέμβριο του 2008, ο πρόεδρος της Κένυας συναντήθηκε στο Κατάρ με αξιωματούχους για μια πιθανή συμφωνία, όπου το Εμιράτο θα έχτιζε ένα λιμάνι σε μια παραθαλάσσια πόλη του αφρικανικού κράτους, με αντάλλαγμα τη μακροχρόνια μίσθωση μιας τεράστιας έκτασης για την καλλιέργεια ρυζιού.
Εντάσεις
Τα στελέχη που βρίσκονται πίσω από αυτό το κυνήγι για αγροτική γη ισχυρίζονται πως ενισχύουν τις τοπικές οικονομίες. Η Dominion Farms, μια αμερικανική εταιρεία, ενοικιάζει μια μεγάλη έκταση στην Κένυα κοντά στο χωριό όπου ζει η γιαγιά του Μπαράκ Ομπάμα για 140 χιλ. δολ. το χρόνο. Ο πρόεδρός της, Κάλβιν Μπέργκες, περηφανεύεται πως η εταιρεία δίνει δουλειές σε εκατοντάδες ντόπιους. «Πριν έρθουμε εδώ, η περιοχή ήταν ένας βάλτος όπου κυριαρχούσε η ελονοσία», λέει. Η Dominion σχεδιάζει να πουλήσει ρύζι σε αφρικανικές χώρες και ψάρια ιχθυοτροφείου στην Ευρώπη.
Ωστόσο στην Κένυα οι ντόπιοι δεν συμμερίζονται τις απόψεις του Μπέργκερ. Οι αγρότες διαμαρτύρονται επειδή απομακρύνονται από τις εκτάσεις τους χωρίς αποζημίωση. Ισχυρίζονται πως στα έξι χρόνια της παρουσίας της στην περιοχή, η εταιρεία δεν δημιούργησε τόσες θέσεις εργασίας όσες λέει. Οι χωρικοί την κατηγορούν πως μολύνει τα νερά και αρρωσταίνει τα ζώα, κατηγορίες που η εταιρεία αρνείται.
Στην περιοχή δημιουργούνται εντάσεις. Ένας χωρικός λέει πως πριν κάποιον καιρό, δέκα από τις αγελάδες του μπήκαν κατά λάθος στην ιδιοκτησία της Dominion. Οι υπάλληλοι της εταιρείας κατάσχεσαν όλο το κοπάδι, συνολικά 150 ζώα, και τα οδήγησαν στο αστυνομικό τμήμα. Το κοπάδι κρατήθηκε για δύο εβδομάδες και περισσότερα από 20 ζώα πέθαναν. Ο κτηνοτρόφος λέει πως δεν εισέπραξε τίποτα για τις απώλειές του.
Ο Μπέργκες πάντως σε φαίνεται να συμμερίζεται την οργή του. Τα αδέσποτα κοπάδια, αναφέρει, μπορούν να εξαπλώσουν επιδημίες. «Μπορείτε να φανταστείτε έναν παραγωγό ρυζιού στο Κεντάκι να επιτρέπει αδέσποτα ζώα στην έκτασή του;», ρωτάει.
Οι ντόπιοι έχουν και άλλα παράπονα από την παρουσία της αμερικανικής εταιρείας. Φοβούνται πως η Dominion θα τους αναγκάσει να αναζητήσουν εργασία στην πρωτεύουσα της Κένυα, το Ναϊρόμπι, ένα μέλλον που όλοι απεύχονται. Επίσης, ο δήμαρχος της περιοχής λέει πως η εταιρεία χρησιμοποιεί φυτοφάρμακα, τα οποία σκοτώνουν τα ζώα τους, ενώ το 2007 το χωριό επλήγη από ισχυρότατες πλημμύρες που οδήγησαν σε μεγάλες καταστροφές, με πολλούς ανθρώπους να χάνουν τις περιουσίες τους και να μένουν άστεγοι. Αποδίδει την πρωτοφανή καταστροφή σε μια χωματερή που διατηρεί η αμερικανική εταιρεία. «Δεν έχουμε καμιά σχέση με την πλημμύρα», ισχυρίζεται ο Μπέργκες. «Αυτοί οι άνθρωποι θέλουν απλά κάποιον να κατηγορήσουν».
Το στέλεχος από τις ΗΠΑ πήγαινε σε τοπικές εκκλησίες και μιλούσε στους χωρικούς, για να καλλιεργήσει κλίμα καλών σχέσεων. «O Μπέργκες ήρθε στην εκκλησία μου και μας είπε πως δεν γνωρίζουμε το Χριστό αρκετά καλά και θα πρέπει να κάνουμε το σωστό για να ευημερήσουμε», λέει ο δήμαρχος της περιοχής. «Είμαστε πιο φτωχοί τώρα», συμπληρώνει.
Πηγή: “Κεφάλαιο”
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)