ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ

Η κοινωνική ιεραρχία

2012-02-14T12:55:00.000+02:00

του Γιάννη Βελίκη

Σύμφωνα με τη Wikipedia, ως κοινωνική ιεραρχία ορίζεται μια κοινωνική ή λειτουργική πυραμίδα, που στην κορυφή της συγκεντρώνεται η δύναμη (οικονομική, κοινωνική, πολιτική ή ιδεολογική). Οι πυραμίδες αυτές είναι το αποτέλεσμα πολύπλοκων συμπλεγμάτων σχέσεων σε ανθρώπινες ομάδες με κοινή κοινωνικο – οικονομική κατάσταση. Συνήθως, οι ανώτεροι στη θέση κορυφής αποκαλούνται ως προϊστάμενοι και έχουν περισσότερη δύναμη από τους υφισταμένους τους στη βάση της δομής. Οργανισμοί όπως επιχειρήσεις, εκκλησίες, στρατοί και πολιτικά κόμματα, κ.λπ., είναι δομημένοι ιεραρχικά.
Η κοινωνική θέση του κάθε ατόμου δείχνει τη θέση του σε μια κοινωνική ιεραρχία και αντιπροσωπεύει τη γενική δυνατότητα του ατόμου να ελέγξει ή να επηρεάσει άλλους ανθρώπους και όργανα. Ορίζεται από αντικειμενικά κριτήρια όπως ακαδημαϊκούς τίτλους, οικονομική κατάσταση, κοινωνική τάξη ή μη αντικειμενικά όπως φήμη, δημοτικότητα, πρόσβαση στα Μ.Μ.Ε. κ.α.
Η κοινωνική ιεραρχία, οποιουδήποτε κοινωνικού οργανισμού, δεν είναι μία σταθερή κατάσταση. Για την ακρίβεια είναι ένα δυναμικό σύστημα σχέσεων που συνεχώς αλλάζει, καθώς άλλοι κερδίζουν υψηλότερες βαθμίδες, άλλοι χάνουν τις θέσεις τους και εκπίπτουν σε χαμηλότερες, και άλλοι βρίσκονται σε αναμονή, πιέζοντας ή περιμένοντας τη σειρά τους να ανέβουν (δεδομένου ότι κανείς δε θέλει να κατέβει). Η δυναμικότητα αυτή των σχέσεων, και η παντοδυναμία της επιθυμίας για κοινωνική άνοδο, εξηγεί σχεδόν απόλυτα ή τουλάχιστον σε πολύ μεγάλο βαθμό τις εκάστοτε κοινωνικές συμπεριφορές των ατόμων μιας κοινωνικής ομάδας.
Έτσι, μια ερωτική – συναισθηματική σχέση δύο ανθρώπων μπορεί να σταματήσει, αν απαξιωθεί από το κοινωνικό περιβάλλον τους. Οι προσπάθειες ενός νέου επιστήμονα να προχωρήσει σε μεταδιδακτορικές έρευνες μπορεί να τορπιλιστούν από τον επιβλέποντα καθηγητή του, γιατί αυτός απειλείται. Στο Δημόσιο τομέα η προαγωγή προϊσταμένων μπορεί να γίνει όχι με αντικειμενικά κριτήρια, αλλά σε αυτούς που δεν θα απειλήσουν τη θέση των διευθυντών.
Η κοινωνική θέση μπορεί, εξελικτικά, να γίνει κίνητρο ή αντικίνητρο προσωπικής ανάπτυξης. Έτσι ένας οικονομικά εύρωστος νέος μπορεί να εκμεταλλευτεί τον πλούτο του και να σπουδάσει, ενώ ένας αντίστοιχος άπορος νέος να αναγκαστεί να ακολουθήσει ένα χειρωνακτικό επάγγελμα διά βίου. Ωστόσο, μπορεί να συμβεί και το ακριβώς αντίθετο. Ένας φτωχός νέος να σπουδάσει με πολλές θυσίες προκειμένου να αλλάξει την κοινωνική του κατάσταση, και ένας πλούσιος νέος να παραμείνει αδρανής κοινωνικά, καταναλώνοντας τα πλούτη της οικογένειας του. Η συμπεριφορά αυτή είναι τόσο γνωστή που λέγεται ότι «τα τέκνα των ισχυρών πατεράδων μένουν για πάντα στη σκιά τους», μιας και αυτά τα παιδιά δεν έχουν το κίνητρο να παλέψουν για την απόκτηση μεγαλύτερης κοινωνικής δύναμης.
Οι κοινωνικές ιεραρχίες είναι τόσο σημαντικές, που εφόσον ισορροπούν, αυτοί που ηγούνται προσπαθούν να τις διατηρήσουν με κάθε κόστος. Παράδειγμα είναι η λυσσαλέα πολεμική εναντίον των χίπις στα τέλη της δεκαετίας του 60, που αμφισβητούσαν τις τότε κοινωνικές εξουσίες, ώστε να περιορισθούν και να μην αποτελέσουν παράδειγμα προς μίμηση για τους υπόλοιπους νέους.
Ο τρόπος ντυσίματος, η ομορφιά, η κατοχή ακριβού αυτοκινήτου, τα πανεπιστημιακά πτυχία, οι τρόποι τήρησης του savoir vivre, η επιδεξιότητα στην άρθρωση ξένων γλωσσών, ο τρόπος χτενίσματος, η στάση σώματος, το ύφος, η έκφραση συναισθημάτων κ.α. δηλώνουν και σε ποια κοινωνική θέση είναι ο καθένας, και σε ποια κοινωνική θέση θέλει να είναι. Έτσι, ο λόγος ύπαρξης πολλών υπηρεσιών του σύγχρονου κόσμου (π.χ. κομμωτήρια) είναι να βοηθήσουν τους πελάτες τους να εκπέμψουν στα υπόλοιπα μέλη της κοινωνικής ομάδας τη θέση που ήδη έχουν, ή τη θέση που θέλουν να καταλάβουν.
Σε πολλές κοινωνικές ομάδες η κοινωνική ιεραρχία αποφασίζεται από τον αρχηγό. Και φυσικά η απόφαση αυτή συνήθως είναι τέτοια ώστε να προσδοκά ο αρχηγός ότι θα τον βοηθήσει να παραμείνει στην εξουσία. Σε αυτήν την περίπτωση, τα μέλη έχουν κάθε συμφέρον να είναι αρεστά στον αρχηγό, ώστε να έχουν την πιθανότητα να οριστούν σε καλύτερη κοινωνική θέση από τους άλλους. Το φαινόμενο αυτό δημιουργεί πολύπλοκες συμπεριφορές ίντριγκας, συκοφάντησης, αθέμιτου ανταγωνισμού και παρασκηνίου γύρω από τον αρχηγό, συμπεριφορές εκπληκτικής σύλληψης σαν αυτές που έχουν υπέροχα περιγραφεί στα έργα του Σαίξπηρ.
Μεγάλο πρόβλημα στη μελέτη του φαινομένου αποτελεί η ύπαρξη πολλών, ταυτόχρονα, κοινωνικών ιεραρχιών που δρουν αθροιστικά. Π.χ. ένα μέλος μπορεί να είναι χαμηλόβαθμος υπάλληλος του δημοσίου, αλλά ταυτόχρονα να κατέχει πολλά ενοικιαζόμενα ακίνητα και μετοχές που του φέρνουν τεράστια έσοδα, να πολιτεύεται και να έχει εκλεγεί δημοτικός σύμβουλος, να γνωρίζει προσωπικά βουλευτές, υπουργούς, και ιεράρχες, να είναι μέλος πολλών σωματείων, και να έχει ανώτατη μόρφωση. Η σχέση του με τον προϊστάμενο της υπηρεσίας του θα είναι, ενδεχομένως, προβληματική, μιας και η κοινωνική δύναμη που κατέχει θα είναι μεγαλύτερη από αυτή του προϊσταμένου του, παρά την υπηρεσιακά κατώτερη του κατάσταση.
Ένα δεύτερο πρόβλημα μελέτης του φαινομένου είναι η διαφορετική αντίληψη των μελών για το ποιος κατέχει τη δύναμη, κάτι που προέρχεται από τις διαφορετικές αξίες που έχουν τα επιμέρους μέλη των ομάδων. Έτσι, μπορεί ένα μέλος να επιδεικνύει το καινούργιο του πανάκριβο αυτοκίνητο σε ένα άλλα μέλος, το οποίο όμως να μην πτοείται, γιατί στην αντίληψη του τα λεφτά δεν έχουν σημασία παρά μόνο η πίστη στο Θεό και το πόσο ενάρετος είναι κάποιος. Αποτέλεσμα των διαφορετικών κοινωνικών αξιών των ποικίλων ατόμων και κοινωνικών ομάδων μιας κοινωνίας είναι να παρατηρούνται χαοτικά φαινόμενα κοινωνικής αλληλεπίδρασης, όπου κανείς δεν μπορεί να είναι πάντα σίγουρος αν με τη συμπεριφορά που επιδεικνύει, αντιπροσωπεύει ή επιβάλλει να γίνεται αποδεκτή η κοινωνική του θέση. Έτσι, συχνές είναι και οι παρεξηγήσεις ή οι συγκρούσεις που παρατηρούνται στις ποικίλες κοινωνικές αλληλεπιδράσεις και οφείλονται στη διαφορετική αντίληψη των συγκρουόμενων μελών για την κοινωνική θέση που ανήκουν τόσο αυτοί όσο και αυτοί με τους οποίους συγκρούονται.
Αντίθετα κοινωνική αρμονία παρατηρείται όταν αμφότερα τα μέλη αναγνωρίζουν και αποδέχονται με τον ίδιο τρόπο την υφιστάμενη κοινωνική ιεραρχία. Ωστόσο, η ανάγκη των ανθρώπων (όπως άλλωστε και των ανώτερων θηλαστικών) για την επίτευξη καλύτερης θέσης στην εκάστοτε κοινωνική ιεραρχία είναι τόσο έντονη, που σπάνια και για μικρά διαστήματα επιτυγχάνεται η πολυπόθητη αρμονία. Και, φυσικά, η θέση στην κοινωνική ιεραρχία είναι τόσο σημαντική για όλη τη ζωή του καθενός, που ορίζει ακόμη και το νεκροταφείο που θα θαφτεί αφότου πεθάνει (οι άνθρωποι των ανώτερων βαθμίδων θάβονται δημοσία δαπάνη στο Α’ Νεκροταφείο)!

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΑ ΜΙΜΙΔΙΑ: ΕΠΑΓΩΓΗ ΑΝΤΙ ΜΙΜΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ

2012-02-14T08:35:00.002+02:00

Posted by Little Prince

Η έννοια του «μιμιδίου»

Ενώ τα γονίδια είναι λίγο- πολύ γνωστά, ελάχιστα είναι γνωστά τα μιμίδια. Ο όρος αυτός, που εισήχθηκε από τον Richard Dawkins το 1976 στο Εγωιστικό Γονίδιο, ορίζεται στο λεξικό της Οξφόρδης ως «ένα πολιτισμικό στοιχείο που θεωρείται ότι μπορεί να διαδοθεί με μη γενετικά μέσα, ιδιαίτερα τη μίμηση.» Υποψήφια μιμίδια περιλαμβάνουν: μια λέξη, πρόταση, σκέψη, πεποίθηση, μελωδία, επιστημονική θεωρία, εξίσωση, έναν φιλοσοφικό γρίφο, ένα θρησκευτικό τελετουργικό, μια πολιτική ιδεολογία, γεωργική πρακτική, μόδα, έναν χορό, ένα ποίημα, μια συνταγή για ένα γεύμα, μοντέλα αυτοκινήτων, τους υπολογιστές και τα κινητά τηλέφωνα. Προερχόμενο από την ελληνική λέξη μίμηση (και τη γαλλική λέξη même ή «το ίδιο»), ένα μιμίδιο υποτίθεται ότι αντιγράφεται από μυαλό σε μυαλό με τρόπο ανάλογο με ένα γονίδιο από σώμα σε σώμα.

Αναλογίες ανάμεσα στα μιμίδια και στα γονίδια

Τα μιμίδια υπόκεινται στη φυσική επιλογή με τη Δαρβινιστική έννοια. Η διαδικασία της φυσικής επιλογής απαιτεί τα στοιχεία της να είναι μονάδες κληρονομούμενης πληροφορίας που ελέγχουν την ύλη που κωδικοποιεί αυτήν την πληροφορία, και για την οποία υπάρχει με το χρόνο μια προτίμηση η οποία ξεπερνά κατά πολύ το ρυθμό της εγγενούς αλλαγής: «Η πληροφορία μπορεί να πολλαπλασιαστεί και να επεξεργαστεί από τη φυσική επιλογή μόνο αν η τελευταία επηρεάζει την πληροφορία κατά ένα μεγαλύτερο ποσοστό από τις ανταγωνιστικές διαδικασίες όπως η γενετική μετάλλαξη και απόκλιση» (Williams 1992). Η ύλη που κωδικοποιεί την πληροφορία που επιλέγεται μπορεί να είναι το DNA ή RNA, όπως με τα γονίδια και τις πρωτεΐνες, τα ηλεκτροχημικά νευρικά δίκτυα ή τις γραπτές γλώσσες, όπως με τα μιμίδια, ή τα μη βιολογικά ηλεκτρικά κυκλώματα, όπως με τους ιούς των υπολογιστών.

Οι μονάδες της φυσικής επιλογής πρέπει να έχουν γονιμότητα. Αυτές ή οι φορείς τους πρέπει «να είναι γόνιμες και να πολλαπλασιάζονται,» διαφορετικά θα υπάρχει μικρή μορφολογική ή συμπεριφοριστική αλλαγή στην επιλογή των μονάδων εξαιτίας της έλλειψης διαφορικών στοιχείων. Οι κληρονομήσιμες αλλαγές πρέπει να αντιγραφούν με υψηλή πιστότητα, έτσι ώστε να μοιάζουν μεταξύ τους περισσότερο απ’ ό,τι οι ανεξάρτητες μορφές. Μόνο τότε μπορούν να επιλέγονται επανειλημμένα ως ευνοϊκές ή να διαγράφονται ως αχρείαστες από τη φυσική επιλογή. Οι παραλλαγές της αντιγραφής πρέπει να είναι σχετικά μακρόβιες. Πρέπει να επιζήσουν τουλάχιστον αρκετά ώστε να παραγάγουν περισσότερα αντίγραφα από τις άλλες μορφές προκειμένου να συμβάλλουν σε διαφορική καταλληλότητα ή σε αναπαραγωγική επιτυχία.

Τέλος, τα στοιχεία της φυσικής επιλογής πρέπει να ανταγωνίζονται για την επιβίωσή τους πάνω σε σπάνιες πρώτες ύλες που τα διατηρούν σε ένα δεδομένο περιβάλλον (π.χ. τα κύτταρα, οι οργανισμοί, το μυαλό, η μνήμη των υπολογιστών, κλπ.), αλλιώς δεν θα υπάρχει πίεση για επιλογή.

Το εγωιστικό γονίδιο και το αλτρουιστικό μιμίδιο

Τα γονίδιά μας είναι, θα λέγαμε, μονάδες αναπαραγωγής του εαυτού μας. Με αυτήν την έννοια, είμαστε γενετικά εξοπλισμένοι με όλες τις σχετικές πληροφορίες για τον επιτυχή ανταγωνισμό, με άλλους τους άλλους μας, με σκοπό την επιβίωση και τη διαιώνιση των δικών μας γονιδίων. Κατ’ αναλογία, τα μιμίδια θα ανταγωνίζονται και αυτά μεταξύ τους για επικράτηση. Πολλές φορές, η επιτυχία της επικράτησης καθορίζεται όχι από την ισχύ και τη βία αλλά χάρη στη «διπλωματία.» Έτσι, η επιτυχημένη μετάδοση ενός μιμιδίου εξασφαλίζεται μέσα από διαδικασίες «πολιτισμένες» και όχι «κτηνώδεις.»

Υπάρχει επίσης μια νέα θεώρηση σχετικά με την αυταπάρνηση και τη φιλικότητα. Οι ευχάριστοι τύποι που είναι διαθέσιμοι και χρήσιμοι στους άλλους έχουν περισσότερες πιθανότητες να τους επηρεάσουν. Είναι «πηγές μιμιδίων.» Άνθρωποι εσωστρεφείς είναι «καταβόθρες μιμιδίων» που άλλα μιμίδια και οι φορείς τους αποφεύγουν. Οι πηγές μιμιδίων σκορπίζουν «μιμίδια αλτρουισμού» και άλλα καλά μιμίδια (π.χ. ανοχή) καθώς και κακά μιμίδια (π.χ. πίστη) που στηρίζονται πάνω στο αλτρουιστικό μιμίδιο. Τα κακά μιμίδια που στηρίζονται στο μιμίδιο του αλτρουισμού λέγεται ότι χρησιμοποιούν το «τέχνασμα της αυταπάρνησης» για να πετύχουν το σκοπό τους στα ανυποψίαστα μυαλά. Τα κακά θρησκευτικά μιμίδια ασπάζονται το αλτρουιστικό μιμίδιο και εισχωρούν σε μυαλά για να σχηματίζουν ένα μολυσματικό μιμιδιακό σύμπλεγμα (Dawkins 1993, Lynch 1996, Dennett 1997).

Οι Πλατωνικές ιδέες και τα μιμίδια

Ένα ενδιαφέρον θέμα είναι μια σύγκριση ανάμεσα στα μιμίδια και στις Πλατωνικές ιδέες. Για τον Πλάτωνα, οι ιδέες αποτελούσαν τις αναλλοίωτες παγκοσμιότητες του κόσμου, πάνω στις οποίες παράγονταν τα καθημερινά υλικά, ατελή, αντικείμενα. Για τους σύγχρονους μιμητιστές, οι ιδέες είναι μιμίδια, τα οποία είτε παράγονται από το μυαλό μέσα σε ένα δεδομένο πολιτισμικό περιβάλλον είτε προϋπάρχουν στο μυαλό ως αρχετυπικοί και διαχρονικοί μορφικοί σχηματισμοί. Σε αυτήν την τελευταία περίπτωση, τα μιμίδια είναι «αυτό- προσαρμοζόμενα,» δηλαδή ανθεκτικά κι ευέλικτα στις αλλαγές.

Παρότι οι πραγματικές κατασκευές σπανίως περιλαμβάνουν τέλεια τετράγωνα, τέτοιες (φαινοτυπικές) ατέλειες τείνουν να ακυρώνονται μακροπρόθεσμα επειδή ο υποκείμενος (γενοτυπικός) κώδικας είναι ακριβώς «αυτό- προσαρμοζόμενος:» αυτό που περνά στην αναμετάδοση είναι η ουσία του αντικειμένου, ενώ κάθε πραγματικό αντικείμενο είναι μια ατελής προσέγγιση.» Ο Πλάτωνας θα χαμογελούσε. «Κατ’ εμέ,» θεωρεί ο Dawkins, «η σχεδόν γενετική κληρονομιά της γλώσσας και των θρησκευτικών και παραδοσιακών εθίμων διδάσκει το ίδιο μάθημα.»

Όπως τα Πλατωνικά στερεά, έτσι κι άλλες μη μαθηματικές αλλά διαφορετικής φύσης δομές, όπως η γλώσσα, με τη μορφή ενός εξελιγμένου τρόπου μετάδοσης πληροφορίας, φαίνεται να διαθέτουν ένα αρχετυπικό περιεχόμενο, το οποίο ξετυλίγεται κατά την, προφορική και γραπτή, χρήση της γλώσσας, η οποία μοιάζει να βασίζεται και να καθοδηγείται, σε κάποιο βαθμό, από αυτό το περιεχόμενο.

Το έργο του ανθρώπου που μαθαίνει τη γλώσσα δεν είναι να μιμηθεί και να συνεπάγει. Είναι να χρησιμοποιήσει την επιφανειακή μορφή των προτάσεων για να εξετάσει τη δυνατότητα εφαρμογής προϋπαρχουσών και παρατηρησιακά «αόρατων» συντακτικών δομών, όπως η μεταβατική φραστική δομή και οι ενσωματωμένες σχέσεις αντικειμένου- υποκειμένου (Chomsky 1986).

Μίμηση και δημιουργικότητα

Από την άποψη της μιμιτικής δεν υπάρχει αληθινή μίμηση χωρίς αναπαραγωγή, και αντιστρόφως. Το σημείο κλειδί για τη μίμηση δεν είναι ότι προκαλεί ή αποσπά ή παράγει ή αναπαράγει τις πληροφορίες. Μάλλον, τόσο προκαλεί την αναπαραγωγή όσο και παρέχει τις πληροφορίες για την αναπαραγωγή της. Η διαδικασία της μίμησης προκαλεί την αναπαραγωγή συμπεριλαμβάνοντας, ως μέρος της πληροφορίας που παρέχει, οδηγίες για την αντιγραφή της πληροφορίας. Αυτό συνεπάγεται ότι η πληροφορία που μεταφέρεται από έναν αναπαραγωγό (replicator) περιέχει πάντα τις οδηγίες για την αντιγραφή αυτών των οδηγιών. Το σχέδιο δόμησης ενσωματώνει τον οικοδόμο.

Είμαστε ολοένα και περισσότερο μάρτυρες μιας γρήγορης και παγκόσμιας εξάπλωσης ανώνυμων ηλεκτρονικών μηνυμάτων που οι περισσότεροι από εμάς θα προτιμούσαμε να μην υπάρχουν αλλά που δεν μπορούμε να τα αποφύγουμε. Αυτό ενισχύει κατά πολύ το συναίσθημα ότι αυτά τα μηνύματα είναι αυθαίρετα, ενεργά, επιθετικά και ζωντανά. Πιστεύω ότι αυτό το συναίσθημα είναι μια παραίσθηση. Οι ιδέες δεν αναπαράγονται ούτε αντιγράφονται στο μυαλό. Δεν φωλιάζουν ούτε αποικίζουν τα μυαλά, και γενικά δεν διαδίδονται από μυαλό σε μυαλό με τη μίμηση. Είναι τα μυαλά που παράγουν και δημιουργούν τις ιδέες. Τα μυαλά κτίζουν ορισμένες επικοινωνίσιμες πτυχές των ιδεών που παράγονται, και αυτές οι πτυχές ενεργοποιούν ή ανασύρουν ιδέες σε άλλα μυαλά μέσω της επαγωγής και όχι της μίμησης.

Εντούτοις, το μεγαλύτερο μέρος της υψηλής πιστότητας επικοινωνίας προκύπτει μέσω της επαγωγής παρά της μίμησης. Θεωρείστε την απλή πρόταση που εκφράζεται από τη δήλωση, «οι γάτες κυνηγούν τα πουλιά.» Όταν διαβάζετε την δήλωση δεν έχετε την πρόταση να επαναλαμβάνεται στο μυαλό σας. Αυτό συμβαίνει ακόμα κι αν το περιεχόμενο στο οποίο η δήλωση εκφράζεται είναι όσο πιο φτωχό γίνεται. Η αποκωδικοποίηση της συντακτικής δομής μιας έκφρασης δεν είναι το τέλος μιας συνηθισμένης διαδικασίας επικοινωνίας, αλλά μόνο η αρχή. Με το πού αποκωδικοποιηθούν συντακτικά, τα σημασιολογικά στοιχεία μιας πρότασης ανακτώνται με τρόπους που «αυτόματα» ενεργοποιούνε ένα πλούσιο σύνολο εννοιολογικών δομών. Αυτές οι δομές εν μέρει είναι έμφυτες και εν μέρει ενισχύονται μέσω της προσωπικής εμπειρίας και της προϋπάρχουσας μαρτυρίας τους από άλλες δομές.

Mιμιδιακή έκρηξη

Για την ψυχολόγο Susan Blackmore (1999), ο ανθρώπινος εγκέφαλος, η γλώσσα και ο εαυτός εξελίχθηκαν επειδή έδωσαν πρώτιστα πλεονέκτημα στα μιμίδια και όχι στα γονίδια. Ο εγκέφαλος μεγάλωσε προκειμένου να λειτουργήσει ως μια ολοένα καλύτερη μηχανή αντιγραφής για τα μιμίδια. Εξελίχθηκε σαν ένας γενετικός τηλέτυπος κτισμένος και ελεγχόμενος από τα μιμίδια. Ομοίως, η γλώσσα επιλέχτηκε για τη μετάδοση των μιμιδίων. Η γλώσσα εξελίχθηκε σαν μια γενετική τηλεφωνική γραμμή που κτίστηκε για την επικοινωνία των μιμιδίων. Ο εαυτός, επίσης, δημιουργήθηκε από τα μιμίδια και για την αντιγραφή τους. Το «Εγώ,» με την ψευδαίσθησή του περί ελεύθερης βούλησης, είναι στην πραγματικότητα ένα οχυρό των μιμιδίων για την άμυνά τους ενάντια στην εκτόπισή τους από μάζες ατρόμητων ανταγωνιστών που εισβάλλουν από το γειτονικό κοινωνικό περιβάλλον.

Όπως τα γονίδια, τα μιμίδια μπορούν να περάσουν υποθετικά «κάθετα» από το γονέα στο παιδί: για παράδειγμα, στη θρησκευτική πρακτική της περιτομής. Τα μιμίδια μπορούν επίσης να αντιγραφούν «οριζόντια» από πρόσωπο σε πρόσωπο- μεταξύ ομοίων ή από τους ηγέτες στους ακόλουθους- όπως η έννοια του μιμιδίου καθαυτού. Στο εξελικτικό μας παρελθόν, όταν η επικρατούσα μετάδοση ήταν κατά πολύ κάθετη, ενώ η οριζόντια ήταν περιορισμένη σε μερικά πολιτισμικά κατασκευάσματα, η επικράτηση των μιμιδίων εξαρτιόταν σχεδόν αποκλειστικά από την καταλληλότητα του πληθυσμού που τα φιλοξενούσε. Με τη γλώσσα, οι υπολογιστικές δυνατότητες της οριζόντιας μετάδοσης εκτινάχθηκαν.

Μόλις η νέα, ταχύτερη εξέλιξη των μιμιδίων ξεκίνησε, δεν ήταν πλέον υποταγμένη στον παλαιότερο, αργό ρυθμό της γενετικής εξέλιξης, ή καν δεσμευμένη από εκείνη. Τα μιμίδια θα μπορούσαν ακόμη και να εξοντώσουν τους φορείς τους αν τους δινόταν ο χρόνος και τα μέσα για να μεταδοθούν σε νέα θύματα πριν από την καταστροφή του φορέα, όπως στις ιστορικά γνωστές περιπτώσεις των θρησκευτικών ή πολιτικών μαρτυρίων. Με το διαδίκτυο και την παγκοσμιοποίηση της μετάδοσης πληροφορίας, ο εξελικτικός ρυθμός της μιμιδιακής μεταβολής φαίνεται να βρίσκεται άλλη μια φορά στα πρόθυρα της εκθετικής αύξησης, με απρόβλεπτες εξελικτικές συνέπειες. Τώρα υπάρχει ακόμα λιγότερη πίεση στα μιμίδια να εγγυηθούν τη φυσική επιβίωση των εγκεφάλων, καθώς ολοένα και μεγαλύτερη μιμιδιακή δραστηριότητα μεταφέρεται από τη βιόσφαιρα στον κυβερνοχώρο.

Προς μια επιστήμη της μιμητικής

Στο The Extended Phenotype ο Dawkins φάνηκε να υποχωρεί από την ισχυρή υπεράσπιση μιας επιστήμης της μιμητικής σχετικά με το μυαλό και τον πολιτισμό: «η κύρια αξία της βρίσκεται όχι τόσο στο να καταλάβουμε τον ανθρώπινο πολιτισμό όσο στο να ακονίσουμε την αντίληψη σχετικά με τη γενετική φυσική επιλογή» (1982). Σε ένα πρόσφατο δοκίμιο, ο ίδιος (1999) αποδίδει στον Dennett (1995) και στην Blackmore (1999) ένα μεγάλο μέρος της ανανεωμένης πίστης του στη «δυνατότητα ότι το μιμίδιο θα μπορούσε μια μέρα να αναπτυχθεί σε μια κατάλληλη υπόθεση του ανθρώπινου μυαλού»- δυνατότητα που φαίνεται τώρα προσιτή.

Μια γενική θεωρία της εξέλιξης των αντιγράφων υπό τη φυσική επιλογή απαιτεί: γονιμότητα και διαφοροποίηση, κληρονομικότητα και υψηλή πιστότητα, μακροζωία και προσαρμοστικότητα, ανταγωνιστικότητα για τους πόρους που ενισχύουν την επιβίωση. Όποτε όλοι αυτοί οι αλληλένδετοι παράγοντες είναι παρόντες, σε οποιοδήποτε περιβάλλον όπου οι νόμοι της αιτιότητας και της θερμοδυναμικής ισχύουν, διαφορετικές σειρές των αυτο- αντιγραφόμενων μορφών μπορούν να εξελιχθούν από μια ή μερικές αρχικές μορφές. Καθώς οι νέες μορφές εξελίσσονται, έτσι γίνεται και με τα περιβάλλοντα στα οποία οι μορφές συνεχώς προστίθενται και προσαρμόζονται. Η πολιτισμική εξέλιξη των ιδεών (μιμίδια), συμπεριλαμβανομένων των αλλαγών που προκαλούνται από τις ιδέες σχετικά με τα γνωστικά και κοινωνικά περιβάλλοντα στα οποία οι ιδέες προσαρμόζονται, φαίνεται ότι αποτελεί τη σωστή εικόνα.

Αν και η σχέση των μιμιδίων με τα γονίδια είναι μια σχέση αναλογίας, είναι μια μεταφορά όπως ήταν η αναλογία των Rutherford-Bohr του ατόμου με το ηλιακό σύστημα στην αρχή του περασμένου αιώνα. Η ίδια η αναλογία μιμιδίων-γονιδίων έχει σκοπό να λειτουργήσει σαν ένα ερευνητικό πρόγραμμα που θα οδηγήσει ενδεχομένως σε μια επιστήμη της «μιμητικής,» όπως η αναλογία ατόμου- ηλιακού συστήματος χρησιμοποιήθηκε από αρκετούς επιστήμονες ως υπόθεση εργασίας για να βοηθήσει στην ενοποίηση των φυσικών διαδικασιών στο μικροσκοπικό (π.χ. ηλεκτρομαγνητισμός) και στο μακροσκοπικό (π.χ. βαρύτητα) επίπεδο. Το πρώτο στάδιο της μιμητικής, τότε, είναι να διευκρινιστεί αν και πώς η αναλογία ανάμεσα στα μιμίδια και στα γονίδια στέκει κάτω από έναν επαληθεύσιμο έλεγχο. Αν η αναλογία μπορεί να είναι πληροφορικά συνεχής, τότε πρέπει να είναι σε θέση να προβλέψει αξιόπιστα τις σημαντικές και εκπληκτικές επιστημονικές ανακαλύψεις σχετικά με συγκεκριμένες αιτιακές δομές. Σε αντίθετη περίπτωση, όπως με το πλανητικό μοντέλο του ατόμου, θα πρέπει τελικά να απορριφθεί ως επιστημονική έρευνα. Ακόμα και έτσι, η αναλογία μπορεί να διατηρηθεί ως παιδαγωγική συσκευή, η οποία θα μπορούσε να εισάγει τους αμύητους σε ένα πεδίο που θα έχει αναπτυχθεί, εν μέρει, από τις αποτυχημένες προσπάθειες να κατασταθεί η αναλογία πληροφορική.

Η δολοφονία του Μαχάτμα Γκάντι

2012-02-14T08:25:00.000+02:00

Πηγή: news.kathimerini.gr

Ο Ινδός πολιτικός που εφάρμοσε την αντίσταση χωρίς χρήση βίας
πέτυχε την ανεξαρτησία της πατρίδας του από τους Βρετανούς
64 χρόνια πριν

Του Νικου Xριστοδουλιδη*

Η δολοφονία του μεγάλου Ινδού πολιτικού, φιλοσόφου και στοχαστή Μοχάντας Καραμτσάντ Γκάντι, στις αρχές του 1948, αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα στον μεταπολεμικό κόσμο το οποίο επηρέασε καθοριστικά την ιστορία και το μέλλον της ινδικής χερσονήσου. Ο θάνατος του Γκάντι το 1948 ήταν απώλεια μεγάλης σημασίας για την εξέλιξη της ιστορίας στην ευρύτερη περιοχή και είναι σημαντικό, για την ορθή εκτίμηση των πραγμάτων, να αναζητήσει κάποιος τους λόγους που οδήγησαν τον φανατικό ινδουιστή στο να δολοφονήσει τον Γκάντι, λαμβανομένων υπόψη και των σημερινών σχέσεων Ινδίας - Πακιστάν. Επιπλέον, τόσο η πολιτική πορεία του Γκάντι όσο και το ιστορικό γεγονός της δολοφονίας του δεν θα αφήσουν ανεπηρέαστη την παγκόσμια ιστορία. Εξάλλου αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο Μαχάτμα Γκάντι αποτέλεσε μια από τις κορυφαίες προσωπικότητες, παγκοσμίας εμβέλειας, τον 20ό αιώνα.

Ο Γκάντι γεννήθηκε σε μια μικρή πόλη της δυτικής Ινδίας στις 2 Οκτωβρίου 1869 και μεγάλωσε σε πολιτικό περιβάλλον, αφού η οικογένειά του (πατέρας και παππούς) είχε διαδραματίσει ηγετικό ρόλο στην τοπική κοινωνία της περιοχής τους. Επηρεαζόμενος από τη μητέρα του, ήταν ιδιαίτερα πιστός τηρώντας με ευλάβεια τις θρησκευτικές παραδόσεις των ιδουιστών. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, σε ηλικία 13 ετών, πιστοί στην παράδοση, οι γονείς του αποφάσισαν να τον νυμφεύσουν με τη 10χρονη Καστουρμπάι. Τον Σεπτέμβριο του 1888 ο Γκάντι μετέβη στο Λονδίνο για να σπουδάσει νομικά. Η ζωή στο Λονδίνο και οι συνήθειες των Βρετανών, αν και προκαλούν εντύπωση στον νεαρό Γκάντι, δεν επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό την προσωπικότητα και την καθημερινότητά του. Τον Ιούνιο του 1891 αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, για να επιστρέψει αμέσως στην Ινδία όπου και θα παραμείνει μέχρι και το 1893. Ακολούθως, και αφού η προσπάθειά του να σταδιοδρομήσει στη χώρα ως νομικός αποτυγχάνει, ο Γκάντι αποφασίζει να μεταβεί στη Νότια Αφρική για να εργαστεί.

Οι πρώτες εμπειρίες στη Νότια Αφρική δεν ήταν καθόλου θετικές σημαδεύοντας σε μεγάλο βαθμό τη μετέπειτα πορεία του Γκάντι. Αρχικά αρνήθηκε να συμμορφωθεί με τις οδηγίες των εκεί δικαστών για να βγάλει το παραδοσιακό τουρμπάνι που είχε στο κεφάλι του όταν εισερχόταν στην αίθουσα του δικαστηρίου, ενώ αργότερα αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το τρένο όταν του ζητήθηκε να μεταφερθεί από το βαγόνι της πρώτης θέσης, για το οποίο είχε αγοράσει εισιτήριο, στο τελευταίο βαγόνι του τρένου λόγω της καταγωγής του. Επηρεαζόμενος από τα γεγονότα αυτά, τα οποία είχαν άμεση σχέση με την εφαρμογή της πολιτικής των διακρίσεων που προκαλούσε σοβαρά προβλήματα και σε σημαντικό αριθμό Ινδών που ζούσαν και εργάζονταν στη χώρα, ο Γκάντι αποφάσισε να κάνει τα πρώτα του βήματα στην πολιτική ζωή. Επρόκειτο για την περίοδο κατά την οποία ο Ινδός πολιτικός θα πρωτοαναφερθεί στην τακτική της παθητικής αντίστασης, δηλαδή της αντίστασης χωρίς τη χρήση βίας, ως μέσο για αντιμετώπιση των καταπιεστών του. Υποστηρίζοντας αυτή τη μορφή του αγώνα, ο Γκάντι δήλωνε ότι «η χρήση βίας μπορεί να φαίνεται καμιά φορά ότι κάνει καλό, το καλό αυτό όμως είναι προσωρινό, ενώ το κακό που προξενεί είναι μόνιμο». Η θεωρία του, όπως ο ίδιος είχε παραδεχθεί, ήταν σαφώς επηρεασμένη, ανάμεσα σε άλλα, τόσο από τον Χριστιανισμό όσο και από τα γραφόμενα του Τολστόι. Οπως είχε αναφέρει χαρακτηριστικά σε μια περίπτωση, η μη βία προϋποθέτει πίστη στο Θεό και πίστη στον άνθρωπο.

Οι αγώνες του στη Νότια Αφρική, ειδικότερα με στόχο την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των συμπατριωτών του, τους οποίους μάλιστα πέτυχε να οργανώσει, είχαν θετικά αποτελέσματα αφού η Νοτιοαφρικανική Ενωση αναγκάστηκε να αναγνωρίσει αρκετά δικαιώματα για τους Ινδούς που ζούσαν στη χώρα.

Επιστροφή στην Ινδία

Στις αρχές του 1915 ο Γκάντι θα επιστρέψει στην Ινδία, σε μια εποχή που το κίνημα για ανεξαρτησία από τη βρετανική αποικιοκρατική δύναμη, το Ινδικό Εθνικό Κογκρέσο, είχε εντείνει τον αγώνα του. Με την αποκτηθείσα εμπειρία και τη σαφή αναγνώριση των αγώνων του στη Νότια Αφρική, ο ώριμος, πλέον, πολιτικά Γκάντι θα καταστεί σταδιακά ο ηγέτης του Εθνικού Κογκρέσου και κατ’ επέκταση του αντιαποικιακού αγώνα εναντίον των Βρετανών πρεσβεύοντας το δόγμα της παθητικής αντίστασης. Ηταν αυτή την περίοδο που δόθηκε στον Γκάντι το προσωνύμιο Μαχάτμα που σημαίνει «μεγάλη ψυχή».

Ο Ινδός ηγέτης επισκέφθηκε ολόκληρη τη χώρα πρωτοστατώντας σε αλλεπάλληλες εξεγέρσεις του ινδικού λαού, πάντοτε άνευ χρήσεως βίας, με στόχο την ανεξαρτησία. Γι’ αυτόν άλλωστε τον λόγο το 1922 φυλακίστηκε (για πρώτη φορά) από τους Βρετανούς αποικιοκράτες. Μετά την απελευθέρωσή του ο Γκάντι επικεντρώθηκε, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία, στο να φέρει πιο κοντά τους ινδουιστές με τους μουσουλμάνους της χώρας, που σταδιακά και με την κατάλληλη «ενθάρρυνση» από τους Βρετανούς άρχισαν να αλληλοαντιμετωπίζονται με καχυποψία. Την ίδια στιγμή, ο Γκάντι, ταξιδεύοντας σε ολόκληρη την Ινδία, επικεντρώθηκε στο να αλλάξει αρκετές από τις κοινωνικές συνήθειες των συμπατριωτών του τις οποίες θεωρούσε αναχρονιστικές, όπως για παράδειγμα ο γάμος σε μικρή ηλικία.

Σταδιακά θα επέλθει η κλιμάκωση του αντιαποικιακού αγώνα, με τους Γκάντι και Νεχρού να διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο. Το 1930 ο Γκάντι πρωτοστάτησε στη γνωστή «Πορεία του Αλατιού» κατά την οποία χιλιάδες Ινδοί περπάτησαν απόσταση σχεδόν 200 μιλίων προς τη θάλασσα ως ένδειξη διαμαρτυρίας για το μονοπώλιο των Βρετανών σε ένα τόσο σημαντικό και πρώτης ανάγκης προϊόν όπως το αλάτι. Ο ρόλος του στο συγκεκριμένο περιστατικό οδήγησε και πάλι στη σύλληψη και φυλάκισή του από τους Βρετανούς που ευελπιστούσαν ότι με τον τρόπο αυτόν θα κατέστελλαν γενικότερα το κύμα διαμαρτυρίας που είχε προκληθεί από την πρωτοβουλία του Γκάντι. Σε αντίθεση όμως, η φυλάκιση του Γκάντι θα οδηγήσει σε περαιτέρω αντιδράσεις προς τους Βρετανούς αποικιοκράτες οι οποίοι τελικά αναγκάστηκαν να τον ελευθερώσουν και, έπειτα από σχετικές συνομιλίες μαζί του, να χαλαρώσουν σε κάποιο βαθμό τους σχετικούς κανονισμούς που αφορούσαν την παραγωγή αλατιού.

Η διάσκεψη του Λονδίνου

Το 1931, εκπροσωπώντας το Ινδικό Εθνικό Κογκρέσο, ο Γκάντι συμμετείχε στο Round Table Conference που έγινε στο Λονδίνο με θέμα συζήτησης την ενδεχόμενη παραχώρηση συνταγματικών ελευθεριών στους κατοίκους της Ινδίας. Το συνέδριο όχι μόνο δεν κατέληξε σε θετικά αποτελέσματα, αλλά ενίσχυσε την καχυποψία ανάμεσα στους ινδουιστές και τους μουσουλμάνους της Ινδίας. Την ίδια στιγμή η κατάσταση στη χώρα θα γίνει ακόμη πιο δύσκολη, με την αποικιακή κυβέρνηση να σκληραίνει τη συμπεριφορά της προς τους κατοίκους της χώρας και τον Γκάντι να συλλαμβάνεται και να φυλακίζεται για ακόμη μια φορά.

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και ενώ οι σημαντικές νίκες των Ιαπώνων θα αναγκάσουν το Λονδίνο, όντας σε ιδιαιτέρως δύσκολη θέση, να αναζητήσει τη βοήθεια του ινδικού λαού, ο Γκάντι ήταν αυτός που πρωτοστάτησε στο να μην αποδεχθούν, κατ’ αρχήν, οι Ινδοί να πολεμήσουν στο πλευρό των Βρετανών. Η συγκεκριμένη του στάση, την οποία το Λονδίνο επιχείρησε να ανατρέψει, ήταν αποτέλεσμα και της πεποίθησής του ότι η βία δεν μπορούσε να επιφέρει τα όποια θετικά αποτελέσματα. Ηταν εξάλλου της άποψης ότι «ο οφθαλμός αντί οφθαλμού καταλήγει να κάνει όλο τον κόσμο τυφλό». Την ίδια στιγμή, η στάση του απέναντι στο βρετανικό αίτημα ήταν αποτέλεσμα και της θέσης και επιδίωξής του για άμεση παραχώρηση ανεξαρτησίας στη χώρα. Αποτέλεσμα της στάσης και της δράσης του ήταν να οδηγηθεί ξανά στη φυλακή. Ωστόσο, η στάση αυτή έπαιξε σημαντικό ρόλο στην απόφαση των Βρετανών, για να εξασφαλίσουν τη συμμετοχή των Ινδών στον πόλεμο, να υποσχεθούν την παραχώρηση ανεξαρτησίας στην Ινδία μετά το τέλος του.

Εχασε τη ζωή του από έναν φανατικό ομόθρησκό του

Μετά το πέρας του πολέμου και εφόσον πια η ανεξαρτησία προέβαλλε ως πολύ πιο εφικτός στόχος, δεδομένης της υποχρεωτικής αναδίπλωσης της Μεγάλης Βρετανίας και της συνεπαγόμενης απόφασης να δοθεί ανεξαρτησία στην Ινδία, ο Γκάντι, έχοντας επίγνωση των δυσκολιών και των προβλημάτων μιας τέτοιας εξέλιξης, αποφάσισε να επικεντρωθεί στις προσπάθειες τερματισμού των εχθροπραξιών στη χώρα ώστε να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη ανάμεσα στους ινδουιστές και τους μουσουλμάνους. Οι προσπάθειές του δεν έφεραν θετικό αποτέλεσμα και ως εκ τούτου (και σε μια προσπάθεια αποφυγής περισσότερων εχθροπραξιών) την ώρα της κρίσης, της αποχώρησης δηλαδή των Βρετανών από τη χώρα, το καλοκαίρι του 1947, ο Γκάντι, που ήταν από τους μεγαλύτερους πολέμιους της διαίρεσης της Ινδίας, αναγκάστηκε να συμφωνήσει σε μια τέτοια εξέλιξη που προέβλεπε την ίδρυση δύο ξεχωριστών κρατών, της σημερινής Ινδίας και ενός ακόμα κράτους που θα αποτελούνταν από το σημερινό Πακιστάν και το Μπαγκλαντές. Στην απόφαση του Γκάντι να συμβιβαστεί με την ιδέα της διαίρεσης της χώρας του συνέβαλε καθοριστικά η κλιμάκωση της βίας, η οποία, πέραν της έντονης ιδεολογικής του εναντίωσης στο συγκεκριμένο μέσο, θα αποτελούσε μια ανοιχτή πληγή που σύμφωνα με την πολιτική του φιλοσοφία ήταν πιθανό να φέρει μεγαλύτερα δεινά στον ινδικό λαό.

Στις 30 Ιανουαρίου 1948, σε ηλικία 78 ετών, ο Γκάντι θα δολοφονηθεί στο Νέο Δελχί ενώ ήταν καθ’ οδόν για την απογευματινή του προσευχή. Δεν ήταν η πρώτη φορά που επιχείρησαν να τον δολοφονήσουν. Δολοφόνος του Ινδού ηγέτη ήταν ο Ναθουράμ Γκόντσε, φανατικός ομόθρησκός του, ο οποίος θεωρούσε την πολιτική Γκάντι πολιτική κατευνασμού, κατά την αντίληψή του, ως προς τους μουσουλμάνους της χώρας, υπεύθυνη για τη δημιουργία μουσουλμανικού κράτους σε ινδουιστικό έδαφος. Ο θάνατός του βύθισε στο πένθος ολόκληρη την Ινδία και έτυχε ευρείας κάλυψης σε παγκόσμια κλίμακα. Επεσε θύμα «βίας». Ενός μέσου επίτευξης πολιτικών στόχων του οποίου υπήρξε πάντοτε πολέμιος.

Για την Ινδία, η ιστορία του Μαχάτμα Γκάντι είναι σε μεγάλο βαθμό η ιστορία της χώρας πριν από την ανεξαρτησία. Για τον κόσμο γενικότερα, οι παρακαταθήκες του πολιτικού, του φιλοσόφου, του στοχαστή Γκάντι αποτελούν μέχρι σήμερα αντικείμενο μελέτης και διδασκαλίας, καθιστώντας τον Ινδό ηγέτη παγκόσμιο σύμβολο. Οι πολιτικές του παρακαταθήκες αποτελούν μάλιστα μέχρι σήμερα πρότυπο για ακτιβιστές, ειδικότερα στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σε ολόκληρο τον κόσμο.

Οπως χαρακτηριστικά είχε αναφέρει ο Γκάντι: «Πρώτα σε αγνοούν, μετά σε κοροϊδεύουν, μετά σε πολεμούν, μετά τους νικάς». Η δράση και η πολιτική του φιλοσοφία συνεχίζουν να εμπνέουν, συνιστώντας πορεία πλεύσης, πολλούς λαούς ή κοινωνικές ομάδες που διεκδικούν ακόμη τα δίκαιά τους.

* Ο κ. Νίκος Χριστοδουλίδης είναι διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Η ΨΥΧΙΚΗ ΑΝΑΡΡΩΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΥΘΟΣ

2012-02-09T09:46:00.001+02:00

Ron Coleman

«ΚΑΛΕΙΔΟΣΚΟΠΙΟ»
Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία
για την ψυχοκοινωνική αποκατάσταση

Το υλικό της παρούσας έκδοσης προέρχεται από τη
διάλεξη του Ron Coleman «Recovery Works» στο
συνέδριο “An Hour of Power”, που πραγματοποιήθηκε
από το «Richmond Fellowship Western Australia» στο
Perth της Αυστραλίας τον Μάρτιο του 2007, σε
συνεργασία με την εταιρεία «Working to Recovery
Ltd». Ο ελληνικός υποτιτλισμός έγινε από τη Σοφία
Σιμώνη, για την αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία
«Καλειδοσκόπιο» που είχε και την τελική επιμέλεια
του κειμένου.

Ron Coleman: Καλησπέρα, είναι χαρά και τιμή μου που είμαι
στο Περθ ξανά. Μου είπαν να έρθω το καλοκαίρι, αλλά δεν
μπορούσα. Έτσι, ήρθα το φθινόπωρο. Θέλω να πάω σπίτι.
Κάνει πολλή ζέστη για μένα εδώ! Με λένε Ron Coleman. Μου
διέγνωσαν σχιζοφρένεια το 1982. Έγινε χρόνια σχιζοφρένεια
το 1987 και το 1991 σταμάτησα να είμαι σχιζοφρενής και
ξανάγινα ο Ron Coleman. Αυτή είναι η ιστορία της ζωής μου
εν συντομία.
Δεν πιστεύω ότι η σχιζοφρένεια ή οποιαδήποτε ψυχική
ασθένεια πρέπει να είναι ισόβια κατάσταση. Βαρέθηκα ν'
ακούω τους ανθρώπους να μου λένε ότι έχουν μια ασθένεια
που δεν θεραπεύεται. Ή ότι θα είναι έτσι σε όλη τους τη ζωή.
Δεν ισχύει αυτό. Ποτέ δεν ίσχυε. Η ανάρρωση θεωρείται ως
μια νέα ηχηρή ανακάλυψη. Το έχουν αντλήσει από την ιδέα
της ενδυνάμωσης. Θυμάστε την ενδυνάμωση; Θυμάστε που
σας είχαν δώσει μια δύναμη; Ή μήπως σας την στέρησαν;
Εγώ θυμάμαι την ενδυνάμωση, επειδή ήμουν στο σύστημα.
Ήμουν στο σύστημα μ' εκείνο το πείραμα ενδυνάμωσης.
Έρχονταν όλοι οι ειδικοί στις εννέα το πρωί και έλεγαν "πάρε
μια δύναμη εσύ, μία εσύ και μία εσύ" και όταν πήγαινε πέντε
η ώρα και έφευγαν, τέρμα η δύναμή σου. Βλέπαμε την
ενδυνάμωση σαν κάτι που μας έκαναν. Έρχονταν κάποιοι και
μας έδιναν μια δύναμη. Όμως, αυτό δείχνει παντελή άγνοια
της φύσης της δύναμης. Η δύναμη δεν είναι κάτι που σου
δίνουν. Δύναμη είναι κάτι που παίρνεις. Δεν μπορεί κανείς να
δώσει δύναμη, διότι κάποιοι αρνούνται να την πάρουν.
Πρέπει εσύ να την πάρεις, δεν σου δίνεται ποτέ η δύναμη.
Μπορούμε να ξεκαθαρίσουμε τις συνθήκες για να παίρνουν
κάποιοι δύναμη, αλλά η δύναμη δεν μπορεί να σου δοθεί.
Γι' αυτό αποτυγχάνει η ενδυνάμωση. Θυμάμαι να μου λένε,
"πιστεύουμε στις δυνάμεις σου, εμείς δε βάζουμε ετικέτες,
δεν σε αποκαλούμε σχιζοφρενή". Όμως, σου δίνουν φάρμακα
για τη σχιζοφρένεια. Οπότε, τι ακριβώς γίνεται; Κι όταν η
ενδυνάμωση μπήκε στο πρόγραμμα ως μείζον θέμα στο
κίνημα των ασθενών, το οικειοποιήθηκαν οι επαγγελματίες
και καθόρισαν εκείνοι τι σημαίνει "δύναμη". Και αρχίζουμε
να βλέπουμε το ίδιο και στη διαδικασία της ψυχικής
ανάρρωσης (recovery).
Στο Βασιλικό Κολέγιο Ψυχιάτρων στην Αγγλία πιστεύουν
στην ανάρρωση. Μέχρι να σκεφτούν τι σημαίνει η λέξη
"ανάρρωση". Γι' αυτούς η θεραπεία έχει κλινική έννοια. Είναι
η απουσία συμπτωμάτων. Αυτή είναι η άποψή τους για την
ψυχική ανάρρωση. Και σε μη θεσπισμένο τομέα έχουμε το
μοντέλο της "κοινωνικής ανάρρωσης". Λες και αυτό σημαίνει
η ανάρρωση. Το άτομο που έχει θεραπευτεί κοινωνικά να
μπορεί να κάνει συγκεκριμένα πράγματα. Λες και το άτομο
ξέρει τι.
Θα σας πω ότι ήμουν σε δουλειές όπου δεν ένιωθα
θεραπευμένος. Τις έκανα απλά επειδή χρειαζόμουν τα λεφτά.
Δεν είχε σχέση με την ψυχική ανάρρωση. Μπορείς να πεις ότι
έχει αναρρώσει κάποιος από τον αριθμό των φίλων που έχει.
Είμαι μοναχικός, όπως η λευκή φυλή, άρα δεν θα αναρρώσω
ποτέ! Ή ακόμη χειρότερα, κατά την αμερικανική φιλολογία
του θέματος, ανάρρωση είναι η έλλειψη εγκληματικής
δραστηριότητας. Οπότε όλοι οι χρήστες των ψυχιατρικών
υπηρεσιών εγκληματούν, και όταν σταματούν σημαίνει ότι
ανάρρωσαν! Αυτά είναι ανοησίες.
Ή ακόμη χειρότερα, ψυχική ανάρρωση είναι οικονομική,
στεγαστική ανεξαρτησία. Δεν ξέρω κανέναν οικονομικά
ανεξάρτητο. Είναι κανείς εδώ οικονομικά ανεξάρτητος; Για να
δω! Αν είναι κάποιος οικονομικά ανεξάρτητος μάλλον τα
βγάζει πέρα μόνος του. Εξαρτιόμαστε από άλλα πράγματα
για τα εισοδήματά μας. Είναι μια αλληλεξάρτηση, όχι
ανεξαρτησία. Και η στεγαστική ανεξαρτησία: Έχω το δικό μου
σπίτι. Πολλοί έχουν δικό τους σπίτι. Πολλών τα σπίτια
ανήκουν στην τράπεζα. Ελάτε τώρα! Άρα, είμαστε
εξαρτώμενοι. Υπάρχει μια αλληλεξάρτηση, δεν είναι
ανεξαρτησία. Αν το σκεφτείτε, το να είστε αλληλοεξαρτώμενοι
είναι πολύ πιο λογικό παρά αυτή η ψευδής έννοια της
ανεξαρτησίας.
Συμβαίνει συχνά στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας αυτό, ιδίως
στις κοινοτικές υπηρεσίες. Λέμε ότι θέλουμε οι χρήστες των
υπηρεσιών μας να είναι ανεξάρτητοι. Δεν ξέρω αν
χρησιμοποιείτε αυτόν τον όρο στο Περθ, αλλά στο Ηνωμένο
Βασίλειο λέμε "ανεξάρτητη διαβίωση". Και το κάνουμε ιδίως
στους νέους ανθρώπους. Τους λέμε «πρέπει να κάνεις μια πιο
καλή ανεξάρτητη ζωή, κι αυτό θα σε κάνει καλύτερα».
Δεν ξέρω για τους νέους σας εδώ, αλλά όταν ήμουν εγώ νέος
ζούσα με τους δικούς μου. Όπως οι περισσότεροι νέοι,
γυρνούσα το βράδυ, πετούσα τα πράγματά μου, φορούσα
άλλα ρούχα, έβγαινα, γυρνούσα πάλι σπίτι, πετούσα τα
ρούχα μου, έβαζα άλλα, έβγαινα, τα πετούσα κι αυτά, και
μέχρι την Πέμπτη το πάτωμα του δωματίου μου ήταν γεμάτο
ρούχα. Την Πέμπτη γινόταν κάτι μαγικό. Γυρνούσα στο σπίτι
την Πέμπτη το βράδυ και, ως δια μαγείας, όλα τα ρούχα είχαν
μαζευτεί. Είχαν πλυθεί μόνα τους, είχαν σιδερωθεί και είχαν
μπει στη θέση τους. Ήμουν βέβαιος ότι είχαμε νεράιδες στο
σπίτι μας! Μετά έφυγα από το πατρικό μου και έμενα στο δικό
μου διαμέρισμα. Κι εκεί έκανα ό,τι έκανα και στο πατρικό
μου. Έμπαινα, πετούσα παντού τα ρούχα μου, τα άφηνα εκεί
και θυμάμαι την πρώτη Πέμπτη που μπήκα στο σπίτι όλα τα
ρούχα ήταν ακόμα εκεί. Τα κοίταξα και είπα "τι γίνεται εδώ;"
Τότε κατάλαβα πόσο εξαρτημένος ήμουν. Έβαλα όλα τα
ρούχα σε ένα σάκο και πήγα να δω τη μαμά μου.
Αυτή είναι εξάρτηση. Σας αναφέρω κάποια πράγματα που
συνέβαιναν. Όταν ζούσα στο πατρικό μου, με φρόντιζε η
μητέρα μου. Αυτό δεν κάνουν όλες οι μαμάδες; Όταν έφυγα
από το σπίτι, δεν μπορούσε να με φροντίσει. Νοιαζόταν,
όμως, για μένα. Το ενδιαφέρον για τους άλλους είναι το βήμα
που πρέπει να κάνουμε οι επαγγελματίες. Όλη αυτή η
φροντίδα σημαίνει ότι "τυλίγουμε" τους ανθρώπους και δεν
τους αφήνουμε να προχωρήσουν στη ζωή τους. Όταν, όμως,
ενδιαφέρεσαι για έναν άνθρωπο, του επιτρέπεις να
αντιμετωπίσει τα λάθη του και να προχωρήσει στη ζωή του.
Πιστεύω ότι αυτά είναι κάποια από τα πράγματα που πρέπει
να τα κάνουμε εξαρχής.
Τι είναι αυτή η ιστορία με την "ανάρρωση;" Για να δούμε.
Ποιοί είναι εδώ; Πόσοι από σας εδώ παρέχετε ιατρικές
υπηρεσίες; Ελάτε, δεν είναι κακό! Σας συγχωρούμε.
Και πόσοι από σας εδώ χρησιμοποιείτε ψυχιατρικές
υπηρεσίες; Ωραία. Και πόσοι από σας εδώ είστε συγγενείς
ασθενών;
Θα ρωτήσω πρώτα τους επαγγελματίες. Σηκώστε το χέρι σας.
Ελάτε, επαγγελματίες. Πόσοι από σας ήρθατε στις ψυχιατρικές
υπηρεσίες σκεφτόμενοι ότι η δουλειά σας είναι να
διατηρήσετε τους ανθρώπους στην ασθένειά τους; Σηκώστε το
χέρι σας. Εσείς; Είναι κάτι που σκεφτήκατε ή κάτι που συνέβη;
[Το άτομο που σήκωσε το χέρι του, λέει κάτι εκτός
μικροφώνου]. Γιατί δεν νομίζω ότι κανείς έρχεται γι’ αυτό το
λόγο.
Πόσοι από εσάς που εργάζεστε ως επαγγελματίες ψυχικής
υγείας μπήκατε στη δουλειά σκεφτόμενοι ότι η δουλειά σας
είναι να βοηθήσετε τους ασθενείς να ανακτήσουν τη ζωή τους;
Σηκώστε τα χέρια σας. Για να σας δω!
Μέλη της οικογένειας, πόσοι από σας πήγατε τον αγαπημένο
σας στις υπηρεσίες και είπατε "αυτός είναι, κρατήστε τον";
Όχι; Εγώ ομολογώ θα το έκανα σε μία απ' τις κόρες μου!
Πόσοι από σας πήρατε το αγαπημένο σας πρόσωπο και το
πήγατε στις υπηρεσίες λέγοντας "πονάει, υποφέρει, βοηθείστε
τον, τον θέλω πίσω"; Ελάτε. Πόσοι το έχουν κάνει; Αυτό δεν
κάνουμε;
Εντάξει, χρήστες των υπηρεσιών. Πόσοι από μας είδαμε το
ψυχιατρείο σαν πράσινο λιβάδι και είπαμε "μοιάζει ωραίο
μέρος για να περάσω την υπόλοιπη ζωή μου"; Πολλοί από μας
μπήκαμε εκεί παρά τη θέλησή μας ακούγοντας φωνές, με
κατάθλιψη, με οτιδήποτε και το μόνο που θέλαμε ήταν
βοήθεια για να ανακτήσουμε τη ζωή μας. Ελάτε, η πρώτη
φορά που πήγατε;
Τι δεν πάει καλά λοιπόν; Οι χρήστες των υπηρεσιών θέλουν
την ανάρρωση. Οι συγγενείς θέλουν την ανάρρωση. Οι
επαγγελματίες ψυχικής υγείας θέλουν την ανάρρωση. Τι πήγε
στραβά λοιπόν; Πώς φτάσαμε να λέμε σε κάποιον "είσαι
άρρωστος και θα είσαι πάντα άρρωστος"; "Θα παίρνεις
φάρμακα σ' όλη την υπόλοιπη ζωή σου". Τι εννοούμε, όταν
τους το λέμε αυτό; Τι λέμε; Λέμε, "δεν υπάρχει ελπίδα". Κι
όταν απευθυνόμαστε στους συγγενείς τους λέγοντας "οι
αγαπημένοι σας είναι άρρωστοι, θα παίρνουν φάρμακα σε
όλη την υπόλοιπη ζωή τους, μην περιμένετε να σπουδάσουν ή
να ξαναδουλέψουν", τι λέμε στους συγγενείς; Ότι "δεν
υπάρχει ελπίδα". Όταν λέμε στον χρήστη των υπηρεσιών ότι
δεν έχει ελπίδα, όταν λέμε στους συγγενείς του ότι δεν
υπάρχει ελπίδα, μαντέψτε τι γίνεται: Δεν υπάρχει ελπίδα. Οι
άνθρωποι δεν μπορούν να αναρρώσουν μέσα σ’ ένα σύστημα
που καλλιεργεί το αίσθημα της απελπισίας, νιώθουν
αβοήθητοι. Δεν μπορεί να αναρρώσει κανείς σ' αυτό το
σύστημα. Είναι αδύνατο να αναρρώσεις μέσα σ' αυτό το
σύστημα.
Ποια είναι η κύρια δουλειά μας λοιπόν, ως συγγενείς και
ειδικοί, όταν αντιμετωπίζουμε αυτούς τους ανθρώπους; Κύρια
δουλειά μας είναι να κρατάμε την ελπίδα. Να κρατάμε την
ελπίδα εκ μέρους του ασθενή μέχρι να είναι έτοιμος να την
κρατήσει ο ίδιος. Και δεν κρατάμε την ελπίδα, όταν τους λέμε:
"Καλύτερα να μην το κάνεις αυτό, δεν είναι καλό για σένα".
Κρατάμε την ελπίδα, όταν τους λέμε: "Πήγαινε, δοκίμασε
πράγματα. Κι εγώ θα είμαι πάντα στο πλευρό σου. Θα είμαι
εδώ και θα σε στηρίζω. Θα είμαι συνοδοιπόρος στο ταξίδι σου.
Δεν μπορώ να κάνω εγώ τη δική σου δουλειά... αλλά θα είμαι
μαζί σου σ' αυτό το ταξίδι. Θα είμαι πλοηγός και σύντροφος σ'
αυτό το ταξίδι, αλλά δεν μπορώ να το κάνω εγώ για σένα".
Έχω δει ανθρώπους να αναρρώνουν που ήταν στο σύστημα 5,
10, 15 χρόνια. Ίσως η καλύτερη περίπτωση που έχω δει να
αναρρώνει ήταν 37 χρόνια σε ψυχιατρικά συστήματα.
Ξεκίνησε από ψυχιατρικό ίδρυμα για παιδιά. Από εκεί
μεταφέρθηκε σε ίδρυμα για εφήβους και από εκεί πήγε σε
ίδρυμα για ενηλίκους. Όταν συναντηθήκαμε ήταν 12 χρόνια
σε κέντρο αποκατάστασης. Δώδεκα χρόνια έκανε
αποκατάσταση. Αυτό είναι αποκατάσταση μέχρι θανάτου.
Δώδεκα χρόνια. Ολόκληρη ζωή μέσα σε μια μονάδα.
Και ρωτάμε: Τι είδους οργάνωση είναι αυτή; Κανένας δεν είχε
φύγει τόσα χρόνια, εκτός από δύο άτομα. Μια μονάδα 40
ατόμων και μόνο δύο άτομα έφυγαν. Για να τους πάνε στο
νεκροταφείο. Αυτό συμβαίνει όταν συντηρούμε ένα σύστημα
που δεν εμπνέει την ελπίδα, που δεν προτρέπει τους
ανθρώπους να συνεχίσουν τη ζωή τους. Αυτό κάνουμε. Τους
σκοτώνουμε. Τους σκοτώνουμε όταν είναι νέοι. Όταν κάποιος
παίρνει αντιψυχωσικά φάρμακα έχει πενταπλάσιες
πιθανότητες να καταλήξει με διαβήτη και να χρειαστεί
ινσουλίνη. Και όλοι ξέρετε τις επιπτώσεις της ινσουλίνης στη
ζωή σας. Είναι τρεισήμισι φορές παραπάνω οι πιθανότητες
για έμφραγμα. Κι αν φτάσεις στην αποκατάσταση, πεθαίνεις.
Όταν εγκλωβιστείς στο σύστημα, θα πεθάνεις. Το ξέρω αυτό.
Ζω σε μια καλή συνοικία. Δε γλύτωσα το bypass. Το έκανα
λόγω του πού έμενα και ότι δεν ήμουν πια χρήστης
ψυχιατρικών υπηρεσιών. Αν παίρνεις αντιψυχωσικά
φάρμακα για μεγάλο διάστημα έχεις δυόμισι φορές
παραπάνω πιθανότητες να πεθάνεις από καρκίνο. Ξέρετε
γιατί; Ο λόγος είναι τα φάρμακα που παίρνεις. Τι ελπίδα
δίνουμε σ' αυτούς τους ανθρώπους, όταν αυτά είναι τα
αποτελέσματα που βλέπουμε στην κοινωνία μας; Τι ελπίδα; Τι
ελπίδα δίνουμε στους ανθρώπους όταν τους βάζουμε μέσα σε
ένα σύστημα και τους λέμε ότι θα μείνουν για πάντα εκεί; Τι
ελπίδα δίνει αυτό σε εμάς;
Θυμάμαι τον λέκτορα Μαρξ. Ξέρω ότι τον λέμε Καρλ Μαρξ,
αλλά εγώ τον λέω λέκτορα Μαρξ επειδή είπε κάποια
ενδιαφέροντα πράγματα. Είπε: "Καταλαβαίνεις πόσο
πολιτισμένη είναι μια κοινωνία από τον τρόπο που
αντιμετωπίζουν τους ψυχικά ασθενείς. Και η Αμερική είναι
βάρβαρη". Αυτό είπε, για το πώς μεταχειρίζονται τους ψυχικά
ασθενείς. Δεν ξέρω αν αυτό ισχύει μόνο για την Αμερική.
Ξέρω ότι ισχύει και για την Αυστραλία, ισχύει και για το
Ηνωμένο Βασίλειο. Ισχύει για το μεγαλύτερο μέρος της
Ευρώπης και για την πλειοψηφία των "πολιτισμένων"
κοινωνιών του κόσμου. Συμπεριφερόμαστε στους ανθρώπους
με προβλήματα ψυχικής υγείας με βάρβαρο τρόπο. Και το
χειρότερο είναι ότι δεν τους λέμε καν ότι το πρόβλημα
οφείλεται κατά το ήμισυ στη θεραπεία.
Η Ντόροθυ μιλούσε σήμερα για το ECT (Ηλεκτροσπασμο-
θεραπεία) και για τα είδη της κατάθλιψης. Υποβλήθηκα κι εγώ
σε Ηλεκτροσπασμοθεραπεία. Έκανα 40 ηλεκτροσόκ στη ζωή
μου. Τα έκανα όλα παρά τη θέλησή μου. Και υποβλήθηκα σε
αυτή τη θεραπεία παρότι αντενδείκνυτο για τη σχιζοφρένειά
μου. Μου τα έκαναν επειδή είχα πέσει τόσο χαμηλά που δεν
κουνιόμουν. Δεν έτρωγα, δε φρόντιζα τον εαυτό μου. Τι
ακριβώς ήταν αυτό; Είχα πέσει σε κατάθλιψη λόγω των
φαρμάκων; Το σκεφτόμουν αυτό μέχρι που άκουσα την
Ντόροθυ σήμερα, και νομίζω ότι ήταν οργή και θυμός λόγω
των όσων μου συνέβαιναν στο σύστημα, που με έκαναν να
κλειστώ στον εαυτό μου, επειδή δεν υπήρχε για μένα ελπίδα.
Μέχρι που πρωτοσυνάντησα το Δίκτυο για τις Φωνές και τον
Marius Romme δεν είχα καμία ελπίδα. Και τότε ήρθε μια
γυναίκα σε μια συνάντηση, ήταν η πρώτη μου συνάντηση για
τις Φωνές. Η γυναίκα μού είπε: "Ακούς φωνές;" Κι όταν είπα
"ναι", μου είπε "κανένα πρόβλημα, είναι αληθινές". Όλα όσα
μου είχαν πει οι γιατροί για τις φωνές, να μην τις αποδέχομαι,
η γυναίκα εκείνη μου είπε ότι ήταν λάθος. Μου είπε ότι
εκείνες οι φωνές είναι αληθινές. Είναι αληθινές, επειδή τις
ακούς. Και έχει δίκιο. Μόνο όταν καταλάβεις τι είναι οι φωνές
που ακούς, αρχίζεις να προχωράς.
Άκουγα μια φωνή που μου έλεγε ότι εγώ φταίω και ότι μου
αξίζει να καώ στην κόλαση. Και αυτοτραυματιζόμουνα.
Έκαιγα τον εαυτό μου. Και έκαιγα τον εαυτό μου για
διάφορους λόγους. Πρώτον, είμαι Καθολικός και στον
Καθολικισμό έτσι εξαγνίζεσαι. Πηγαίνεις στο καθαρτήριο και
εξαγνίζεσαι για το αμάρτημά σου. Αυτή η φωνή ήταν ενός
καθολικού ιερέα που με κακοποιούσε ως παιδί. Και πάντα μου
έλεγε ότι έφταιγα εγώ. Μου έλεγε ότι θα καιγόμουν για να
τιμωρηθώ. Αυτό ήταν μέρος της συμφωνίας για να μην πω σε
κανέναν τι έγινε. Αυτό ήταν το θέμα.
Οπότε ποιο ήταν το πρόβλημά μου; Το ότι άκουγα φωνές;
Όχι. Αυτό δεν είναι πρόβλημα. Είναι κάτι που υπάρχει.
Ήταν πρόβλημα ότι κακοποιήθηκα; Όχι. Αυτό ήταν ένα
γεγονός. Το πρόβλημα ήταν το πώς ένιωθα για την
κακοποίηση. Τίποτε άλλο. Αυτό ήταν το θέμα. Αν θέλετε, αυτή
ήταν η αιτία. Και αν θέλουμε να πετύχουμε, πρέπει να
θεραπεύσουμε την αιτία. Δεν θεραπεύεις τα συμπτώματα,
θεραπεύεις την αιτία. Έπρεπε, λοιπόν, να θεραπεύσω το πώς
ένιωθα γι' αυτό που συνέβη. Και αυτό που ένιωθα ήταν ενοχή.
Εγώ έφταιγα που οδήγησα τον αθώο ιερέα στην αμαρτία.
Αυτό σκεφτόμουν. Αυτό μας έχουν πει. Αυτό πίστευα. Και η
ενοχή, όταν αρχίζεις να την εξερευνάς, είναι πολύ περίπλοκη.
Αλλιώς, νομίζω, θα το είχα προσπεράσει.
Αν το σκεφτείτε, πάντα λέμε στους ανθρώπους που
κακοποιήθηκαν ή που τους συμβαίνει ένα σημαντικό γεγονός
στη ζωή τους ότι δεν ήταν δικό τους το λάθος. Και ξέρετε τι
συμβαίνει; Οι περισσότεροι δεν σε πιστεύουν. Δεν σε
πιστεύουν, επειδή η ενοχή δεν έχει μία συνεχής δομή. Η ενοχή
απαρτίζεται από επίπεδα. Και εδώ, αυτό είναι μόνο το πρώτο
επίπεδο για μένα. Αυτό είναι το πιο απλό, ότι οδήγησα
δηλαδή έναν αθώο ιερέα στην αμαρτία. Μετά έρχεται το
δεύτερο επίπεδο για μένα που έχει να κάνει με τον σεξουαλικό
προσανατολισμό μου. Είχα πολύ καιρό προβλήματα με το
σεξουαλικό προσανατολισμό μου. Δεν ήξερα αν ήμουν
φυσιολογικός, ομοφυλόφιλος ή αμφιφυλόφιλος.
Πείτε μου. Πότε ήταν η τελευταία φορά που μιλήσατε με τον
πατέρα σας για το σεξουαλικό προσανατολισμό σας; Δεν το
κάνουμε αυτό. Δεν είναι κάτι που κάνετε. Κι εγώ δεν
μπορούσα να πάω στον πατέρα μου και να του πω "δεν ξέρω
αν είμαι φυσιολογικός, γκέι ή αμφιφυλόφιλος". Θα μου έριχνε
μία στο κεφάλι και θα μου έλεγε να πάω να παντρευτώ!
Ο πατέρας μου δεν ήταν ποτέ "προχωρημένος". Ήταν καλός
άνθρωπος, αλλά ποτέ μοντέρνος.
Έχεις λοιπόν τον εαυτό σου, που οδήγησες αυτόν τον αθώο
ιερέα στην αμαρτία, και που αναρωτιέσαι για τον σεξουαλικό
σου προσανατολισμό, και το ένα επίπεδο τροφοδοτεί το άλλο.
Το δεύτερο επίπεδο το αποκαλώ "περίπλοκο". Κι από κάτω
υπάρχει και άλλο επίπεδο. Αυτό το τρίτο επίπεδο το αποκαλώ
"ενδότερο". Το τρίτο επίπεδο είναι κάτι για το οποίο δεν
μιλάμε πολύ. Αφορά το κομμάτι της σεξουαλικής μου
κακοποίησης που μου άρεσε. Βλέπετε, το απόλαυσα, πρέπει να
το ήθελα. Αν το ήθελα, σημαίνει ότι είμαι ομοφυλόφιλος ή
αμφιφυλόφιλος κι αυτό σημαίνει ότι οδήγησα έναν αθώο
ιερέα στην αμαρτία. Κάπως έτσι λειτουργεί. Και μετά
μπλέκεσαι μέσα στην ενοχή, επειδή δεν την αποδέχεσαι.
Αρνείσαι να την αποδεχτείς. Και τρέφεται μόνη της, τρέφεται
κι εσύ καταλήγεις ένα τίποτα. Χάνεις αυτό που είσαι.
Πάντα σκέφτομαι πως είναι ενδιαφέρον το ότι πολλά άτομα
καταλήγουν στο σύστημα στα τέλη της εφηβείας τους ή στις
αρχές των 20 χρόνων τους, τότε δηλαδή που αρχίζουμε να
διαμορφώνουμε την προσωπικότητά μας, τότε που αρχίζουμε
να καταλαβαίνουμε το ποιοι είμαστε. Τότε είναι που
βλέπουμε τους περισσότερους να καταλήγουν στις Υπηρεσίες.
Μετά, το επόμενο που βλέπουμε, ιδίως με τις γυναίκες, είναι
όταν φεύγουν τα παιδιά απ' το σπίτι. Τότε αρχίζουν να
διερωτώνται ξανά "ποια είμαι;" Και όταν παίρνουμε σύνταξη,
τότε πάλι διερωτόμαστε "ποιος είμαι;" Αυτά είναι τα
σημαντικά γεγονότα της ζωής μας. Αλλάζουν αυτό που
είμαστε. Και ποτέ δεν συνειδητοποιούμε ότι αυτά ίσως
παίζουν ρόλο. Αυτά πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Αυτές είναι
οι ερωτήσεις που πρέπει να κάνουμε.
Ήμουν 38 ετών, περίπου 27 χρόνια αφότου άρχισε η
κακοποίησή μου, όταν συνειδητοποίησα ότι αν διεγείρεις
κάποιον εκείνος θα ανταποκριθεί θέλοντας και μη. Ήμουν 38
ετών όταν βρήκα την απάντηση σ' εκείνη την ερώτηση. Ξέρετε
γιατί; Επειδή δε μου το είπε κανείς. Κανένας δεν κάθισε ποτέ
να μου εξηγήσει αυτά τα πράγματα. Κι εγώ δεν θα πήγαινα
να τους ρωτήσω. Δεν είμαι ανόητος. Δεν θα πήγαινα σε
κάποιον και να του πω τι και τι χάρηκα από εκείνη την
εμπειρία. Κανείς δεν τολμάει να το κάνει αυτό. Είναι τόσο
ευαίσθητο θέμα. Επειδή πιστεύεις ότι όλος ο κόσμος θα σε
καταδικάσει. Κανένας δεν θα έκανε αυτή την ερώτηση.
Πώς ξεφεύγεις από αυτό λοιπόν; Και η ενοχή όλο και
"τρέφεται" μόνη της. Όταν βρήκα την απάντηση σ' αυτό το
ερώτημα, μπόρεσα και άρχισα αμφισβητώ, να προκαλώ, να
αποδομώ. Γιατί μπορούσα να αναλύσω μόνος μου ποιος
ήμουν, επειδή μπορούσα να δω την κακοποίησή μου με ένα
διαφορετικό τρόπο. Και το σημαντικό ήταν ότι βρήκα πως
εγώ ήμουν ο αθώος. Και τότε άλλαξαν τα πράγματα. Τότε
χάθηκε η δύναμη που είχε πάνω μου η φωνή. Αυτή είναι
εξουσία, όταν μια φωνή κυριαρχεί τη ζωή σου και συνεχίζει
να σε καταχράται με συγκεκριμένο τρόπο. Και ξαφνικά
βρίσκεις τον τρόπο να καταρρίψεις αυτή την εξουσία. Και
γίνεσαι εσύ ο ισχυρός. Παίρνεις εσύ τον έλεγχο. Δεν τον έχουν
πια οι φωνές. Αρχίζεις να ελέγχεις τη ζωή σου. Αυτό είναι
δύναμη.
Ήμουν τυχερός γιατί είχα κάποιους ανθρώπους γύρω μου που
μου επέτρεψαν να συνεχίσω αυτό το ταξίδι. Η μητέρα μου
ζούσε χιλιόμετρα μακριά, στη Σκωτία. Εγώ ήμουν στην
Αγγλία. Έτσι δεν ενεπλάκη, γιατί αν ήμουν σπίτι θα με
φρόντιζε. Αυτό θα έκανε. Είναι η μαμά μου και μ' αγαπάει
πολύ. Δε σημαίνει ότι είναι κακός άνθρωπος ή ότι δεν
καταλαβαίνει. Μ' αγαπάει. Κι όταν αγαπάς κάποιον, το
κάνεις αυτό. Χρειάζεται κάποιες φορές να αποστασιοποιείσαι.
Είχα, όμως, άλλους ανθρώπους σαν τον Marius Romme κι
άλλους. Άκουγα αυτά που έλεγαν κι εκείνοι άκουγαν εμένα.
Με άφηναν να απογειώνομαι. Η διαδικασία της ανάρρωσης
δεν είναι η νέα εύκολη επιλογή. Η ψυχική ανάρρωση είναι η
πιο δύσκολη δουλειά που έχει κάνει ποτέ κανείς, αλλά είναι η
δουλειά που αξίζει περισσότερο στη ζωή σου. Επειδή στην
ουσία σου δίνει ζωή. Η δική μου ζωή άλλαξε όταν άρχισα να
αναρρώνω. Άλλαξε με πολλούς τρόπους. Όταν ήμουν στο
σύστημα, τις τελευταίες μέρες εκεί δεν είχα κανέναν στη ζωή
μου. Ούτε την οικογένειά μου επειδή προσπαθούσα να μην
την εμπλέξω σ' αυτό. Ακόμα και τώρα, μετά την ανάρρωση
μου, οι δικοί μου δε μιλάνε για την ψυχική μου ασθένεια.
Όταν αναφέρεται αυτό το θέμα λένε, "ο Ron πέρασε μια
περίεργη περίοδο στη ζωή του". Πιστεύω ότι αν ήξεραν πόσο
πραγματικά τρελός ήμουν, θα ανησυχούσαν ακόμα και
σήμερα!
Όταν κοιτάζω αυτό το τμήμα της ζωής μου και βλέπω αυτό
που έχω τώρα, νιώθω ότι το ταξίδι της ανάρρωσης άξιζε τον
κόπο. Έχω σύζυγο. Είναι ψυχιατρική νοσηλεύτρια, βλέπετε,
παντρεύτηκα τον εχθρό! Δεν είναι, όμως, μόνο αυτό. Έχω και
παιδιά. Έχουμε κι οι δυο μαζί επτά παιδιά. Αρκετά για να
κάνουμε μια μελέτη και να δούμε αν το θέμα είναι γενετικό!
Το κρατάμε, όμως, μέσα στην οικογένεια! Μίλησα με την κόρη
μου σήμερα στο τηλέφωνο. Είναι τεσσάρων ετών, η μικρότερή
μου. Με ρώτησε αν θα της πάω ένα καγκουρό.
Αν είχα μείνει στο σύστημα δεν θα έκανα ποτέ αυτή τη
συζήτηση με την τετράχρονη κόρη μου. Επειδή δεν θα είχα
μπορέσει να ξεπεράσω όλα όσα συνδέονταν μ’ εκείνες τις
φωνές. Πιστεύω ότι δύο θα ήταν τα αποτελέσματα για μένα
σήμερα, αν είχα μείνει στο σύστημα: Ή θα έμενα για πολύ
καιρό κλειδωμένος σε ένα κλειστό τμήμα, ή θα ήμουν νεκρός.
Πιστεύω ότι αυτό θα ήταν το αποτέλεσμα. Μάλλον θα ήμουν
νεκρός γιατί η καρδιά μου δεν θα άντεχε. Γιατί; Επειδή οι
άνθρωποι δεν αφιέρωσαν ποτέ χρόνο για να καταλάβουν την
αιτία. Το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν τα συμπτώματα, και
να με τιμωρούν για την κακή μου συμπεριφορά ή να με
συγχαίρουν άμα έκανα το σωστό. Ο κόσμος λέει ότι δεν είναι
τιμωρία, όμως είναι. Και θα σας πω γιατί είναι τιμωρία: Γιατί
έτσι νιώθει το άτομο που του το κάνουν αυτό. Κι αυτό το
κάνει να είναι τιμωρία. Θέλω να ξεφύγω από αυτό.
Έχω αληθινή ελπίδα για το μέλλον. Πιστεύω ότι μπορούμε να
το αλλάξουμε. Πιστεύω ότι ξεκινάει με ανθρώπους σαν εσάς,
επειδή εσείς θα κρατήσετε την ελπίδα για τους ανθρώπους που
αγαπάτε. Ως επαγγελματίες, κρατούμε την ελπίδα για τους
ασθενείς μας. Όταν τους βλέπουμε, τους ενθαρρύνουμε κάθε
μέρα λέγοντάς τους "θα αναρρώσεις". Και όχι "ίσως θα είσαι ο
τυχερός". "Θα γίνεις καλά", αυτό πρέπει να λέμε στους
ανθρώπους που αγαπάμε. Αυτό είναι το μήνυμα της ελπίδας.
Έτσι ανακτάς τη δύναμή σου.
Σας ευχαριστώ πολύ.

Ανοιχτή επιστολή της Σεμίνας Διγενή στον Κάρολο Παπούλια

2012-02-09T07:59:00.001+02:00

Κάποτε ήμουν πραγματικά ηλίθια. Αθώα, ευκολόπιστη, Κάποτε πίστευα με τη μία
τους ανθρώπους, μ έπειθαν τα λόγια. Τώρα θυμώνω εύκολα, γιατί μάλλον
ξύπνησα, βγήκα από το λήθαργο, μαζί με όλους, ξαφνικά. Εξοργίζομαι λοιπόν,
όταν με κοροϊδεύουν.
Ο Κάρολος Παπούλιας, υπήρξε πολύ φίλος μου. Έχουμε κάνει μαζί από
τσιπουρομαχίες και συνεντεύξεις σε βάρκα στη λίμνη Παμβώτιδα, μέχρι
καταβάσεις σε γκρεμούς του Μετσόβου. Έχω απολαύσει αποκαλυπτικές
εξομολογήσεις πολιτικού περιεχομένου και εντυπωσιακά περιστατικά με αρχηγούς
κρατών και πιπεράτα παραλειπόμενα, που εννοείται θα κρατήσω μόνο για τον
εαυτό μου. Τότε πίστευα, ότι στη μεγάλη σοσιαλιστική επανάσταση, ο
Παπούλιας θα κρατούσε αυτοδικαίως το λάβαρο..

Τόσα χρόνια μετά, αγαπητέ Κάρολε, αισθάνομαι απελπιστικά προδομένη από σας,
γιατί ΤΙΠΟΤΕ απ όσα σχεδιάζατε εκεί στην ψαροταβέρνα της Αναβύσσου, ΔΕΝ
πραγματοποιήσατε.

Τι να κάνω την πολυδιαφημισμένη αντιστασιακή θητεία σας στον ΕΛΑΣ. κ.
Πρόεδρε, όταν επιμένετε να είστε ακόμη Πρόεδρος..

Ξεγελάσατε όλοι σας, τόσα χρόνια τους Έλληνες, με χάντρες σαν να ήταν
ιθαγενείς. Εξασφαλίσατε τη σιωπή και τη συναίνεσή τους με λίγα ψίχουλα, από
τον κρατικό κορβανά, ως μισθό σε διορισμένους στο δημόσιο, με ελάχιστα
χρήματα ως επιχορήγηση σε επιχειρήσεις που ιδρύθηκαν απλά και μόνο για την
επιχορήγηση (για την οποία πάρθηκαν και οι απαραίτητες μίζες), με επιδόματα
και παροχές που προέρχονταν από τα δάνεια που καλούνται να πληρώσουν τώρα
κ.α. Υπήρχε περίπτωση διαφορετικά, να μην πάρουν με τις πέτρες, βουλευτή -
υπουργό, που ενώ δεν είχε δεύτερο παντελόνι να φορέσει, πριν ο ελληνικός
λαός του κάνει την τιμή να τον εκλέξει, αρκούσαν λίγα χρόνια πολιτικής
σταδιοδρομίας, για έπαυλη δίπλα στην Ακρόπολη; Ή μήπως θα γλίτωνε ο
ανεπάγγελτος, πρώην ζιγκολό, όταν θα μετατρεπόταν σε έναν από τους
πλουσιότερους πολιτικούς στην Ευρώπη; Θα γινόταν ποτέ, κάποιος υπουργός, σε
υπουργείο, του οποίου οι αποφάσεις θα εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα των
πεθερικών του (!) ή θα χρηματοδοτούσε γενναιόδωρα τις δραστηριότητες της
μητέρας του και δε θα άνοιγε ρουθούνι; Ή θα επιτρεπόταν να γεμίζουν οι
καταθετικοί λογαριασμοί των επιχειρηματιών - αφεντικών σας, μόνο και μόνο
για τη ''φροντίδα'' της επανεκλογής σας;
Σε όλα τα παραπάνω και σε ακόμα περισσότερα, αν δεν ήσασταν συμμέτοχος,
ήσασταν απλός παρατηρητής. Και τα δύο, εκ του αποτελέσματος, κρίνονται ως
πράξεις προδοσίας. Έτσι το βλέπω πιά, Κάρολε...

Είχατε αμέτρητες ευκαιρίες, να ελαφρύνετε εαυτόν, από τις αμαρτίες του
παρελθόντος (από το ''δάνειο'' του ''κωλόσπιτου'' της Εκάλης, μέχρι τη
σημερινό ''τουμπεκί'' στο ξεπούλημά μας και τη νέα Κατοχή). Θα μπορούσατε να
γίνετε Κάρολε, πραγματικό σύμβολο αντίστασης στα σχέδια εξόντωσης του
Ελληνικού λαού, αν απλά δεν υπογράφατε τους νόμους και τα διατάγματα που σας
έφερνε η ''κυβέρνηση''. Αν είσασταν μ εμάς κι όχι μ αυτούς. Αν υποβάλλατε
την παραίτησή σας, εξηγώντας με διάγγελμα τους λόγους. (Εσείς οι λακωνικοί
Δωριείς, γνωρίζετε τον τρόπο να είστε σαφείς...)

Τότε, μάλιστα, θα αξίζατε με χίλια, ένα νέο γύρο με τσίπουρα..

ΥΓ 1 Μαθαίνω, δεν περνάς καλά τελευταία, χτύπησαν το σπίτι σου (επανέρχομαι
στον ενικό, αυτά δεν λέγονται σε πληθυντικό) στην Ασκληπιού, πάνω από 30
αναρχικοί. Τις προάλλες σε γιουχάρισαν άγρια στην παρέλαση και στα
Θεοφάνεια.. Σε αποκάλεσαν προδότη. Ο κόσμος έχει θυμώσει πολύ.. Και πεινάει
πολύ.. Και η αδικία δεν αντέχεται. Θάρθουν και χειρότερα, αν δεν κάνεις
κάτι.

ΥΓ 2 Με θλίβει πραγματικά η εικόνα σου σήμερα... Έχω ακόμη τις φωτογραφίες
μας στα Γιάννενα, σ εκείνο το γεύμα, μετά από μια συνέντευξη, που μας είχες
καλέσει με το συνεργείο της ΕΡΤ, όταν σε απαθανάτιζε ο φακός, να κυνηγάς την
τρίχρονη κόρη μου, για να την πείσεις να φάει. Θυμάμαι ακόμη, εκείνον τον
πυροβολισμό, για ένα...κυκλάμινο.

Πού πήγε το χιούμορ σου, η επαναστατικότητά σου, αυτό το ''μέσα σε όλα'' που
είχες, η εκπληκτική επαφή σου με τον κόσμο, αυτή η ..ψαγμένα κοσμοπολίτικη
συμπεριφορά, που σε ξεχώριζε από τους υπόλοιπους ξελιγωμένους
Πασοκάνθρωπους, από το κοπάδι με τους βλαχοδήμαρχους, που το έπαιζαν
παράγοντες της Αλλαγής;

Σου έλεγα τότε, ότι μου θυμίζεις στο προφίλ τον Μάρλον Μπράντο στην
''Ανταρσία'' και γέλαγες..
Ακόμη Κάρολε, μου τον θυμίζεις,
αλλά στον ''Νονό''...
Σεμίνα Διγενή
http://mediasoup.gr/node/53448

Επιστολή κόλαφος στη Μέρκελ από 8.500 Έλληνες του εξωτερικού

2012-02-08T13:27:00.002+02:00

Το κουτί της Πανδώρας

Στην αντεπίθεση περνούν πλέον οι Έλληνες κάτοικοι του εξωτερικού ενάντια στις Γερμανικές μεθοδεύσεις της Ανκέλα Μέρκελ.

Έπειτα από μήνες λάσπης, συκοφαντίες και ύβρεις κατά του Ελληνικού λαού τόσο από Γερμανικά μέσα ενημέρωσης όσο και από στελέχη του Γερμανικού κοινοβουλίου, 8.500 Έλληνες που ζουν μόνιμα στην ΕΕ, αποφάσισαν να σηκώσουν μπαϊράκι.

Σαν άλλοι «Τσακάλωφ», «Εμμανουήλ» και «Σκουφά», προχώρησαν στην ίδρυση του συλλόγου «Νέα Φιλική Εταιρεία», αυτή τη φορά όχι απέναντι στον Οθωμανικό αλλά στο Γερμανικό ζυγό.

Σε επιστολή κόλαφο που απέστειλαν προς τη Γερμανίδα καγκελάριο εκφράζουν τρομερούς υπαινιγμούς και κατηγορίες κατά των Γερμανικών κυβερνήσεων για υποθέσεις από το 1998 μέχρι σήμερα για οικονομικά σκάνδαλα εκβιασμούς κτλ.

Αναλυτικότερα η επιστολή προς την κ. Μέρκελ έχει ως εξής:

«Αν δεν θυμάστε κάτι κα. Μερκελ… δεν πειράζει, θα σας βοηθήσουμε εμείς. Διαθέτουμε όλα τα αποδεικτικά στοιχεία …για τόπο, χρόνο, τραπεζικούς λογαριασμούς και διαπλεκόμενα πρόσωπα ……έως και για τα εσώρουχα που φορούσαν.

1. Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ κα. Μερκελ, ότι από τον Ιούνιο του 1998 έως σήμερα, η γερμανική καγκελαρία επιστατεί, προωθεί και κατευθύνει τόσο την είσπραξη όσο και την ¨νομιμοποίηση¨ των παράνομων προμηθειών όλων των πολιτικών προσώπων τόσο των εκάστοτε κυβερνήσεων όσο και των κομμάτων της αντιπολίτευσης σε χώρες όπως η Ελλάδα, η Ουγγαρία, η Σλοβενία, η Σλοβακία, η Τσεχία, η Κροατία και η Ρουμανία;

2. ΑΛΗΘΕΥΕΙ ότι ένα ποσοστό του 15% επί του συνόλου των εισπραχθέντων προμηθειών, ρέει σε μυστικούς λογαριασμούς του χριστιανοσοσιαλιστικού κόμματος της Βαυαρίας ( CSU ) και από εκεί διανέμεται στα άλλα γερμανικά κόμματα, εξασφαλίζοντας έτσι τη χρηματοδότηση των μυστικών επιχειρήσεων;

3. ΑΛΗΘΕΥΕΙ ότι η αρχή αυτού του επενδυτικού ταμείου της πολιτικής μάσας έγινε στις 06 Ιουνίου του 1998 με την παραλαβή στο Βερολίνο ενός πακέτου αμερικανικών ομολόγων αξίας 80 εκ. $, που απεστάλη από ένα ελληνικό κόμμα ( προμήθειες από το πρόγραμμα των ολλανδικών φρεγατών) και παρελήφθη από τους εκπροσώπους των γερμανικών υπηρεσιών, μιας κεντρικής γερμανικής τραπέζης και μιας γαλλικής τραπέζης;

4. Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ κα. Μερκελ ότι για αντάλλαγμα των συνταξιοδοτικών εξασφαλίσεων που προσφέρετε σε αυτούς τους διεφθαρμένους πολιτικούς, τους πείθετε(!!!) να παίρνουν πάντα αποφάσεις ανάλογες με τις ορέξεις και τα συμφέροντα της γερμανικής κυβέρνησης;

5. ΑΛΗΘΕΥΕΙ ότι από τα ίδια ταμεία προέρχονται τα 2 εκ. Δυτ. Μάρκα που εισέπραξε ο προκάτοχος σας Χέλμουτ Κολ;

6. Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ κα. Μερκελ, ότι τον Απρίλιο του 2009 έγιναν επώνυμες καταγγελίες στην ευρωπαϊκή υπηρεσία κατά της διαφθοράς ( OLAF ) για το ίδιο θέμα, τις οποίες ο τότε γερμανός διευθυντής της υπηρεσίας ( κατ εντολή της κυβέρνησης σας ) φρόντισε να τις θάψει;

7. ΑΛΗΘΕΥΕΙ ότι την ίδια χρονική στιγμή κατετέθη στην Εισαγγελία του Βερολίνου για το ίδιο θέμα εμπεριστατωμένα στοιχειοθετημένη μήνυση, η οποία κατ εντολή της κυβέρνησης σας θάφτηκε, κατά το γερμανικό ρητόν, ότι όπου δεν υπάρχει καταγγελία …δεν υπάρχει και δικαστής;

8. ΑΛΗΘΕΥΕΙ κα. Μερκελ ότι τόσο εσείς, ως πρόεδρος του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος όπως και οι προκάτοχοι σας στο ίδιο αξίωμα κ.κ. Κολ και Σόιμπλε, δεν σεβαστήκατε ποτέ τους γερμανικούς νόμους που διέπουν την χρηματοδότηση των κομμάτων στην Γερμανία;

Η μήπως δηλώσατε στο προεδρείο της Βουλής αναδρομικά τα 18 εκ. Μάρκα που μεταφέρθηκαν με βαλίτσες σε συμβολαιογράφο του Μονάχου από δυο βιομήχανους, προκειμένου να διατεθούν στον προεκλογικό αγώνα του κόμματος σας, μέσω μιας συγκεκριμένης διαφημιστικής εταιρείας;!

9. Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ κα. Μερκελ, ότι τον Φεβρουάριο του 2006 ασκήσατε πιέσεις μέσω εκβιασμού στον τότε Έλληνα Πρωθυπουργό, προκειμένου να θάψει την υπόθεση των υποκλοπών;

10. Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ κα. Μερκελ, ότι από τον Οκτώβριο 2002 οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες έβαλαν χέρι σε Έλληνες πολίτες που διέμεναν ως τουρίστες στην Δρέσδη και ήταν μέλη της τρομοκρατικής οργάνωσης της 17Ν ( υπεύθυνοι για την χρηματοδότηση της οργάνωσης) καθώς και κορυφαία μέλη του ελληνικού υποκόσμου;

Τους αφήσατε να εισπράξουν μια επιταγή ύψους 5,7 εκατ. ευρώ και μετά τους κρύψατε στην πόλη Σους της Τυνησίας μέχρι να ξεχαστεί η υπόθεση; Δουλεύουν αυτά τα άτομα τώρα στην Ελλάδα για τις γερμανικές υπηρεσίες; Γιατί δεν δώσατε καμία πληροφόρηση στην ελληνική αντιτρομοκρατική υπηρεσία;

11. ΑΛΗΘΕΥΕΙ κα. Μερκελ, ότι γερμανός αξιωματούχος ανάγκασε το 2007 τον πολιτικό αρχηγό ενός ελληνικού κόμματος της αριστεράς , με την απειλή ότι θα δημοσιευτούν λεπτομέρειες από την προσωπική του ζωή, να παραιτηθεί από μια νέα υποψηφιότητα για την αρχηγία του κόμματος;

13. ΑΛΗΘΕΥΕΙ κα. Μερκελ ότι φέτος χρηματοδοτήθηκαν τρία ελληνικά κόμματα με 16.4 εκατ. € από την κυβέρνηση σας μέσω μυστικών κονδυλίων;

14. Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ κα. Μερκελ, ότι υπάρχει πρόβλεψη και σχεδιασμός μιας στρατιωτικής κάλυψης και προστασίας των γερμανών υπηκόων που δρουν για λογαριασμό της κυβέρνησης σας στην Ελλάδα;

Ανέλαβε το 4ο γραφείο ( GNTA ) του γερμανικού αρχηγείου στρατού στο στρατόπεδο φαλκενστάιν στην πόλη του Κόμπλενζ τον επιχειρησιακό σχεδιασμό μιας «νατοϊκής» αστυνομικοστρατιωτικής επέμβασης στην Ελλάδα;

15. ΑΛΗΘΕΥΕΙ κα. Μερκελ, ότι η κυβέρνηση σας επινόησε, χρηματοδότησε και υποστήριξε την προσφυγή της κυβέρνησης των Σκοπίων στο δικαστήριο της Χάγης;

16. ΑΛΗΘΕΥΕΙ κα. Μερκελ, ότι σε συζητήσεις με αντιπροσώπους δυο κρατών, προβλέψατε πως στο εγγύς μέλλον ορισμένες περιοχές της Δυτικής Θράκης και μια ζώνη γύρω από την Φλώρινα θα ανεξαρτητοποιηθούν, προκειμένου να παράσχουν προστασία στις μειονότητες που διαμένουν εκεί;

17. ΑΛΗΘΕΥΕΙ κα. Μερκελ, ότι μέλη της ελληνικής κυβέρνησης σας εζήτησαν, υπό τον φόβο μελλοντικών διώξεων εκ μέρους της ελληνικής δικαιοσύνης, να δεσμευτείτε ότι θα τους προστατέψετε;

18. ΑΛΗΘΕΥΕΙ κα. Μερκελ, ότι οι γερμανικές εμπορικές αλυσίδες στην Ελλάδα πληρώνουν μέσω υπερτιμολογήσεων των προϊόντων τους, μίζες προς τρίτους;
Ήταν αυτός ο λόγος που αποχώρησε από την ελληνική αγορά η εταιρεία ALDI;
Χρησιμοποιούνται αυτές οι μίζες για να εξαγοραστούν οι συνειδήσεις ελλήνων πολιτικών και δημοσιογράφων;

19. Εν τέλει κα. Μερκελ είναι ΑΛΗΘΕΙΑ ότι ένας υπουργός της κυβέρνησης σας μάζεψε την άνοιξη του 2010 στο Βερολίνο όλους τους εισαγωγείς και εξαγωγείς της ελληνικής αγοράς των φωτοβολταϊκών και έστησε ένα καρτέλ με προσυμφωνημένες τιμές και διανομή περιφερειών ανά την ελληνική επικράτεια;»

Ποιος είναι ο αρχηγός;

2012-02-07T14:06:00.000+02:00

του Γιάννη Βελίκη

Η δημοκρατία αναμφισβήτητα είναι το καλύτερο πολίτευμα! Η εκπληκτική ιδέα κατά την οποία όλοι αποφασίζουν για την τύχη και τη ζωή τους είναι εξαιρετική! Πλην όμως δύσκολο, αν όχι αδύνατο να εφαρμοστεί. Ο λόγος; Ακόμη και στην πιο τέλεια δημοκρατία, έστω και σε λανθάνουσα κατάσταση, η πλειοψηφία ακολουθεί μία άποψη που τη διαμορφώνει και την παρουσιάζει ένας άνθρωπος. Συνεπώς, ακόμη και σε αυτήν την κατάσταση, υπάρχει και υπολειτουργεί ένας αρχηγός!
Στην καθημερινή εμπειρία, βεβαίως, αρχηγοί εμφανίζονται συνεχώς. Από το πώς θα μεγαλώσει ένα παιδί, αν θα φορέσει τα α’ ρούχα ή τα β’, αν θα πάει στο β’ σχολείο ή στο γ’, αν θα κάνει πάρτι στο σπίτι ή όχι, κάποιος το αποφασίζει. Στη δουλειά, στο στρατό, στην πολιτική επίσης. Το ποιά μουσική θα ακούσει η παρέα, σε τί τύπου εστιατόριο θα πάει, τί ώρα θα το διαλύσει το βράδυ και πότε θα ξαναβρεθεί, είναι επίσης αποφάσεις που λαμβάνονται από έναν άνθρωπο και συναντούν την αποδοχή της πλειοψηφίας στην παρέα. Είναι δεδομένο ότι κάθε ομάδα έχει υποτυπώδη ή εμφανή ιεραρχία, καθώς και αφανή ή επικυρωμένο αρχηγό. Αν υπάρξει διεκδικητής της αρχηγίας (δελφίνος), θα πρέπει είτε να νικήσει τον αρχηγό και να αναλάβει την όποια εξουσία, είτε να αποσυρθεί δημιουργώντας μία δική του ομάδα.
Το δέλεαρ της εξουσίας είναι τόσο μεγάλο που στην ουσία κινεί τον κόσμο. Όλοι οι πόλεμοι γίνονται για την ανάληψη της εξουσίας και την απόκτηση των πόρων (δύναμη = εξουσία). Όλοι οι καυγάδες ζευγαριών, γονιών και παιδιών, γειτόνων, οπαδών κομμάτων, φιλάθλων, εθνοτήτων, θρησκειών, πολιτιστικών ρευμάτων (π.χ. δημοτικιστών έναντι καθαρευουσιάνων), εργοδοτών και εργαζομένων, συμμοριών κ.α. γίνονται με σκοπό την τελική απόκτηση της αρχηγίας (που συνεπάγεται εξουσία και/ή δύναμη).
Η δίψα για εξουσία στον άνθρωπο, όπως άλλωστε και στο ζωϊκό βασίλειο, είναι τόσο μεγάλη που θα πρέπει να χαρακτηρίζεται ως πραγματική ανάγκη, ισάξια με αυτή της πρόσληψης τροφής και νερού. Ωστόσο οι κοινωνίες διαχρονικά επιχειρούν να τιθασεύσουν αυτήν την ανάγκη, προκειμένου να επιτυγχάνουν την κοινωνική σταθερότητα και το υπάρχον, σε κάθε περίπτωση, status quo. Ο πιο εύκολος τρόπος γι’ αυτό είναι να μοιράζουν την εξουσία σε πολλά άτομα και ομάδες, ώστε μετά αυτές να πολεμούν μεταξύ τους και να αφήνουν την κεντρική εξουσία ανέπαφη (διαίρει και βασίλευε). Συνήθως οι κοινωνίες διαχωρίζουν τις καλές με τις κακές πλευρές έκφρασης αυτής της ανάγκης: στις καλές που επιβραβεύονται ανήκουν οι προσπάθειες για διάκριση στον αθλητισμό, στις τέχνες, στα γράμματα, στη νόμιμη επιχειρηματικότητα, στην αδιάφθορη πολιτική καριέρα κ.α., ενώ στις κακές που αποθαρρύνονται ανήκουν η συμμετοχή σε συμμορίες, η διάπραξη παράνομων πράξεων για απόκτηση χρήματος, η διαφθορά στην ανάληψη αξιώματος (πολιτικού, θρησκευτικού, στρατιωτικού) κ.α.
Η ανάγκη για εξουσία και αρχηγία είναι αυτή που ωθεί έναν άνθρωπο να υποτάσσεται σε ομάδες κάθε είδους, ακόμη και δεν συμφωνεί με τις αξίες τους ή ακόμη και αν αισθανθεί ότι αλλοτριώνεται ως προσωπικότητα και ως ηθική οντότητα. Τα παραδείγματα πολλά, από τους οπαδούς των ποδοσφαιρικών ομάδων που κάνουν έκτροπα, τα διεφθαρμένα πολιτικά κόμματα που κυβερνούν μια χώρα, τους κατοχικούς στρατούς που φονεύουν και εξευτελίζουν κατοίκους σε τρίτες χώρες, τους δεσμοφύλακες που κακοποιούν κρατούμενους, τους προαγωγούς που εκμεταλλεύονται μέχρι θανάτου τα θύματα του trafficking, τους δουλέμπορους που αδιαφορούν για τη ζωή των δύστυχων μεταναστών, τους Ναζί του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου που κατασκοπεύανε, βασανίζανε, ή θανάτωναν αντικαθεστωτικούς και εχθρούς του εθνικοσοσιαλισμού και τόσα άλλα. Το δέλεαρ της εξουσίας είναι ανίκητο, και παρασέρνει αξίες, μορφωτικό επίπεδο, ηθικά διδάγματα και ψυχολογικές ικανότητες για ενσυναίσθηση, αλληλεγγύη και συμπάθεια.
Συχνά στην εξουσία και τις αρχηγικές θέσεις, κοντά στον αρχηγό, συναντώνται άτομα που δεν έχουν τις ανάλογες ικανότητες, δεν μπορούν να διαχειριστούν επωφελώς για την ομάδα τη θέση τους ή είναι επιρρεπή στη διαφθορά. Αυτό συμβαίνει για τον απλούστατο λόγο ότι τα άτομα αυτά δεν απειλούν τον αρχηγό, και επομένως διορίζονται από αυτόν για να διαφυλαχτεί ότι κανείς άλλος με ικανότητες δεν θα πλησιάσει τις θέσεις εξουσίας. Τα άτομα αυτά, κατά κύριο λόγο, δεν έχουν διαμορφώσει στη διάρκεια της ανάπτυξης τους αυτό που στην ψυχολογία ονομάζουμε «εσωτερικό έλεγχο» (internal locus of control). Τα άτομα με εσωτερικό έλεγχο πιστεύουν ότι τα ίδια καθορίζουν τη ζωή τους και ελέγχουν το περιβάλλον τους και χαρακτηρίζονται και ως ψυχολογικά υγιή. Αντίθετα τα άτομα που βιώνουν τον «εξωτερικό έλεγχο» (external locus of control), ότι δηλαδή η μοίρα, οι πολιτικοί, τα άστρα, ή η τύχη ελέγχουν τις ζωές τους και χαρακτηρίζονται ως ψυχολογικά ασθενή, επιδιώκουν σε μεγάλο βαθμό και έχουν ελάχιστες αντιστάσεις στην απόκτηση της εξουσίας.
Η ανάγκη για απόκτηση εξουσίας είναι, όπως προαναφέρθηκε, υπαρκτή σε όλους, θεμιτή και αποδεκτή. Ωστόσο, σε μία φυσιολογική οργάνωση ψυχισμού και προσωπικότητας, δεν θα πρέπει να υπερκεράζει τις άλλες ανάγκες όπως τις συναισθηματικές (ανάγκη για ασφάλεια, ενσυναίσθηση, αλληλεγγύη και αγάπη), τις νοητικές (ανάγκη για κατανόηση, αισθητική απόλαυση) και κυρίως υπαρξιακές (ανάγκη για ένα στέρεο σύστημα ηθικών αξιών, αναγνώριση του φόβου του θανάτου και δόμησης μιας υγιούς προσωπικότητας). Η ανάγκη για εξουσία και δύναμη, όταν συνδυαστεί αρμονικά με τις υπόλοιπες ανάγκες του ανθρώπινου ψυχισμού, μπορεί να υφάνει μία εξαιρετική οργάνωση προσωπικότητας που μόνο καλό μπορεί να φέρει στο κοινωνικό σύνολο.
Αποτελεί δυστύχημα ότι πολλοί συνάνθρωποι μας επιδιώκουν και κατακτούν κοινωνική εξουσία, πριν να αποκτήσουν στέρεα ψυχικά θεμέλια και αρχές, που θα τους προφύλασαν από τη μέθη ενός από τα ισχυρότερα «ναρκωτικά» που μπορεί ποτέ να γευτεί κανείς: τη δίψα για περισσότερη και περισσότερη εξουσία!

Το εσωτερικευμένο κοινωνικό χωριό

2012-02-06T13:14:00.002+02:00

του Βελίκη Γιάννη

Ο άνθρωπος είναι κοινωνικό και πολιτικό ον. Τείνει να δημιουργεί, να ζει και να εσωτερικεύει τις κοινωνικές του σχέσεις. Το σύνολο των εσωτερικευμένων αυτών σχέσεων στη συνέχεια λειτουργούν σα φίλτρο στις πραγματικές κοινωνικές συναναστροφές και επηρεάζουν τον τρόπο που αυτές γίνονται αντιληπτές.
Οι κοινωνικοί επιστήμονες προτείνουν ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος, έχει τη δυνατότητα, και απαιτεί να δημιουργήσει, κοινωνικές σχέσεις με περίπου 150 άτομα. Ο αριθμός αυτός επιβεβαιώνεται να ισχύει σε πολλά μικρά χωριά στον κόσμο και σε πολλούς στρατιωτικούς σχηματισμούς (λόχους). Αφότου εδραιωθούν οι πρώτες 150 σχέσεις μπορούν εύκολα ή δύσκολα, όλες οι μερικές, να αντικατασταθούν από νέα πρόσωπα ανάλογα με τις εμπειρίες του κάθε ατόμου.
Το άτομο στην πορεία του από τη βρεφική έως την ώριμη ηλικία περνά από μία εξέλιξη στο πεδίο της σύναψης και καλλιέργειας κοινωνικών σχέσεων. Ξεκινάει έχοντας ανάγκη την συναισθηματική σχέση με ένα πρόσωπο, τη γνωστή σχέση προσκόλλησης με ένα μητρικό πρότυπο, με το οποίο και, σε φυσιολογική εξέλιξη, αποκολλάται μετά τον 10 μήνα και προσεγγίζει τα υπόλοιπα μέλη του οικογενειακού περιβάλλοντος. Σταδιακά, και έως την εφηβεία, αν όλα πάνε καλά, θα έχει συμπληρωθεί το εσωτερικευμένο κοινωνικό χωριό των 150 περίπου ατόμων. Σε όλη τη διάρκεια ζωής του το άτομο θα συναλλάσσεται στη σκέψη του με αυτά τα εσωτερικευμένα φανταστικά πρόσωπα (ή με τους αντικαταστάτες αυτών). Το «χωριό» αυτό θα αποτελεί τον γνωστό του «εσωτερικό κόσμο» και πολλές φορές, μέσα από τις εσωτερικές συγκρούσεις, επιδοκιμασίες κ.λπ., θα συνάγει την προσωπική και ατομική του ταυτότητα.
Σε περίπτωση που οι σχέσεις αυτές δεν υπάρχουν, είτε γιατί το άτομο απομονώθηκε τεχνητά, είτε γιατί το επέλεξε να απομονωθεί, οι σχέσεις αυτές μπορούν να αντικατασταθούν από φανταστικά πρόσωπα. Είναι γνωστή η απομόνωση των συγγραφέων τις περιόδους που συγγράφουν ένα έργο και δημιουργούν, κατά τις οποίες προσπαθούν να «χτίσουν» τους χαρακτήρες των έργων τους εντελώς μέσα από τη φαντασία τους, και κάθε σχέση με τον εξωτερικό κόσμο τους δημιουργεί εμπόδια. Επίσης είναι γνωστές οι περιγραφές των μοναχών και μυστών όλων των θρησκειών, που μετά την ηθελημένη απομόνωση τους αρχίζουν και «βλέπουν πνεύματα και αλληλεπιδρούν μαζί τους».
Τα μέλη του εσωτερικευμένου κοινωνικού χωριού δεν είναι απαραίτητα μόνο πραγματικά ή φανταστικά πρόσωπα. Μπορεί επίσης να είναι συγγραφείς, φιλόσοφοι ή καλλιτέχνες των περασμένων αιώνων που το έργο τους έχει αγγίξει βαθιά κάποιον σύγχρονο άνθρωπο. Μπορεί να είναι ήρωες από τηλεοπτικές σειρές ˙ σε χώρες του τρίτου κόσμου έχουν παρατηρηθεί πολλές αλλαγές στη νοοτροπία και την κοινωνική συμπεριφορά των φανατικών τηλεθεατών σύμφωνα πάντα με αυτή των ηρώων τους. Να σημειωθεί ότι τα παιδιά επηρεάζονται πιο εύκολα, ακόμη και αν πρόκειται για φιγούρες κινουμένων σχεδίων όπως ο Ποπάϋ ή ο Σπάιντερμαν. Και φυσικά με τις ταινίες που επιδεικνύουν βία συμβαίνει η αντίστοιχη μεταβολή της συμπεριφοράς.
Αυτοί που μεγάλωσαν σε χωριά, και δη απομονωμένα, σε γενικές γραμμές δύσκολα αλλάζουν τον κοινωνικό τους χάρτη. Αντίθετα τα άτομα που έχουν ταξιδέψει πολλές φορές στο εξωτερικό, είναι κατά κανόνα πιο δεκτικά στο να δημιουργούν σχέσεις με αγνώστους (και να μεταβάλλουν σε δεύτερο χρόνο την εσωτερικευμένη τους κοινωνική οργάνωση). Αυτή σε γενικές γραμμές είναι και η διαφορά του τοπικιστή από τον κοσμοπολίτη. Επίσης παίζει ρόλο η ηλικία ˙ όσο μεγαλύτερη τόσο πιο δύσκολη η σύναψη καινούργιων σχέσεων και η αντικατάσταση τους με άλλες. Τέλος η συναισθηματική κατάσταση ˙ όσο πιο φυσιολογικά και χωρίς προστριβές βιώνει τις κοινωνικές του σχέσεις κανείς τόσο πιο πολύ επιδιώκει και να τις συντηρεί, ενώ όσο πιο παθολογικές και διαταραγμένες είναι, τόσο πιο πολύ επιζητεί την αντικατάσταση τους. Έτσι εξηγείται και η τάση των παιδιών από διαταραγμένες και παθολογικές οικογένειες να γίνονται εύκολα μέλη παράνομων ή ακραίων κοινωνικών ομάδων, ομάδων που εύκολα τους αποδέχονται και τους αναγνωρίζουν.
Το εσωτερικευμένο κοινωνικό χωριό του καθενός μας, αναγκαστικά φιλτράρει όλες τις πληροφορίες που λαμβάνουμε καθημερινά από τον εξωτερικό κόσμο. Κατά βάση, κανείς ποτέ δεν μπορεί να έχει μία αντικειμενική γνώση και αντίληψη του έξω κόσμου, αφού όλες μας οι πληροφορίες φιλτράρονται και χρωματίζονται από τον «εσωτερικό μας κόσμο» που τις «λογοκρίνει», Γι’ αυτό το λόγο είναι πολύ σημαντικές οι ομαλές και αρμονικές κοινωνικές σχέσεις ενός ανθρώπου, ειδικότερα στα πρώτα χρόνια της ζωής του, ώστε ο τελικός εσωτερικός κόσμος που θα δημιουργηθεί να προάγει την ασφάλεια, την συναισθηματική αρμονία, την αλληλεγγύη, τη δημιουργικότητα και την ορθή σκέψη του μετέπειτα ενήλικα.

Η διαφορά μεταξύ φτωχών και πλούσιων χωρών

2012-02-06T09:05:00.000+02:00

Να σκέπτεσαι και ... να ενεργείς

Η διαφορά μεταξύ φτωχών
και πλούσιων χωρών δεν έγκειται στην ηλικία της χώρας.

Αυτό αποδεικνύεται από χώρες
όπως η Ινδία και η Αίγυπτος,
που έχουν ιστορία 2000 χρόνων
όμως είναι φτωχές.

Από την άλλη ο Καναδάς,
η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία, που
πριν από 150 χρόνια ήταν άνευ σημασίας,
σήμερα είναι ανεπτυγμένες και πλούσιες χώρες.

Η διαφορά μεταξύ φτωχών και πλούσιων χωρών δεν έγκειται στο φυσικό πλούτο που διαθέτουν.

Η Ιαπωνία είναι χώρα περιορισμένης έκτασης, κατά 80% ορεινή, ανεπαρκής για καλλιέργεια και κτηνοτροφία, αλλά η οικονομία της είναι δεύτερη στον κόσμο. Η χώρα μοιάζει με ένα απέραντο πλωτό εργοστάσιο, που εισάγει πρώτες ύλες απ’ όλο τον κόσμο και εξάγει βιομηχανικά προϊόντα.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι η Ελβετία, η οποία δεν έχει φυτείες κακάου, έχει όμως την καλύτερη σοκολάτα στον κόσμο. Παρ’ όλη τη μικρή της έκταση αυτή η χώρα έχει αναπτύξει την κτηνοτροφία και το έδαφός της καλλιεργείται 4 μήνες το χρόνο. Σα να μην ήταν αυτό αρκετό, παράγει γαλακτοκομικά προϊόντα αρίστης ποιότητας. Είναι μια χώρα που εκπέμπει μια εικόνα ασφάλειας, τάξης και μόχθου.

Ανώτεροι υπάλληλοι πλουσίων χωρών που επικοινωνούν με αντίστοιχους ανώτερους υπαλλήλους φτωχών χωρών δείχνουν ότι δεν υπάρχει σημαντική διανοητική διαφορά μεταξύ τους.

Ούτε και η ράτσα ή το χρώμα της επιδερμίδας έχουν καμμιά σημασία: οι μετανάστες, που στις χώρες τους αποκαλούνται τεμπέληδες, αποτελούν την παραγωγική δύναμη των πλούσιων Ευρωπαϊκών χωρών.

Πού έγκειται λοιπόν η διαφορά;

Η διαφορά έγκειται στη στάση των ανθρώπων όπως αυτή έχει διαμορφωθεί δια μέσου των ετών από την παιδεία και την κουλτούρα (καλλιέργεια).

Αναλύοντας τη συμπεριφορά των ανθρώπων σε πλούσιες και ανεπτυγμένες χώρες βρίσκουμε, ότι η πλειονότητα των ανθρώπων ακολουθεί τις ακόλουθες αρχές στη ζωή της:

Ηθική ως βασική αρχή.
Ακεραιότητα.
Υπευθυνότητα.
Σεβασμός προς τους νόμους και τους κανόνες.
Σεβασμός των δικαιωμάτων των συμπολιτών τους.
Αγάπη για την εργασία.
Αγώνας για αποταμίευση και επένδυση.
Βούληση για πολύ μεγάλη δράση.
Ακρίβεια.

Στις φτωχές χώρες μόνο μια μικρή μειονότητα ακολουθεί αυτές τις βασικές αρχές στην καθημερινή της ζωή.

Δεν είμαστε φτωχοί επειδή έχουμε έλλειψη πρώτων υλών ή επειδή η φύση είναι σκληρή απέναντί μας.

Είμαστε φτωχοί επειδή μας λείπει η σωστή στάση.

Μας λείπει η βούληση να συμμορφωνόμαστε και να διδάσκουμε αυτές τις λειτουργικές αρχές των πλούσιων και ανεπτυγμένων κοινωνιών.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

2012-02-06T09:04:00.000+02:00

Το κείμενο που ακολουθεί είναι έκθεση του μαθητή της Έκτης Δημοτικού, Πέτρου Σαλ.Μας το έστειλε η δασκάλα του.

Η δημοκρατία γεννήθηκε πρώτη φορά πριν από χιλιάδες χρόνια στην Ελλάδα και μετά απλώθηκε σ' όλο τον κόσμο πολύ γρήγορα, παρόλο που δεν υπήρχε Ιντερνετ. Η δημοκρατία είναι το πιο σπουδαίο από τα πολιτεύματα, είναι πολύ καλό πράγμα. Αν δεν ήταν, θα την είχαμε καταργήσει όπως τα θερμόμετρα με τον υδράργυρο.

Δημοκρατία στην Ελλάδα σήμερα σημαίνει να μπορείς να λες ελεύθερα τη γνώμη σου, φτάνει να συμφωνεί μαζί σου ο Πρετεντέρης, η Τρέμη και ο Πρωτοσάλτης. Δημοκρατία επίσης είναι να μπορείς να διαδηλώνεις ελεύθερα για ό, τι πράγμα θέλεις.

Υπάρχουν χιλιάδες διαδηλώσεις για να πηγαίνεις κάθε τόσο. Θα ήθελα κι εγώ να πάω σε μια διαδήλωση που θα λέει ότι μπορούμε να τρώμε ελεύθερα σουβλάκια, τσίζμπουρκερ και άλλα σκατοφαγιά κάθε μέρα κι όχι 1 φορά το μήνα, αλλά δεν έχει φτιαχτεί ακόμα τέτοια διαδήλωση. Σ' αυτές που γίνονται σήμερα οι μεγάλοι διαδηλώνουν για το ίδιο πράγμα αλλά ξεχωριστά.

Άμα βρεθούνε όλοι αυτοί που κατεβαίνουν στους δρόμους μαζί, μπορεί να τσακωθούνε και να αρχίσουνε τις μπουνιές. Στις διαδηλώσεις περνάς ωραία, είναι σκέτη περιπέτεια, αρκεί να φοράς μάσκα, γυαλιά και να αντέχεις το ξύλο. Οι μεγάλοι που πηγαίνουν σ' αυτές καλά θα κάνουν να αγοράζουν δικά τους γυαλιά γιατί την τελευταία φορά που πήγε ο μπαμπάς μου, μου πήρε τα γυαλιά του κολυμβητηρίου για να μην τον τσούζουν τα μάτια του και μου τα έχασε. Εγώ νεύριασα και μετά ...τσακώθηκε με τη μαμά που τον έλεγε άχρηστο και πως αν ήταν άξιος θα έτρωγε κι αυτός μερικά λεφτά από αυτά που τρώγανε και οι άλλοι και τώρα δε θα αναγκαζόταν να τρέχει στις διαδηλώσεις, και να τρώει ξύλο, 40 χρονών άνθρωπος, αλλά δεν πολυκατάλαβα τι εννοούσε.

Στη Δημοκρατία ψηφίζεις όποιον θέλεις για να γίνει βουλευτής και μετά άμα δε σου αρέσει μπορείς να τον βρίσεις, να τον φασκελώσεις ή να του πετάξεις αυγό ελεύθερα. Αυτός όμως όσες βρισιές κι αν ακούσει δεν το κουνάει από τη θέση του, δεν καταλαβαίνει Χριστό. Οι διαφορετικοί βουλευτές μέσα στη Βουλή φωνάζουν, τσακώνονται, κάνουν τους εχθρούς και τους μαλωμένους και καμιά φορά βρίζουν ο ένας τον άλλο. Ένας είπε τους άλλους γαϊδούρια προκαιρού και μετά αυτοί τον κάνανε Υπουργό. Άρα στη Δημοκρατία μπορείς να βρίζεις ελεύθερα άμα είσαι μεγάλος. Άμα πάλι είσαι μικρός, μπορεί να σε βάλει η δασκάλα τιμωρία γιατί είπες το Θοδωρή, μαλακοπίτουρα.

Σήμερα στην Ελλάδα έχουμε Δημοκρατία που είναι καλή. Το αντίθετο της Δημοκρατίας είναι η Χούντα που είναι κακή. Είναι αυτή που είχε ο μπαμπάς όταν ήταν μικρός. Στη Χούντα δεν κάνουν εκλογές και δεν κλείνουν τα σχολεία 4 μέρες. Ούτε τώρα κάνουμε εκλογές γιατί θα είναι καταστροφή για τον τόπο, λένε όλοι στις τηλεοράσεις, που δε θέλουν να χάνουμε μαθήματα και να μείνουμε αγράμματοι. Σήμερα έχουμε για πρωθυπουργό έναν πολύ καλό κύριο τον Παπαδήμο που αρέσει πολύ στη γιαγιά γιατί είναι σοβαρός, όμορφος, τα λέει ωραία απέξω χωρίς να τα διαβάζει σαν τον προηγούμενο, και έχει έρθει απ' το εξωτερικό. Η γιαγιά που έχει Αλσχάιμερ νομίζει ότι είναι ο βασιλιάς και απορεί γιατί δε φοράει στολή. Το βασιλιά δεν τον είχε ψηφίσει κανείς για να μας κυβερνά, αλλά ούτε και τούτον τον έχει ψηφίσει κανείς, γι αυτό μπερδεύεται η γιαγιά.

Δημοκρατία ακόμα είναι να κάνεις ότι λένε οι πιο πολλοί. Στο σχολείο μου δεν έχουμε δημοκρατία γιατί ενώ είμαστε 25 παιδιά στην τάξη, κάνουμε πάντα αυτό που θέλει η δασκάλα μας. Στο σπίτι μας πάλι έχουμε δημοκρατία. Κάνουμε πάντα αυτό που θέλουμε ο αδερφός μου, η μαμά μου κι εγώ. Είμαστε πιο πολλοί απ' τον μπαμπά μου. Είμαστε ο λαός. Και ο μπαμπάς είναι ένας καλός κυβερνήτης που μας ακούει.

Και στην Ελλάδα έχουμε δημοκρατία και στο σπίτι έχουμε δημοκρατία και θα ήμασταν όλοι ευτυχισμένοι αν εκτός από δημοκρατία, ο μπαμπάς είχε και δουλειά.

ΤΟ ΜΗΝΜΟΝΙΟ (Αυτούσιο)

2012-02-06T09:02:00.001+02:00

EΥΡΩ [80 000 000 000]
ΣYΜΒΑΣΗ ΔΑΝΕΙΑΚΗΣ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗΣ
μεταξύ
ΤΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ
ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΝΟΜΙΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩ:
ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΟΥ ΒΕΛΓΙΟΥ, ΙΡΛΑΝΔΙΑ,
ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ, ΓΑΛΛΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ,
ΙΤΑΛΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ,
ΜΕΓΑΛΟ ΔΟΥΚΑΤΟ ΤΟΥ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟΥ,
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΜΑΛΤΑΣ, ΒΑΣΙΛΕΙΟ
ΤΩΝ ΚΑΤΩ ΧΩΡΩΝ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΙΑΣ,
ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΤΗΣ ΣΛΟΒΕΝΙΑΣ, ΣΛΟΒΑΚΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΦΙΝΛΑΝΔΙΑΣ
και
του KfW,
που υπόκειται στις οδηγίες,
τελεί υπό την εγγύηση
και ενεργεί προς το δημόσιο συμφέρον
της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας,
ως Δανειστών
και
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ως Δανειολήπτη
ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ως Αντιπροσώπου του Δανειολήπτη
8 ΜΑΪΟΥ 2010
Η ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΜΒΑΣΗ ΔΑΝΕΙΑΚΗΣ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗΣ (η «Σύμβαση»)
συνάπτεται από και μεταξύ:
(Α) των ακόλουθων Κρατών Μελών των οποίων νόμισμα είναι το ευρώ: Βασίλειο του Βελγίου, Ιρλανδία, Βασίλειο της Ισπανίας, Γαλλική Δημοκρατία, Ιταλική Δημοκρατία, Κυπριακή Δημοκρατία, Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, Δημοκρατία της Μάλτας, Βασίλειο των Κάτω Χωρών, Δημοκρατία της Αυστρίας, Πορτογαλική Δημοκρατία, Δημοκρατία της Σλοβενίας, Σλοβακική Δημοκρατία και Δημοκρατία της Φινλανδίας, αντιπροσωπευόμενα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εφεξής αναφερόμενη ως η «Επιτροπή») και του KfW που υπόκειται στις οδηγίες, τελεί υπό την εγγύηση και ενεργεί προς το δημόσιο συμφέρον της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (εφεξής αναφερόμενα ως «Δανειστές» και το καθένα ως «Δανειστής»),
(Β) της Ελληνικής Δημοκρατίας (εφεξής αναφερόμενη ως «Ελλάδα» ή ο «Δανειολήπτης»), που εκπροσωπείται από τον Υπουργό Οικονομικών, και
(Γ) της Τράπεζας της Ελλάδος, που ενεργεί ως αντιπρόσωπος για λογαριασμό του Δανειολήπτη (εφεξής αναφερόμενη ως «Αντιπρόσωπος του Δανειολήπτη») που εκπροσωπείται από τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος.
ΠΡΟΟΙΜΙΟ
Λαμβάνοντας υπόψη ότι:
(1)
Η Ελλάδα στις 23 Απριλίου 2010 υπέβαλε αίτηση για διμερή δάνεια από τα υπόλοιπα Κράτη Μέλη των οποίων το νόμισμα είναι το ευρώ σύμφωνα με την Δήλωση των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων της ζώνης του ευρώ της 25ης Μαρτίου 2010 και τη Δήλωση της Ευρωομάδας της 11ης Απριλίου 2010.

(2)
Σύμφωνα με το αίτημα αυτό, οι εκπρόσωποι των Κρατών Μελών των οποίων το νόμισμα είναι το ευρώ (τα «Κράτη Μέλη της Ευρωζώνης»), εκτός από την Ελλάδα, αποφάσισαν στις 2 Μαΐου 2010 να παρέχουν στήριξη σταθερότητας στην Ελλάδα σε διακυβερνητικό πλαίσιο, μέσω κοινά οργανωμένων (ή κοινά οργανωμένου κεφαλαίου) διμερών δανείων.
(3)
Τα δάνεια χορηγούνται σε συνδυασμό με τη χρηματοδότηση από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (το «Δ.Ν.Τ.») βάσει ενός διακανονισμού χρηματοδότησης άμεσης ετοιμότητας (ο «Διακανονισμός Χρηματοδότησης Άμεσης Ετοιμότητας του Δ.Ν.Τ.»)
(4)
Οι εκπρόσωποι των Κρατών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποφάσισαν στις 5 Μαΐου 2010 να αναθέσουν στην Επιτροπή καθήκοντα συντονισμού και διαχείρισης των συντονισμένων διμερών δανείων, όπως ορίζονται στη Συμφωνία μεταξύ των Πιστωτών, που συνάφθηκε στις 8 Μαΐου 2010 (η «Συμφωνία μεταξύ των Πιστωτών»).

(5)
Οι Δανειστές σε όλες τις λειτουργίες, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτή τη Σύμβαση, αντιπροσωπεύονται από την Επιτροπή και ενεργούν μέσω αυτής. Οι Δανειστές έχουν συμφωνήσει να ενεργούν με συντονισμένο τρόπο και να διοχετεύουν την επικοινωνία τους στην Επιτροπή μέσω του Προέδρου της Ομάδας Εργασίας του Ευρώ.
(6)
Μέτρα που αφορούν το συντονισμό και την επιτήρηση της δημοσιονομικής πειθαρχίας της Ελλάδας και ορίζουν κατευθυντήριες γραμμές της οικονομικής πολιτικής για την Ελλάδα, θα καθορισθούν με απόφαση του Συμβουλίου δυνάμει των Άρθρων 126(9) και 136 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (η «ΣΛΕΕ») και η παρεχόμενη προς την Ελλάδα στήριξη συναρτάται με τη συμμόρφωση της Ελλάδας σε μέτρα που συνάδουν με την εν

(7)
Η διαθεσιμότητα του πρώτου Δανείου εξαρτάται από την υπογραφή του Μνημονίου Συνεννόησης και την έναρξη ισχύος της παρούσας Σύμβασης.
(8)
Η διαθεσιμότητα των Δανείων που έπονται του πρώτου εξαρτάται από τη θετική απόφαση των Κρατών Μελών της Ευρωζώνης (εκτός της Ελλάδας) μετά από διαβούλευση με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (εφεξής «ΕΚΤ»), με βάση τα πορίσματα της επαλήθευσης από την Επιτροπή ότι η εφαρμογή της οικονομικής πολιτικής του Δανειολήπτη συμφωνεί με το πρόγραμμα προσαρμογής ή όποιους άλλους όρους προβλέπονται στην απόφαση του Συμβουλίου δυνάμει των Άρθρων 126 (9) και 136 της ΣΛΕΕ και του Μνημονίου Συνεννόησης.
(9)
Η Επιτροπή ανοίγει έναν λογαριασμό στο όνομα των Δανειστών στην ΕΚΤ, που χρησιμοποιείται για την διενέργεια όλων των πληρωμών εκ μέρους των Δανειστών και του Δανειολήπτη, στο πλαίσιο της παρούσας Σύμβασης.
(10)
Η Ελλάδα έχει ορίσει την Τράπεζα της Ελλάδας ως αντιπρόσωπό της για τους σκοπούς της παρούσας Σύμβασης.
(11)
Κατάλληλα μέτρα που σχετίζονται με την πρόληψη και την καταπολέμηση της απάτης, της διαφθοράς και άλλων ατασθαλιών που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την στήριξη που παρέχεται από την παρούσα Σύμβαση ή την αποτελεσματική χρήση των κεφαλαίων που θα αναληφθούν με βάση αυτή, λαμβάνονται από τις αρχές του Δανειολήπτη.
(12)
Η Επιτροπή έχει το δικαίωμα να διενεργεί επιτόπιους ελέγχους και επιθεωρήσεις, ανάλογα με την περίπτωση.
(13)
Δεδομένης της ανάγκης για ορισμένους Δανειστές να ολοκληρώσουν εθνικές διαδικασίες (που περιλαμβάνουν, ανάλογα με την περίπτωση, την κοινοβουλευτική έγκριση) πριν να είναι σε θέση να δεσμευθούν για να συμμετέχουν στη χρηματοδότηση των δανείων που θα χορηγηθούν στο πλαίσιο της παρούσας Σύμβασης, τα αρχικά Δάνεια ενδέχεται να πρέπει να χρηματοδοτηθούν μόνο από ορισμένους Δανειστές, με επακόλουθη ανακατανομή των συμμετοχών, όπως και όταν οι διαδικασίες αυτές ολοκληρωθούν.
(14)
Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας («Γερμανία») έχει ορίσει το KfW ως Δανειστή για λογαριασμό της Γερμανίας για τους σκοπούς της παρούσας Σύμβασης. Ως εκ τούτου, οι αναφορές στο KfW ως Δανειστή αφορούν το KfW, που υπόκειται στις οδηγίες, τελεί υπό την εγγύηση και ενεργεί για το δημόσιο συμφέρον της Γερμανίας.

Ως εκ τούτου, τα μέρη συμφώνησαν τα εξής:
1.
Η ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ

(1)
Οι Δανειστές καθιστούν διαθέσιμη στο Δανειολήπτη μια δανειακή διευκόλυνση (εφεξής αναφερόμενη ως η «Δανειακή Διευκόλυνση») σε ευρώ για ένα συνολικό ποσό κεφαλαίου ύψους μέχρι ογδόντα δις Ευρώ [80 000 000 000], και υπόκειται στους όρους και τις προϋποθέσεις του Μνημονίου Συνεννόησης και της παρούσας Σύμβασης.

(2)
Το μέγιστο ποσό που κάθε Δανειστής συνεισφέρει σε σχέση με τη Δανειακή Διευκόλυνση είναι το ποσό που έχει καθορισθεί δίπλα στο όνομά του κάτω από την επικεφαλίδα «Δέσμευση» στο Παράρτημα 1, όπως αυτό αναλόγως δύναται να αυξηθεί, ακυρωθεί ή μειωθεί σύμφωνα με τους όρους της παρούσας Σύμβασης και της Συμφωνίας μεταξύ των Πιστωτών (για κάθε Δανειστή, η «Δέσμευσή» του και το σύνολο των Δεσμεύσεών τους ισούται με τη «Συνολική Δέσμευση»).

(3)
Ο Δανειολήπτης χρησιμοποιεί όλα τα ποσά που δανείζεται σύμφωνα με τη Δανειακή Διευκόλυνση τηρώντας τις υποχρεώσεις του που απορρέουν από το Μνημόνιο Συνεννόησης.

1.
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ

(1)
Οι υποχρεώσεις του κάθε Δανειστή σύμφωνα με την παρούσα Σύμβαση είναι ατομικές. Αδυναμία ενός Δανειστή να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του που απορρέουν από τη Σύμβαση, δεν επηρεάζουν τις υποχρεώσεις οποιουδήποτε άλλου Δανειστή σύμφωνα με την παρούσα Σύμβαση. Κάθε Δανειστής δεν ευθύνεται για τις υποχρεώσεις άλλου Δανειστή που απορρέουν από την παρούσα Σύμβαση.

(2)
Τα δικαιώματα του κάθε Δανειστή που απορρέουν από ή σχετίζονται με την παρούσα Σύμβαση, είναι διακριτά και ανεξάρτητα δικαιώματα και κάθε χρέος του Δανειολήπτη που απορρέει από τη Σύμβαση αυτή προς έναν Δανειστή, αποτελεί ένα διακριτό και ανεξάρτητο χρέος. Ο Δανειολήπτης οφείλει να μην δίνει προτεραιότητα σε έναν Δανειστή έναντι των άλλων Δανειστών.
(3)
Οι Δανειστές και ο Δανειολήπτης δεν επιτρέπεται να εκχωρήσουν ή καθ’ οιονδήποτε άλλο τρόπο να μεταβιβάσουν οποιοδήποτε από τα δικαιώματα ή τις υποχρεώσεις τους (ή, όσον αφορά τους Δανειστές, να συνάπτουν συμβάσεις με οποιοδήποτε τρίτο μέρος με σκοπό να μεταβιβάσουν το σύνολο ή μέρος της συμμετοχής τους προς το Δανειολήπτη ή το σύνολο ή μέρος των κινδύνων και των ωφελειών που απορρέουν από την συμμετοχή τους στην παρούσα Σύμβαση) χωρίς την προηγούμενη γραπτή συναίνεση όλων των Δανειστών.
(4)
Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του άρθρου 2 (3) ανωτέρω, ένας Δανειστής έχει το δικαίωμα να εκχωρήσει ή/και να μεταβιβάσει:
(α) μέρος (αλλά όχι το σύνολο) των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεών του που απορρέουν από ένα Δάνειο στο πλαίσιο της ανακατανομής των συμμετοχών των Δανειστών (όπως ορίζεται στο Άρθρο 3 (6) κατωτέρω) μεταξύ τους όπως προβλέπεται στο Άρθρο 6 της Συμφωνίας μεταξύ των Πιστωτών, ή
(β) οποιοδήποτε από τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του, τα οποία απορρέουν από ένα Δάνειο, στο Κράτος Μέλος που είναι ο εγγυητής του.
(5)
Κάθε τέτοια εκχώρηση και μεταβίβαση γίνεται σύμφωνα με τους όρους του Άρθρου 13.

(6)
Μετά από την εκχώρηση και μεταβίβαση οιωνδήποτε δικαιωμάτων ή υποχρεώσεων, οι συγκεκριμένοι Δανειστές οφείλουν αμελλητί να γνωστοποιούν εγγράφως στο Δανειολήπτη μια τέτοια εκχώρηση και μεταβίβαση.

3.
ΑΝΑΛΗΨΕΙΣ, ΚΑΘΑΡΟ ΠΟΣΟ ΕΚΤΑΜΙΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΟΙ ΟΡΟΙ
(1)
Με την επιφύλαξη των όρων και προϋποθέσεων της παρούσας Σύμβασης και του Μνημονίου Συνεννόησης, ο Δανειολήπτης μπορεί, μετά από διαβούλευση με την Επιτροπή, να ζητήσει εκταμίευση σύμφωνα με την παρούσα Σύμβαση, (κάθε τέτοια εκταμίευση που πραγματοποιήθηκε ή πρόκειται να πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο της Δανειακής Διευκόλυνσης ή το τρέχον υπόλοιπο κεφαλαίου που κάθε φορά εκκρεμεί που εφεξής αναφέρονται ως «Δάνειο»), με

κατάθεση στην Επιτροπή δεόντως συμπληρωμένης αίτησης για την χρηματοδότηση, σύμφωνα με το υπόδειγμα του Παραρτήματος 2, αποδεχόμενος αμετάκλητα τους βασικούς όρους που αναφέρονται στην παρούσα, σύμφωνα με το Άρθρο 3 (3) (εφεξής «Αίτημα Χρηματοδότησης»).
(2)
Για τους σκοπούς της παρούσας Σύμβασης, «Εργάσιμη Ημέρα» νοείται η ημέρα κατά την οποία το σύστημα πληρωμών TARGET 2 είναι σε λειτουργία για εκτέλεση συναλλαγών. Ως «Περίοδος Διαθεσιμότητας» νοείται η περίοδος που αρχίζει από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας Σύμβασης, και λήγει την (συμπεριλαμβανομένης αυτής) ημερομηνία της τρίτης επετείου της ημερομηνίας της παρούσας Σύμβασης.
(3)
Το Αίτημα Χρηματοδότησης είναι αμετάκλητο και δεν θεωρείται ότι έχει δεόντως ολοκληρωθεί εάν δεν προσδιορίζει τουλάχιστον τα ακόλουθα:
(α) την προτεινόμενη ημερομηνία της εκταμίευσης του αιτούμενου Δανείου (η «Ημερομηνία Εκταμίευσης»), η οποία πρέπει να είναι (i) μια Εργάσιμη Ημέρα, και (ii) μια ημέρα (εκτός Σαββάτου ή Κυριακής) κατά την οποία τα πιστωτικά ιδρύματα λειτουργούν στην πρωτεύουσα του κάθε Δανειστή, και (iii) μια ημέρα εντός της Περιόδου Διαθεσιμότητας, και (iv) μια ημέρα, όχι νωρίτερα από την δέκατη πέμπτη Εργάσιμη Ημέρα μετά την ημερομηνία υποβολής του Αιτήματος Χρηματοδότησης. Παρά τα προαναφερόμενα, το σημείο (iv) δεν εφαρμόζεται για το πρώτο Δάνειο·
(β) το ποσό του αιτούμενου Δανείου θα πρέπει να είναι κατ’ ελάχιστον το ποσό του ενός δισεκατομμυρίου Ευρώ (1,000,000,000 €)·
(γ) την αιτούμενη περίοδο χάριτος για το σχετικό Δάνειο, εάν υπάρχει, κατά την διάρκεια της οποίας δεν απαιτείται να πραγματοποιηθούν καταβολές εξόφλησης κεφαλαίου από το Δανειολήπτη και η οποία δεν μπορεί να υπερβαίνει το χρονικό διάστημα των τριών ετών από την Ημερομηνία Εκταμίευσης (η «Περίοδος Χάριτος»)·
(δ) τη διάρκεια του αιτούμενου Δανείου, που δεν μπορεί να υπερβαίνει τα πέντε έτη, από την Ημερομηνία Εκταμίευσης του Δανείου και της οποίας η τελευταία ημέρα πρέπει να είναι Ημερομηνία Καταβολής Τόκων (όπως ορίζεται κατωτέρω) (η "Διάρκεια"), και
(ε) το χρονοδιάγραμμα εξόφλησης, το οποίο προβλέπει ότι οι καταβολές εξόφλησης κεφαλαίου πρέπει να γίνονται σε ισόποσες τριμηνιαίες καταβολές κεφαλαίου από το Δανειολήπτη σε κάθε Ημερομηνία Καταβολής Τόκων (όπως ορίζεται κατωτέρω) αρχίζοντας από την πρώτη Ημερομηνία Καταβολής Τόκων μετά τη λήξη της Περιόδου Διαθεσιμότητας ή (το αργότερο) από το τέλος της σχετικής Περιόδου Χάριτος (εάν υπάρχει) και λήγοντας στην Ημερομηνία Καταβολής Τόκων που συμπίπτει με το τέλος της Διάρκειας αυτού του Δανείου.

(4)
Μετά το Αίτημα Χρηματοδότησης για το πρώτο Δάνειο, η υποχρέωση των Δανειστών να καταβάλουν το ποσό της Καθαρής Συμμετοχής (όπως ορίζεται κατωτέρω στο Άρθρο 3(6) ) στο Δανειολήπτη σε σχέση με το πρώτο Δάνειο, υπόκειται:

(α) στην παραλαβή από την Επιτροπή νομικής γνωμοδότησης που ικανοποιεί τους Δανειστές, και παρέχεται από τον Νομικό Σύμβουλο του Κράτους του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και από τον Νομικό Σύμβουλο του Υπουργείου Οικονομικών, με βάση το υπόδειγμα που προβλέπεται στο Παράρτημα 4. Η εν λόγω γνωμοδότηση πρέπει να φέρει ημερομηνία, όχι μεταγενέστερη της ημερομηνίας υποβολής του Αιτήματος Χρηματοδότησης. Ο Δανειολήπτης αναλαμβάνει την υποχρέωση να ενημερώσει τους Δανειστές αμέσως αν, μεταξύ της ημερομηνίας της γνωμοδότησης και της Ημερομηνίας Εκταμίευσης, έχει επέλθει οποιοδήποτε συμβάν που θα καθιστούσε εσφαλμένη οποιαδήποτε δήλωση περιέχεται στη γνωμοδότηση·
(β) στην παραλαβή από την Επιτροπή ενός επίσημου εγγράφου από τον Υπουργό Οικονομικών του Δανειολήπτη, το οποίο αναφέρει τα πρόσωπα που είναι εξουσιοδοτημένα να υπογράφουν τα Αιτήματα Χρηματοδότησης (και κατ’ αυτόν τον τρόπο δεσμεύουν εγκύρως τον Δανειολήπτη) και περιέχουν δείγματα υπογραφής των προσώπων αυτών·
(γ) στο υπογεγραμμένο Μνημόνιο Συνεννόησης·
(δ) στην παραλαβή από την Επιτροπή, όχι αργότερα από την Ημερομηνία Εκταμίευσης του εν λόγω Δανείου, Επιβεβαιώσεων Δέσμευσης, από τουλάχιστον πέντε δανειστές που αντιστοιχούν τουλάχιστον στα 2/3 της Συνολικής Δέσμευσης (ο «Κρίσιμος Αριθμός των Δανειστών»)·
(ε) στην παραλαβή από την Επιτροπή επιβεβαίωσης από τους Δανειστές (i) ότι είναι ικανοποιημένοι ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την ανάληψη κεφαλαίων δυνάμει της παρούσας Σύμβασης, και (ii) για τους όρους βάσει των οποίων επιθυμούν να χορηγήσουν ένα Δάνειο στο Δανειολήπτη·
(στ) στο ότι δεν έχει συμβεί ουσιώδης δυσμενής μεταβολή από την ημερομηνία της παρούσας Σύμβασης, τέτοιας που, κατά τη γνώμη των Δανειστών, μετά από διαβούλευση με το Δανειολήπτη, να μπορεί να βλάψει σημαντικά την ικανότητα του Δανειολήπτη να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις καταβολής του βάσει της παρούσας Σύμβασης, δηλαδή την εξυπηρέτηση του Δανείου που πρόκειται να χρηματοδοτηθεί και την αποπληρωμή του και
(ζ) στο γεγονός ότι δεν σημειώθηκε λόγος καταγγελίας (περίπτωση αθέτησης υποχρεώσεων) εκ μέρους του Δανειολήπτη η οποία να συνεχίζεται.
(5)
Μετά την παραλαβή Αιτήματος Χρηματοδότησης σε σχέση με οποιοδήποτε επόμενο Δάνειο, η υποχρέωση των Δανειστών για μεταβίβαση της Καθαρής Συμμετοχής, όπως ορίζεται κατωτέρω στο Άρθρο 3 (6), για οποιοδήποτε τέτοιο μεταγενέστερο Δάνειο στον Δανειολήπτη υπόκειται:

(α) στην επιβεβαίωση από το Δανειολήπτη ότι δεν έχει συμβεί κανένα γεγονός τέτοιο που να καθιστά εσφαλμένη οποιαδήποτε δήλωση που περιέχεται στη νομική γνωμοδότηση που έλαβαν οι Δανειστές σύμφωνα με το Άρθρο 3 (4) (α)·
(β) στο διαθέσιμο υφιστάμενο υπόλοιπο από τις Δεσμεύσεις ενός Κρίσιμου Αριθμού Δανειστών·
(γ) στην παραλαβή από την Επιτροπή επιβεβαίωσης από τα Κράτη Μέλη της Ζώνης του Ευρώ (εξαιρουμένης της Ελλάδας) ότι είναι ικανοποιημένα με την τήρηση εκ μέρους του Δανειολήπτη των όρων του Μνημονίου Συνεννόησης και των όρων που προβλέπονται στην απόφαση του Συμβουλίου δυνάμει των Άρθρων 126 (9) και 136 ΣΛΕΕ, και
(δ) στην πλήρωση των όρων που αναφέρονται παραπάνω στις παραγράφους (ε), (στ) και (ζ) του Άρθρου 3 (4).
Εάν οι προϋποθέσεις του Άρθρου 3 (4) (στην περίπτωση του πρώτου Δανείου) ή του Άρθρου 3 (5) ανωτέρω (στην περίπτωση των επόμενων Δανείων) πληρούνται, η Επιτροπή κοινοποιεί στον Δανειολήπτη εγγράφως κατά το υπόδειγμα του Παραρτήματος 3, το καθοριζόμενο ποσό και τους λεπτομερείς όρους (οι οποίοι μπορεί να είναι όμοιοι ή να διαφέρουν από αυτούς που ορίζονται στο αντίστοιχο Αίτημα Χρηματοδότησης) του Δανείου που οι Δανειστές είναι πρόθυμοι να επεκταθεί προς τον Δανειολήπτη δυνάμει της παρούσας Σύμβασης (εφεξής «Ανακοίνωση Αποδοχής»).
Ο Δανειολήπτης και οι Δεσμευόμενοι Δανειστές, όπως ορίζονται στο Άρθρο 3 (6) κατωτέρω, δεσμεύονται αμετάκλητα από τους όρους της Ανακοίνωσης Αποδοχής, εκτός εάν οι όροι του Δανείου διαφέρουν από εκείνους που προσδιορίζονται στο Αίτημα Χρηματοδότησης, περίπτωση κατά την οποία ο Δανειολήπτης και οι Δεσμευόμενοι Δανειστές δεσμεύονται μόνο από τους όρους της Ανακοίνωσης Αποδοχής, εφόσον ο Δανειολήπτης γνωστοποιεί εγγράφως στην Επιτροπή τη συγκατάθεσή του για αυτό. Σε περίπτωση άρνησης του Δανειολήπτη για την αποδοχή τέτοιων όρων, το Αίτημα Χρηματοδότησης και η σχετική Ανακοίνωση Αποδοχής καθίστανται αμφότερα άκυρα.
(6)
Εάν οι προϋποθέσεις που καθορίζονται στην παρούσα Σύμβαση (και ιδίως τα Άρθρα 3 (4) και 3 (5) ανωτέρω) έχουν τηρηθεί, κάθε Δανειστής που έχει καταθέσει στην Επιτροπή Επιβεβαίωση Δέσμευσης (τέτοια ώστε κάθε Δανειστής ορίζεται ως «Δεσμευόμενος Δανειστής») οφείλει, όχι αργότερα από την σχετική Ημερομηνία Εκταμίευσης, να μεταφέρει σε πίστωση του λογαριασμού των Δανειστών τη συμμετοχή του σε κάθε δάνειο (η «Συμμετοχή») (μειωμένη, με μοναδικό σκοπό τον καθορισμό και τον τρόπο πληρωμής του Καθαρού Ποσού Εκταμίευσης, όπως ορίζεται στην παράγραφο 8 κατωτέρω), κατά το ποσό της Επιβάρυνσης Εξυπηρέτησης (όπως ορίζεται στο Άρθρο 5 (2) παρακάτω) που υπολογίζεται στο ποσό μιας τέτοιας Συμμετοχής, σύμφωνα με το Άρθρο 5 (2), (η «Καθαρή Συμμετοχή»), όπως αυτή η Συμμετοχή καθορίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις της Συμφωνίας μεταξύ των Πιστωτών.
Για την αποφυγή αμφιβολιών, για όλους τους άλλους σκοπούς εκτός από τον καθορισμό και τον τρόπο πληρωμής του Καθαρού Ποσού Εκταμίευσης (π.χ. για σκοπούς υποβολής αναφοράς, ψηφοφοριών, κ.λπ.), μόνο η Συμμετοχή (όχι η Καθαρή Συμμετοχή) των Δανειστών λαμβάνεται υπόψη.
(7)
Ο Δεσμευόμενος Δανειστής δεν υποχρεούται να συμμετέχει σε ένα Δάνειο, αν ισχύουν οι προϋποθέσεις του Άρθρου 5(7) και παρά τα μέτρα που προτείνονται από την Ομάδα Εργασίας του Ευρώ, εφόσον ο εν λόγω Δεσμευόμενος

(8)
Εφόσον η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα λαμβάνει στο Λογαριασμό των Δανειστών πριν από τις 11:00 π.μ. (ώρα Βρυξελλών) κατά την Ημερομηνία Εκταμίευσης ενός Δανείου το σύνολο των Καθαρών Συμμετοχών όλων των Δεσμευόμενων Δανειστών αυτού του Δανείου (εφεξής αναφερόμενο ως το «Καθαρό Ποσό Εκταμίευσης»), οι Δανειστές μεριμνούν ώστε η Επιτροπή να αναθέσει στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να μεταβιβάσει το Καθαρό Ποσό Εκταμίευσης στην Ημερομηνία Εκταμίευσης στον λογαριασμό του Αντιπροσώπου του Δανειολήπτη που τηρείται σε ευρώ (SWIFT BIC: BNGRGRAA, IBAN: GR0301000230000000000200659) (Σχετ.: «Μηχανισμός Στήριξης της Ζώνης του Ευρώ για την Ελλάδα), ή σε οποιοδήποτε άλλο λογαριασμό σε ευρώ τον οποίο ο Αντιπρόσωπος του Δανειολήπτη θα υποβάλει εγγράφως στην Επιτροπή και την ΕΚΤ με αντίγραφο που κοινοποιείται στον Δανειολήπτη, το αργότερο σε δύο Εργάσιμες Ημέρες, πριν από την Ημερομηνία Εκταμίευσης.
Αν, κατά την Ημερομηνία Εκταμίευσης, ο λογαριασμός των Δανειστών δεν έχει πιστωθεί με το συνολικό ποσό όλων των Καθαρών Συμμετοχών όλων των Δεσμευόμενων Δανειστών αναφορικά με το εν λόγω Δάνειο, τότε:
(α) όταν το άθροισμα των Καθαρών Συμμετοχών που πραγματικά εισπράχθηκε σε σχέση με το Δάνειο αντιπροσωπεύει τουλάχιστον το 90% του συνόλου των Καθαρών Συμμετοχών όλων των Δεσμευόμενων Δανειστών σε σχέση με το εν λόγω Δάνειο, τότε και υπό τον όρο ότι συναινεί ο Δανειολήπτης, το Καθαρό Ποσό Εκταμίευσης μειώνεται έτσι ώστε να είναι ίσο με το άθροισμα των Καθαρών Συμμετοχών που πραγματικά εισπράχθηκαν από την ΕΚΤ και οι Δανειστές μεριμνούν ώστε η Επιτροπή να δώσει οδηγίες στην ΕΚΤ να μεταβιβάσει το Καθαρό Ποσό Εκταμίευσης, μειωμένο στον Δανειολήπτη με τον τρόπο που ορίστηκε ανωτέρω. Σε αντίθετη περίπτωση, αν ο Δανειολήπτης αρνηθεί να λάβει τέτοιου είδους χαμηλότερο ποσό σε σχέση με το Δάνειο, η Επιτροπή δεν αναθέτει στην ΕΚΤ τη μεταβίβαση αυτών των κεφαλαίων (τα οποία επιστρέφονται αμέσως χωρίς καθυστέρηση στους συγκεκριμένους Δεσμευόμενους Δανειστές) και το Αίτημα Χρηματοδότησης και οι σχετικές Ανακοινώσεις Αποδοχής ακυρώνονται αυτομάτως. Εάν οποιοδήποτε μέρος του υπολειπόμενου ποσού των Καθαρών Συμμετοχών ληφθεί πράγματι εντός δύο (2) εργάσιμων ημερών από την προγραμματισμένη Ημερομηνία Εκταμίευσης, τότε η Επιτροπή διαβουλεύεται με τον Δανειολήπτη για το αν αυτός επιθυμεί να λάβει έμβασμα των εν λόγω χρηματοδοτήσεων και σε αυτήν την περίπτωση τα (αντισυμβαλλόμενα) μέρη θα πραγματοποιήσουν τέτοιες προσαρμογές στους όρους του σχετικού ποσοστού του Δανείου, όσες είναι απαραίτητες, προκειμένου να ληφθεί υπόψη η καθυστερημένη είσπραξη αυτών των χρηματοδοτήσεων. Οποιεσδήποτε χρηματοδοτήσεις λαμβάνονται πέραν της περιόδου των δύο (2) Εργάσιμων Ημερών επιστρέφονται από την Επιτροπή στον Δανειστή(-ές) που αφορούν, ή
(β) όταν το άθροισμα των Καθαρών Συμμετοχών που πραγματικά εισπράχθηκαν σε σχέση με αυτό το Δάνειο είναι χαμηλότερο του 90% του συνόλου των Καθαρών Συμμετοχών όλων των Δεσμευόμενων Δανειστών σε σχέση με το Δάνειο αυτό, τότε η Επιτροπή δεν αναθέτει στην ΕΚΤ την μεταβίβαση στον Δανειολήπτη των αντίστοιχων δανειακών κεφαλαίων (και αυτά παραμένουν πιστωμένα στο λογαριασμό των Δανειστών) μέχρι η Επιτροπή να

λάβει περαιτέρω οδηγίες από τους Δανειστές για να προβεί σε αυτή και ο Δανειολήπτης να γνωστοποιήσει εγγράφως την συγκατάθεσή του στην Επιτροπή για τη λήψη των δανειακών κεφαλαίων. Σε περίπτωση κατά την οποία:
(i)
είτε οι Δανειστές έχουν δώσει την εντολή στην Επιτροπή να μην προχωρήσει περαιτέρω με την εκταμίευση, ή οι Δανειστές δεν έχουν δώσει εντολή στην Επιτροπή εντός δύο Εργάσιμων Ημερών μετά την Ημερομηνία Εκταμίευσης,
(ii)
είτε ο Δανειολήπτης έχει γνωστοποιήσει στην Επιτροπή την άρνησή του να λάβει το χαμηλότερο ποσό ή ο Δανειολήπτης δεν έχει γνωστοποιήσει στην Επιτροπή την συγκατάθεσή του για τη λήψη των δανειακών κεφαλαίων εντός δύο Εργάσιμων Ημερών μετά την Ημερομηνία Εκταμίευσης,
η Επιτροπή, στη συνέχεια, δίνει εντολή στην ΕΚΤ να επιστρέψει αμέσως τις Καθαρές Συμμετοχές που βρίσκονται σε πίστωση του λογαριασμού των Δανειστών στους Δεσμευόμενους Δανειστές που αφορούν και το Αίτημα Χρηματοδότησης και η σχετική Ανακοίνωση Αποδοχής ακυρώνονται και
(γ) οποιεσδήποτε προσαρμογές σύμφωνα με τα Σημεία (α) και (β) λαμβάνουν χώρα με την επιφύλαξη των δικαιωμάτων του Δανειολήπτη έναντι των Δεσμευόμενων Δανειστών που δεν κατάφεραν να χρηματοδοτήσουν το ποσοστό τους στο Δάνειο.
(9)
Η εκταμίευση ενός Δανείου σε καμία περίπτωση δεν δεσμεύει τα μέρη να προχωρήσουν στη σύναψη δανειοδοτικών και δανειοληπτικών πράξεων οποιουδήποτε περαιτέρω Δανείου.
(10)
Το δικαίωμα του Δανειολήπτη να υποβάλει αιτήσεις για Δάνεια στο πλαίσιο της παρούσας Σύμβασης λήγει στο τέλος της Περιόδου Διαθεσιμότητας, μετά την πάροδο της οποίας κάθε ποσό που δεν εκταμιεύθηκε από την Δανειακή Διευκόλυνση καθίσταται άμεσα άκυρο.
4.
ΠΑΡΑΔΟΧΕΣ, ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ
(1)
Παραδοχές

Ο Δανειολήπτης αναγνωρίζει και εγγυάται στους Δανειστές κατά την Ημερομηνία (έναρξης ισχύος) της παρούσας Σύμβασης καθώς και για κάθε Ημερομηνία Πληρωμής Τόκων ότι:
(α) κάθε Δάνειο αποτελεί μία χωρίς εξασφάλιση, άμεση, ανεπιφύλακτη, μη εξαρτημένη και γενική υποχρέωση του Δανειολήπτη και έχει σειρά προτεραιότητας τουλάχιστον ισότιμη (pari passu) με όλα τα άλλα υφιστάμενα και μελλοντικά χωρίς εξασφάλιση και μη εξαρτημένα δάνεια και υποχρεώσεις του Δανειολήπτη, που απορρέουν από το υφιστάμενο ή μελλοντικό του Σχετικό Χρέος, όπως ορίζεται στο Άρθρο 8 (1) (ζ) κατωτέρω, και

(β) Η νομική γνωμοδότηση του Νομικού Συμβούλου του Κράτους του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και του Νομικού Συμβούλου του Κράτους του Υπουργείου Οικονομικών που παρέχεται σε συμφωνία με το Άρθρο 3 (4) (α) είναι ακριβής και ορθή.
Ο Δανειολήπτης επιβεβαιώνει ότι έχει λάβει αντίγραφο της Συμφωνίας μεταξύ των Πιστωτών και αναγνωρίζει ότι είναι ενήμερος και κατανοεί τους όρους της. Σε περίπτωση οποιασδήποτε τροποποίησης της Συμφωνίας μεταξύ των Πιστωτών, οι Δανειστές πρέπει να παρέχουν τους αναθεωρημένους όρους στον Δανειολήπτη για να λάβει γνώση.
(2)
Υποχρεώσεις
Ο Δανειολήπτης δεσμεύεται, έως ότου όλο το κεφάλαιο της παρούσας Σύμβασης να έχει επιστραφεί πλήρως και όλοι οι τόκοι και τα πρόσθετα ποσά, αν υπάρχουν, στο πλαίσιο της παρούσας Σύμβασης, να έχουν πλήρως εξοφληθεί:

(α) Με εξαίρεση τα βάρη που απαριθμούνται στις παραγράφους (1) έως (6) κατωτέρω:
(i)
να μην εξασφαλίσει με υποθήκη, ενέχυρο ή άλλο βάρος πάνω στην ίδια περιουσία ή στα έσοδα, τυχόν υφιστάμενο ή μελλοντικό Σχετικό Χρέος και οποιαδήποτε εγγύηση ή αποζημίωση δίδονται επί αυτού, εκτός εάν τα Δάνεια την ίδια στιγμή διαμοιράζονται ισότιμα (pari passu) και αναλογικά (pro rata) έχοντας την ίδια διασφάλιση· και
(ii)
να μην χορηγήσει σε οποιονδήποτε άλλο πιστωτή ή κάτοχο του δημόσιου χρέους, προτεραιότητα σε σχέση με τους Δανειστές.
Η χορήγηση των ακόλουθων βαρών δε θα πρέπει να αποτελεί παράβαση αυτού του Άρθρου:
(1)
εμπράγματα βάρη, σε οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο, που δημιουργήθηκαν για τη διασφάλιση της τιμής αγοράς των περιουσιακών αυτών στοιχείων, καθώς και κάθε ανανέωση ή παράταση των εν λόγω βαρών, η οποία περιορίζεται στην αρχική ιδιοκτησία που καλύπτεται από αυτά και η οποία διασφαλίζει οποιαδήποτε ανανέωση ή παράταση της αρχικής διασφαλισμένης χρηματοδότησης, και
(2)
βάρη επί εμπορικών αγαθών, που προκύπτουν κατά τη διάρκεια των συνήθων εμπορικών συναλλαγών (και λήγουν το αργότερο εντός ενός έτους), για τη χρηματοδότηση της εισαγωγής ή εξαγωγής τέτοιων αγαθών από και προς τη χώρα του Δανειστή, και
(3)
εμπράγματα βάρη ή βάρη τα οποία αποσκοπούν στην πληρωμή του Σχετικού Χρέους, που προέκυψαν αποκλειστικά με σκοπό να παρασχεθεί χρηματοδότηση για ένα ειδικό επενδυτικό έργο, υπό την προϋπόθεση ότι, η περιουσία την οποία οποιοδήποτε από αυτά τα βάρη αφορά, είναι περιουσία που αποτελεί αντικείμενο αυτού του χρηματοδοτούμενου έργου ή είναι πρόσοδοι ή απαιτήσεις που απορρέουν από το έργο αυτό, και
(4)
οποιαδήποτε άλλα βάρη, που υφίστανται κατά την ημερομηνία της υπογραφής αυτής της Σύμβασης, υπό τον όρο ότι τα εν λόγω βάρη εξακολουθούν να περιορίζονται στην περιουσία που επηρεάζεται από αυτά τα βάρη στο πλαίσιο των ισχυουσών συμβάσεων κατά την ημερομηνία της υπογραφής της παρούσας Σύμβασης και υπό την

(5)
όλα τα άλλα θεσμοθετημένα βάρη και προνόμια, που ισχύουν αποκλειστικά λόγω της νομοθεσίας και τα οποία δεν μπορούν εύλογα να αποφευχθούν από τον Δανειολήπτη, και
(6)
βάρη, που αναγνωρίζονται ή για τα οποία συγκατατίθενται σε σχέση με την εξασφάλιση περιουσιακών στοιχείων του Κράτους όπου η συναλλαγή συνεπάγεται (α) (i) την πώληση, μεταβίβαση, ή εκχώρηση περιουσιακών στοιχείων του Κράτους σε εταιρεία ειδικού σκοπού ή παρόμοιου φορέα ή (ii) τη χορήγηση από τον Δανειολήπτη εξασφαλίσεων σε περιουσιακά στοιχεία του Κράτους, όπου (β) αυτά τα περιουσιακά στοιχεία χρησιμοποιούνται σε κάθε περίπτωση για να ενισχύσουν ή να εξασφαλίσουν μια δημόσια έκδοση ομολόγων από μια τέτοια εταιρεία ειδικού σκοπού ή από παρόμοιο φορέα και όπου το δικαίωμα αναγωγής των επενδυτών σε σχέση με αυτά τα ομόλογα είναι περιορισμένο στα παραγόμενα έσοδα ή στην πραγματοποιήσιμη (εφικτή) αξία των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων του Κράτους και (γ) υπό την προϋπόθεση ότι οι όροι μιας τέτοιας εξασφάλισης και η χρήση των εισπράξεων της εν λόγω συναλλαγής είναι συμβατοί με τους όρους πολιτικής του Μνημονίου Συνεννόησης και υπολογίζονται στους εθνικούς λογαριασμούς σύμφωνα με τις αρχές του ΕΣΟΛ 95 και τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας (Εurostat) για τις τιτλοποιήσεις που αναλαμβάνονται από τις κυβερνήσεις.
Όπως χρησιμοποιείται στο παρόν άρθρο, «χρηματοδότηση ενός ειδικού επενδυτικού έργου» σημαίνει κάθε χρηματοδότηση απόκτησης, κατασκευής ή ανάπτυξης οποιασδήποτε περιουσίας σε σύνδεση με ένα έργο, εφόσον ο φορέας που χορηγεί αυτή τη χρηματοδότηση συμφωνεί ρητά να εξετάσει την χρηματοδοτούμενη περιουσία και τα έσοδα που προκύπτουν από τη λειτουργία, ή την απώλεια ή τη ζημία, σε αυτή την περιουσία ως την βασική πηγή αποπληρωμής αυτών των χρημάτων.
(β) να αξιοποιήσει τα Καθαρά Ποσά Εκταμίευσης σύμφωνα με την απόφαση του Συμβουλίου βάσει των Άρθρων 126 (9) και 136 ΣΛΕΕ, όπως ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο και σε συμφωνία με το Μνημόνιο Συνεννόησης.
(γ) να καταβάλει μόνο τα Δάνεια που υπάγονται στο πλαίσιο αυτής της Σύμβασης, σύμφωνα με τους όρους της παρούσας Σύμβασης κατ’ αναλογία (pro rata) και ισότιμη (pari passu) βάση σε κάθε Δεσμευόμενο Δανειστή, μέσω καταβολών στο λογαριασμό των Δανειστών που τηρείται στην ΕΚΤ και να μην διαπραγματεύεται σε διμερή ή προτιμησιακή βάση με μεμονωμένους Δανειστές σχετικά με τα Δάνεια της παρούσας Σύμβασης.
(δ) να αποκτά και να διατηρεί σε πλήρη ισχύ όλες τις εξουσιοδοτήσεις που απαιτούνται, για να τηρεί τις υποχρεώσεις του όπως απορρέουν από αυτή τη Σύμβαση
και
(ε) να συμμορφώνεται πλήρως με τους ισχύοντες νόμους, που θα ήταν δυνατόν να επηρεάσουν την ικανότητά του για την εφαρμογή της παρούσας Σύμβασης.
5.
ΕΠΙΤΟΚΙΟ, ΚΟΣΤΗ ΚΑΙ ΔΑΠΑΝΕΣ

(1)
Με την επιφύλαξη του άρθρου 5 (7) κατωτέρω, και αναφορικά με κάθε υφιστάμενο δάνειο, ο Δανειολήπτης καταβάλλει, σε κάθε Ημερομηνία Πληρωμής Τόκων, τόκους που έχουν προκύψει από κάθε τέτοιο δάνειο κατά τη διάρκεια της Τοκοφόρου Περιόδου που λήγει κατά την ημερομηνία αυτή, με ετήσιο επιτόκιο (το «Επιτόκιο») ίσο με το άθροισμα:
(α) του τότε ισχύοντος τρίμηνου EURIBOR προσδιοριζόμενου σύμφωνα με το Παράρτημα 5, ή (i) του προσδιοριζόμενου αναφορικά με τις περιόδους που ισούνται ή υπερβαίνουν τη μία εβδομάδα και είναι μικρότερες από τρεις μήνες, το αντίστοιχο επιτόκιο EURIBOR (χρησιμοποιώντας το επιτόκιο EURIBOR για την επόμενη μεγαλύτερη διάρκεια για την οποία τέτοια επιτόκια είναι διαθέσιμα και (ii) αναφορικά με τις περιόδους που είναι μικρότερες από μία εβδομάδα το εφαρμοζόμενο επιτόκιο ΕΟΝΙΑ για κάθε ημέρα με ημερήσια κεφαλαιοποίηση, και,
(β) του περιθωρίου που ισούται με :
(i)
300 μονάδες βάσης για όλες τις Τοκοφόρους Περιόδους που αρχίζουν κατά ή μετά την Ημερομηνία Εκταμίευσης κάθε Δανείου ή μετά από αυτήν και λήγουν συμπεριλαμβάνοντας την Τοκοφόρο Περίοδο, που λήγει την τρίτη επέτειο της Ημερομηνίας Εκταμίευσης, ή αν αυτή δεν είναι η Ημερομηνία Καταβολής Τόκων, την πρώτη Ημερομηνία Καταβολής Τόκων μετά την τρίτη επέτειο μιας τέτοιας Ημερομηνίας Εκταμίευσης, και,
(ii)
400 μονάδες βάσης για όλες τις επόμενες Τοκοφόρους Περιόδους.
Για τους σκοπούς αυτής της Σύμβασης :
«Ημερομηνία Καταβολής Τόκων» σημαίνει, αναφορικά με κάθε Δάνειο, οποιαδήποτε ημερομηνία, 15 Μαρτίου, 15 Ιουνίου, 15 Σεπτεμβρίου και 15 Δεκεμβρίου κάθε έτους και την τελική ημερομηνία εξόφλησης κάθε δανείου, αν αυτό καταστεί εξοφλητέο πριν από το τέλος της προγραμματισμένης του Διάρκειας, και,
«Τοκοφόρος περίοδος» σημαίνει, αναφορικά με το δάνειο, κάθε τρίμηνη περίοδο που αρχίζει την (και συμπεριλαμβάνει) την Ημερομηνία Καταβολής Τόκων και λήγει την (αλλά αποκλείοντάς την) επομένη Ημερομηνία Καταβολής Τόκων εκτός από (i) την πρώτη Τοκοφόρο Περίοδο κάθε τέτοιου δανείου, το οποίο πρόκειται να αρχίσει (και συμπεριλαμβάνει) την Ημερομηνία Εκταμίευσης και να λήξει (εξαιρώντας την) την πρώτη Ημερομηνία Καταβολής Τόκων που ακολουθεί κάθε Ημερομηνία Εκταμίευσης και (ii) κάθε διακεκομμένη Τοκοφόρο Περίοδο στην περίπτωση που ένα Δάνειο επισπεύδεται ή σε διαφορετική περίπτωση εξοφλείται σε ημερομηνία διαφορετική από την τελευταία ημέρα της προγραμματισμένης του διάρκειας.
(2)
Προκειμένου να καλύψει τις λειτουργικές δαπάνες, ο Δανειολήπτης καταβάλλει σε καθέναν από τους Δεσμευόμενους Δανειστές, αρχική μη επιστρεπτέα επιβάρυνση εξυπηρέτησης, ίση με 50 μονάδες βάσης (η «Επιβάρυνση Εξυπηρέτησης») που υπολογίζεται στο κεφάλαιο της Συμμετοχής του κάθε Δεσμευόμενου Δανειστή σε κάθε Δάνειο, που αφαιρείται από κάθε Δάνειο που πρόκειται να εκταμιευθεί στον Δανειολήπτη. Στην περίπτωση οποιασδήποτε ανακατανομής των Συμμετοχών μεταξύ των Δανειστών κάθε τέτοια Επιβάρυνση Εξυπηρέτησης ανακατανέμεται

(3)
Η Επιτροπή ενημερώνει τον Δανειολήπτη και τους Δανειστές δύο Εργάσιμες Ημέρες πριν την πρώτη ημέρα της σχετικής Τοκοφόρου Περιόδου για τις λεπτομέρειες του υπολογισμού των τόκων για κάθε Τοκοφόρο Περίοδο. Ο καθορισμός του EURIBOR και η συμβατική ημερομηνία υπολογισμού προσδιορίζεται από την Επιτροπή σύμφωνα με το Παράρτημα 5.
(4)
Ο Δανειολήπτης καταβάλει το ποσό των τόκων που οφείλεται, στο Λογαριασμό των Δανειστών που αναφέρεται στο Άρθρο 7(3), κατά τις σχετικές Ημερομηνίες Καταβολής Τόκων και σύμφωνα με τους όρους που του έχουν γνωστοποιηθεί από την Επιτροπή. Οι τόκοι ενός Δανείου υπολογίζονται από την ημερομηνία κατά την οποία τα σχετικά ποσά μεταβιβάζονται στο λογαριασμό του Αντιπροσώπου του Δανειολήπτη μέχρι την ημερομηνία κατά την οποία η αντίστοιχη αποπληρωμή πιστώνεται αμετάκλητα στο λογαριασμό των Δανειστών.
(5)
Αν ο Δανειολήπτης δεν είναι σε θέση να καταβάλει οποιοδήποτε απαιτητό ποσό σύμφωνα με την παρούσα Σύμβαση κατά την ημερομηνία οφειλής, ο Δανειολήπτης οφείλει να καταβάλει επιπλέον τόκο υπερημερίας επί αυτού του ποσού (ή, ανάλογα με την περίπτωση, επί του ποσού εκείνου που για τον τρέχοντα χρόνο θα ήταν απαιτητό και μη καταβληθέν) στους Δανειστές από την ημερομηνία που κατέστη απαιτητό έως την ημερομηνία της πραγματικής συνολικής πληρωμής, υπολογιζόμενο σε διαδοχικές τοκοφόρους περιόδους (κάθε μιας περιόδου με τέτοια διάρκεια την οποία οι Δανειστές μπορεί αναλόγως να επιλέγουν, αρχής γενομένης της πρώτης περιόδου από την αντίστοιχη ημερομηνία που καθίσταται απαιτητό, και όπου αυτό είναι δυνατόν, η διάρκεια μιας τέτοιας περιόδου θα φθάνει στη μία εβδομάδα) με ετήσιο επιτόκιο επί του υπερήμερου ποσού το οποίο υπερβαίνει κατά 200 μονάδες βάσης το Επιτόκιο που θα ήταν πληρωτέο, αν το υπερήμερο ποσό, κατά τη διάρκεια της περιόδου της αδυναμίας πληρωμής, αποτελούσε υφιστάμενο Δάνειο.
Αν η αδυναμία πληρωμής συνεχίζεται, αυτό το επιτόκιο επαναπροσδιορίζεται σύμφωνα με τους όρους του παρόντος Άρθρου 5 (5) την τελευταία ημέρα κάθε τέτοιας τοκοφόρου περιόδου και οι τόκοι που δεν καταβλήθηκαν σύμφωνα με το παρόν Άρθρο και αφορούν προηγούμενες τοκοφόρους περιόδους πρέπει να προστεθούν στο ποσό του τόκου που θα καταβληθεί στο τέλος κάθε τέτοιας τοκοφόρου περιόδου. Το ποσό του τόκου που αθετήθηκε είναι απαιτητό και πληρωτέο κατά διαστήματα μετά από αίτημα της Επιτροπής.
(6)
Ο Δανειολήπτης αναλαμβάνει να καταβάλει στους Δανειστές ή στην Επιτροπή κάθε πρόσθετο τόκο καθώς και όλα τα έξοδα και τις δαπάνες, συμπεριλαμβάνοντας αποζημιώσεις για νομικές υπηρεσίες, που προκύπτουν και πρέπει να καταβληθούν από τους Δανειστές ή την Επιτροπή ως συνέπεια παραβίασης κάθε υποχρέωσης του Δανειολήπτη που απορρέει από την παρούσα Σύμβαση.

(7)
Αν ένας Δανειστής αντιμετωπίζει υψηλότερα χρηματοδοτικά κόστη από αυτά που εφαρμόζονται στο Δανειολήπτη σύμφωνα με την παρούσα Σύμβαση, αυτός ο Δανειστής μπορεί να ενημερώσει τους άλλους Δανειστές και την Επιτροπή (μέσω του προέδρου του Ομάδας Εργασίας του Ευρώ) και η Ομάδα Εργασίας του Ευρώ θα λάβει απόφαση σύμφωνα με την Συμφωνία μεταξύ των Πιστωτών ενημερώνοντας σχετικά τον Δανειολήπτη.
6.
ΑΠΟΠΛΗΡΩΜΗ, ΠΡΟΩΡΗ ΑΠΟΠΛΗΡΩΜΗ, ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΑΠΟΠΛΗΡΩΜΗ ΚΑΙ ΑΚΥΡΩΣΗ
(1)
Ο Δανειολήπτης αποπληρώνει το κεφάλαιο κάθε Δανείου κατά την ημερομηνία/(-ες) (κάθε μία από τις οποίες πρέπει να είναι Ημερομηνία Καταβολής Τόκων) και σύμφωνα με τους όρους που του έχουν γνωστοποιηθεί από την Επιτροπή στη σχετική Ανακοίνωση Αποδοχής και σε όλα τα σχετικά έγγραφα.
(2)
Ο Δανειολήπτης μπορεί, εάν έχει επιδώσει προηγουμένως στους Δανειστές σε όχι λιγότερο από ένα μήνα έγγραφη ειδοποίηση και με την επιφύλαξη της Συμφωνίας μεταξύ των Δανειστών, να αποπληρώσει νωρίτερα το σύνολο ή μέρος οποιουδήποτε Δανείου (με την προϋπόθεση ότι οποιαδήποτε μερική αποπληρωμή δεν θα είναι μικρότερη από ένα δισεκατομμύριο ευρώ) κατά την Ημερομηνία Καταβολής Τόκων.
(3)
Αν, περισσότερα από ένα Δάνεια, είναι σε ισχύ, η πρόωρη αποπληρωμή πρέπει να εφαρμόζεται ισομερώς (pari passu) μεταξύ όλων των Δανείων ανεξάρτητα από την ημερομηνία λήξης τους, εκτός εάν η εκ νέου κατανομή σύμφωνα με το Άρθρο 6 της Συμφωνίας μεταξύ των Πιστωτών έχει εφαρμοσθεί, και ολοκληρωθεί, σε περίπτωση κατά την οποία ο Δανειολήπτης μπορεί να επιλέξει για ποιο Δάνειο ή ποια Δάνεια εφαρμόζει οποιαδήποτε πρόωρη αποπληρωμή.
(4)
Οι ακόλουθοι περιορισμοί εφαρμόζονται:
(α) η ανακοίνωση της προπληρωμής είναι αμετάκλητη και εξειδικεύει το ποσό και την ημερομηνία κατά την οποία η προπληρωμή θα πραγματοποιηθεί, η οποία πρέπει να είναι Ημερομηνία Καταβολής Τόκων, και,
(β) κάθε προπληρωμή πραγματοποιείται μαζί με τους δεδουλευμένους τόκους επί του ποσού της προεξόφλησης και με την επιφύλαξη ότι ο Δανειολήπτης αποζημιώνει τους Δανειστές, όσον αφορά οποιαδήποτε έξοδα, δαπάνες ή αμοιβές προκύπτουν (συμπεριλαμβάνοντας διακεκομμένη χρηματοδότηση και κόστη διακεκομμένης χρηματοδότησης και κάλυψης κινδύνων) ως συνέπεια κάθε τέτοιας προπληρωμής. Οι δεδουλευμένοι τόκοι είναι πληρωτέοι σύμφωνα με το Επιτόκιο που προσδιορίζεται για τη σχετική περίοδο, και
(γ) κάθε μερική προεξόφληση πραγματοποιείται (μετά την πληρωμή των δεδουλευμένων τόκων, αμοιβών ή άλλων οφειλόμενων ποσών σχετικών με το ποσό της αποπληρωμής) σύμφωνα με την προγραμματισμένη αναλογική επιστροφή κεφαλαίων, και
(δ) κάθε ποσό που προπληρώνεται εκουσίως δεν μπορεί να το δανεισθεί εκ νέου.

(5)
Ο Δανειολήπτης μπορεί να ακυρώνει, με προηγούμενη έγγραφη προειδοποίησή του σε διάστημα όχι λιγότερο των δύο εβδομάδων, το σύνολο ή μέρος (με ελάχιστο το ποσό των εκατό εκατομμυρίων ευρώ) του ποσού της Δανειακής Διευκόλυνσης που δεν έχει αναληφθεί.
(6)
Αν :
(α) Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με οριστική του απόφαση κρίνει ότι αυτή η Σύμβαση ή η σύναψη των Δανείων παραβιάζει το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η παραβίαση αυτή δεν μπορεί να αποκατασταθεί, τότε η Δανειακή Διευκόλυνση ως σύνολο (π.χ. οι Δεσμεύσεις όλων των Δανειστών σύμφωνα με το παρόν) ακυρώνεται αμέσως και αμετάκλητα, αλλά αυτό δεν εγείρει αξίωση για την επίσπευση (πρόωρη εξόφληση) των υφισταμένων Δανείων, ή
(β) Συνταγματικό Δικαστήριο Δανειστή ή άλλο καθ’ ύλην αρμόδιο δικαστήριο για κάθε τέτοιο Δανειστή κρίνει με οριστική απόφαση ότι αυτή η Σύμβαση ή ένα Δάνειο παραβιάζει το Σύνταγμα του Δανειστή και αυτή η παραβίαση δεν μπορεί να αποκατασταθεί, τότε μόνο η Δέσμευση κάθε Δανειστή ακυρώνεται αμέσως και αμετάκλητα, αλλά αυτό δεν εγείρει αξίωση για την επίσπευση (πρόωρη εξόφληση) των υφισταμένων Δανείων.
(7)
Εάν η χορηγηθείσα χρηματοδότηση στο Δανειολήπτη σύμφωνα με τον Διακανονισμό Χρηματοδότησης Άμεσης Ετοιμότητας του Δ.Ν.Τ. αποπληρώνεται εκ των προτέρων εν όλω ή εν μέρει σε εκούσια ή υποχρεωτική βάση, ένα αναλογικό ποσό των Δανείων που πραγματοποιήθηκαν βάσει της παρούσας Σύμβασης, εκτός και αν οι Δανειστές ενεργώντας ομόφωνα συμφωνούν διαφορετικά, καθίσταται άμεσα πληρωτέο και εξοφλητέο κατά ένα ποσό που βασίζεται στην αρχική αναλογία των Δανείων που έγιναν σύμφωνα με την παρούσα Σύμβαση για τη χρηματοδότηση που πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τον Διακανονισμό Χρηματοδότησης Άμεσης Ετοιμότητας του Δ.Ν.Τ.
7. ΠΛΗΡΩΜΕΣ
(1)
Όλες οι πληρωμές που θα πραγματοποιηθούν από τον Δανειολήπτη καταβάλλονται στο ακέραιο, χωρίς μείωση λόγω συμψηφισμού ή ύπαρξης ανταπαίτησης, απαλλαγμένες από και χωρίς μειώσεις ή παρακρατήσεις φόρων, προμηθειών και άλλων χρεώσεων για όλη τη διάρκεια της παρούσας Σύμβασης.
(2)
Ο Δανειολήπτης δηλώνει ότι όλες οι καταβολές πληρωμών και οι μεταβιβάσεις ποσών βάσει της παρούσας Σύμβασης, καθώς και η ίδια η Σύμβαση, δεν υπόκεινται σε οποιοδήποτε φόρο ή άλλη επιβάρυνση στη χώρα του Δανειολήπτη και δεν πρόκειται να υπαχθούν σε τέτοιους φόρους ή επιβαρύνσεις καθ’ όλη τη διάρκεια της παρούσας Σύμβασης. Αν ωστόσο ο Δανειολήπτης είναι υποχρεωμένος από το νόμο να προβεί σε τέτοιες παρακρατήσεις, ο Δανειολήπτης καταβάλλει τα απαιτούμενα επιπλέον ποσά έτσι ώστε οι Δανειστές να λαμβάνουν το σύνολο των ποσών που καθορίζει η παρούσα Σύμβαση.
(3) Όλες οι πληρωμές από τον Δανειολήπτη πραγματοποιούνται μέσω μηνύματος SWIFT MT202 σε TARGET2, στην ημερομηνία με αξία πριν τις 11:00 π.μ. (ώρα Βρυξελλών) στο TARGET2 SWIFT-BIC: ECBFDEFFBAC, σε πίστωση του λογαριασμού 4050992001, όνομα λογαριασμού «Κοινά οργανωμένα Διμερή Δάνεια Ε.Ε./Δανειστές» με την αιτιολογία: «Στήριξη για τη σταθερότητα της Ελλάδας από την Ευρωζώνη», ή σε άλλο τέτοιο λογαριασμό που η Επιτροπή υποδεικνύει στον Δανειολήπτη και στον Αντιπρόσωπο του Δανειολήπτη με έγγραφη ειδοποίηση τουλάχιστον δύο Εργάσιμες Ημέρες πριν τη σχετική Ημερομηνία Καταβολής Τόκων (ο «Λογαριασμός Δανειστών»).

4)
Η Επιτροπή ενημερώνει εκ μέρους των Δανειστών, τον Δανειολήπτη και τον Αντιπρόσωπο του Δανειολήπτη, τουλάχιστον δεκαπέντε ημερολογιακές ημέρες πριν κάθε Ημερομηνία Καταβολής Τόκων, για το ποσό του κεφαλαίου και των τόκων που είναι απαιτητά και πληρωτέα τη συγκεκριμένη ημερομηνία, καθώς και για τα στοιχεία (επιτόκιο, τοκοφόρος περίοδος) στα οποία βασίζεται ο υπολογισμός των τόκων.
(5)
Ο Δανειολήπτης αποστέλλει στους Δανειστές και την ΕΚΤ αντίγραφο των οδηγιών πληρωμής που έχει σταλεί στον Αντιπρόσωπο του Δανειολήπτη τουλάχιστον δύο Εργάσιμες Ημέρες πριν από την αντίστοιχη Ημερομηνία Καταβολής των Τόκων.
(6)
Αν ο Δανειολήπτης καταβάλει, σε σχέση με οποιοδήποτε από τα Δάνεια, ποσό το οποίο είναι μικρότερο από το συνολικό απαιτητό και πληρωτέο ποσό βάσει της παρούσας Σύμβασης, ο Δανειολήπτης με την παρούσα παραιτείται οποιουδήποτε δικαιώματος για να επανακτήσει το ήδη καταβληθέν ποσό σε σχέση με τα απαιτητά ποσά.
Το καταβληθέν ποσό στο πλαίσιο ενός Δανείου χρησιμοποιείται για την ικανοποίηση των οφειλόμενων πληρωμών στο πλαίσιο του συγκεκριμένου Δανείου με την ακόλουθη σειρά:
(a)
πρώτον για οποιεσδήποτε επιβαρύνσεις, δαπάνες και αποζημιώσεις•
(b)
δεύτερον για οποιοδήποτε τόκο υπερημερίας, όπως ορίζεται στο Άρθρο 5(5) •
(c)
τρίτον για τόκους• και
(d)
τέταρτον για το κεφάλαιο,
δεδομένου ότι τα συγκεκριμένα ποσά είναι ληξιπρόθεσμα ή εκπρόθεσμα τη συγκεκριμένη ημερομηνία.
(7)
Οποιοσδήποτε υπολογισμός και καθορισμός από την Επιτροπή βάσει της παρούσας Σύμβασης:
(α) πραγματοποιείται με εύλογη από εμπορική άποψη μέθοδο• και
(β) δεσμεύει, απουσία προδήλου σφάλματος, όλους τους Δανειστές και τον Δανειολήπτη.
(8)
Στην περίπτωση που η καταβολή πρέπει βάσει της παρούσας Σύμβασης να πραγματοποιηθεί σε ημέρα που δεν είναι Εργάσιμη Ημέρα, τέτοια καταβολή πραγματοποιείται κατά την αμέσως προηγούμενη Εργάσιμη Ημέρα.

8. ΛΟΓΟΙ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ
(1)
Οι Δανειστές μπορούν με γραπτή ειδοποίηση (που επιδίδεται από την Επιτροπή ενεργώντας εκ μέρους τους) (και ενεργώντας σύμφωνα με τους όρους της Συμφωνίας μεταξύ των Πιστωτών) προς τον Δανειολήπτη, να ακυρώσουν τη Δανειακή Διευκόλυνση και/ή να απαιτήσουν το ανεξόφλητο κεφάλαιο των Δανείων ως άμεσα απαιτητό και πληρωτέο, μαζί με τους δεδουλευμένους τόκους, σε περίπτωση που:
(α) ο Δανειολήπτης αδυνατεί να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό κεφαλαίου ή τόκων στο πλαίσιο οποιουδήποτε Δανείου ή οποιαδήποτε άλλα οφειλόμενα ποσά βάσει της παρούσας Σύμβασης την ημερομηνία λήξης της προθεσμίας, είτε εξ ολοκλήρου είτε εν μέρει, με τον τρόπο που συμφωνήθηκε στην παρούσα Σύμβαση, όσον αφορά οποιοδήποτε Δάνειο και η εν λόγω αθέτηση υποχρεώσεων συνεχίζεται για περίοδο τριάντα ημερολογιακών ημερών (σχετικά με αδυναμία πληρωμής οποιουδήποτε ποσού τόκων ή οποιουδήποτε άλλου ποσού εξαιρουμένου του κεφαλαίου) ή επτά ημερολογιακών ημερών (σχετικά με αδυναμία πληρωμής οποιουδήποτε ποσού κεφαλαίου) αφότου θα έχει επιδοθεί σχετική έγγραφη ειδοποίηση στο Δανειολήπτη από τους Δανειστές, ή
(β) ο Δανειολήπτης ή οι φορείς του αθετούν κατά την εκτέλεση οποιαδήποτε υποχρέωση δυνάμει της παρούσας Σύμβασης (συμπεριλαμβανομένης της υποχρέωσης που ορίζεται στο Άρθρο 1(3) για τη θέση σε εφαρμογή των Δανείων σύμφωνα με τους όρους του Μνημονίου Συνεννόησης και εξαιρουμένων όλων των άλλων υποχρεώσεων δυνάμει του Μνημονίου Συνεννόησης), και η εν λόγω αθέτηση υποχρεώσεων συνεχίζεται για χρονικό διάστημα ενός μηνός αφότου έχει επιδοθεί σχετική έγγραφη ειδοποίηση στο Δανειολήπτη από τους Δανειστές, ή
(γ) οι υποχρεώσεις του Δανειολήπτη στο πλαίσιο της παρούσας Σύμβασης, κρίνονται από οποιοδήποτε καθ’ ύλην αρμόδιο δικαστήριο ως μη δεσμευτικές ή εκτελεστές έναντι του Δανειολήπτη ή κρίνονται παράνομες από καθ’ ύλην αρμόδιο δικαστήριο, ή
(δ) (i) διαπιστώνεται ότι, σε σχέση με την παρούσα Σύμβαση ή με το Μνημόνιο Συνεννόησης, ο Δανειολήπτης ή ο Αντιπρόσωπος του Δανειολήπτη, ενέχεται σε οποιαδήποτε παράνομη δραστηριότητα ή σε οποιεσδήποτε επιζήμιες ενέργειες για τους Δανειστές ή (ii) κάθε εκπροσώπηση ή εγγύηση στην οποία προβαίνει ο Δανειολήπτης ή ο Αντιπρόσωπος του Δανειολήπτη στο πλαίσιο της παρούσας Σύμβασης είναι ανακριβείς, αναληθείς ή παραπλανητικές, ή
(ε) Σχετικό Χρέος του Δανειολήπτη του οποίου το συνολικό ποσό κεφαλαίου υπερβαίνει τα 250 εκατομμύρια ευρώ, είναι υποκείμενο σε δήλωση αθέτησης υποχρεώσεων όπως ορίζεται σε κάθε όργανο διοίκησης ή τεκμηρίωσης του συγκεκριμένου χρέους και ως αποτέλεσμα μίας τέτοιας δήλωσης προκύπτει επίσπευση του εν λόγω χρέους ή μια εν τοις πράγμασιν αναστολή πληρωμών ή
(στ) ο Δανειολήπτης δεν προβαίνει σε εμπρόθεσμες αποπληρωμές προς το ΔΝΤ σχετικές με τον Διακανονισμό Χρηματοδότης Άμεσης Ετοιμότητας του ΔΝΤ, ή
(ζ) ο Δανειολήπτης γενικώς δεν καταβάλλει το Σχετικό Χρέος του, κατά τις ημερομηνίες οφειλής του ή προβαίνει σε αναστολή πληρωμών του Σχετικού Χρέους του ή των ανειλημμένων ή εγγυημένων υποχρεώσεών του.

Για τους σκοπούς της παρούσας Σύμβασης, ως «Σχετικό Χρέος» νοείται το Εξωτερικό Χρέος και το Δημόσιο Εσωτερικό Χρέος.
«Εξωτερικό Χρέος» νοείται το συνολικό χρέος του Δανειολήπτη ή του Αντιπροσώπου του Δανειολήπτη που είναι (i) εκφρασμένο ή πληρωτέο σε νόμισμα διαφορετικό από το επίσημο νόμισμα του Δανειολήπτη και (ii) το οποίο δεν είχε προκύψει αρχικά ή αναληφθεί στο πλαίσιο Σύμβασης ή Οργάνου ή εκδόθηκε κατ’ ουσίαν σε πιστωτές που είναι όλοι κάτοικοι της Ελλάδας ή σε οντότητες που έχουν την έδρα τους ή τον βασικό τόπο των συναλλαγών τους εντός της επικράτειας της Ελλάδας.
«Δημόσιο Εσωτερικό Χρέος» νοείται κάθε χρέος του Δανειολήπτη το οποίο (i) εκφράζεται στο επίσημο νόμισμα του Δανειολήπτη, (ii) έχει τη μορφή ή αντιπροσωπεύεται από ομόλογα, τίτλους ή άλλα χρεόγραφα ή οποιαδήποτε εγγύηση για αυτά και (iii) διαπραγματεύεται ή δύναται να διαπραγματεύεται ή εισάγεται ή επαναγοράζεται και πωλείται με συνήθη τρόπο σε οποιοδήποτε χρηματιστήριο, αυτοματοποιημένο σύστημα συναλλαγών, εξωχρηματιστηριακή ή άλλη αγορά χρεογράφων.
(2)
Οι Δανειστές μπορούν, χωρίς ωστόσο να είναι υποχρεωμένοι, να ασκήσουν τα δικαιώματά τους βάσει του παρόντος Άρθρου και μπορούν επίσης να τα ασκήσουν μόνο μερικώς με την επιφύλαξη της μελλοντικής άσκησης των εν λόγω δικαιωμάτων. Σχετικά με τα δικαιώματα αυτά οι Δανειστές ενεργούν σύμφωνα με τους όρους της Συμφωνίας μεταξύ των Πιστωτών.
(3)
Ο Δανειολήπτης επιστρέφει όλα τα έξοδα, τις δαπάνες, τις αμοιβές και την απώλεια των τόκων που προκύπτουν και είναι πληρωτέα από τους Δανειστές ή την Επιτροπή ως συνέπεια της πρόωρης αποπληρωμής οποιουδήποτε Δανείου δυνάμει του παρόντος Άρθρου. Η απώλεια του τόκου είναι η διαφορά (αν πρόκειται για θετικό ποσό) μεταξύ του επιτοκίου του Δανείου και των τόκων που εισπράττονται από την επανεπένδυση των πρόωρα αποπληρωθέντων ποσών για την περίοδο μεταξύ της ημερομηνίας της πρόωρης αποπληρωμής και της ημερομηνίας κατά την οποία το Δάνειο λήγει ή μπορεί να καταγγελθεί από τους Δανειστές. Επιπλέον, ο Δανειολήπτης καταβάλλει τόκους υπερημερίας, όπως ορίζεται στο Άρθρο 5 (5) ανωτέρω, οι οποίοι προκύπτουν από την ημερομηνία κατά την οποία το οφειλόμενο ποσό του κεφαλαίου του Δανείου έχει κηρυχθεί αμέσως απαιτητό και πληρωτέο, μέχρι την ημερομηνία της πλήρους πραγματικής καταβολής του.
9.
ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ
(1) Ο Δανειολήπτης παρέχει στην Επιτροπή για να δοθούν στους Δανειστές:
(α) όλα τα έγγραφα που αποστέλλονται από τον Δανειολήπτη γενικά προς τους πιστωτές του την ίδια στιγμή που αποστέλλονται·
(β) τακτική έκθεση για την πρόοδο που σημειώνεται στην εκπλήρωση των όρων του Μνημονίου Συνεννόησης·

(γ) αμελλητί, κάθε συμπληρωματική πληροφορία που αφορά τη δημοσιονομική και οικονομική κατάστασή του την οποία οποιοσδήποτε δανειστής ή η Επιτροπή μπορεί ευλόγως να ζητήσει·
και
(δ) οποιαδήποτε πληροφορία σχετικά με κάθε γεγονός που μπορεί ευλόγως να συνιστά Λόγο Καταγγελίας και τα μέτρα που, ενδεχομένως, λαμβάνονται για την αποκατάστασή του.
(2)
Ο Δανειολήπτης αναλαμβάνει την υποχρέωση να ενημερώσει τους Δανειστές και την Επιτροπή αμελλητί, εάν συμβεί οποιοδήποτε γεγονός που θα καθιστούσε εσφαλμένη οποιαδήποτε δήλωση έγινε στο πλαίσιο της νομικής γνωμοδότησης του Δανειολήπτη που αναφέρεται ανωτέρω στο άρθρο 3 (4).
一.
ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΕΙΣ, ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟΥΣ
Οι Δανειστές (σύμφωνα με τις οδηγίες των Κρατών Μελών της Ζώνης του Ευρώ) (εκτός της Ελλάδας) έχουν το δικαίωμα να ελέγχουν την τήρηση από το Δανειολήπτη των υποχρεώσεών του που απορρέουν από την παρούσα Σύμβαση, καθώς και από το Μνημόνιο Συνεννόησης και για το σκοπό αυτό οι Δανειστές εκπροσωπούνται από την Επιτροπή, και στο πλαίσιο αυτό:
(α) Η Επιτροπή έχει το δικαίωμα να αποστέλλει τους υπαλλήλους της ή δεόντως εξουσιοδοτημένους εκπροσώπους για τη διενέργεια οιωνδήποτε τεχνικών, οικονομικών ή λογιστικών ελέγχων που η Επιτροπή κρίνει αναγκαίους αναφορικά με τη διαχείριση του Δανείου.
(β) Ο Δανειολήπτης και ο Αντιπρόσωπος του Δανειολήπτη οφείλουν να παρέχουν τις σχετικές πληροφορίες και τα έγγραφα που μπορεί να ζητηθούν για τις εν λόγω αξιολογήσεις, τους οικονομικούς ή λογιστικούς ελέγχους, και να λαμβάνουν όλα τα κατάλληλα μέτρα για να διευκολύνουν το έργο των εντεταλμένων για την διεξαγωγή τους προσώπων. Ο Δανειολήπτης και ο Αντιπρόσωπος του Δανειολήπτη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να παρέχουν στα πρόσωπα που αναφέρονται στην υποπαράγραφο (α) πρόσβαση σε χώρους και εγκαταστάσεις όπου φυλάσσονται οι σχετικές πληροφορίες και τα σχετικά έγγραφα.
(γ) Ο Δανειολήπτης και ο Αντιπρόσωπος του Δανειολήπτη διασφαλίζουν τη διερεύνηση και την ικανοποιητική αντιμετώπιση όλων των καταγγελλόμενων και των διαπιστωμένων περιπτώσεων απάτης, δωροδοκίας ή κάθε άλλης παράνομης δραστηριότητας σε σχέση με τη διαχείριση της στήριξης σταθερότητας. Όλες αυτές οι περιπτώσεις, καθώς και τα σχετικά μέτρα που λαμβάνονται από τις αρμόδιες εθνικές αρχές, πρέπει να γνωστοποιούνται στην Επιτροπή χωρίς καθυστέρηση.
11.
ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ
(1)
Όλες οι γνωστοποιήσεις όσον αφορά την παρούσα Σύμβαση θεωρούνται έγκυρες, εφόσον γίνονται εγγράφως και αποστέλλονται στους αποδέκτες που αναφέρονται στο Παράρτημα 7. Κάθε συμβαλλόμενο μέρος επικαιροποιεί τους αποδέκτες και το γνωστοποιεί στους άλλους συμβαλλόμενους κάθε φορά που προβαίνει σε παρόμοια τροποποίηση.

(2)
Όλες οι γνωστοποιήσεις γίνονται μέσω συστημένου ταχυδρομείου. Σε επείγουσες περιπτώσεις, μπορούν να αποστέλλονται με τηλεομοιοτυπία, με μήνυμα swift ή με αγγελιοφόρο στους προαναφερόμενους αποδέκτες και να επιβεβαιώνονται με συστημένη επιστολή χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Οι γνωστοποιήσεις τίθενται σε ισχύ με την παραλαβή της τηλεομοιοτυπίας, του μηνύματος swift ή της επιστολής.
(3)
Όλα τα έγγραφα, οι πληροφορίες και στοιχεία που πρόκειται να χορηγηθούν βάσει της παρούσας Σύμβασης είναι στην αγγλική γλώσσα.
(4)
Κάθε συμβαλλόμενο μέρος αυτής της Σύμβασης γνωστοποιεί στα υπόλοιπα μέρη τον κατάλογο με τα ονόματα και τα δείγματα υπογραφών των εξουσιοδοτημένων προσώπων που δρουν για λογαριασμό του βάσει της παρούσας Σύμβασης, αμέσως μετά την υπογραφή της Σύμβασης αυτής. Με τον ίδιο τρόπο, κάθε συμβαλλόμενο μέρος επικαιροποιεί τον συγκεκριμένο κατάλογο και τον γνωστοποιεί στα υπόλοιπα συμβαλλόμενα μέρη της παρούσας, κάθε φορά που αυτός τροποποιείται.
12.
ΛΟΙΠΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
(1)
Σε περίπτωση που μία ή περισσότερες από τις διατάξεις που περιλαμβάνονται στην παρούσα Σύμβαση είναι ή καταστούν εξ ολοκλήρου ή εν μέρει άκυρες, παράνομες ή μη εκτελεστές από οποιαδήποτε άποψη βάσει οποιουδήποτε εφαρμοστέου νόμου, η ισχύς, η νομιμότητα και η εκτελεστότητα των υπολοίπων διατάξεων που περιλαμβάνονται στην παρούσα Σύμβαση επ’ ουδενί τρόπω επηρεάζεται ή κλονίζεται για το λόγο αυτό. Οι διατάξεις που είναι εξ ολοκλήρου ή εν μέρει άκυρες, παράνομες ή μη εκτελεστές, ερμηνεύονται και ως εκ τούτου εφαρμόζονται σύμφωνα με το πνεύμα και τον σκοπό της παρούσας Σύμβασης.
(2)
Το Προοίμιο και τα Παραρτήματα της παρούσας Σύμβασης αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα αυτής.
(3)
Μέρη που δεν είναι συμβαλλόμενα στην παρούσα Σύμβαση δεν έχουν κανένα δικαίωμα, βάσει του Νόμου περί Συμβάσεων (Δικαιώματα Τρίτων) του 1999, να εφαρμόσουν ή να επωφεληθούν από κανέναν όρο της παρούσας Σύμβασης.
(4)
Στην περίπτωση που η Επιτροπή έχει απορίες ή ερωτήματα σχετικά με τυχόν εκκρεμή ή ανεξόφλητα ποσά μεταξύ των Δανειστών, μπορεί να απευθύνει τέτοια ζητήματα στην Ομάδα Εργασίας της Ευρωζώνης (Euro Area Working Group) με σκοπό την επίτευξη φιλικού διακανονισμού των ζητημάτων μεταξύ των Δανειστών (ενεργώντας σύμφωνα με τις οδηγίες των Κρατών Μελών της Ευρωζώνης (εκτός της Ελλάδας).
13.
ΕΚΧΩΡΗΣΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ
(1) Οποιαδήποτε εκχώρηση και μεταβίβαση δικαιωμάτων και υποχρεώσεων κάποιου Δανειστή, η οποία επιτρέπεται βάσει του Άρθρου 2, ισχύει ως εξής: ο πρώην Δανειστής, ο νέος Δανειστής και οι υπόλοιποι Δανειστές υπογράφουν σύμβαση εκχώρησης σύμφωνα με το υπόδειγμα του Παραρτήματος 6 («Σύμβαση Εκχώρησης») και κατά την ημερομηνία που αυτή εκτελείται από όλα αυτά τα μέρη και υπόκειται στην πληρωμή των σχετικών οφειλόμενων

ποσών σύμφωνα με την εκχώρηση και μεταβίβαση αυτή: (i) ο υφιστάμενος Δανειστής εκχωρεί εξ ολοκλήρου τα δικαιώματά του σχετικά με τα Δάνεια και τη Σύμβαση που προβλέπεται να εκχωρηθεί βάσει της Σύμβασης Εκχώρησης• (ii) ο υφιστάμενος Δανειστής αποδεσμεύεται από τον Δανειολήπτη και τους λοιπούς Δανειστές από τις υποχρεώσεις του βάσει της παρούσας Σύμβασης κατά την αναλογία των Δανείων που εκχωρούνται και προβλέπεται να αποτελούν αντικείμενο της Σύμβασης Εκχώρησης (οι «Σχετικές Υποχρεώσεις»)• και (iii) ο νέος Δανειστής αναλαμβάνει προς τον Δανειολήπτη και τους λοιπούς Δανειστές υποχρεώσεις ισοδύναμες με τις Σχετικές Υποχρεώσεις και (αν δεν είναι ήδη Δανειστής) γίνεται μέρος της παρούσας Σύμβασης ως Δανειστής. Αντίγραφο κάθε Σύμβασης Εκχώρησης χορηγείται αμελλητί στην Επιτροπή και οι Δανειστές γνωστοποιούν αμελλητί στον Δανειολήπτη κάθε παρόμοια Σύμβαση Εκχώρησης και την εκχώρηση που πραγματοποιείται βάσει αυτής.
(2) Παρά το ανωτέρω Άρθρο 13(1), κάθε εκχώρηση και μεταβίβαση δικαιωμάτων και υποχρεώσεων κάποιου Δανειστή σύμφωνα με το Άρθρο 2(4)(β) τίθεται σε ισχύ χωρίς να χρειάζεται προηγούμενη γραπτή συναίνεση όλων των Δανειστών με τον όρο ο πρώην Δανειστής να πληροφορεί αμελλητί τους λοιπούς Δανειστές και την Επιτροπή για την εκχώρηση ή/και μεταβίβαση αυτή.
14.
ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
(1)
Η παρούσα Σύμβαση καθώς και κάθε εξωσυμβατική υποχρέωση που τυχόν προκύψει από την παρούσα ή σε σχέση με την παρούσα Σύμβαση, διέπεται και ερμηνεύεται σύμφωνα με το αγγλικό δίκαιο.
(2) Οι συμβαλλόμενοι αναλαμβάνουν την υποχρέωση να υποβάλουν οποιαδήποτε διένεξη προκύψει σχετικά με τη νομιμότητα, την ισχύ, την ερμηνεία ή την εκτέλεση της παρούσας Σύμβασης στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
(3) Οι αποφάσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι πλήρως δεσμευτικές και εκτελεστές από τα συμβαλλόμενα μέρη.
(4) Οι Δανειστές μπορεί να εκτελέσουν ή να επιδιώξουν να εκτελέσουν οποιαδήποτε απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως ορίζεται στην παρούσα ή άλλα δικαιώματα κατά του Δανειολήπτη στα δικαστήρια της χώρας του Δανειολήπτη.
(5)
Με την παρούσα ο Δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία, από νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα Σύμβαση, περιλαμβανομένων, χωρίς περιορισμούς, της ασυλίας όσον αφορά την άσκηση αγωγής, δικαστική απόφαση ή άλλη διαταγή, κατάσχεση, αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης ή προσωρινή διαταγή, και όσον αφορά την εκτέλεση και επιβολή κατά των περιουσιακών στοιχείων του στο βαθμό που δεν το απαγορεύει αναγκαστικός νόμος.

一.
ΕΝΑΡΞΗ ΙΣΧΥΟΣ
(1) Μετά την υπογραφή της από όλα τα συμβαλλόμενα μέρη, η παρούσα Σύμβαση τίθεται σε ισχύ από την ημερομηνία που:
(α) οι Δανειστές λάβουν την επίσημη ανακοίνωση υπό μορφή Νομικής Γνωμοδότησης του Νομικού Συμβούλου του Κράτους του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και του Νομικού Συμβούλου του Κράτους του Υπουργείου Οικονομικών σύμφωνα με το υπόδειγμα του Παραρτήματος 4 ότι η Σύμβαση αυτή έχει νομίμως συναφθεί εκ μέρους του Δανειολήπτη και όλες οι υποχρεώσεις του Δανειολήπτη σε σχέση με τη Σύμβαση αυτή είναι έγκυρες, δεσμευτικές και εκτελεστές σύμφωνα με τους όρους τους και τίποτα περαιτέρω δεν απαιτείται για να τεθούν σε ισχύ.
και
(β) η Επιτροπή λάβει Επιβεβαιώσεις Δέσμευσης από Κρίσιμο Αριθμό Δανειστών,
κατά την οποία ημερομηνία η παρούσα Σύμβαση τίθεται σε ισχύ και δεσμεύει τον Δανειολήπτη και όσους Δανειστές παρείχαν τις συγκεκριμένες Επιβεβαιώσεις Δέσμευσης.
Η παρούσα Σύμβαση τίθεται σε ισχύ και δεσμεύει τον Δανειολήπτη, τους Δεσμευόμενους Δανειστές και κάθε άλλο Δανειστή, από την ημερομηνία που η Επιτροπή λαμβάνει την Επιβεβαίωση Δέσμευσης του συγκεκριμένου Δανειστή.
Ως «Επιβεβαίωση Δέσμευσης» νοείται η γραπτή επιβεβαίωση (σύμφωνα με το Παράρτημα 4 της Συμφωνίας μεταξύ των Πιστωτών) από έναν Δανειστή προς την Επιτροπή ότι, βάσει της νομοθεσίας της χώρας του, είναι νομίμως εξουσιοδοτημένος να συμμετέχει ως Δανειστής στην παρούσα Σύμβαση.
(2) Αναγνωρίζεται και συμφωνείται ότι η Επιβεβαίωση Δέσμευσης ενός Δανειστή μπορεί να έχει προσωρινή εφαρμογή σύμφωνα με τη νομοθεσία του αντίστοιχου κράτους μέλους. Αν βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας η προσωρινή εξουσιοδότηση ανακληθεί, καταγγελθεί ή λήξει, τότε η Δέσμευση του αντίστοιχου Δανειστή ανακαλείται και ακυρώνεται όσον αφορά μελλοντικές εκταμιεύσεις Δανείων αλλά κάτι τέτοιο δεν θέτει θέμα επίσπευσης (της εξόφλησης) Δανείου που έχει ήδη εκταμιευθεί από τον συγκεκριμένο Δανειστή βάσει της παρούσας Σύμβασης.
一.
ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ
Η παρούσα Σύμβαση συνάπτεται σε οιονδήποτε αριθμό αντιτύπων υπογραφούν από ένα ή περισσότερα από τα συμβαλλόμενα μέρη. Κάθε αντίτυπο αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του πρωτοτύπου και η υπογραφή των αντιτύπων έχει την ίδια ισχύ ως εάν οι υπογραφές στα αντίτυπα να ήταν σε ένα μόνον αντίτυπο της Σύμβασης.

Η Επιτροπή χορηγεί αμελλητί, μετά την υπογραφή της Σύμβασης, ακριβή αντίγραφα της Σύμβασης σε κάθε συμβαλλόμενο μέρος.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ
Τα Παραρτήματα της παρούσας Σύμβασης αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα αυτής:
1. Κατάλογος Δανειστών
2. Υπόδειγμα Αιτήματος Χρηματοδότησης
3. Υπόδειγμα Ανακοίνωσης Αποδοχής
4. Υπόδειγμα Νομικής Γνωμοδότησης
5. Κανόνες καθορισμού EURIBOR
6. Υπόδειγμα Σύμβασης Εκχώρησης, και
7. Κατάλογος Επαφών.

Έγινε στις Βρυξέλλες στις 8 Μαΐου 2010 και στην Αθήνα στις 8 Μαΐου 2010.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ως Δανειολήπτης Εκπροσωπούμενη από τον -υπογραφή- Γεώργιο Παπακωνσταντίνου Υπουργό Οικονομικών Τα ακόλουθα κράτη μέλη της Ευρωζώνης
ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΟΥ ΒΕΛΓΙΟΥ, ΙΡΛΑΝΔΙΑ, ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ, ΓΑΛΛΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΙΤΑΛΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΓΑΛΟ ΔΟΥΚΑΤΟ ΤΟΥ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟΥ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΜΑΛΤΑΣ, ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΩΝ ΚΑΤΩ ΧΩΡΩΝ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣΑΥΣΤΡΙΑΣ, ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΣΛΟΒΕΝΙΑΣ, ΣΛΟΒΑΚΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΦΙΝΛΑΝΔΙΑΣ ως Δανειστές εκπροσωπούμενα από την:
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Εκπροσωπούμενη από τον -υπογραφή- Olli Rehn
ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ως ο Αντιπρόσωπος του Δανειολήπτη Εκπροσωπούμενη από τον Γεώργιο Προβόπουλο Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος KfW που υπόκειται στις οδηγίες, τελεί υπό την εγγύηση και ενεργεί για το δημόσιο συμφέρον της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας ως Δανειστής Εκπροσωπούμενη από τους -υπογραφή- Δρ. Günther Bräunig Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου - υπογραφή - Δρ. Frank Czichowski Ταμίας

Ελέγξτε το φαγητό και θα ελέγχετε τον κόσμο - Πεθαίνοντας στην Αφθονία

2012-02-03T07:50:00.001+02:00

Ελέγξτε το πετρέλαιο και θα ελέγχετε έθνη.
Ελέγξτε το φαγητό και θα ελέγχετε τον κόσμο».
Χένρι Κισινγκερ 1974 - Dying in Abundance

Μια χούφτα πολυεθνικές εταιρείες έχουν καταφέρει να ελέγξουν την «καρδιά» του φαγητού που βάζουμε στο καθημερινό μας τραπέζι: Τον ίδιο τον σπόρο και ως εκ τούτου την παγκόσμια γεωργική παραγωγή.

Η κρίση των τροφίμων, όπως θα περάσει
στην ιστορία, συμβαίνει την στιγμή που ο πλανήτης
παράγει περισσότερο φαγητό από ποτέ.
Οι χρηματιστές στον ανεπτυγμένο κόσμο τζογάρουν με τα τρόφιμα, ανεβοκατεβάζοντας τις τιμές, παίζοντας με το θεμελιώδες δικαίωμα των ανθρώπων να έχουν πρόσβαση στο φαγητό.
Την ίδια στιγμή σχεδόν ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι σε όλο τον κόσμο υποσιτίζονται και 25.000 πεθαίνουν κάθε μέρα από πείνα.
Μήπως η Γη αδυνατεί πλέον να θρέψει τους κατοίκους της;
Τα στοιχεία δείχνουν το αντίθετο! Η κρίση των τροφίμων, όπως θα περάσει στην ιστορία, συμβαίνει την στιγμή που ο πλανήτης παράγει περισσότερο φαγητό από ποτέ.

Το «Πεθαίνοντας στην Αφθονία» ξεδιπλώνει μπροστά σας το βασίλειο του Παραλόγου, τις διαπλοκές ενός συστήματος, στο οποίο υπάρχει μεν επάρκεια φαγητού, αλλά είναι τόσο ακριβό που οι φτωχοί δεν μπορούν να το αγοράσουν.
περισσότερα εδώ

PART 1/5: http://www.youtube.com/watch?v=xPZDe47d-vc
PART 2/5: http://www.youtube.com/watch?v=HgQUUFNmiAM
PART 3/5: http://www.youtube.com/watch?v=unsvD1978oA
PART 4/5: http://www.youtube.com/watch?v=EBSlw1APouo
PART 5/5: http://www.youtube.com/watch?v=ryHgXDODNxc

Posted by hamomilaki

Για να γίνετε Ποπάυ, φάτε κι ένα πορτοκάλι

2012-02-02T10:09:00.001+02:00

της Μαρίας Παπαδοδημητράκη

www.vita.gr

Αρχίσατε να τρέφεστε υγιεινά, να καταναλώνετε βιολογικά προϊόντα και να τρώτε περισσότερα φρούτα και λαχανικά. Κι όμως, τα αποτελέσματα δεν είναι αυτά που περιμένατε. Χρειάζεστε περισσότερο σίδηρο, η ενέργειά σας είναι «πεσμένη» και εσείς δεν καταλαβαίνετε τι κάνετε λάθος. Η εξήγηση μπορεί να είναι απλή. Πολλές φορές, κάποια από τα θρεπτικά συστατικά που καταναλώνουμε μαζί αλληλεπιδρούν αρνητικά, με αποτέλεσμα ο οργανισμός να αδυνατεί να τα απορροφήσει στις ποσότητες που χρειάζεται κι έτσι να μη λειτουργούν ευεργετικά για την υγεία. Ταυτόχρονα, ωστόσο, υπάρχουν και συστατικά που ο συνδυασμός τους ευνοεί την απορρόφησή τους, αντί να την αναστέλλει. Μάθετε, λοιπόν, τι να τρώτε και πώς, για να έχετε τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα.

Για περισσότερο σίδηρο
Ιχνοστοιχείο απαραίτητο για τον οργανισμό, ο σίδηρος περιέχεται στις πρωτεΐνες που βοηθούν στη μεταφορά οξυγόνου από τους πνεύμονες στους ιστούς. Η ανεπάρκειά του έχει ως αποτέλεσμα να νιώθετε κουρασμένοι, η απόδοσή σας να είναι κακή και το ανοσοποιητικό σας αδύναμο. Ο διατροφικός σίδηρος διακρίνεται στον αιμικό (οργανικό), που περιέχεται στα τρόφιμα ζωικής προέλευσης, όπως το κρέας, το κοτόπουλο και το ψάρι, και στον μη αιμικό (ανόργανο), που περιέχεται κυρίως στα φυτικής προέλευσης τρόφιμα. Ο οργανισμός απορροφά και αξιοποιεί τον οργανικό σίδηρο σε μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι το σίδηρο που προέρχεται από τα φυτικά τρόφιμα.

Το ιδανικό «ζευγάρι»
● σπανάκι με λεμονι Η βιταμίνη C, που περιέχεται στο λάιμ, το πορτοκάλι, τις πιπεριές και το λεμόνι, μετατρέπει το σίδηρο από μη αιμικό σε αιμικό, με αποτέλεσμα την καλύτερη απορρόφησή του. Γι’ αυτό, αντί για ξίδι στις φακές σας, βάλτε λεμόνι. Επίσης, πριν από τη σπανακόπιτα, πιείτε ένα ποτήρι φυσικό χυμό πορτοκαλιού ή φυσικό χυμό ακτινιδίου και βάλτε στις σαλάτες πιπεριές (κυρίως πράσινες) και λεμόνι.
● φακές με σαρδέλες Οι πρωτεΐνες των κρεάτων και των ψαριών ενισχύουν την απορρόφηση του μη αιμικού σιδήρου, δεσμεύοντάς τον κατά τη διάρκεια της πέψης και αυξάνοντας με τον τρόπο αυτό τη βιοδιαθεσιμότητά του. Συνοδεύστε, λοιπόν, τις φακές σας με σαρδέλες.

Το λάθος «ζευγάρι»
● τσαΪ και δημητριακα Οι τανίνες, που περιέχονται στον καφέ, το τσάι, το κόκκινο κρασί, δεσμεύουν το σίδηρο των τροφών. Έτσι, αν επιλέγετε για πρωινό δημητριακά και καφέ, δεν λαμβάνετε το σίδηρο που προσφέρουν τα δημητριακά.
● σπανακι και τυρι Η κατανάλωση ασβεστίου, που υπάρχει κυρίως στα γαλακτοκομικά προϊόντα, μειώνει την απορρόφηση του αιμικού και μη αιμικού σιδήρου.

Για πρωτεΐνες
Οι πρωτεΐνες συμβάλλουν στην ανάπτυξη των ιστών και στην αποκατάσταση των βλαβών τους. Οι βασικές δομικές τους μονάδες είναι τα αμινοξέα, τα οποία είναι 20, αλλά εμείς πρέπει να παίρνουμε από την τροφή μας μόνο τα 9, καθώς τα υπόλοιπα παρασκευάζονται από τον οργανισμό μας. Πηγές υψηλής ποιότητας πρωτεϊνών είναι το κρέας, τα πουλερικά, το ψάρι, τα αυγά και το γάλα, ενώ πηγές μέσης ποιότητας πρωτεϊνών είναι τα υπόλοιπα γαλακτοκομικά, το ρύζι, τα δημητριακά και τα όσπρια.

Το ιδανικό «ζευγάρι»
● Φακές με ρύζι Εάν θέλετε να περιορίσετε τo κρέας, εκμεταλλευτείτε την αρχή «της αλληλοσυμπλήρωσης των αμινοξέων». Τι σημαίνει αυτό; Ότι όταν τα φυτικά τρόφιμα συνδυαστούν, δίνουν πολλά απαραίτητα αμινοξέα και άρα συνθέτουν πρωτεΐνες υψηλής ποιότητας, όπως οι ζωικές. Έτσι, προσθέστε στη μαρουλοσαλάτα φύτρα δημητριακών και σουσάμι. Μαγειρέψτε τις φακές και τα φασόλια μαζί με ρύζι, τα ρεβίθια με σπανάκι, τον αρακά με καλαμπόκι. Φάτε ψωμί ή τυρί με τις φακές σας ή δημητριακά με το γάλα ή ρυζόγαλο.

Το λάθος «ζευγάρι»
● δεν υπαρχει! Σύμφωνα με τους ειδικούς, δεν υπάχει κάποιο συστατικό που να προκαλεί δυσαπορρόφηση των αμινοξέων.

Για περισσότερο ασβέστιο
Το ασβέστιο είναι το πιο κοινό μεταλλικό στοιχείο στο σώμα μας. Μάλιστα, το 99% του ασβεστίου βρίσκεται στα κόκαλα και τα δόντια και, γι’ αυτό, η επαρκής πρόσληψή του είναι καθοριστική για την υγεία τους.

Το ιδανικό «ζευγάρι»
● Τυρί με αυγά Η απορρόφηση του ασβεστίου ενισχύεται με τη βιταμίνη D. Έτσι, ο συνδυασμός γαλακτοκομικών προϊόντων με τρόφιμα που είναι καλές πηγές βιταμίνης D, όπως τα ψάρια, τα αυγά και το συκώτι, αυξάνει την απορρόφησή του.

Το λάθος «ζευγάρι»
● γραβιερα και παντζαρια Το οξαλικό οξύ, που βρίσκεται στο σπανάκι, το μαϊντανό, τα παντζάρια, τη γλυκοπατάτα και τα ξερά φασόλια, δεσμεύει το ασβέστιο από τις τροφές, με αποτέλεσμα να το καθιστά μη διαθέσιμο για τον οργανισμό.
● γιαούρτι και ρύζι Το φυτικό οξύ, που βρίσκεται στο σιτάρι, τα όσπρια και το ρύζι, εμποδίζει την απορρόφηση του ασβεστίου.
● τόστ με τυρί και αναψυκτικό Η αυξημένη κατανάλωση, για παράδειγμα, αναψυκτικών που περιέχουν φωσφορικά άλατα μειώνει τη βιοδιαθεσιμότητα του ασβεστίου. Η αυξανόμενη πρόσληψη νατρίου οδηγεί σε μεγαλύτερη απώλεια ασβεστίου. .

Για περισσότερο ιώδιο
Το ιώδιο είναι απαραίτητο για τη σύνθεση των ορμονών του θυρεοειδούς, που μεταξύ άλλων ρυθμίζουν το μεταβολισμό, την αναπαραγωγική λειτουργία και την ανάπτυξη του κεντρικού νευρικού συστήματος. Η ανεπάρκεια ιωδίου έχει αρνητικά αποτελέσματα στις λειτουργίες αυτές και στον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο. Πλούσια σε ιώδιο είναι τα θαλασσινά, ενώ στα περισσότερα τρόφιμα η περιεκτικότητά τους σε ιώδιο εξαρτάται από την περιεκτικότητα σε ιώδιο του χώματος της περιοχής που βρίσκονται. Τα επεξεργασμένα τρόφιμα περιέχουν συνήθως πιο υψηλά επίπεδα ιωδίου.

Το ιδανικό «ζευγάρι»
●τσιπούρα με χωριάτικη Συνοδεύστε το ψητό ή τηγανητό σας ψάρι και τα διάφορα θαλασσινά με μια σαλάτα αγγουροντομάτα, με μαρουλοσαλάτα ή με μελιτζανοσαλάτα, επειδή αυ- τά τα λαχανικά δεν εμποδίζουν την απορρόφηση του ιωδίου.

Το λάθος «ζευγάρι»
●γαρίδες με σαλάτα λάχανο Τα ψάρια ή τα θαλασσινά δεν ταιριάζουν με τα κραμβοειδή λαχανικά (μπρόκολο, λάχανο, κουνουπίδι), γιατί τα λαχανικά αυτά περιέχουν χημικές ενώσεις που επηρεάζουν αρνητικά τον μεταβολισμό του ιωδίου.

Για περισσότερο ψευδάργυρο
Ο ψευδάργυρος βρίσκεται σε όλους τους ιστούς του οργανισμού μας. Είναι απαραίτητος για την ομαλή ανάπτυξη του εμβρύου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, κατά την παιδική ηλικία και την εφηβεία, αλλά και για την ομαλή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Τα φυτικά οξέα (στα δημητριακά και τα όσπρια) και η υπερβολική πρόσληψη σιδήρου και ασβεστίου φαίνεται να εμποδίζουν την απορρόφηση ψευδαργύρου, ενώ το αμινοξύ κυστεΐνη την ενισχύει.

Το ιδανικό «ζευγάρι»
● μπακαλιάρος σκορδαλιά με μπρόκολο Ο συνδυασμός αυτός αυξάνει την απορρόφηση και αξιοποίηση του ψευδαργύρου του ψαριού, χάρη στην κυστεΐνη που περιέχεται στα συγκεκριμένα λαχανικά.

Το λάθος «ζευγάρι»
● σολομός και ρυζι Το φυτικό οξύ του ρυζιού φαίνεται να δεσμεύει τον ψευδάργυρο, εμποδίζοντας την απορρόφησή του στο λεπτό έντερο.
● μπαρμπούνια και τυρί Η υπερβολική πρόσληψη ασβεστίου, κυρίως μέσω των γαλακτοκομικών, επηρεάζει αρνητικά την αξιοποίηση του ψευδαργύρου από τον οργανισμό.
Για χαμηλή χοληστερίνη
Τα κορεσμένα λίπη των ζωικών τροφών αυξάνουν τα λιπίδια στο αίμα, αυξάνοντας και τις πιθανότητες για καρδιαγγειακές παθήσεις. Η λύση, ωστόσο, δεν είναι να διαγράψετε τις τροφές αυτές από τη διατροφή σας, αλλά να τις ελαττώσετε και να μάθετε πώς να τις καταναλώνετε.

Το ιδανικό «ζευγάρι»
●Μπιφτέκι με σαλάτα και μαύρο ψωμί Κάντε τους κατάλληλους συνδυασμούς στο πιάτο σας και απολαύστε άφοβα το κρέας και το αυγό. Η λύση είναι απλή: Αυξήστε τις φυτικές ίνες που συνοδεύουν ένα τέτοιο πιάτο, συνδυάζοντάς το με φρέσκα λαχανικά, δημητριακά και όσπρια. Οι φυτικές ίνες και οι φυτικές στερόλες που περιέχονται στα φρούτα, τα λαχανικά και τους ξηρούς καρπούς μειώνουν την «κακή» χοληστερίνη (LDL) και αυξάνουν την «καλή» (HDL). Γι’ αυτό, συνδυάστε την μπριζόλα σας με πράσινη σαλάτα, μαύρο ψωμί,

Γνώση και πληροφορία

2012-01-31T13:12:00.001+02:00

Γράφει ο Νίκος Τσούλιας
(φυσικομαθηματικός, τέως πρόεδρος της ΟΛΜΕ)

Απόσπασμα από κείμενο που δημοσιεύθηκε στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ (17.08.2011) με τον ίδιο τίτλο.

Ένα από τα πιο σοβαρά θέματα που τίθενται σήμερα στον εκπαιδευτικό σε κοινωνίες στις οποίες επικυριαρχεί ο μεγάλος όγκος πληροφορίας είναι να μάθουν τους μαθητές να ξεχωρίζουν τη γνώση από την πληροφορία. Και επιπλέον, να τους μάθουν να βρίσκουν ποια πληροφορία είναι έγκυρη και, ακόμη, να μη χάνονται στον άπειρο ωκεανό των πληροφοριών που πλημμυρίζει ιδιαίτερα το διαδίκτυο. Σύμφωνα μάλιστα με τον Ομπάμα, τον πρόεδρο των ΗΠΑ, μια καλή Παιδεία μπορεί να βοηθήσει στο να ξεχωρίζει κανείς «τις πολλές φωνές που κραυγάζουν για προσοχή» σε ιστολόγια, στην τηλεόραση ή στο ραδιόφωνο.

Αλλά ποιες είναι οι κύριες διαφορές μεταξύ γνώσης και πληροφορίας;

1. Η γνώση είναι το βασικό μέρος των εκπαιδευτικών θεσμών. Είναι το απόσταγμα των επιστημών που, συστηματοποιημένο και παιδαγωγικά προσαρμοσμένο, θεωρείται ως το πολιτιστικό σώμα που θα μεταβιβαστεί στις γενιές των νέων στα σχολεία και τα πανεπιστήμια. Αποτελεί, δηλαδή, την εκπαιδευτική ύλη που αξιολογείται ως απαραίτητη για τη μόρφωση των παιδιών και των εφήβων.

2. Η γνώση έχει μια διαχρονική ισχύ και δε συνδέεται με το εφήμερο της πληροφορίας.

3. Η γνώση έχει σημαντικότητα με πολλαπλασιαστικά οφέλη στον άνθρωπο, ενώ η πληροφορία είναι ήσσονος σημασίας και εξαντλείται σχεδόν με τη χρήση της.

4. Η γνώση μπορεί να δώσει ένα μεγάλο μέρος πληροφοριών και, αντιστρόφως, μπορούμε να ισχυριστούμε ότι πολλές πληροφορίες μπορούν να οδηγήσουν κάποιες φορές σε μια μικρή συγκρυστάλλωση γνώσης.

5. Η γνώση μετασχηματίζεται συχνά σε πυρήνες σοφίας, η οποία επιδρά στη διαμόρφωση της προσωπικότητας του ανθρώπου, ενώ η πληροφορία εξατμίζεται χωρίς να προσδώσει κάποια μόνιμα χαρακτηριστικά στη ζωή του.

6. Η γνώση είναι απόρροια έρευνας και συστηματικής πνευματικής προσπάθειας, ενώ η πληροφορία ένα απλό στοιχείο ενημέρωσης.

7. Η γνώση βοηθά στη λήψη αποφάσεων και στη διαμόρφωση στάσεων και συμπεριφορών, κάτι που δεν μπορεί να ισχύσει με την πληροφορία.

8. Η πληροφόρηση είναι συνήθως μια μορφή ψυχαγωγίας και όχι ένα εργαλείο απόκτησης μορφωτικών προσόντων ή μέσο χειραφέτησης.

Κριτήρια

Μέχρι πρόσφατα η εγκυρότητα της γνώσης και της πληροφορίας μπορούσε να εξακριβωθεί σχετικά εύκολα. Τώρα όμως η πλημμυρίδα των ψηφιακών πληροφοριών στο διαδίκτυο δεν αφήνει πολλά τέτοια παραδοσιακά περιθώρια. Ποια μπορεί να είναι τα κριτήρια αξιολόγησης της έγκυρης πληροφορίας;

● Ένα ασφαλές κριτήριο είναι η αξιοπιστία της πηγής που μεταδίδει μια πληροφορία. Ένα πανεπιστημιακό ίδρυμα, ένα ερευνητικό κέντρο, ένας διεθνής οργανισμός (ΟΗΕ, UNESCO, ΟΟΣΑ), ένας επιστημονικός φορέας, ένας συλλογικός επαγγελματικός θεσμός, ένας επιστήμονας κύρους κτλ. αποτελούν πηγές αξιόπιστης πληροφορίας και –μερικοί απ’ αυτούς– αξιόπιστης γνώσης.

● Ένα δεύτερο κριτήριο, και το πιο σημαντικό, είναι το επίπεδο της δικής μας πνευματικής επάρκειας, το οποίο μας καθοδηγεί να αξιολογήσουμε από μόνοι μας το περιεχόμενο της προσλαμβανόμενης πληροφορίας.

Είναι, τελικά, θέμα παιδείας!

Υδριάδα: 100% Eλληνική εφεύρεση!

2012-01-31T11:27:00.000+02:00

Μια εξαιρετική, εξ ολοκλήρου Ελληνική ιδέα που, όπως συνηθίζεται, δεν έχει την κατάλληλη προβολή.

Το πρόβλημα το ξέρουμε όλοι. Τα νησιά μας πάσχουν από έλλειψη -προφανώς πόσιμου- νερού. Η υπερκατανάλωση από τον ανεξέλεγκτο τουρισμό, η χρήση πόσιμου νερού για το γέμισμα των πισίνων και η κακή εν γένει διαχείριση των υδάτινων πόρων έχουν φέρει αρκετούς ... νησιώτες στα πρόθυρα της λειψυδρίας. Είναι γνωστό ότι αρκετά από τα νησιά μας αγοράζουν νερό από ιδιώτες, το οποίο μεταφέρουν με βαπόρια για να καλύψουν τις ανάγκες τους.

Το θέμα είναι υπάρχει λύση; Φυσικά και υπάρχει αν και μέχρι να εφαρμοστεί, έστω και σε ένα μόνο νησί, έπρεπε να περάσει από το σκόπελο της γραφειοκρατίας...

Στην Ηρακλειά, δίπλα στη Νάξο, εδώ και τρία χρόνια λειτουργεί ένα εξʼ ολοκλήρου ελληνικό έργο: Η “Υδριάδα”.
Είναι μια πρότυπη σε παγκόσμιο επίπεδο πλωτή μονάδα αφαλάτωσης που παίρνει την ενέργειά της, από ενσωματωμένη ανεμογεννήτρια και φωτοβολταϊκή συστοιχία.

Επικεφαλής του προγράμματος, είναι ο κ. Νικήτας Νικητάκος, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, που μαζί με τους συνεργάτες του Θ. Λίλα και Α. Βατίστα έχουν καταφέρει να πραγματοποιήσουν το πρόγραμμα που για τη νησιωτική Ελλάδα θα έπρεπε να είναι ο «απόλυτος στόχος»: τη δημιουργία νερού από τη θάλασσα, χωρίς να καταναλώνεται «ρυπογόνο» ρεύμα παραγωγής ΔΕΗ.

Η Υδριάδα, με ύψος άνω των 35 μέτρων, αποτελείται από τέσσερις περιφερειακούς πλωτήρες κι έναν κεντρικό, συνδεδεμένους με μεταλλικό πύργο όπου φιλοξενείται και η ανεμογεννήτρια. Μπορεί να καλύψει τις ημερήσιες ανάγκες 300 κατοίκων σε νερό και έχει σχεδόν μηδενικό κόστος λειτουργίας, όχι βέβαια και κατασκευής...

Η αντίστροφη όσμωση, η τεχνολογία που χρησιμοποιεί η Υδριάδα, είναι γνωστή εδώ και πολλά χρόνια. Ωστόσο, η εφαρμογή της σε «εθνικό» επίπεδο σκόνταφτε πάντα στη μεγάλη κατανάλωση ενέργειας του συστήματος, η οποία αν καλυπτόταν από ηλεκτρικό ρεύμα παραγωγής ΔΕΗ (άνθρακας κλπ.) δεν θα είχε το οικολογικό αποτύπωμα που όλοι αναζητούμε στις ημέρες μας.

Οι επιστήμονες που εξέλιξαν την Υδριάδα έλυσαν αυτό το πρόβλημα, εγκαθιστώντας πάνω στον τεράστιο πυλώνα φωτοβολταϊκά συστήματα αλλά και ανεμογεννήτριες, ενώ για τον απομακρυσμένο έλεγχο της λειτουργίας η Υδριάδα είναι εφοδιασμένη και με ασύρματη σύνδεση στο διαδίκτυο!

Η ιδέα έχει αποσπάσει παγκόσμια αναγνώριση αλλά στην Ελλάδα έχει ... καταφέρει να εξαγριώσει τους τοπικούς κοινοτικούς νερουλάδες, οι οποίοι θεωρούν αδιανόητο να χάσουν το μεροκάματό τους όταν το σύστημα θα λειτουργήσει πλήρως, παρέχοντας δωρεάν νερό!

Στην πορεία υλοποίησης του έργου από την ομάδα του Πανεπιστημίου -σύμφωνα με καλά ενημερωμένες πηγές- οι υπεύθυνοι άκουσαν από τα χείλη αρμόδιων παραγόντων ακόμα και τη δικαιολογία ότι «δεν είναι δυνατόν να δίνετε δωρεάν νερό. Θα μας το χαρίζετε και εμείς θα το πουλάμε(!!!)».

Τυχαίο που η Ελλάδα πάει από το κακό στο χειρότερο; Δε νομίζω...

Γιατί κλαίς, Πρόεδρε;

2012-01-31T11:26:00.000+02:00

Τ' αληθινά δάκρυα απεχθάνονται το φως της δημοσιότητας.
ΜΠ. ΜΠΡΕΧΤ

28 Οκτώβρη 2011
Είδα το παιδί στο αναπηρικό καρότσι να ορθώνεται.
Είδα το φάσκελο του έφηβου στους κομισάριους.
Είδα τους νέους ν' αποστρέφουν το βλέμμα απ' την εξέδρα του καίσαρα.
Είδα το πένθος στα άσπρα πουκάμισα.
Είδα τη σημαία να ατενίζει το λαό.
Είδα στις μπάντες με μαύρες κορδέλες
Είδα την απόγνωση να γίνεται οργή,
την οργή να παίρνει στόμα,
το στόμα να καταριέται και ν' απαιτεί.
ΕΠΕΛΑΣΗ, ΠΑΡΕΛΑΣΗ, ΠΡΟΕΛΑΣΗ.

Στην τελετή παράδοσης της προεδρίας το 2005, η αποχωρούσα πρόεδρος,
κ. Ψαρούδα Μπενάκη, τονίζει:

«τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιοριστούν»,
«Τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη θα υποστούν μεταβολές, καθώς θα μπορούν να προστατεύονται αλλά και να παραβιάζονται, από αρχές και εξουσίες πέραν των γνωστών και καθιερωμένων», «Η δημοκρατία θα συναντήσει προκλήσεις και θα δοκιμαστεί από ενδεχόμενες νέες μορφές διακυβέρνησης».

Έκτοτε η κ. Μπενάκη εξαφανίστηκε από το πολιτικό προσκήνιο, ενώ τη δήλωσή της δεν καταδέχτηκε να σχολιάσει κανένας εμβριθής αναλυτής, κανένας ειδικός παραθυρολάγνος.

Σ' αυτή την απίστευτη δήλωση, θα μπορούσατε τουλάχιστον να πείτε πως, όσον αφορά την προεδρία της δημοκρατίας, θα αποκρούσετε τέτοια μαύρα ενδεχόμενα και θα προστατέψετε την εθνική κυριαρχία και τα δικαιώματα των ανθρώπων. .

Εσείς τότε, κύριε πρόεδρε, απαντήσατε μ' ένα ασυνάρτητο «ευχαριστώ».

Η «λαϊκή κυριαρχία», που αναφέρεται στον πρόλογο του συντάγματος και που με τόσο ωραία λογάκια διατυμπανίστηκε από το μεγάλο παραμυθά στο «συμβόλαιο με το λαό», συρρικνώθηκε στην υπογραφή του νεογιάπη υπουργού οικονομικών και παραοικονομίας.

Από τις 6 Μάη 2010 και στο εξής, ο εκάστοτε αυτός αποφασίζει την ανανέωση των συνθηκών παράδοσης της χώρας, καταδεχόμενος ενίοτε να σας ενημερώνει.

Οι πολλοί των 'έγκριτων' συνταγματολόγων και οι συνυπεύθυνοι συνυπουργοί κατάπιανε αμάσητη την πιο κατάφωρη παραβίαση του.

Η χώρα παραδόθηκε στο στόμα του λύκου. Άρχισε η μεγάλη νύχτα για το λαό.

Εσείς τότε εκκωφαντικά, και οπωσδήποτε χωρίς να δακρύσετε, σιωπήσατε,
κύριε πρόεδρε.

Και όσο έβλεπαν με πόση άνεση συνυπογράφετε, αποφάσισαν να μην μπαίνουν καν στον κόπο. Ούτε εκείνοι, ούτε εσείς.

Μνημόνιο και δανειακή σύμβαση, οι δυο μαύρες νεκρολογίες. δεν φέρνουν καν τη δική σας υπογραφή.

Όχι γιατί την αρνηθήκατε, όπως θα 'πρεπε ως εγγυητής του Συντάγματος, αλλά γιατί σας θεώρησαν - τόσο απαξιωτικά για σας, τόσο καταστροφικά για τη χώρα - δεδομένο.

Κι όμως δε δακρύσατε.

Όταν ο υπογραμμένος από εσάς νόμος περί συλλογικών διαπραγματεύσεων και το άρθρο 22 του Συντάγματος περί προστασίας της εργασίας, «ηθικής και υλικής εξύψωσης του εργαζόμενου» και άλλα τέτοια μπλα-μπλα, έγιναν κουρέλι από ένα μνημόνιο ενταφιασμού της στοιχειώδους εργασιακής αξιοπρέπειας, αποδεχτήκατε το κουρέλιασμα. Μόνο που δεν κουρελιαζόντουσαν λέξεις και κατ' επίφαση διακηρύξεις , αλλά οι ζωές χιλιάδων ανθρώπων.

Εσείς τότε, επιλέξατε το ρόλο του μητροπολίτη των ευχελαίων και, χωρίς να δακρύσετε, παραμείνατε στη θαλπωρή της σιωπής.

Και όσο έβλεπαν με πόση άνεση συνυπογράφετε, σας έφερναν για επικύρωση τον ένα θάνατο, μετά τον άλλο.
Και να και ο Καλλικράτης, που έρχεται κομίζοντας την αποδόμηση της χώρας.

Ένας νόμος που η ψυχή του συνοψίζεται στο τρίπτυχο:
ομοσπονδιοποίηση, συγκεντρωτισμός, ιδιωτικοποίηση.

- Υπογράψτε, κύριε πρόεδρε.
- Τι είναι αυτό;
- Ο νόμος νούμερο 3852/10.
- Και σε τι αφορά;
- Στο «νοικοκύρεμα, τη μεταρρύθμιση, τον εκσυγχρονισμό».

Τόσο ανυποψίαστος πια στο βιασμό των εννοιών;

Στο νούμερο 3852/10, υπογράψατε τη συγχώνευση σχολείων, το κλείσιμο νοσοκομείων, την εγκατάλειψη του ορεινού χωριού, την προαναγγελία των «ελεύθερων ζωνών».

Εσείς τότε ζητήσατε καινούρια πένα για να βάλετε αδάκρυτα την ευδιάκριτη επικύρωση.

Όταν ο ευτραφής εγγονός του Πάγκαλου προανήγγειλε την αντισυνταγματική κατάργηση της μονιμότητας, ο καθηγητής του συνταγματικού Δικαίου, κ. Αντώνης Μανιτάκης, δήλωσε: «Δεν τολμώ να φανταστώ ότι θα υπάρξει ελληνική κυβέρνηση που θα το επιχειρήσει. Το θεωρώ ούτως ή άλλως απάνθρωπο: και μόνη η σκέψη του με ξεπερνά ως νομικό, ως συνταγματολόγο, ως δημοκρατικό πολίτη».

Αυτή θα έπρεπε να είναι δική σας δήλωση.

Δεν έγινε ποτέ.

Αντίθετα, όταν προχθές σας έφεραν το νόμο «περί νέου ενιαίου μισθολογίου», ρωτήσατε τι πάει να πει «έφεδρος». Οι επιμελητές των λογοτεχνικών αυτών κειμένων σας εξήγησαν: «τους απονέμουμε αξιώματα, κύριε πρόεδρε».

Εσείς τότε αμολήσατε, χωρίς να δακρύσετε, άλλη μια φαρδιά-πλατιά υπογραφή.

Και να μια καταιγίδα νόμων και υπονόμων για κατώτατους μισθούς, ημερήσιες συμβάσεις, χαράτσια και δεκάτες, επιβολή τέλους ακινήτου σε ανθρώπους με αναπηρία 75% και σε άνεργους, προκαταβολικές απαλλαγές των υπουργών από κακουργήματα ενάντια στη χώρα.

Κοντέψατε να πάθετε τενοντίτιδα απ' τις πολλές υπογραφές κι όμως δε διστάσατε
να επικυρώνετε, χωρίς να δακρύζετε, κύριε πρόεδρε.

Κι όταν ξεμπέρδεψαν με τα βραχυπρόθεσμα, σας έφεραν προς υπογραφή τα 'μεσοπρόθεσμα'.

Το κατοχικό φιρμάνι που επισείει την εσχάτη προδοσία, με μπιτ παρά ξεπούλημα όλου του πλούτου αυτού του κατασπατηλημένου λαού, με υποχρέωσή του, λέει,
να συντηρεί τα πουλημένα και να εγγυάται και δάνεια για τους αγοραστές.

Ούτε και τότε δακρύσατε και επιπλέον συνυπογράψατε.

Από την ώρα που διαβάσαμε για τον πρώτο απελπισμένο που αυτοκτόνησε γιατί δεν άντεξε την απόλυση, την ανεργία, την εξαθλίωση, το άδειο βλέμμα του παιδιού του μέχρι σήμερα, μεσολάβησαν δεκάδες αυτόχειρες. Τι θλιβερή πρωτιά η χώρα του ήλιου, του απέραντου γαλάζιου, του τουριστικού μύθου να είναι σήμερα πρώτη σε αυτοκτονίες σε όλη την Ευρώπη.

Ούτε όμως και γι αυτό δε δακρύσατε ποτέ, κύριε πρόεδρε.

Και όταν τα χημικά και τα δακρυγόνα πνίγουν την Αθήνα και τρέχουν ποτάμια τα δάκρυα αυτών που επιμένουν να μην αυτοκτονούν και να διεκδικούν το δικαίωμα τους στη ζωή, και το χαμένο γέλιο των παιδιών τους,τι σόι μόνωση έχει το προεδρικό μέγαρο, ώστε να μην τρέχει ένα δικό σας δάκρυ, κύριε πρόεδρε;

Είχατε τρεις επιλογές: τη συνενοχή, την άρνηση να επικυρώσετε όλη αυτή την αντισυνταγματική, δηλητηριώδη νομοκαταιγίδα και - αν σας ήταν δύσκολο να προκαλέσετε πολιτειακό ζήτημα - την ηρωική έξοδο, με μια αξιοπρεπή παραίτηση.

Ας αφήνατε κάποιον, που δεν πολέμησε τους Ναζί, να υπογράφει τον ένα θάνατο
μετά τον άλλο. Κάνατε τις επιλογές σας.

Δεν θέλω να λαϊκίζω, κύριε πρόεδρε, όμως όταν χτες αναφερθήκατε στη συμμετοχή σας στο αντιναζιστικό αγώνα, σκεφθήκατε πόσες χιλιάδες, από τους τότε συναγωνιστές σας, έφαγε η εξορία, ο ταγματασφαλίτης, τα βασανιστήρια;

Πόσοι έμειναν ανώνυμοι, θαμμένοι για πάντα στον ομαδικό τάφο του Άγνωστου στρατιώτη; Πόσοι από αυτά τα «τιμημένα γηρατειά» πρέπει σήμερα να επιλέξουν ανάμεσα στο φαΐ και το φάρμακο γιατί η σύνταξή τους δε φτάνει; Ότι για τους ανθρώπους αυτούς που δούλεψαν σκληρά, η δική σας ετήσια αμοιβή των 447.000 ευρώ αγγίζει τα νούμερα των συμπαντικών μετρήσεων;

Σκεφθείτε μόνο ότι για το συνταξιούχο των 500 ευρώ - που με τη δική σας πάλι υπογραφή ξεπερνά το αφορολόγητο των 5000 - η ετήσια αμοιβή σας αντιστοιχεί σε 75 χρόνια πεντακοσάρικου.

Αν δακρύζατε για όλα αυτά ή γιατί ανθρώπινα αισθανθήκατε πολύ τυχερός, κατανοητό, κύριε πρόεδρε.

Θυμηθείτε μόνο από την αστείρευτη λαϊκή θυμοσοφία πως «τα στερνά τιμούν τα πρώτα».

Αν κλαίγατε γιατί είδατε κι εσείς το παιδί στο αναπηρικό καρότσι να αποστρέφει το κεφάλι και τον έφηβο να φασκελώνει τους κομισάριους της εξέδρας που τους χαντακώνουν τη ζωή, θα ήταν τιμή σας.

Και τέλος - γιατί η πολλή κλαυσιλογία καταντάει αηδία - μην ντρέπεστε για μας, κύριε πρόεδρε. Κρατείστε τη ντροπή και μοιραστείτε την μ' αυτούς που επισκέπτονται το προεδρικό μέγαρο για μια καινούργια υπογραφή που αφορά στο ξεπούλημα της χώρας και την ερήμωση του λαού.

Δε ζητήσαμε από τους πατεράδες και παππούδες μας να πολεμήσουν το Δ' Ράιχ και τους σημερινούς δωσίλογους γιατί αυτό αντιστοιχεί σε μας. Δεν τους ζητάμε όμως να παίξουν και το ρόλο του Αβραάμ.

Δεν είμαστε πρόβατα και δεν θα πάμε ποτέ εκούσια στο σφαγείο.

Και, κύριε πρόεδρε, θυμηθείτε πως όποιος μετράει πρόβατα, στη γλώσσα του Αισχύλου, θα 'χει τον ύπνο του Αγαμέμνονα.

Η «παρέα» του MIT κρατάει στα χέρια της την τύχη της οικονομίας

2012-01-30T12:35:00.001+02:00

Του Αθανασιου Eλλις

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Δημοσίευση : 23 Iανoυαρίου 2012

Σπούδασαν ή δίδαξαν οικονομικά στη Βοστώνη, λίκνο της αμερικανικής διανόησης, όπου βρίσκονται μερικά από τα σημαντικότερα πανεπιστήμια του κόσμου (Harvard, MIT, Tufts, Boston University). Βρέθηκαν στο φημισμένο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης την ίδια περίοδο. Είναι όλοι τους κοινωνοί μιας σχολής σκέψης που έδινε έμφαση στην επίλυση πολύπλοκων προβλημάτων, αντί των θεωρητικών προσεγγίσεων.

Σήμερα καλούνται να αποτρέψουν την άτακτη χρεοκοπία της Ελλάδας και τη μετάδοση της κρίσης χρέους σε όλη την Ευρώπη και στην πορεία να σώσουν την παγκόσμια οικονομία από τον όλεθρο. Είναι οι σημαντικότεροι κεντρικοί τραπεζίτες του πλανήτη: ο Μπεν Μπερνάνκι της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ (FED), ο Μάριο Ντράγκι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), ο Μέρβιν Κινγκ της Τράπεζας της Αγγλίας, αλλά και ο πρώην αντιπρόεδρος της ΕΚΤ και σημερινός πρωθυπουργός της Ελλάδας, Λουκάς Παπαδήμος.

Με εξαίρεση τον 58χρονο Μπερνάνκι, οι υπόλοιποι έχουν την ίδια ηλικία: 64 ετών. Συνομήλικος, και επίσης απόφοιτος του ΜΙΤ την ίδια περίοδο, άλλος ένας πρωταγωνιστής των εξελίξεων, ο επικεφαλής οικονομολόγος του ΔΝΤ Ολιβιέ Μπλανσάρντ.

«Οχι για φιγούρα»

«Βγάλαμε μαθητές που ενδιαφέρονταν πραγματικά για τη μακροοικονομική πολιτική και την κατανόηση των καθημερινών εξελίξεων και όχι για φιγούρα» δήλωσε πρόσφατα ο βραβευμένος με Νομπέλ Οικονομίας και καθηγητής του ΜΙΤ Ρόμπερτ Σόλοου. Ολοι οι πρώην συμφοιτητές ή καθηγητές στο ΜΙΤ καλούνται να δικαιώσουν τις ακαδημαϊκές περγαμηνές τους με τον τρόπο που θα χειριστούν την παγκόσμια οικονομική κρίση που απειλεί να βυθίσει τον πλανήτη σε νέα ύφεση.

Είναι όλοι απόφοιτοι ενός πανεπιστημίου που στα οικονομικά σφράγισε με την παρουσία του ο πρώτος Αμερικανός νομπελίστας οικονομίας ('70) Ρόμπερτ Σάμιουλσον, η νεοκεϋνσιανή θεωρία του οποίου υποστήριζε ότι η οικονομική σταθερότητα και η ανάπτυξη απαιτούν την κρατική παρέμβαση. Ο Σάμιουλσον δίδαξε για πρώτη φορά στο ΜΙΤ το 1940 και συνέχισε μέχρι τον πρόσφατο θάνατό του σε ηλικία 94 ετών. Μεταξύ των μαθητών του ήταν ο Μπερνάνκι και ο επίσης νομπελίστας Τζόζεφ Στίγκλιτζ, ο οποίος έχει εξελιχθεί σε μια απο τις πιο ηχηρές φωνές που απορρίπτουν ως καταστροφική την πολιτική λιτότητας στην οποία επιμένει η Γερμανία.

Ενας ακόμη διάσημος καθηγητής του ΜΙΤ και νομπελίστας οικονομίας ('85), ο Φράνκο Μοντιλιάνι, ήταν καθηγητής του Ντράγκι και είχε συγγράψει οικονομικά άρθρα με τον Λουκά Παπαδήμο. Και αυτός θιασώτης του νεοκεϋνσιανισμού. Εάν κρίνει κανείς από τις ακαδημαϊκές τους «ρίζες», επιλογή τους είναι η επεκτατική πολιτική. Δεν είναι, ωστόσο, τόσο απλά τα πράγματα. Οταν το πρόβλημα βρίσκεται στην Ευρωζώνη δεν μπορεί κανείς να αγνοήσει τη Γερμανία, την υπερδύναμη της γηραιάς ηπείρου.

Ρεαλιστής

Πάντως, ο Αμερικανός και ο Βρετανός κεντρικός τραπεζίτης δεν δίστασαν να τυπώσουν δολάρια και λίρες για να τονώσουν τις αγορές των κρατών τους. Ο Ευρωπαίος ομόλογός τους, ο οποίος ανέλαβε τα καθήκοντά του μόλις πριν από δυόμισι μήνες, δεν το έχει κάνει ακόμη, αλλά όσοι τον γνωρίζουν τον χαρακτηρίζουν ρεαλιστή και δεν αποκλείουν να το πράξει εάν το κρίνει αναγκαίο ή αναπόφευκτο. Αλλωστε, δείχνει πολύ περισσότερο διατεθειμένος από ό,τι ο προκάτοχός του, Ζαν Κλοντ Τρισέ, να παρέμβει. Και οι τρεις -Ντράγκι, Μπερνάνκι, Κινγκ- έχουν μειώσει σε επίπεδα ρεκόρ τα επιτόκια. Σε κάθε περίπτωση, προϋπόθεση για να επιτύχει κάθε προσπάθεια στη σημερινή πλήρως παγκοσμιοποιημένη οικονομία είναι ο αποτελεσματικός συντονισμός κινήσεων, όπως απέδειξε η διοχέτευση στην τραπεζική αγορά τον περασμένο Νοέμβριο ρευστότητας σε δολάρια που τόνωσε τις αγορές. Η συμφωνία κατέστη δυνατή και υλοποιήθηκε ταχύτατα αποφέροντας αποτελέσματα διότι «εμπιστευόμαστε ο ένας τον άλλο», δήλωσε την επομένη ο πρόεδρος των τραπεζιτών Μάρβιν Κινγκ.

Στην πλέον κρίσιμη φάση της προσπάθειας που καταβάλλει η Ελλάδα να αποφύγει την άτακτη χρεοκοπία ο Ελληνας πρωθυπουργός με την πολυετή θητεία στη Φρανκφούρτη ως αντιπρόεδρος της ΕΚΤ, κάτι που του διασφαλίζει έαν δίαυλο επικοινωνίας με τη Γερμανία, προσβλέπει ταυτόχρονα στον αποτελεσματικό συντονισμό κινήσεων των κορυφαίων τραπεζιτών του κόσμου με τους οποίους τον συνδέει η κοινή ακαδημαϊκή αφετηρία στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης.

Οι Μυστικοί Κώδικες των Νομισμάτων

2012-01-30T07:37:00.000+02:00

Οι Μυστικοί Κώδικες των ΝομισμάτωνΕδώ και αρκετούς αιώνες όλες οι ανθρώπινες συναλλαγές περιστρέφονται γύρω από την ανταλλαγή διαφόρων χάρτινων και μεταλλικών αντικειμένων που ονομάζουμε νομίσματα. Πέρα από τη διαχρονική συλλεκτική τους αξία, τα νομίσματα αυτά έφεραν –και εξακολουθούν σε αρκετές περιπτώσεις να φέρουν- μυστικούς κώδικες που δεν γίνονται πάντα αντιληπτοί από το ευρύ κοινό. Όμως ποια είναι αυτά τα παράξενα σύμβολα και ποιοι τα χάραξαν;

Ο Μηνάς Παπαγεωργίου συνάντησε τον Χρήστο Κασταμονίτη, έναν έμπειρο συλλέκτη νομισμάτων, αλλά και γνώστη των μυστικιστικών συμβόλων που φέρουν αρκετά από αυτά.
Ποιους σκοπούς εξυπηρετούσε το τύπωμα χρήματος κατά το παρελθόν, πέραν από τον προφανή, των οικονομικών συναλλαγών;
Σε κάθε περίπτωση δημιουργίας νέου νομίσματος, σημαντικός σκοπός ήταν η οριοθέτηση μιας νέας δύναμης. Είτε ενός νέου άρχοντα –βασιλιά – κυβερνήτη, είτε ενός νέου κράτους που άλλαζε το status quo της γεωγραφικής περιοχής. Μέσα από το χρήμα, ο εκάστοτε ηγέτης περνούσε το μήνυμα ύπαρξης του και προσδοκούσε στην αποδοχή του από τους υπηκόους, τους συμμάχους, αλλά και τους εχθρούς του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το βενετσιάνικο δουκάτο που έφτασε γύρω στα 1700 να είναι αποδεκτό από όλο τον τότε εμπορικό κόσμο.
Τι ρόλο παίζει διαχρονικά η χάραξη ενός συμβόλου σε ένα νόμισμα; Υπάρχουν περιπτώσεις κατά τις οποίες τα χρήματα χρησιμοποιήθηκαν για προπαγανδιστικούς σκοπούς από τα κράτη;
Το σύμβολο που χαράζεται πάνω στο νόμισμα είναι πολύ σημαντικό και σε πολλές περιπτώσεις αντικαθιστά ακόμα και την άξια του νομίσματος. Έτσι έχουμε το χαρακτηριστικό παράδειγμα των βυζαντινών νομισμάτων που ποτέ δεν έγραφαν πάνω τους κάποια αξία, αλλά ήταν πάντα αναγνωρίσιμα από την ύπαρξη στην μια μεριά του Χριστού και από την άλλη του εκάστοτε Αυτοκράτορα. Ήταν ένας εύκολος και έμμεσος τρόπος να μάθουν οι υπήκοοι το πρόσωπο του αυτοκράτορά τους, ενώ παράλληλα η ύπαρξη του Χριστού άφηνε μια αίσθηση συνέχισης της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Ανέκαθεν τα χρήματα χρησιμοποιούνταν για να περάσουν είτε άμεσα είτε έμμεσα προπαγανδιστικά μηνύματα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Κουβά του 1967, στην οποία και παρά τον θάνατο του Ερνεστο Τσε Γκεβαρα, χαρτονομίσματα με την υπογραφή του ως Προέδρου της Κεντρικής Τράπεζας τυπώνονταν και κυκλοφορούσαν ακόμα και 5 χρόνια μετά το θάνατο του!
Θα μπορούσατε να μας αναλύσετε τα σύμβολα που υπάρχουν πάνω στο αμερικανικό δολάριο;
Στην αριστερή μεριά της μιας πλευράς του έχουμε μια πυραμίδα που πάνω της υπάρχει ο παντεπόπτης οφθαλμός, ένα χαρακτηριστικό μασονικό σύμβολο. Μην τον μπερδεύουμε με το οφθαλμό που υπάρχει στις χριστιανικές εκκλησιές. Από κάτω η πυραμίδα αποτελείται από 13 σειρές τούβλων και τα τούβλα είναι 72, όσα και τα ονόματα του θεού στην Καμπάλα (εβραϊκός μυστικισμός). Στην τελευταία σειρά γράφεται στα λατινικά η ημερομηνία 1776 (MDCCLXXVI), που είναι η ημερομηνία της ανεξαρτησίας των Η.Π.Α, αλλά και της ίδρυσης του Τάγματος των Ιλλουμινάτι. Η παραπάνω ημερομηνία εύκολα μετατρέπεται σε 666 = mDCcLXxVI. Κάτω από την πυραμίδα έχουμε την λατινική έκφραση «ΝΟVUS ORDO SECLORUM» που σημαίνει Νέα Τάξη Πραγμάτων. Από την άλλη πλευρά υπάρχει η σφραγίδα με τον «αητό» των ΗΠΑ. Όμως εδώ έχουμε τα εξής περίεργα: Έχουμε μια συνεχόμενη εμφάνιση του αριθμού 13. Παρατηρούμε ακόμα μια λατινική έκφραση, το «E PLURIBUS UNUM» που σημαίνει «Ενας από Πολλούς» και αποτελείται από 13 γράμματα. Ακριβώς από κάτω βλέπουμε 13 αστερία για τις 13 αρχικές αποικίες και από κάτω ο «αητός» κρατά 13 βέλη και ένα φυτό με 13 φύλλα και 13 κεράσια. Το 13 είναι σημαντικός αριθμός για τους Ιλλουμινατι. Και ερχόμαστε στο πιο σημαντικό για μένα σύμβολο. Αυτό που υπάρχει στο δολλάριο δεν είναι αητός. Στην πραγματικότητα πρόκειται για το μυθικό πτηνό Φοίνικα που έχει πολύ μεγάλο μυστικιστικό συμβολισμό και κατέχει σημαντική θέση στον Τεκτονισμό και στα δρώμενα των μυστικιστικών εταιρειών. Τέλος, υπάρχουν πολλές μικροτυπικές εκτυπώσεις (μικροτυπικο = εκτύπωση σε πολύ μικρή κλίμακα με στοιχεία που διακρίνονται με δυσκολία) στις οποίες υπάρχουν μασονικά σύμβολα όπως οι τρεις μικρές πυραμίδες, η ύπαρξη κουκουβάγιας σε δύο σημεία κ.α. Για ένα νόμισμα που είναι αυτή την στιγμή το πιο αναγνωρίσιμο στο κόσμο, είναι πολλά αυτά που αναφέραμε και καθόλου αθώα…
Υπάρχουν και άλλα μυστικιστικά σύμβολα χαραγμένα σε νομίσματα ή χαρτονομίσματα από τον υπόλοιπο κόσμο; Θα μπορούσατε να αναφερθείτε σε ορισμένα από αυτά;
Εντύπωση προξενεί η ύπαρξη του αριθμού 666 ως αρχικού κωδικού στα χαρτονομίσματα του Ισραήλ. Επίσης, η κυκλοφορία επί πολλών χρονών χαρτονομισμάτων του Καναδά, στα οποία και υπήρχε το πρόσωπο του Σατανά κρυμμένο εντός των μαλλιών της Βασίλισσας Ελισάβετ . Ή ακόμα και τελευταία, η ύπαρξη του συμβόλου του ατόμου σε μικροτυπικύ εκτύπωση πάνω στο χάρτη του Ιράν, στο χαρτονομίσματα των 50.000 RIALS, εκπληρώνοντας με προπαγανδιστικό τρόπο τον μελλοντικό ρόλο του Ιράν ως πυρηνική δύναμη.
Παράξενα σύμβολα είχαν παρατηρηθεί και σε ελληνικά χαρτονομίσματα της προ ευρώ εποχής. Ποια είναι αυτά και τι σκοπούς εξυπηρετούσαν;
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το χαρτονομίσματα των 500 δραχμών με τον Καποδίστρια. Εκεί έχουμε την πεντάλφα στην άνω δεξιά γωνία που υπάρχει η ένδειξη των 500 δραχμών. Επίσης, για πρώτη φορά στα χρονικά της Ελλάδας, υπάρχει ένα κτίριο κάτω δεξιά, δίχως όμως να αναφέρεται ποιο είναι. Πρόκειται για το θέατρο της Κέρκυρας που καταστράφηκε κατά την διάρκεια του Β’ παγκοσμίου Πολέμου και αποτέλεσε το πρώτο σημείο συνάντησης της στοάς «Ανατολή, της πρώτης μασονικής στοάς της Ελλάδας. Εντύπωση προκαλούσε και το κεντρικό σημείο του χαρτονομίσματος, όπου υπήρχε μια μασονική χειραψία δυο χεριών που περιβάλλονται από ένα ουροβορο όφι – χαρακτηριστικό μασονικό σύμβολο – και όλα αυτά πάνω από ένα βιβλίο όπου πολλοί μελετητές υποστηρίζουν ότι πρόκειται για την «Σολομωνική». Τέλος, ακόμα και στο κεντρικό «500» υπάρχει μια πεντάλφα.
Αλλά και στο χαρτονόμισμα των 5000 δραχμών με τον Κολοκοτρώνη υπήρχε η γραφή των 5000 με κολλημένα τα 3 μηδενικά ώστε να δημιουργείται ένα 666.
Είναι ολοφάνερο ότι όλα αυτά χαράκτηκαν με εμφανή παρέμβαση κάποιων μυστικιστικών ομάδων και πιο συγκεκριμένα των Τεκτόνων της Ελλάδος. Δεν μπορεί κάποιος να πιστέψει ότι όλα αυτά τα μυστικιστικά σύμβολα ζωγραφίστηκαν από την έμπνευση του καλλιτέχνη και πέρασαν τις επιτροπές έγκρισης. Το θέμα είναι το γιατί… Και εδώ ισχύει ότι και σε όλες τις παρόμοιες περιπτώσεις ανά το κόσμο. Είναι θέμα παρουσίας, ισχυροποίησης και σταδιακά περάσματος αυτών των συμβόλων προς το κοινό, σε μια προσπάθεια να γίνει αισθητή η ισχύς του Τεκτονισμού.
Ποια είναι τα πιο σπάνια νομίσματα ελληνικής προέλευσης που θα μπορούσε να αναζητήσει κανείς σήμερα;
Μιλώντας για αντικείμενα του Ελληνικού χώρου, εστιαζόμαστε στα νομίσματα του Ελληνικού κράτους από το 1828 και μετέπειτα. Αν θέλαμε να κάνουμε μια κατάταξη θα λέγαμε ότι τα πιο σπάνια νομίσματα είναι:
Από την περίοδο του Όθωνα:
α) 5 λεπτά του 1836, χάλκινο
β) ¼ δραχμή 1846, ασημένιο
γ) 5 δραχμές 1845, ασημένιο
δ) 5 δραχμές 1833, ασημένιο
ε) 5 δραχμές 1851, ασημένιο
στ) 20 δραχμές 1852, χρυσό
ζ) 5 δραχμές
η) 40 δραχμές 1852, χρυσό
Από την περίοδο του Γεωργίου Α΄:
α) 50 δραχμές 1876, χρυσό
β) 100 δραχμές 1876, χρυσό
Εδώ αναφερόμαστε σπανιότητα, μιας και τα ανωτέρω είναι μεγάλης αξίας, κομμένα όμως σε μικρές ποσότητες. Εδώ θα πρέπει να αναφέρουμε ότι και αλλά νομίσματα χαμηλότερης αξίας -πλήν όμως ακυκλοφόρητα- μπορεί να είναι πιο σπάνια από αλλά μεγαλύτερης μεγάλης αξίας που έχουν κυκλοφορήσει. Ο συλλέκτης πρέπει να ξεκινήσει από «χαμηλά» και να μελετήσει αρκετά, αφού ένα τέτοιο χόμπι δεν είναι παιχνίδι, ενώ είναι σχετικά ακριβό σε σχέση με αλλά. Βασικό πλεονέκτημά του είναι ότι τα νομίσματα πάντα επαναπωλούνται, αν και ο συλλέκτης ζει για την ευχαρίστηση της συλλογής και των γνώσεων που λαμβάνει από κάθε κομμάτι.
Ποια είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι συλλέκτες στη χώρα μας σήμερα;
Στην Ελλάδα, στην κοιτίδα του αρχαίου πολιτισμού, έχουμε ακόμα μια ακόμα πρωτιά… Να είμαστε ο γεωγραφικός χώρος με την μεγαλύτερη διασπορά νομισμάτων. Μην ξεχνάτε ότι για να εδραιωθεί κάθε πόλη κράτος, όπως προείπαμε, έκοβε νομίσματα με το σύμβολό της για προπαγανδιστικούς σκοπούς και για λόγους ισχύος. Δυστυχώς όμως, για τους σύγχρονους Έλληνες συλλέκτες, μια συλλογή αρχαίων νομισμάτων είναι απαγορευμένη. Αναχρονιστικοί νομοί του υπουργείου Πολιτισμού βάζουν «απαγορευτικό» στη συλλογή νομισμάτων προ του 1830. Παράλληλα, κάθε συλλέκτης, ακόμα και νεότερων νομισμάτων, αντιμετωπίζεται ως πιθανός αρχαιοκάπηλος. Σκεφτείτε ότι ένας Άγγλος μπορεί να κατέχει συλλογή αρχαίων ελληνικών νομισμάτων, ενώ ένας Έλληνας όχι!
Από πού μπορεί κανείς να προμηθευτεί σήμερα νομίμως παλαιά νομίσματα; Τι γίνεται με το παρεμπόριο;
Υπάρχει πληθώρα έμπορων και οίκων δημοπρασιών και στην Ελλάδα αλλά και στο Εξωτερικό, που πωλούν νόμιμα νομίσματα και χαρτονομίσματα. Όπως και σε όλους τους τομείς του εμπορίου, η αναζήτηση και ο νομός της προσφοράς και της ζήτησης είναι εκείνοι που καθορίζουν τις τιμές, αν και ο συλλέκτης πρέπει να είναι πολύ καλά ενημερωμένος, διαθέτοντας παράλληλα μεγάλης υπομονή. Το παρεμπόριο είναι μέρος της «μαγείας» του κόσμου του συλλέκτη. Έχω ξοδέψει άπειρες ώρες σε παζάρια ανά τον κόσμο, όπως και στο δικό μας το Μοναστηράκι, αναζητώντας κάτι για την συλλογή μου. Ένα «ευγενικό κυνηγητό» όπως το ονομάζω. Δυστυχώς αυτές οι συναλλαγές βασίζονται σε άγραφους νομούς και εδώ παίζει ρολό η εμπειρία του συλλέκτη για να μην πιαστεί «κορόιδο» και αγοράσει ένα αντικείμενο δίνοντας περισσότερα χρήματα από την πραγματική αξία του.
Είστε συλλέκτης παλαιών νομισμάτων ταξιδεύοντας αρκετές φορές στο εξωτερικό για να παραστείτε σε δημοπρασίες σπάνιων κομματιών. Θα μπορούσατε να μας διηγηθείτε κάποια ενδιαφέρουσα ιστορία;
Θα σας διηγηθώ μια ιστορία από μια δημοπρασία στην Αγγλία το 2000. Σε μια δημοπρασία 3000 κομματιών (νομισμάτων), υπήρχε και ένα Αγγλικό μετάλλιο … «κερκυραϊκού» ενδιαφέροντος, αφού αναφέρονταν σε έναν κυβερνήτη των Ιονίων Νήσων, τον Howard Douglas. Ορμώμενος από την καταγωγή μου, αλλά και την σπανιότητα του μεταλλίου, ετοιμαζόμουν να κάνω ένα «χτύπημα», νομίζοντας ότι κανένας σε αυτό το βρετανικό βαρετό απόγευμα (η πλειονότητα των λάχνων είχαν μείνει απούλητοι) δεν θα έκανε προσφορά για αυτό το μεταλλίο. Το νούμερο του ήταν το 1893. Περίμενα υπομονετικά και μόλις ήρθε η στιγμή, είδα κάτι που ακόμα και τώρα που το θυμάμαι ανατριχιάζω. Περίπου 100 ταμπελάκια σηκώθηκαν ταυτόχρονα προς τιμή του μεταλλείου, καθιστώντας φυσικά αδύνατη για εμένα την πιθανότητα να το αποκτήσω. «Έκλεισε» τέσσερις φόρες πάνω από την εκτίμησή του και δεν μπορείτε να φανταστείτε την έκπληξή μου όταν είδα ένα πολύ καλό Έλληνα φίλο μου που μένει μόνιμα στο Λονδίνο να το αποκτά. Ρωτώντας τον λίγα λεπτά αργότερα γιατί δεν μου είχε πει να μην ποντάρω εναντίον του, μου είπε κάτι που έμεινε στο μυαλό σαν οδηγία: «Χρηστό ο συλλέκτης είναι μοναχικό ον, δεν μιλάει σε κανέναν, δεν ακούει άλλον εκτός του εαυτού του και ζει συλλεκτικά εφόσον αποκτά κάτι που δεν έχει . Φιλία στη συλλογή δεν υπάρχει ποτέ».

Ποια η γνώμη σας σχετικά με τα σενάρια χρεοκοπίας της Ελλάδας; Επίσης, ποια είναι τα θετικά και ποια τα αρνητικά μιας ενδεχόμενης επιστροφής στη δραχμή;
Η προσωπική μου άποψη είναι ότι δεν πρόκειται να υπάρξει χρεοκοπία της Ελλάδας. Μην μπερδευόμαστε με περίεργες έννοιες περί επιλεκτικής χρεοκοπίας και ορούς που χρησιμοποιούν οι οίκοι αξιολόγησης. Θεωρώ αδιανόητο η Ε.Ε να επιτρέψει να χρεοκοπήσει η Ελλάδα που αντιπροσωπεύει το 2% του Α.Ε.Π της, δημιουργώντας πρόβλημα στο υπόλοιπο 98% . Θεωρώ ότι όλα αυτά τα παιχνίδια δεν οφείλονται στο χρέος, αλλά σε προβλήματα τραπεζών που ψάχνουν τρόπο να ξεφορτωθούν «τοξικά» προϊόντα του παρελθόντος. ( βλ. την περίπτωση Lehman Brothers).
Τώρα σχετικά με τους κινδυνολόγους και τα σενάρια επιστροφής στη Δραχμή, να πω ότι το μονό θετικό είναι ότι σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα μπορούμε να κόβουμε όσες ποσότητες νομίσματος θέλουμε, για ένα νόμισμα όμως που δεν θα έχει καμία απολύτως άξια.
Για τα αρνητικά θα θέλαμε πολλές σελίδες, αλλά ας επικεντρωθούμε σε τρία θέματα. Δεν θα έχουμε κανένα λόγο στις εξελίξεις στην Ε.Ε, βασικά προϊόντα θα είναι δύσκολο να αγοραστούν και τέλος θα ακολουθούσαμε τον κανόνα που θέλει ασταθείς οικονομικά χώρες να είναι δυστυχώς και ασταθείς πολιτικά. Καλό λοιπόν θα ήταν να ξεχάσουμε την Δραχμή και να κοιτάξουμε να βελτιωθούμε σαν κράτος και σαν πολίτες.
Who is Who: Ο Χρήστος Κασταμονίτης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1973. Φοίτησε στο πανεπιστήμιο του Coventry στην Αγγλία, όπου και σπούδασε Επιστήμη Ηλεκτρονικών Υπολογιστών. `Έχει μεταπτυχιακό στο Management από το πανεπιστήμιο του Υork στην Αγγλία. Εργάζεται ως προγραμματιστής-αναλυτής Ηλεκτρονικών Υπολογιστών στην Αθήνα. Αρθρογραφεί στα περιοδικά «Τρίτο Μάτι και «Hellenic Nexus». Στα ερευνητικά του ενδιαφέροντα συγκαταλέγονται τα UFO, η ιστορία του ευρύτερου ελληνικού χώρου κ.ά. Στα συλλεκτικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνονται γραμματόσημα, τα νομίσματα και τα χαρτονομίσματα. Είναι αντιπρόεδρος της Πανελληνίας Νομισματικής Ένωσης.
*Σημείωση: Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο εβδομαδιαίο περιοδικού του Ελεύθερου Τύπου, τα “Φαινόμενα”.

Ritschl: Αν η Ελλάδα επιτεθεί, μας τα παίρνει όλα!

2012-01-30T07:36:00.001+02:00

http://eleytheroi-ellines.blogspot.com/

Για το ελληνικό χρέος μίλησε Γερμανός καθηγητής Ιστορίας-Οικονομίας στο Spiegel σε σκληρή γλώσσα για τη Γερμανία.
Ο Γερμανός καθηγητής της Ιστορίας της Οικονομίας Albrecht Ritschl (LSE) τα λέει έξω από τα δόντια για το ελληνικό χρέος στο έξαλλα ανθελληνικό Spiegel, ο δημοσιογράφος του οποίου δεν πιστεύει στα αυτιά του.

Spiegel : Κύριε Ritschl, η Γερμανική κυβέρνηση ενεργεί με ακαμψία στο θέμα της Ελλάδας, στη λογική «λεφτά θα πάρετε μόνο αν κάνετε ό,τι σας λέμε». Κρίνετε δίκαιη αυτή τη συμπεριφορά;

Ritschl : Όχι, είναι απολύτως αδικαιολόγητη. Η Γερμανία έζησε τις μεγαλύτερες χρεοκοπίες της νεότερης ιστορίας. Την σημερινή οικονομική ανεξαρτησία της και το ρόλο του «Δασκάλου της Ευρώπης» η Γερμανία τα χρωστάει… στις ΗΠΑ, οι οποίες μετά τον Α΄ αλλά και τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο παραιτήθηκαν από το δικαίωμά τους για τεράστια χρηματικά ποσά. Αυτό το ξεχνούν όλοι.

Spiegel : Θα μας πείτε τι ακριβώς συνέβη τότε;

Ritschl : Η δημοκρατία της Βαϊμάρης κατόρθωσε να επιζήσει από το 1924 μέχρι το 1929 αποκλειστικά με δανεικά. Μάλιστα για τις αποζημιώσεις του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου δανείστηκε από τις ΗΠΑ. Επρόκειτο για μια «δανειακή Πυραμίδα», η οποία κατέρρευσε με την κρίση του 1931. Τα χρήματα των δανείων των ΗΠΑ είχαν εξαφανιστεί, η ζημιά για τις ΗΠΑ ήταν τεράστια, οι συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία καταστροφικές. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο οι ΗΠΑ φρόντισαν να μην θέσει κανείς από τους συμμάχους αξιώσεις για αποζημίωση. Εκτός από μερικές εξαιρέσεις, ματαιώθηκαν όλες οι αξιώσεις μέχρι μια μελλοντική επανένωση της Ανατολικής με τη Δυτική Γερμανία. Αυτό ήταν πολύ ζωτικό για την Γερμανία. Στην ουσία πάνω σε αυτό στηρίχθηκε το περίφημο γερμανικό μεταπολεμικό θαύμα! Παράλληλα όμως, τα θύματα της γερμανικής κατοχής όπως οι Έλληνες, ήταν αναγκασμένα να αποποιηθούν τα δικαιώματα τους για αποζημίωση.

Spiegel : Πόσο μεγάλα ήταν τότε τα ποσά από τις γερμανικές χρεοκοπίες;

Ritschl : Με βάση την οικονομική επιφάνεια που είχαν οι ΗΠΑ κατά την εποχή εκείνη, αναλογικά τα γερμανικά χρέη της δεκαετίας του ‘30 ισοδυναμούν με το κόστος της κρίσης του 2008. Αν τα συγκρίνουμε λοιπόν με τα ελληνικά χρέη, τότε, πιστέψτε, με τα χρέη της Ελλάδας είναι μηδαμινά. Σε σχέση με την οικονομική επιφάνεια της χώρας, η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός του 20ου αιώνα και ίσως της νεότερης οικονομικής ιστορίας.

Spiegel : Πόσες φορές έχει χρεοκοπήσει η Γερμανία;

Ritschl : Εξαρτάται πως το υπολογίζει κανείς. Τον τελευταίο αιώνα τουλάχιστον τρεις φορές. Μετά την τελευταία στάση πληρωμών στη δεκαετία του ‘30, ανακουφίστηκε η Γερμανία από τις ΗΠΑ με το γνωστό πλέον haircut, σαν να μετατρέπεις ένα afro look σε φαλάκρα. Από τότε κρατάει η χώρα την οικονομική λάμψη της. Στο ίδιο διάστημα όμως οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι δούλευαν σαν τα σκυλιά για να σηκώσουν κεφάλι από τις καταστροφές του πολέμου και τη γερμανική κατοχή. Κι ακόμη το 1990 είχαμε επίσης μια στάση πληρωμών.

Spiegel : Είστε βέβαιος;

Ritschl : Φυσικά! Ήταν όταν ο τότε καγκελάριος Kohl αρνήθηκε να υλοποιήσει τη Συμφωνία του Λονδίνου, του 1953. Η συμφωνία έλεγε ότι οι γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις στην περίπτωση της επανένωσης των δύο Γερμανιών, θα πρέπει να τεθούν υπό επαναδιαπραγμάτευση. Η Γερμανία όμως πλήρωσε ελαχιστότατες αποζημιώσεις μετά το 1990, ούτε τα αναγκαστικά δάνεια που είχε συνάψει, ούτε τα έξοδα κατοχής. Η Ελλάδα είναι ένα από τα κράτη, που δεν πήραν δεκάρα. Μην κρυβόμαστε! Η Γερμανία στον 20ο αιώνα άρχισε δυο πολέμους, ο δεύτερος μάλιστα ήταν πόλεμος αφανισμού και εξολόθρευσης. Στη συνέχεια οι εχθροί της αποποιήθηκαν το δικαίωμά τους εν μέρει ή και καθολικά για αποζημιώσεις. Το περίφημο «γερμανικό θαύμα» συντελέστηκε πάνω στις πλάτες άλλων Ευρωπαίων. Αυτό δεν το ξεχνούν οι Έλληνες.

Spiegel : Αυτή τη στιγμή συζητιέται η διάσωση της Ελλάδας μέσω μιας παράτασης του χρόνου πληρωμής των κρατικών ομολόγων, δηλαδή μιας ελεγχόμενης αναπροσαρμογής των χρεών. Μπορούμε εδώ να μιλάμε για επαπειλούμενη χρεοκοπία;

Ritschl : Βεβαίως! Ακόμη κι αν ένα κράτος δεν είναι εντελώς ανίκανο να ικανοποιήσει τους πιστωτές του, μπορεί να είναι υπό χρεοκοπία. Όπως και στην περίπτωση της Γερμανίας τη δεκαετία του ’50. Είναι ψευδαίσθηση να πιστεύουμε ότι η Ελλάδα θα μπορέσει μόνη της να πληρώσει τα χρέη. Άρα είναι εξ ορισμού χρεοκοπημένη. Επιτέλους θα πρέπει να καθοριστεί, ποια χρηματικά ποσά είναι έτοιμοι οι πιστωτές να θυσιάσουν.

Spiegel : Ναι, αλλά το κράτος που πληρώνει τα περισσότερα είναι η Γερμανία.

Ritschl : Νομίζω πως έτσι θα πρέπει να γίνει. Έχουμε υπάρξει στο παρελθόν υπερβολικά ανέμελοι. Η βιομηχανική μας παραγωγή κέρδισε πολλά από τις υπέρογκες εξαγωγές. Οι ανθελληνικές θέσεις που προβάλλουν τα γερμανικά ΜΜΕ είναι πολύ επικίνδυνες. Μην ξεχνάτε ότι ζούμε μέσα σε ένα γυάλινο σπίτι: Το οικονομικό μας θαύμα έγινε δυνατό αποκλειστικά και μόνο επειδή δεν αναγκαστήκαμε να πληρώσουμε αποζημιώσεις. Οι Έλληνες γνωρίζουν πολύ καλά την εχθρική στάση των γερμανικών ΜΜΕ. Αν η διάθεση των Ελλήνων γίνει πιο επιθετική, μπορεί να αναβιώσουν οι παλιές διεκδικήσεις! Αν αρχίσει η Ελλάδα και αν ποτέ αναγκαστεί η Γερμανία να πληρώσει, τότε θα μας τα πάρουν όλα.

Spiegel : Τι προτείνετε δηλαδή να κάνουμε στο θέμα της Ελλάδας;

Ritschl : Θα έπρεπε να είμαστε ευγνώμονες και να εξυγιάνουμε την Ελλάδα με τα λεφτά μας. Αν εμείς συνεχίζουμε το παιγνίδι των ΜΜΕ, παριστάνοντας τον χοντρό Εμίλ, που καπνίζει το πούρο του και αρνείται να πληρώσει, ίσως κάποιοι μας στείλουν τους παλιούς λογαριασμούς. Οι χρεοκοπίες της Γερμανίας τα περασμένα χρόνια δείχνουν τη λύση: πρέπει τώρα να συμφωνηθεί μια μείωση του χρέους. Όποιος δάνεισε λεφτά στην Ελλάδα, πρέπει να χάσει ένα μεγάλο μέρος τους! Ξέρω πως αυτό θα ήταν καταστροφικό για τις τράπεζες, γι’ αυτό και είναι απαραίτητο ένα πρόγραμμα βοήθειας. Δυστυχώς, η λύση αυτή είναι ακριβή για τη Γερμανία, αλλά πρέπει να καταλάβουμε ότι τελικά θα πρέπει να πληρώσουμε. Μόνο έτσι θα είχε και η Ελλάδα μια ευκαιρία για μια νέα αρχή.

Γιατί πραγματικά ανεβαίνουν οι τράπεζες;

2012-01-27T08:55:00.001+02:00

www.sofokleous10.gr

stockriseΟλοι όσοι ασχολούνται με τα χρηματιστηριακά δηλώνουν έκπληκτοι από το δυναμικό ράλι που πραγματοποιεί το Χ.Α. και κυρίως από τα εκρηκτικά κέρδη που έχουν καταγράψει οι τραπεζικές μετοχές. Και φυσικά όλοι αποδίδουν το δυναμικό rebound στις προσδοκίες για άμεση επίτευξη συμφωνίας για το PSI και στις πληροφορίες που υποστηρίζουν πως το πόρισμα της BlackRock για τα δανειακά χαρτοφυλάκια των τραπεζών θα είναι καλύτερα από τα αναμενόμενα.

Όμως υπάρχουν και οι πονηρά σκεπτόμενοι που όλες αυτές τις ημέρες, αναρωτιούνταν μήπως υπάρχει και κάτι άλλο, που δεν το έχει πάρει χαμπάρι η αγορά. Και μάλλον είχαν δίκιο. Τις τελευταίες ώρες υπάρχουν πληροφορίες πως ο Ευάγγελος Βενιζέλος και οι τραπεζίτες βρήκαν τη «χρυσή τομή» για τον τρόπο που θα πραγματοποιηθεί η προσφυγή των τραπεζών στο ΤΧΣ.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές η εν λόγω διαδικασία θα γίνει πιθανότατα με την εγγυοδοσία κατά το ήμισυ κοινών και κατά το έτερον ήμισυ προνομιούχων μετοχών, κάτι που σημαίνει πως και οι δύο πλευρές έκαναν ένα βήμα πίσω ως προς τις επιδιώξεις τους. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές όλο το προηγούμενο διάστημα οι διεργασίες στο παρασκήνιο ήταν έντονες και οι τραπεζίτες ασκούσα πιέσεις προς πάσα κατεύθυνση για να αποφευχθεί η λύση των κοινών μετοχών.

Αναμφίβολα, εάν τελικώς εφαρμοσθεί η παραπάνω απόφαση, αυτό θα σημαίνει ότι η κατηγορηματική θέση του υπουργού Οικονομικών κ. Ευάγγελου Βενιζέλου, ο οποίος ουκ ολίγες φορές στο παρελθόν επέμεινε πως η ανακεφαλαιοποίηση θα γίνει αποκλειστικά με κοινές μετοχές, ακυρώνεται.

Πληροφορίες από τραπεζικούς κύκλους αναφέρουν πως στο όλο θέμα που είχε προκύψει παρενέβησαν τόσο ο πρωθυπουργός, Λουκάς Παπαδήμος, όσο και ο επικεφαλής του IIF, Τσαρλς Νταλάρα, οι οποίοι προσπάθησαν να βρουν μία συμβιβαστική λύση που θα ικανοποιούσε και τις δυο πλευρές. Κάποιοι μιλάνε για «νίκη» των τραπεζιτών, κάποιοι άλλοι για νέα «κωλοτούμπα» Βενιζέλου, ενώ η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Όντως ο «τσάρος» της οικονομίας κάνει ένα βήμα πίσω, ενώ και οι τραπεζίτες πέτυχαν κατά το ήμισυ το στόχο τους.

Είναι γνωστό πως όλο αυτό το διάστημα οι τραπεζίτες έκαναν αγώνα για να πειστεί η κυβέρνηση να δώσει το πράσινο φως, ώστε τα ιδρύματα να δώσουν ως εγγύηση προνομιούχες μετοχές. Με αυτό τον τρόπο οι νυν μέτοχοί τους, κάτοχοι κοινών μετοχών, θα διατηρήσουν τον έλεγχο των γενικών συνελεύσεων και θα αποφευχθεί το φάσμα της κρατικοποίησης. Με την έκδοση προνομιούχων μετοχών, οι οποίες θα είναι εξαγοράσιμες σε βάθος χρόνου, οι τράπεζες θα μπορέσουν να αντλήσουν τα αναγκαία κεφάλαια αποφεύγοντας το ενδεχόμενο κρατικοποίησης (που θα οδηγούσε πρακτικά σε χρεοκοπία των σημερινών μετόχων των τραπεζών), κερδίζουν χρόνο και μπορούν να ελπίζουν ότι κάποια στιγμή θα είναι σε θέση να αποπληρώσουν τις προνομιούχες μετοχές διατηρώντας αναλλοίωτο τον έλεγχο των πιστωτικών ιδρυμάτων. Αντιθέτως, με τις κοινές μετοχές, οι τράπεζες κρατικοποιούνται και το κράτος γίνεται κυρίαρχος του συστήματος.

Εάν τελικώς, επιβεβαιωθούν οι σχετικές πληροφορίες, τα τραπεζικά ιδρύματα θα δώσουν στο ΤΧΣ και κοινές αλλά και προνομιούχες μετοχές και θα περιορίσουν την πρόσβαση του δημοσίου στα μετοχολόγια τους στο μέτρο του δυνατού.

Υπενθυμίζεται ότι οι περισσότερες εγχώριες τράπεζες ήδη έχουν εκδώσει προνομιούχες μετοχές αξίας 5 δισ. ευρώ, στο πλαίσιο του προγράμματος για τη στήριξη των τραπεζών που είχε εφαρμόσει η προηγούμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Μάλιστα, η αξία των προνομιούχων μετοχών που έχουν εκδώσει ορισμένες μεγάλες τράπεζες σήμερα ισούται με το σύνολο της αξίας των κοινών μετοχών τους όπως διαπραγματεύονται στο Χ. Α.

Παράλληλα στο τραπέζι των συζητήσεων , σύμφωνα με πληροφορίες, έχει πέσει η ιδέα, στις αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου να συμμετέχουν και ιδιώτες επενδυτές, οι οποίοι θα καλύψουν ένα μέρος, ενώ το υπόλοιπο θα καλυφθεί από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Ανάληψη κινδύνου

Σε κάθε περίπτωση, η έκδοση προνομιούχων μετοχών αντί κοινών δημιουργεί ορισμένα ηθικά διλήμματα. Συγκεκριμένα, αν εκδοθούν προνομιούχες μετοχές, οι φορολογούμενοι θα βάλουν τα χρήματα και θα αναλάβουν το σύνολο του κινδύνου. Αν τελικά το εγχείρημα επιτύχει και οι τράπεζες επιβιώσουν, τότε οι μέτοχοι θα αποπληρώσουν τις προνομιούχες μετοχές με κάποιο πρόσθετο τόκο, αλλά η αξία που θα δημιουργηθεί από τη διάσωση της τράπεζας θα περάσει στους παλαιούς μετόχους. Αντίθετα, αν το εγχείρημα αποτύχει, οι φορολογούμενοι θα έχουν χάσει τα χρήματα που έχουν τοποθετήσει.

Το ράλι στο Χ.Α.

Δυναμική είναι η αντίδραση που έχει πραγματοποιήσει η αγορά, με το Γενικό Δείκτη στις τελευταίες 11 συνεδριάσεις να έχει μόλις μία πτωτική και να καταγράφει κέρδη 18%. Πρόκειται για το δυναμικότερο ράλι σε διάστημα 12 μηνών. Την ίδια στιγμή οι τράπεζες εξακολουθούν να ελκύουν το αγοραστικό ενδιαφέρον. Είναι ενδεικτικό πως η Εθνική έχει ενισχυθεί κατά 55,7%, η Alpha +109,5%, η Eurobank +102,7%, η Τράπεζα Πειραιώς +55,7% και το ΤΤ +61%

Ποιοι κάνουν παιχνίδι και γιατί

Όμως το ερώτημα που δημιουργείται είναι ποιοι είναι αυτοί που κινούν τα νήματα της αγοράς τις τελευταίες 15 ημέρες και σε τι αποσκοπούν. Σύμφωνα με πληροφορίες κυρίαρχοι του «παιχνιδιού» είναι κάποια ξένα funds αλλά και εγχώριες δυνάμεις που βρήκαν αφορμή λόγω του PSI και των χαμηλών αποτιμήσεων να δημιουργήσουν ανοδικό trend, αποκομίζοντας σημαντικά κέρδη. Σύμφωνα με πληροφορίες από τα χρηματιστηριακά γραφεία του Λονδίνου σε αγορές τραπεζικών blue chips έχουν προχωρήσει η Goldman Sachs, η Μοrgan Stanley, η Citigroup και η Deutsche Bank. Eιδικότερα η Goldman φέρεται να έχει αγοράσει μετοχές της Alpha Bank, ενώ Μorgan Stanley και Deutsche Bank λέγεται πως έχουν βγει αγοραστές στην Εθνική.

Εκτός όμως από τους διεθνείς παίκτες στην αγορά δραστηριοποιούνται μετά από πολύ καιρό και εγχώριες δυνάμεις. Δηλαδή εταιρείες διαχείρισης αμοιβαίων κεφαλαίων και χρηματιστηριακές, που διαβλέποντας βελτίωση του κλίματος δεν θέλουν να μείνουν έξω από το πάρτι. Την ίδια στιγμή υπάρχουν πληροφορίες πως υπάρχει στήριξη των τραπεζικών μετοχών από τις διοικήσεις, καθώς οι βασικοί μέτοχοι εκτιμούν ότι αν η άνοδος συνεχιστεί θα μπορέσουν να βολιδοσκοπήσουν αν και κατά πόσο μπορούν να προχωρήσουν σε αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου.

45 δις ευρώ εξοικονομεί η Γερμανία λόγω ...κρίσης

2012-01-27T08:54:00.000+02:00

www.sofokleous10.gr

Δισεκατομμύρια ευρώ έχει εξοικονομήσει η Γερμανία κατά την έκδοση των κρατικών ομολόγων της τα τελευταία χρόνια λόγω χαμηλών επιτοκίων, καθώς προβάλλει ως ελκυστική εναλλακτική λύση για τους επενδυτές. Αυτό το συμπέρασμα προκύπτει από σχετική έρευνα του Ινστιτούτου της Γερμανικής Οικονομίας στην Κολωνία με συντονιστή τον οικονομολόγο Μάρκους Μιλ, γράφει σήμερα η εφημερίδα Frankfurter Allgemeine.

Οι ερευνητές του ινστιτούτου διαπιστώνουν ότι, ενώ στην περίοδο 2000-2008 η μέση απόδοση για τα γερμανικά ομόλογα ήταν 3,42% για το διετές και 4,27% για το δεκαετές, από το 2009 μέχρι σήμερα η απόδοση αυτή μειώνεται σε 1,11% για τα έντοκα γραμμάτια διετίας και 2,91% για τα δεκαετή ομόλογα. Από αυτή τη μείωση η Γερμανία εξοικονομεί συνολικά 45 δισεκατομμύρια ευρώ.

Αρνητικά επιτόκια αρχίζουν να προσελκύουν τα γερμανικά κρατικά ομόλογα. Μόλις χθες το γερμανικό κράτος εξέδωσε ομόλογο τριακονταετίας με επιτόκιο 2,62%. Ήταν το χαμηλότερο επιτόκιο που είχε ζητηθεί μέχρι σήμερα, καθώς τον περασμένο Οκτώβριο η απαίτηση των ιδιωτών ομολογιούχων για αντίστοιχους τίτλους ήταν 2,82%. Προ ημερών μάλιστα σε άλλη έκδοση εντόκων γραμματίων οι ομολογιούχοι είχαν συμφωνήσει ακόμη και σε αρνητικά επιτόκια. Με άλλα λόγια, ήταν διατεθειμένοι ακόμα και να πληρώσουν τη Γερμανία για να δεχθεί να δανειστεί τα χρήματά τους, επισημαίνει η Frankfurter Allgemeine.

Αυτό προφανώς συμβαίνει γιατί η ζήτηση για γερμανικά ομόλογα έχει αυξηθεί λόγω της κρίσης στην ευρωζώνη και οι επενδυτές αναζητούν σίγουρο καταφύγιο για τα χρήματά τους. Λόγω της υψηλής ζήτησης η Γερμανία θα εκδώσει τον Απρίλιο νέο ομόλογο τριακονταετούς διάρκειας, το οποίο απευθύνεται κυρίως σε επενδυτές μακράς πνοής, όπως ασφαλιστικές εταιρείες και συνταξιοδοτικά ταμεία.

Αντίστοιχα ομόλογα εξέδωσε την Τρίτη και η Ολλανδία, ενώ η Αυστρία εξέπληξε τους επίδοξους επενδυτές, εκδίδοντας ομόλογα πεντηκονταετίας, τα οποία είχαν επίσης υψηλή

Ηγέτες και ηγεμόνες

2012-01-24T12:07:00.001+02:00

Ο Σταμάτης Κυρζόπουλος* αναλύει την έννοια του ηγέτη και του ηγεμόνα και φτάνει στο πρόσφατο παρόν όπου πολιτικές δυναστείες κράτησαν το τιμόνι της εξουσίας στην Ελλάδα
"Ο άνδρας κάνει τη γενιά, όχι η γενιά τον άνδρα", Ελευθέριος Βενιζέλος.

"Όταν ο ικανός ηγέτης ολοκληρώσει το έργο του, ο κόσμος λέει ότι όλα έγιναν φυσιολογικά", Λάο Τσε (5ος αιώνας π.Χ., κινέζος φιλόσοφος).

"Το να αποκηρύσσει ένας ηγεμόνας την κολακεία είναι σαν να αποκηρύσσει ο Πάπας το αλάθητο", Βολταίρος.

"Η πρώτη εικόνα που δημιουργεί ένας ηγεμόνας είναι αυτή των ανθρώπων που τον περιστοιχίζουν', Νικολό Μακιαβέλι.

Ένα από τα θέματα που έχουν συζητηθεί πολύ από το ξέσπασμα της κρίσης και εντεύθεν (αλλά και παλιότερα) είναι το έλλειμμα ηγεσίας και ηγετών διαμετρήματος αναλόγου της παρούσας ιστορικής συγκυρίας. Η συζήτηση μάλιστα αυτή, δε διεξάγεται μόνο στην χώρα μας, αλλά και διεθνώς με έμφαση μάλιστα στην αδυναμία των πολιτικών ηγεσιών σε τοπικό ή και υπερεθνικό επίπεδο να χαλιναγωγήσουν την εκτός ελέγχου λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος και των κερδοσκοπικών funds με την αδυναμία επιβολής ενός στοιχειώδους ρυθμιστικού πλαισίου, που θα αποτρέπει (στο μέτρο του εφικτού) την εκδήλωση κρίσεων, σαν αυτή, στην οποία περιδινίζεται η διεθνής οικονομία από το 2008. Είναι μάλλον ξεκάθαρο, ότι εκτός από Ελευθέριο Βενιζέλο στην Ελλάδα, δεν θα βρει κανείς ούτε Ντε Γκώλ στη Γαλλία ή Αντενάουερ στη Γερμανία ή Ρούζβελτ στις ΗΠΑ, αλλά ούτε καν Μιτεράν ή Χέλμουτ Κολ. Ισχυρίζομαι όμως, ότι το πρόβλημα στην πατρίδα μας είναι πιο σύνθετο: δεν έχουμε μόνο έλλειμμα ηγετών, έχουμε και περίσσευμα ηγεμόνων, ίσως μάλιστα αυτός είναι ένας από τους λόγους που εξηγεί την ηγετική λειψανδρία.

Στο σημείο αυτό αξίζει να εξετάσουμε τι διαφοροποιεί τον ηγέτη από τον ηγεμόνα.

Ο ηγέτης, κατά τον Αριστοτέλη, υπηρετεί το κοινό καλό. Άρχει πείθοντας με το παράδειγμα του (αυτό που οι Αγγλοσάξονες λένε leading by example). Eίναι σοφός με την πλατωνική έννοια (ξέρει δηλαδή τι ξέρει και κυρίως, τι δεν ξέρει). Αναδεικνύεται από το έργο του, την κοινωνία και τις ιστορικές συνθήκες. Εμπνέει, ενθαρρύνει, κινητοποιεί, ξεσηκώνει, καθοδηγεί (δεν άγεται και φέρεται από δημοσκοπήσεις). Έχει συνεργάτες, όχι «περιβάλλον», και είναι εν τίνι μέτρω μοναχικός και «άφιλος». Η τακτική του μπορεί να διαφοροποιείται ανάλογα με τις συνθήκες, αλλά η στρατηγική του χαράσσεται μακροπρόθεσμα και υπηρετείται με συνέπεια. Έχει απόψεις που μπορεί ενδεχομένως να αλλάζουν, αλλά αξίες που είναι σταθερές και εδραίες.

Ο ηγεμόνας (υπό την μακιαβελική έννοια) υπηρετεί τη φιλοδοξία και το συμφέρον του καθώς και τα συμφέροντα των ανθρώπων και των ομάδων που στηρίζουν την εξουσία του. Είναι ευφυής υπό την έννοια της πανουργίας. Αναδεικνύεται κληρονομικώ δικαιώματι ή/και (πλέον) με την εύνοια και την προβολή των ΜΜΕ. Άρχει, είτε με εξυπηρετήσεις σε πρόσωπα και ομάδες με κάποια ισχύ, είτε με πειθαναγκασμό-εξαναγκασμό των υπολοίπων, είτε συνηθέστερα και με τις δύο μεθόδους. Εκφοβίζει και απειλεί, υπόσχεται και εκμαυλίζει. Μοιράζει προνόμια και τιμάρια σε εμπίστους και υμνητές. Εκφράζει τις απόψεις που εκτιμά (ή που του υποδεικνύεται από τους συμβούλους «επικοινωνίας») ότι θα έχουν τη μεγαλύτερη απήχηση και η «στρατηγική» του υπηρετεί την παραμονή του στην εξουσία και μόνον. Μοναδική του αξία: η φιλαρχία.

Το ελληνικό κρατικό μόρφωμα υπήρξε από συστάσεως του δέσμιο ενός ιδιότυπου «κοτζαμπασισμού», των τοπικών προυχόντων και προεστών που δεν αποδέχονταν την εξουσία του Καποδίστρια, κατ’αρχάς, και του οποίου η δολοφονία σφράγισε εν πολλοίς τη μοίρα του κράτους που τελικά οικοδομήθηκε. Σταδιακά η κεντρική εξουσία ισχυροποιήθηκε έναντι των τοπικών αρχόντων, αλλά η νοοτροπία των κοτζαμπάσηδων δεν ξεριζώθηκε ποτέ. Η πλειονότητα των πολιτικών αρχηγών έμαθαν να λειτουργούν περισσότερο ως φύλαρχοι-γενάρχες και λιγότερο ως ηγέτες. Οι πολιτικές οικογενειακές δυναστείες ήταν και είναι νομοτελειακό φαινόμενο σε μια κοινωνία που δεν εκπαιδεύθηκε να αναζητά ηγέτες, αλλά προστάτες. Το φαινόμενο δε της επικράτησης των ηγεμόνων έναντι των ηγετών, δεν αφορά μόνο την πολιτική (με τη στενή έννοια του όρου), αλλά σχεδόν κάθε έκφανση της κοινωνικής μας ζωής: τη δημόσια διοίκηση, το στράτευμα, το πανεπιστήμιο, την εκκλησία, τον αθλητισμό, την επιχειρηματικότητα. Το αποτέλεσμα είναι, ότι έχουμε περίσσευμα κρατισμού και έλλειμμα κράτους, περίσσευμα εκπαίδευσης και έλλειμμα παιδείας, περίσσευμα προπαγάνδας και έλλειμμα ενημέρωσης, περίσσευμα λαϊκισμού και έλλειμμα δημοκρατίας, περίσσευμα ατσιδοσύνης, επιχειρηματικής μαγκιάς και διαπλοκής και έλλειμμα εξωστρεφούς και δυναμικής επιχειρηματικότητας και καινοτομίας.

Το βασικό χαρακτηριστικό του ηγέτη (από όσα προαναφέρθηκαν) είναι η προσήλωση του σε ένα αξιακό σύστημα που τον υπερβαίνει. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που σοβαρό έλλειμμα ηγετών υπάρχει σε όλη την Ευρώπη: η Ευρώπη δείχνει να έχει εγκαταλείψει τις βασικές της αξίες, τον ουμανισμό, τη δημοκρατία, την προσήλωση στην υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την κοινωνική συνοχή. Υπάρχουν και άλλες σημαντικές παράμετροι που συμβάλλουν (μηντιο-κρατία, διαπλοκή πολιτικής με επιχειρηματικά-χρηματοοικονομικά συμφέροντα κ.α.), αλλά η κύρια αιτία που δεν αναδεικνύονται ηγέτες ούτε αυτές τις κρίσιμες ιστορικές στιγμές (διαψεύδοντας τις θεωρίες περί ιστορικών νομοτελειών και αναγκαιοτήτων) είναι η απαλλοτρίωση του βασικού μας αξιακού συστήματος στο βωμό του ατομοκεντρισμού.

Όταν στοχασθούμε και επανακαθορίσουμε τις αξίες μας, ηγέτες θα προκύψουν ξανά.

Ως τότε θα μας κυβερνούν ηγεμόνες.

Info:Παγκόσμιοι ηγέτες ή ηγεμόνες με έλλειμμα αξιών; Του Δημήτρη Μπουραντά

Υ.Γ. 1. Η ιδέα για το συγκεκριμένο κείμενο, αλλά και μέρος της επιχειρηματολογίας του, προέκυψε από την παρακολούθηση μιας εκδήλωσης με ομιλητές τον Πέτρο Μάρκαρη, τον Δημήτρη Μπουραντά και τον Χρίστο Παπαδημητρίου.

Υ.Γ. 2. Η εικόνα είναι το έργο a Roman Emperor Claudius του Oλλανδού ζωγράφου Sir Lawrence Alma-Tadema (1836-1912)

Υ.Γ. 3. Ήταν να μην αρχίσω με τον Νιόνιο... Ο πολιτευτής (για τους ηγεμόνες)

*Ο Σταμάτης Κυρζόπουλος είναι ιατρός καρδιολόγος, στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργιικό Κέντρο και το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στο προσωπικό του blog.

Η ελαφρότητα του Εγώ.

2012-01-24T11:48:00.001+02:00

Του Βύρωνα Ψαρρά, φοιτητή Σχόλια

Θα προσπαθήσω να αγγίξω, εν μέρει, και άκρως σοβαροφανώς, την κατάσταση που επικρατεί στις μέρες μας, και δη αυτό που μας πονάει περισσότερο ως ανθρώπινες υπάρξεις που τελούμε υπό καθεστώς αποχαύνωσης. Δε θα επιχειρήσω να εμπλακώ πολιτικά σε κάτι, παρά μόνον ανθρωποκεντρικά μιας και μόνον αυτό δύναμαι. Και ενώ το πολιτικό σκηνικό παίζει μία από τις τελευταίες δραματικές πράξεις του, εμείς οι υπόλοιποι παρακολουθούμε τις εξελίξεις των ζωών μας, με σταυρωμένα τα χέρια. Το status quo της εποχής μας είναι καταπονημένο και ελαττωματικό εξ’ αρχής γενομένης της κατάστασης. Όλοι μας παρακολουθούμε τα πεπραγμένα, έχοντας αφήσει το νου μας να κοιτάζει ασκαρδαμυκτί μια οθόνη με πάγιες ειδήσεις και θεάματα που αρέσκονται στο να πληρούν μονάχα το ευ ζην. Είμαστε θεατές, και παράλληλα, θιασώτες των ζωών μας με όπλο μας ένα τηλεκοντρόλ ή ένα πληκτρολόγιο. Δεν προσπαθώ να απαλύνω τη μεμψιμοιρία μου με τα λεγόμενα μου αυτά, παρά μόνο να προκαλέσω την αυθυποβολή ίσως της συνειδήσεώς μου. Ξεχάσαμε, κάπου ανάμεσα στην ανάγκη για εκσυγχρονισμό, πολλά λεφτά και καλοπέραση να ζήσουμε αυτό που μας δόθηκε και είναι πολυτιμότερο από όλα. Τη ζωή μας. Πόσα όνειρα πετάχτηκαν στον κάλαθο των αχρήστων λόγω απροσεξίας; Κανείς δεν ξέρει και ενδεχομένως δε πρόλαβε να ασχοληθεί, λόγω έλλειψης χρόνου. Εμείς όμως είμαστε η φωτοστεφανωμένη νεολαία που έχουμε τη δύναμη, σύμφωνα με τα λεγόμενα των άλλων, να αλλάξουμε την κατάσταση. Εγώ δε βλέπω τίποτα. Μόνο μια διαρκής αδράνεια, συμφιλιωμένη με το αποστειρωμένο περιβάλλον της φιλαρέσκειας και του εγωισμού μας, που διαιωνίζει πάραυτα την κατάσταση που επικρατεί, αν και όλοι επιζητούν την αλλαγή. Αντί να σταθούμε στα πόδια μας και με Στεντόρεια χροιά να απαιτήσουμε αυτό που δικαιωματικά μας ανήκει, εμείς μειδιούμε με θεάματα που μόνο σκοπό έχουν να μας κρατήσουν δέσμιους της γενικευμένης μιζέριας.

Αυτό όμως, που πονάει περισσότερο, και ευθύνεται για όλα, είναι το σάπιο σύστημα της παιδείας. Ένα σύστημα απάνθρωπο, με αρχές μεσαιωνικές που σαν άλλος Ηρώδης πνίγει τα παιδιά του από την αρχή. Πόσα παιδιά καταπιέζουν τους εαυτούς τους λόγω της μη αντίληψης των μεγαλύτερων ότι οι καιροί άλλαξαν και ότι οι νεολαίοι θέλουν να εκφραστούν διαφορετικά; Πόσα ψυχολογικά να αντέξει ένας εύπλαστος ανθρώπινος νους σε μια ηλικία που αναπτύσσει χαρακτήρα και ιδιοσυγκρασία; Πόσα όνειρα, φιλοδοξίες και ανάγκες αναμοχλεύουν με τα συναισθήματα τους για θυμό και ξέσπασμα επειδή το σύστημα αναγνωρίζει τις αξίες τους, μόνο, με βάση έναν βαθμό εισαγωγής σε κάποιο πανεπιστήμιο, αλλά και την άκρως εγκληματική νοοτροπία των γονιών που δεν μπορούν να παραδεχτούν ότι το παιδί τους είναι «κατώτερο» από κάποιο άλλο; Δυστυχώς δεν μπορούμε όλοι σε αυτή τη ζωή να γίνουμε γιατροί, ή πλούσιοι, ή επιχειρηματίες. Κάποιοι θα γίνουν μάγειρες, οικοδόμοι, κομμωτές, ηλεκτρολόγοι γιατί στο κάτω-κάτω όλοι χρειάζονται. Όπερ μεθερμηνευόμενον εστί, μην αναρωτιέστε μετά γιατί οι νεολαίοι έχουν εκρήξεις βίας και παραβατικότητας από τόσο μικρή ηλικία. Δε φταίνε εκείνοι αλλά δυστυχώς εσείς. Ρασιοναλισμός ή ουτοπία; Ξέρω ήδη, ότι κανείς δε θα παραδεχτεί τα λάθη του, γιατί όλα γίνονται κάτω από τη σκέπη της αγάπης και της χιλιοειπωμένης ατάκας: «Εγώ για το καλό σου το λέω παιδί μου, γιατί σε νοιάζομαι.». Λάθος. Όταν οι πεινασμένοι λύκοι αλυχτούν, στα μυαλά των νεολαίων, λόγω της ανάγκης τους να ζήσουν, να αγαπήσουν, να ονειρευτούν, εσείς τους δίνετε βιβλία με μασημένη τροφή και παρωχημένες αντιλήψεις. Μακάρι να γίνει η αλλαγή από εμάς, τώρα που είναι ακόμη νωρίς. Διότι ο μηδενισμός που έχει αρχίσει να επικρατεί και στα ελληνικά πανεπιστήμια, σε λίγο θα αποκτήσει άκρως δολοφονική πνευματικά τροχιά. Είναι τόσο μεγάλος ο όγκος των δεδομένων που πρέπει να αποχτήσουμε κάθε μέρα, είτε αυτό έγκειται στην ακαδημαϊκή, είτε στην προσωπική μας ζωή, που χάνουμε εν τέλει την ουσία της ίδιας μας της ύπαρξης. Άρα; Εδώ έρχεται να εγκαθιδρυθεί ο θρόνος του φόβου και του πνευματικού ευνουχισμού. Βλέποντας τη σήψη εκ των έσω, όντας και εγώ ένας φέρελπις φοιτητής, είμαι στο μεταίχμιο του να αηδιάσω ή να νιώσω απαξίωση. Όχι δε θα πω ότι κρύβουν τα όνειρά μου. Αυτά δε θα επιτρέψω να τα αγγίξει κανείς. Όταν δεν έχεις να χάσεις τίποτα τότε μαθαίνεις να τα παίζεις όλα και ας ξέρεις ότι ως επί τω πλείστων κερδίζει το τραπέζι.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΩΝ ΔΙΑΣΤΡΟΦΩΝ

2012-01-24T11:45:00.000+02:00

Μάρω Κιουλάφα
“Την άκρα ανοησία αγγίζει αυτός που θέλει να νικήσει την φύση“. Ευριπίδης

Ο άνθρωπος είναι βιολογικό και κοινωνικό ον. Πάνω απ΄ όλα όμως είναι ένα βιολογικό-φυσικό ον. Η εναντίωση στην φυσικότητα του ανθρώπου ως «άθλος» ή «καταξίωση έναντι του θείου» αποτέλεσε μέσον χειραγώγησης και καταπίεσης των μαζών από την πολιτική και θρησκευτική εξουσία. Θεμελιωτές και πρωτεργάτες υπήρξαν οι ιδρυτές αφύσικων φιλοσοφικών θεωριών και θρησκευτικών δογμάτων ανά τους αιώνες της ανθρώπινης ιστορίας.

Από αρχαιοτάτων χρόνων η θρησκεία συμπεριέλαβε όλες τις ανθρώπινες ανησυχίες και έγινε ο εκπρόσωπος και ο φορέας των κοινωνικών προβληματισμών. Τα εκάστοτε ιερατεία ήσαν οι πρώτες αμειβόμενες ομάδες για την κοινωνική αυτή προσφορά. Ο λαός και οι απλοί απαίδευτοι άνθρωποι είχαν επιλέξει τους πνευματικούς τους σωτήρες και τους άμειβαν πλουσιοπάροχα για την προστασία που τους παρείχαν έναντι κάποιας θεϊκής τιμωρίας ή χάριτος. Το ερωτικό στοιχείο (ο έρωτας και η συνουσία) υπήρξαν αναμφίβολα οι πρωτογενείς δομές των κοινωνιών, αλλά η γυναικεία ύπαρξη εξ αιτίας της βιολογικής της κατασκευής θεωρήθηκε προβληματική, ακατανόητη, μαγική.

Ο αιματηρός κύκλος της εμμηνορρυσίας, της εγκυμοσύνης, του τοκετού, της γαλακτοφορίας και της γενικότερης ψυχοσωματικής συμπεριφοράς της, παραξένευαν τόσο τις ίδιες όσο και τον ανδρικό πληθυσμό ιδιαίτερα. Οι πρωτογενείς θρησκείες με τους μάγους-ιερουργούς της φυλής άλλοτε έβλεπαν την γυναίκα με θαυμασμό και δέος ως ιερό πρόσωπο καθιστώντας την ιέρεια ή μάντη, και άλλοτε την αντιμετώπιζαν ως βλαπτικό δαίμονα και αποδιοπομπαίο πλάσμα.

Έτσι η ερωτική συνεύρεση με την γυναίκα άλλοτε υμνήθηκε ως θεϊκή προσφορά γονιμότητας και άλλοτε καταδικάστηκε ως σαρκική, κτηνώδης αμαρτία και απαρέσκεια στον θεό. Η δεύτερη αυτή αντιμετώπιση του έρωτα έφτασε σε απαράδεκτες και ακραίες θέσεις στον χριστιανικό ασκητισμό-μοναχισμό και στις διδαχές του ιερατείου του. Η καταδίκη της σάρκας και ιδιαιτέρως των γεννητικών οργάνων (ως μέσον του σατανά για να κερδίσει ψυχές), θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα θέματα στην ιστορία του χριστιανισμού και των αιρέσεών του. Γι΄ αυτό και η ιδέα της παρθενίας στάθηκε κεντρικό σημείο αναφοράς στην «αγιοσύνη» και «θέωση» του ανθρώπου. Απόρροιες όλων αυτών των καταστάσεων είναι οι σεξουαλικές διαστροφές ως εναντίωση στην φυσικότητα της ανθρώπινης συμπεριφοράς.

Διαστροφή πρώτη: Παρθενία

Όλως ιδιαίτερη προσοχή επέστησε για την παρθενία η χριστιανική θρησκεία που την εξύψωσε σε ηθικό επίπεδο κατά πολύ ανώτερο από εκείνο της εποχής προ Χριστού. Τα Ευαγγέλια και η χριστιανική Εκκλησία διδάσκουν ότι η παρθενία είναι ηθικά προτιμότερη του γάμου. Ο λόγος αυτής της υπεροχής, σύμφωνα με τους θεολόγους και τους μυστικιστές είναι, ότι εκείνοι που τηρούν την παρθενία (άνδρες ή γυναίκες) λόγω των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων, εκτός του ότι προσομοιάζουν με τον Ιησού, είναι περισσότερο ελεύθεροι να αφιερωθούν στην υπηρεσία του θεού ή των αγίων του.

Ο χριστιανισμός, ως θρησκεία από την οποία εκλείπει εντελώς η θηλυκή γονιμοποιός αρχή (Πατήρ-Υιός-Άγιο Πνεύμα), επιτέθηκε με σφοδρότητα στον σαρκικό έρωτα θεοποιώντας αφύσικες και διαστροφικές καταστάσεις. Η θρησκεία και η θεολογία που επικεντρώνει το ενδιαφέρον της στα γεννητικά όργανα του ανθρώπου, το μόνο που καταφέρνει είναι να υπερτονίζει τον ρόλο τους στην ζωή ως πρωταρχικής σημασίας, αφού το γενετήσιο ένστικτο της αναπαραγωγής δεν είναι απλώς μια παροδική επιθυμία, αλλά στοχεύει στην διαιώνιση της ζωής με βάση το ένστικτο της αυτοσυντήρησης.

Σ΄ αυτήν την θρησκεία η σεξουαλική δραστηριότητα (λόγω της περιφρόνησης των γυναικών) αποτελεί «αναγκαίον κακό» για την αναπαραγωγή, και μόνο μέσα στον γάμο. Μετά την εγκυμοσύνη η σεξουαλική επαφή θεωρείτο πορνεία. Το Βατικανό (Β΄ Σύνοδος) δήλωνε: «Μέσα στον γάμο πρέπει να καλλιεργείται σοβαρά η υπόθεση της παρθενίας».

Η πολύτεκνος παρθένα Μαρία, αγία του Χριστιανισμού

Ο δυϊστικός τρόπος σκέψης σώμα-ψυχή, κόσμος-εκκλησία, ερωτισμός-εγκράτεια, δημιούργησε ένα σωρό εκτροπές της φυσιολογικής ανθρώπινης ζωής με αποτέλεσμα την δημιουργία του ασκητισμού, του μοναχισμού, της αντιερωτικής συμπεριφοράς των θρησκευομένων, ακόμα και για το ίδιο τους το σώμα.

Χαρακτηριστική είναι η θέση του Μ. Αθανασίου για την «χαρά» που δίνει η παρθενία, γράφοντας: «Ποίος λοιπόν εκ των ανθρώπων μετά θάνατον ή έστω ζων εδίδαξε περί παρθενίας και ότι δεν είναι αδύνατον αυτή η αρετή εις τους ανθρώπους; Αλλά ο Σωτήρ μας και βασιλεύς πάντων Χριστός, απεδείχθη τόσον πολύ ισχυρός εις την διδασκαλία αυτής, ώστε και παιδιά τα οποία δεν έφτασαν ακόμη εις την νόμιμον ηλικίαν, να ασκούν την ανωτέραν του νόμου παρθενίαν» (Περί ενανθρωπίσεως 51. 1-10). Μπορούμε να φανταστούμε την διαμόρφωση της προσωπικότητας ενός παιδιού που από την μικρή του ηλικία διδάσκεται ότι η παρθενία και η αποχή από κάθε φυσιολογική σεξουαλικότητα, αποτελεί θεάρεστο τρόπο ζωής. Είναι φυσικό να επέλθει το μίσος και ο φανατισμός σε οτιδήποτε προκαλεί την σεξουαλική διέγερση, και ιδιαίτερα το μένος προς την γυναίκα (μισογυνισμός).

Η παρθενιά αυτοπροσώπως.

Δέσμια πλέον η ανθρώπινη προσωπικότητα φτάνοντας στην ενηλικίωση με πάμπολλες φοβίες και ενοχές εμπλέκεται στην δίνη των αφύσικων απαγορεύσεων, όπως μας την δίνει χαρακτηριστικά ο άγιος Ιερώνυμος: «Η παρθενία μπορεί να χαθεί και μόνο με την σκέψη. Και η κόλαση περιμένει τον ασελγώς σκεπτόμενο αμαρτωλό.»

Ο Ε. Ροΐδης σε ένα απόσπασμα από το θαυμάσιο έργο του «Πάπισσα Ιωάννα» γράφει για τα αφύσικα των παράλογων απαγορεύσεων: «Ο καιρός, λένε, θεραπεύει όλες τις πληγές. Αλλά όχι, νομίζω, τον έρωτα και την πείνα. Τουναντίον, όσο περισσότερο μένει κανείς αγνός ή νηστικός, τόσο η όρεξή του μεγαλώνει, ως ότου καταντήσει να φάει τα παπούτσια του, όπως οι στρατιώτες του Ναπολέοντα στη Ρωσία, ή ν΄ αγαπήσει τις γίδες του, όπως οι τσοπάνηδες των Πυρηναίων.»

Και συνεχίζει πιο κάτω:

«Πολλοί φιλόσοφοι προσπάθησαν να βρούνε σε τι διαφέρει ο άνθρωπος από το κτήνος. Οι Εβραίοι ισχυρίστηκαν ότι διαφορά δεν υπάρχει («και τι επερίσσευσεν ο άνθρωπος παρά το κτήνος; Ουδέν, ότι τα πάντα ματαιότης» Εκκλησιαστής Γ΄19), και οι χριστιανοί ότι ο άνθρωπος έχει αθάνατη ψυχή, οι φιλόσοφοι ότι είναι λογικός, και ο Αριστοτέλης ότι φταρνίζεται συχνότερα από τα άλλα ζώα (Αριστοτέλης Προβλ. Ανέκδ. Τμήμα Β΄να΄). Αλλά καλύτερα απ΄ όλους πέτυχε νομίζω, ο Σωκράτης, που πρόσεξε ότι υπερέχουμε από τα ζώα στο ότι αυτά την άνοιξη μονάχα κάνουν εκείνα, που ο άνθρωπος μπορεί όλο τον χρόνο να τα κάνει (Ξενοφώντος:Απομνημονεύματα Α΄4)».

Κλείδωμα του αιδοίου.

Ο μέγιστος ιστορικός Θουκυδίδης θα καταθέσει πολλά χρόνια πριν την έλευση του χριστιανισμού την θέση του για το αφύσικο στην ζωή των ανθρώπων, γράφοντας:

«Γενικά, είναι αδύνατον, και είναι πολύ ανόητος αυτός που νομίζει ότι μπορεί ν΄ αποτρέψει την ανθρώπινη φύση όταν αυτή ορμά να κάνει κάτι, με την δύναμη των νόμων ή με οποιονδήποτε άλλο φόβο.»

Με την πρωτοφανή εχθρότητα που εισάγεται ανάμεσα στον άνθρωπο και στην ίδια του την φύση, διαμορφώνεται ένας μαζοχιστικός ανθρώπινος χαρακτήρας, αναίτια επιθετικός απέναντι στις ίδιες του τις παρορμήσεις και ακατάπαυστα αυτοτιμωρούμενος, επειδή όμως δεν υπάρχει μαζοχισμός χωρίς το σαδιστικό του παραπλήρωμα, αυτός ο τύπος ανθρώπου που γέννησε ο χριστιανισμός, στάθηκε ικανός για τις αγριότερες ωμότητες που γνώρισε ποτέ η ανθρώπινη ιστορία.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα: ο Χίτλερ εστάλη από την βαθιά θρησκευόμενη μητέρα του στο σχολείο του μοναστηριού στο Λάμπαχ. Ο Στάλιν έζησε τα παιδικά του χρόνια μέσα σε ιερατική σχολή. Οι καθολικοί Ισπανοί και Πορτογάλοι ρήμαξαν και εκφύλισαν τους λαούς της Λατινικής Αμερικής και ταλαιπώρησαν την Ευρώπη με τις ιερές τους Εξετάσεις. Οι Αμερικανοί είναι υπεύθυνοι για την γενοκτονία των Ινδιάνων και των μισών Αφρικανών που με τις ευλογίες της εκκλησίας, τους έθεσαν υποπόδιο των ποδών τους.

Διαστροφή δεύτερη: Ευνουχισμός

Από αρχαιοτάτων χρόνων στις διάφορες μυστηριακές θρησκείες της Ανατολής, και ιδιαιτέρως της Κυβέλης της μητρός των θεών και του Άττιος στην Μ. Ασία, οι ιερείς ήσαν ευνούχοι. Η Κυβέλη ήταν μια χθόνια θεότητα, θεά της βλαστήσεως, μητέρα των πάντων, η δε υποδεέστερη θέση του Άττιος δίπλα της, υπενθυμίζει τους χρόνους της μητριαρχίας. Κατά τον μύθο, όταν μαίνεται η καταιγίδα στην Ίδη, περνά η Κυβέλη καθισμένη πάνω σε λιοντάρι που βρυχάται και αναζητά με θρήνους τον εραστή της Άττι. Ακολουθούσαν πεζοί οι πιστοί βγάζοντας μακρύ θρήνο με την συνοδεία κυμβάλων, και αυλών. Κραυγές και μανιώδης θόρυβος χτυπούσαν τον αέρα διακοπτόμενες από τα άγρια πηδήματα των πιστών. Έτσι καταλαμβάνονταν από ιερό ενθουσιασμό, έκσταση και μανία.

Στην λατρεία αυτή μεγάλο ρόλο έπαιζε η φύση και το κλίμα των οροπεδίων της Μ. Ασίας, δηλαδή ο πολύ δριμύς χειμώνας και η ξαφνική αναπήδηση της βλαστήσεως μετά από τις ραγδαίες ανοιξιάτικες βροχές, η οποία μαραίνεται γρήγορα από τον αφόρητο καύσωνα του καλοκαιριού. Οι εναλλαγές αυτές ευφορίας και ξηρασίας, ευθυμίας και μελαγχολίας της φύσεως επιφέρουν απότομες αλλαγές χαράς και πένθους μέσα στην ανθρώπινη ψυχή.

ΟΙ ΙΧΡΑΣ: Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΚΑΣΤΑ ΤΩΝ ΕΥΝΟΥΧΩΝ (http://noctoc-noctoc.blogspot.com/200 … ret-caste-of-eunuchs.html)

Τον θρήνο για τον θάνατο της φύσεως διαδέχεται η έκρηξη παράφορης χαράς κατά την διάρκεια της άνοιξης. Η αντίθεση αυτή των συναισθημάτων εκδηλώνονταν με άγρια έθιμα, με οργιαστικούς χορούς, εκούσιους τραυματισμούς, την μέθη στην θέα του αίματος, ραντισμό των βωμών με αυτό, και με την θυσία του ανδρισμού υπό το κράτος του παροξυσμού. Έτσι πίστευαν ότι ενώνονταν με την θεότητα και μεταφέρονταν πραγματικά σε πλήρη πάθους έκσταση. Η μανία αυτή και οι ακρωτηριασμοί είναι εκδήλωση του διακαούς πόθου προς απαλλαγή από την δουλεία των σαρκικών ορμών και την απελευθέρωση της ψυχής από τα δεσμά της ύλης. «Θαρσείτε μύσται του θεού σεσωσμένου. Έσται γαρ υμίν εκ πόνων σωτηρία.» Δεν είναι λοιπόν παράδοξο ότι στην λατρεία της Κυβέλης παρατηρούνται ασκητικές τάσεις, όπως αποδεικνύει η ύπαρξη μοναχών γνωστών με το όνομα «μητραγύρτες», οι οποίοι με την εμφάνισή τους στον ελλαδικό χώρο προξενούσαν την αποστροφή.

Στην αιγυπτιακή θρησκεία ο Ώρος, γιος του Όσιρι και της Ίσιδος ευνουχίζει τον Τυφώνα. Πολλοί ευνούχοι στην εποχή των Πτολεμαίων απόλαυσαν μέγιστων τιμών ως στρατηγοί και κηδεμόνες ανήλικων βασιλέων. Από την Αλεξάνδρεια ο ευνουχισμός εισήχθη στη Ρώμη, στο Βυζάντιο και τον χριστιανισμό. Ο εκκλησιαστικός συγγραφέας Ευσέβιος αναφέρει τον αυτοευνουχισμό του Ωριγένους. Ο Βαλέσιος τον μιμήθηκε και όταν καταδιώχθηκε κατέφυγε στην Πέτρα της Αραβίας όπου οι μιμητές του ( εκουσίως ευνουχισμένοι) αποτέλεσαν την αίρεση των βαλεσιανών (240μ.Χ) τους οποίους αποκαλεί ο Επιφάνιος «αποκόπους». Παρά τους αυστηρούς νόμους κατά του ευνουχισμού στην ρωμαϊκή αυτοκρατορία και τις απαγορεύσεις των Οικουμενικών Συνόδων, το φαινόμενο του ευνουχισμού για θρησκευτικούς λόγους είχε πάρει ανησυχητικές διαστάσεις.

Μέχρι και το τέλος του 19ου αιώνος στην Αίγυπτο τον ευνουχισμό τον εκτελούσαν στα μοναστήρια τους οι Κόπτες ιερείς.

Στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο (ΙΘ΄12) αναφέρονται τα λόγια του Ιησού που πάνω σ΄ αυτά στηρίχθηκε η πεποίθηση ότι ο ευνουχισμός είναι αρεστός στον θεό: «εισί γαρ ευνούχοι οίτινες εκ κοιλίας μητρός εγεννήθησαν ούτω. Και εισίν ευνούχοι οίτινες ευνουχίσθησαν υπό των ανθρώπων, και εισίν ευνούχοι οίτινες ευνούχισαν εαυτούς δια την βασιλείαν των ουρανών. Ο δυνάμενος χωρείν χωρείτο.»

Ο ευνουχισμός ως πράξη «θεάρεστη», που σκοπό είχε την προστασία από τον πειρασμό της σάρκας, είναι υβριστική σύμφωνα με τους νόμους της φύσεως. Πουθενά στο ζωικό βασίλειο δεν παρατηρείται τέτοιας μορφής ύβρις. Μόνον ο ανθρώπινος νους, ο δημιουργός θεών και θρησκειών, είναι ικανός να επινοήσει μεθόδους ταπείνωσης και εξευτελισμού για να επιτύχει την ένωση με την άλλη του νοητική δημιουργία, το θείον!

Διαστροφή τρίτη: Αναχωρητισμός-Ασκητισμός-Μοναχισμός

«Είναι ψυχική νόσος το να επιθυμείς το αδύνατον.» Βίας ο Πριηνεύς

Η βασική προϋπόθεση που επιτρέπει ακραίες αποφάσεις ζωής και συμπεριφοράς, είναι η δυαρχική αντίληψη περί του κόσμου (ύπαρξη καλού-κακού, ύλη-πνεύμα) και του ανθρώπου (σώμα-ψυχή). Το σώμα θεωρείτο τάφος της ψυχής και ο αγώνας του ανθρώπου έγκειται στην απελευθέρωση της ψυχής από τα δεσμά της σάρκας και του κόσμου των αισθήσεων.

«Αναχωρητές» ονομάστηκαν από τους εκκλησιαστικούς συγγραφείς εκείνοι που για θρησκευτικούς λόγους και σκοπούς απαρνήθηκαν τον κόσμο και τα εντός αυτού εγκαταλείποντας τις πόλεις, για να αφοσιωθούν αποκλειστικά σε μια ζωή μετανοίας, νεκρώσεως των επιθυμιών της σάρκας, προς επίτευξη ανώτερης πνευματικής κατάστασης.

Ρώσοι μοναχοί στον Άθωνα. Αρχές 20ού αιώνα. Στούντιο σκήτης Αγίου Ανδρέα (http://ardalion.wordpress.com/2008/08/31/vatopedi/)

«Ασκητές» (ασκούμενοι), η Ιστορία της Θρησκείας παρατηρεί ότι υπάρχουν λίγο ή πολύ σε κάθε θρησκεία. Και στις πρωτόγονες ακόμα κοινωνίες παρατηρούνται «καθαρτικές», ή «εκστατικές» ασκήσεις. Από όλες όμως τις επιμέρους θρησκείες ο ασκητισμός αναπτύχθηκε περισσότερο στους Ινδούς και στον χριστιανισμό.

Ο χριστιανικός ασκητικός-μοναχικός βίος εδράζεται στην ηθική των Ευαγγελίων και στηρίζεται στην εγκράτεια και την αυταπάρνηση αποβλέποντας στην δυνατή τελειότητα και στην αγάπη του θεού. Περιλαμβάνει την εγκράτεια, την άσκηση, την αγνεία και την παρθενία. Στα εκατοντάδες χριστιανικά μοναστήρια ανά τον κόσμο οι μοναχοί υπάκουαν σε κανόνες αυστηρούς που η παράβασή τους τιμωρούνταν αυστηρά. Είχαν ακόμα ποινικοποιηθεί ως «μολυσματικές» και οι απόλυτα φυσιολογικές σωματικές δράσεις. Αναφέρουμε ως παράδειγμα το «Πηδάλιον» (Νικοδήμου Αγιορείτου) στο οποίο καταγράφονται όλοι οι ιεροί κανόνες του μοναχικού βίου της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Εδώ παραθέτουμε ενδεικτικά μερικούς για να κατανοήσουμε τον βαθμό παράνοιας και διαστροφής των ανθρώπων που τους συνέταξαν.

Κανών στ΄: «Ο παρών κανών διορίζει, ότι όποιος μολυνθεί τη νύκτα με την καθ΄ ύπνους ρεύση, να μη μεταλαμβάνει εκείνη την ημέρα. Να πει δε τον ν΄ Ψαλμό του Δαυίδ και τεσσαράκοντα εννέα μετάνοιες να κάνει, έτσι καθαρίζεται από τον μολυσμό αυτόν. Επειδή δε και οι γυναίκες παθαίνουν καθ΄ ύπνους ενυπνιασμό, πρέπει παρόμοια με τους άνδρες να επιτιμώνται.»

Κανών ζ΄: «Όποιος πάθει ρεύση ακόμα κι αν είναι ξύπνιος, επτά ημέρες εμποδίζεται από την θεία κοινωνία, κατά τον κανόνα αυτόν, λέγοντας κάθε ημέρα τον ν΄ Ψαλμό και κάνοντας κάθε ημέρα τεσσαράκοντα εννέα μετάνοιες.

Και ο συγγραφέας του Πηδαλίου «άγιος» Νικόδημος εξηγεί:

«Το να παθαίνει κάποιος όταν είναι ξύπνιος ρεύση, προέρχεται ή από μια ζωντανή φαντασία και εικόνα του αντικειμένου που αγαπά, όταν αυτό δεν είναι παρόν, ή από μια ηδονική θεωρία του προσώπου, ή ακοή της φωνής, ή άγγιγμα του ερωμένου υποκειμένου, όταν αυτό είναι παρόν. Ακολουθεί δε αυτό ως επί το πλείστον εις εκείνους οπού είναι θερμής κράσεως και θερμού αίματος, και εις εκείνους οπού συνήθισαν εις την πορνεία πολύ καιρό. Διότι αυτών οι πόροι του σπέρματος με το να είναι ανοικτοί, από λίγη αιτία εύκολα αποσπερματίζουν, καθώς λέγουν οι ιατροί. Σημείωσε δε ότι βρίσκεται επιγραφομένη Αναστασίου Αντιοχείας διαίρεση περί της ρεύσεως οπού μπορεί να πάθει κάποιος όντας ξύπνιος, που λέγει:Την έξυπνη ρεύση ή την κάνει ο άνθρωπος εις τον εαυτόν του ή σε άλλον. Αυτή που γίνεται στον εαυτόν του, ή γίνεται με πιάσιμο της χειρός, και αυτή κανονίζεται εις σαράντα ημέρες (επειδή είναι η ίδια μαλακία), ή χωρίς πιάσιμο της χειρός. Αυτή δε, άλλη γίνεται από μόνη προσβολή και κανονίζεται μία ημέρα, και άλλη γίνεται με συνδυασμό του λογισμού. Η με συνδυασμό γενομένη ή γίνεται χωρίς συγκατάθεση και χωρίς γαργαλισμόν και κανονίζεται τρεις ημέρες, ή και με γαργαλισμό χωρίς όμως συγκατάθεση και κανονίζεται επτά ημέρες.

Καλόγερος ξεθεωμένος από τις νηστείες

Πάλι η προς άλλο πρόσωπο γινομένη, ή γίνεται με συγκυλισμό ή χωρίς συγκυλισμό. Η χωρίς συγκυλισμό γινομένη, ή γίνεται με πιασίματα και φιλήματα, χωρίς όμως γαργαλισμό, και κανονίζεται είκοσι ημέρες, ή γίνεται με γαργαλισμό και κανονίζεται τριάντα ημέρες. Η δε με συγκυλισμό γινομένη, ή γίνεται εις ομογενή και κανονίζεται εβδομήντα ή ογδόντα ημέρες, ή γίνεται σε ετερογενή, ζώα δηλαδή, και κανονίζεται επτά χρόνους.»

Κανών η΄: «Ο παρών κανών διορίζει ότι όποιος κάνει μαλακία, τεσσαράκοντα ημέρες να μην μεταλαμβάνει, περνώντας αυτές με ξηροφαγία, δηλαδή με ψωμί μόνο και νερό, και κάνοντας καθημερινά εκατό μετάνοιες. Περί δε των μαλακών και πόρνων απλώς λέγει ο άγιος Μελέτιος ο Ομολογητής, ότι κάνουν θυσία εις τον διάβολο το σπέρμα τους, το οποίο είναι το τιμιώτερο μέρος του σώματός των.»

Κανών θ΄: «Μίξη εδώ ο Κανών λέγει όχι την τέλεια αμαρτία της αρσενοκοιτίας, αλλά όταν κάποιοι δυο, ο ένας εις τον άλλο κάνουν την μαλακία, το οποίο με διπλό Κανόνα κανονίζει ο Άγιος, και αυτόν που το έκανε επιτιμά με ογδόντα ημέρες να ξηροφαγεί και να κάνει καθημερινά εκατό μετάνοιες, επειδή όχι μόνο βλάπτει τον εαυτό του, αλλά και τον αδελφό του, και κάνει την αμαρτία διπλή.»

Από την προσεκτική ανάγνωση των λίγων «Κανόνων» που αναφέρονται, ο αναγνώστης μπορεί να σκιαγραφήσει το ψυχολογικό προφίλ του συγγραφέα, που με περισσή ανάλυση και περιγραφή των σεξουαλικών καταστάσεων προσπαθεί να νουθετήσει τους στην «αμαρτία» περιπεσόντες μοναχούς. Ο φυσιολογικός ερωτικός πόθος ανδρών και γυναικών καταδικάζεται και τιμωρείται με ξηροφαγίες, γονυκλισίες και ψαλμούς. Εδώ ο σοφός Ροΐδης θα μπορούσε να παρεμβληθεί και να σχολιάσει: «Οι ερωτικοί πόθοι μοιάζουνε με τον ασβέστη, που όσο περισσότερο τον βρέχεις, τόσο πιο πολύ ανάβει!». Και ο Αρχιγένης θα συμπλήρωνε: «Η εγκράτεια είναι το πιο σφοδρό αφροδισιακό».

Αλλά ο «άγιος» Νικόδημος συνεχίζει, για να βοηθήσει κι εμάς στην κατανόηση της δημιουργίας των σεξουαλικών διαστροφών από την κατάπνιξη και καταπίεση του φυσιολογικού ανθρώπινου ερωτισμού, γράφοντας:

«Αλλά πρέπει και να σημειώσουμε ότι η μαλακία γίνεται τριών λογιών, ή με το χέρι το ίδιο του ανθρώπου, ή με το χέρι άλλου, ή με το κοπάνισμα και κτύπημα εις τα μηρία. Δεν πρέπει και τούτο να λανθάνει τους πνευματικούς Πατέρες, ότι η κατάρατος μαλακία προχωρεί και εις τις γυναίκες. Δια τούτο και αυτές πρέπει να κανονίζονται ωσάν και οι άνδρες, ίνα μη λέγω και βαρύτερα.

Μέλη καλογερικής συμμορίας, με μοναδικές φακιρικές επιδόσεις. Μυστηριωδώς πώς, μετατρέπουν λίμνες σε οικόπεδα, άνευ κατασκευής αποξηραντικών έργων.

Μερικοί, μίξη νόμισαν τον συγκυλισμό και την παρατριβή των μελών και όχι την τέλεια αμαρτία. Γίνεται δε ο συγκυλισμός, ή μετά δυο ανδρών, ή μετά δυο γυναικών, ή μετά ανδρός και γυναικός. Είναι δε ο συγκυλισμός κατά το βάρος της αμαρτίας, ανάμεσον μαλακίας και πορνείας, της μεν μαλακίας μεγαλύτερος, της δε πορνείας μικρότερος.»

Το φυσιολογικό ξύπνημα των ανθρώπινων ορμών κατά την εφηβική ηλικία και η αυτοϊκανοποίηση θεωρούνται μέγιστα αμαρτήματα στην χριστιανική θρησκεία. Οι διδαχές του αγίου Ιωάννη του Νηστευτή δηλώνουν ότι:

«Οι μαλακοί (οι αυτοϊκανοποιούμενοι) είναι άθλιοι και ελεεινοί, διότι α) κιτρινίζουν, β) αδυνατεί ο στόμαχός των και να χωνεύσουν δεν ημπορούν, γ) ασθενεί η όραση των οφθαλμών των, δ) χάνουν την φωνή των, ε) χάνουν την ευφυΐα των, στ) χάνουν την μνήμη, ζ) χάνουν τον ύπνο με κάποια ταραχώδη ενύπνια, η) τρέμει το σώμα των, θ) χάνουν όλη την ανδρεία του σώματος και της ψυχής και γίνονται άνανδροι ωσάν γυναίκες, ι) ακολουθεί εις αυτούς η αποπληξία, δηλαδή ο ταμπλάς, ια) ακολουθεί συχνά εις αυτούς η καθ΄ ύπνους ρεύσις, πολλάκις δε και όταν είναι ξύπνιοι, δια το πολύ άνοιγμα των σπερματικών πόρων, και ιβ΄) τέλος πάντων γηράσκουν γλίγωρα και αποθνήσκουν κακώς.»

Με αυτές τις τρομακτικές και ανατριχιαστικές καταστάσεις απειλούσαν οι εκπρόσωποι της «θρησκείας της αγάπης» τους νέους ανθρώπους, ευνουχίζοντας ψυχές και σώματα, δημιουργώντας στερημένους μισάνθρωπους.

Διαστροφή τέταρτη: Δουλικότητα-αυτοεξευτελισμός-μαζοχισμός

Τα όμορφα, γυμνασμένα, ερωτικά σώματα ανδρών και γυναικών εκδιώχθηκαν στα Τάρταρα και την θέση τους πήραν τα άσχημα, αποστεωμένα και βρώμικα σώματα των «αγίων» και ασκητών, που αποτέλεσαν πρότυπα αγιοσύνης και οσιότητας. Η υπερηφάνεια, η αξιοπρέπεια, η ρώμη, η ελευθερία, το κάλλος και όλες εν γένει οι ελληνικές ανθρώπινες αξίες περιέπεσαν στην λήθη, αφού ο χριστιανικός θεός και οι εκπρόσωποί του απαιτούσαν την πλήρη υποταγή του ποιμνίου του.

Η διδαχή του Ιησού (Κατά Ματθαίον 5, 39) λέει: «Να μην αντιστέκεστε στο πονηρό, άλλ΄ όποιος σε κτυπήσει στο δεξί μάγουλο, να του στρέψεις και το άλλο. Και σε εκείνον που θέλει να σε πάει στο δικαστήριο και να πάρει το πουκάμισό σου, άφησέ του και το πανωφόρι. Και όποιος σου επιβάλει αγγαρεία ένα μίλι, πήγαινε μαζί του δύο.»

Καλόγεροι εθνικά υπερήφανοι

Ο απόστολος των εθνών Παύλος δηλώνει:

«Ας υποτάσσεται ο καθένας στις ανώτερες εξουσίες, διότι δεν υπάρχει εξουσία παρά από τον θεό. Ώστε εκείνος που αντιτάσσεται στην εξουσία, αντιτάσσεται εις την διαταγή του θεού. Και εκείνοι που αντιστάθηκαν, θα κατακριθούν. Αυτός είναι ο λόγος που πληρώνετε φόρους, διότι οι αρχές είναι υπηρέτες του θεού (Προς Ρωμαίους 13,1).

«Οι δούλοι να υπακούετε εις τους κυρίους σας του κόσμου αυτού με φόβο και τρόμο…» (Προς Εφεσίους 6,5).

«Όσοι είναι εις τον ζυγόν της δουλείας, ας θεωρούν τους κυρίους των άξιους κάθε τιμής, δια να μην δυσφημείται το όνομα του θεού και η διδασκαλία» (Προς Τιμόθεον 6,1).

«Οι δούλοι να υποτάσσονται εις τους κυρίους τους, να είναι εις όλα ευάρεστοι» (Προς Τίτον 2,9).

«Υποταχθείτε λοιπόν σε κάθε ανθρώπινη εξουσία χάριν του Κυρίου, διότι είναι το θέλημα του θεού. Οι υπηρέτες να υποτάσσεσθε εις τους κυρίους σας, με τον οφειλόμενο σεβασμό, κι όχι μόνον με τους καλούς κι επιεικείς, αλλά και εις τους διεστραμμένους» (Προς Πέτρον 2,13).

Ένας από τους Τρεις Ιεράρχες της ελληνικής παιδείας, ο Ιωάννης Χρυσόστομος, προτρέπει λέγοντας:

«Όπως ακριβώς δεν ωφελεί καθόλου η περιτομή, ούτε βλάπτει η έλλειψη περιτομής, έτσι και δεν βλάπτει η δουλεία, ούτε ωφελεί η ελευθερία. Αλλά και αν μπορείς να γίνεις ελεύθερος, χρησιμοποίησε περισσότερο την δουλεία, δηλαδή να είσαι περισσότερο δούλος. Διότι θέλει να δείξει ότι καθόλου δεν βλάπτει η δουλεία, αλλά μάλιστα ωφελεί.» (Εις Α΄ Κορινθίους Ομιλία ΙΘ΄).

Ίσως από όλα τα ανωτέρω να μην έγινε κατανοητό το ζήτημα της γένεσης των διαστροφών μέσω των διαφόρων θρησκειών και ιδιαίτερα του χριστιανισμού. Θα αναφέρω όμως ένα πραγματικό γεγονός που ελπίζω να πείσει τον αναγνώστη για τον ρόλο που παίζουν οι ανόητες απαγορεύσεις στο σεβαστότερο και υγιέστερο ένστικτο του ανθρώπου: το ερωτικό.

Στις 7/10/2.000 στην Θεσσαλονίκη έγινε το 18ο Ιατρικό Συνέδριο Ενόπλων Δυνάμεων, και ο γενικός αρχίατρος Παύλος Διδάγγελος ανακοίνωσε: «Δραματική αύξηση του καρκίνου των όρχεων στους στρατεύσιμους. Οι στρατιώτες διστάζουν να αναφέρουν σε ανωτέρους ή σε γιατρούς, για τυχόν ενοχλήσεις ή συμπτώματα κατά την διάρκεια της θητείας και της εκπαίδευσής τους, με αποτέλεσμα να έρχονται σε μας με καρκίνο σε προχωρημένο στάδιο.»

Η ανάμνηση της εποχής των τετράποδων προγόνων.

Στο ίδιο συνέδριο δηλώνεται ότι η έγκαιρη αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού θεραπεύει το 98% των περιπτώσεων. Αντιθέτως, αντιστρόφως ανάλογη είναι η επιτυχία σε σχέση με την καθυστέρηση παρουσίασης κι αντιμετώπισης του προβλήματος. Φυσιολογικά πλέον τίθενται τα βασικά ερωτήματα:

Α) Γιατί ντρέπονται οι νεαροί ασθενείς να φανερώσουν το πρόβλημά τους;

Β) Εάν το πρόβλημα αυτό εμφανιζόταν σε κάποιο άλλο μέρος του σώματός των, θα υπήρχε ο παραμικρός δισταγμός για την δήλωσή του;

Γ) Οι Έλληνες ανέκαθεν ντρέπονταν για τα γεννητικά τους όργανα, και αν όχι, από πότε και από ποια αιτία περιέπεσαν στην απαράδεκτη αυτή νοοτροπία;

Επίδειξη συμπεριφοράς που πηγάζει από το DNA των σκουληκιών που φέρει ακόμα το ανθρώπινο γονιδίωμα.

Οι απαντήσεις, τουλάχιστον από τα ανωτέρω, είναι προφανείς. Δεν είναι δυνατόν να πιστέψει κανείς ότι ένας λαός όπως ο ελληνικός, με τους γυμνικούς του αγώνες, με τα γυμνά του αγάλματα των οποίων τα γεννητικά όργανα πρόβαλαν χωρίς πρόβλημα, με τις γιορτές της φαλλοφορίας, ότι αυτός ο λαός μπορεί να θεωρεί αμαρτωλά τα γεννητικά όργανα. Εν αντιθέσει, όπως αναφέρθηκε, δεκάδες χωρία από τους λόγους των Πατέρων της χριστιανικής πίστης, αφορίζουν στην κυριολεξία το ανθρώπινο σώμα και τις φυσικές ορμές του, δημιουργώντας άρρωστες και διαστροφικές προσωπικότητες. Ολοκληρώνουμε με την θέση του ιερού Αυγουστίνου: «Το ανθρώπινο γένος είναι βρώμικο, επειδή γεννιέται μέσα στις βρωμιές της μάνας του.»

Βιβλιογραφία:

Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Πυρσός

«Γιατί το σεξ είναι διασκεδαστικό» Jared Diamond Εκδ. Κάτροπτρον

«Ένοπλος Δόλος» Μιχάλης Καλόπουλος

«Ανατομία της αγάπης και του έρωτος» Ιάσων Ευαγγέλου, εκδ. Βερέττας

«Πηδάλιον νηός της Ορθοδόξου Ελλησίας» Νικοδήμου Αγιορείτου

Γράφτηκε: Κυριακή, 27th,Νοεμβρίου, 2011 @ 14:28
Κατηγορία: ΣΤΗΛΗ Μ. ΚΙΟΥΛΑΦΑ.

ΑΠΟΙΚΙΑ: Παίρνουν τα κοιτάσματα με ένα απλό άρθρο στην δανειακή σύμβαση!

2012-01-24T08:00:00.000+02:00

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Υποθήκευση του συνόλου των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων της Ελλάδας, θα περιλαμβάνει η δανειακή σύμβαση με επέκταση του επαίσχυντου άρθρου 13 του Κειμένου Συμπερασμάτων της Συνόδου Κορυφής της 27ης Οκτωβρίου ή περίληψη επιπλέον ειδικού άρθρου με το οποίο θα εκχωρούνται απ’ευθείας στους ξένους δανειστές τα έσοδα της χώρας από τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων.

Για την ακρίβεια αυτή την στιγμή η διαπραγμάτευση δεν είναι για τον αν τα χρήματα θα πηγαίνουν απ’ευθείας σε ένα ταμείο το οποίο θα αποπληρώνει τα δάνεια, αλλά αν θα συμβεί αυτό (το οποίο οι κυβερνώντες θεωρούν «θετική λύση» ή αν θα αναλάβουν την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων απ’ευθείας οι δανειστές!

Αυτό σημαίνει ότι θα κοστολογούν με ένα συγκεκριμένο κόστος παραγωγής το πετρέλαιο ή το φυσικό αέριο το οποίο θα χρησιμοποιείται για την αποπληρωμή του ελληνικού χρέους και εν συνεχεία θα το πωλούν αυτοί όπου και όσο θέλουν!

Τα παραπάνω, τα οποία βασίζονται σε απόλυτα έγκυρη πηγή του υπουργείου Οικονομικών, απλά επιβεβαιώνουν αυτά που το defencenet.gr έχει ήδη αποκαλύψει για την τύχη των κοιτασμάτων υδρογοναθράκων και την άρνηση για άμεση εκμετάλλευσή τους.

Τα παραπάνω θα αποτυπωθούν σε άρθρο ανάλογο με το άρθρο 13 του Κειμένου Συμπερασμάτων της Συνόδου Κορυφής της 27ης Οκτωβρίου, το οποίο επι λέξει αναφέρει ότι: «Greece commits future cash flows from project Helios or other privatisation revenue in excess of those already included in the adjustment programme to further reduce indebtedness of the Hellenic Republic by up to 15 billion euros with the aim of restoring the lending capacity of the EFSF».

Το συγκεκριμένο ταμείο στο οποίο θα συγκεντρώνονται τα χρήματα από ενέργεια (είτε ανανεώσιμες πηγές είτε υδρογονάνθρακες) και αποκρατικοποιήσεις θα πρέπει μέχρι το 2015 να έχει συγκεντρώσει 50 δισ. ευρώ!

Εύκολα γίνεται αντιληπτό (αν κρίνουμε και από το αποτραπέν, έστω προσωρινά, σκάνδαλο των Airbus) ότι οι αποκρατικοποιήσεις ακόμα και κατά 100% όλων των φιλέτων (ΟΠΑΠ, ΔΕΗ, λιμάνια κλπ) είναι πρακτικά αδύνατο να συγκεντρώσουν περισσότερα από 15 δισ. ευρώ, αφού είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι τα έσοδα θα αφορούν περί το 20% της πραγματικής αξίας των υπό ιδιωτικοποίηση εταιρειών-φιλέτων. Άρα μένουν μόνο τα κοιτάσματα και το πρόγραμμα ΗΛΙΟΣ το οποίο όμως θα χρειαστεί πολλά χρόνια για να αποδώσει.

Ήδη το ΥΠΕΚΑ ανακοίνωσε ότι "η Ελλάδα σύντομα θα μπορεί να καλύπτει μέχρι και 30% των αναγκών της σε υδρογονάνθρακες από την εγχώρια παραγωγή και αυτό το ποσοστό δεν αφορά τα κοιτάσματα νότια της Κρήτης, αλλά μόνο αυτά της δυτικής Ελλάδας".

Όπως δήλωσε ο υφυπουργός ΠΕΚΑ αρμόδιος για θέματα ενέργειας Γ.Μανιάτης «Σύμφωνα με τα στοιχεία που ήδη υπάρχουν στην διάθεσή μας μιλάμε για το 30% και μη συνυπολογίζοντας τα νέα θετικότερα δεδομένα που είμαστε σίγουροι πως θα προκύψουν από τις νέες έρευνες»!

Μιλάει δηλαδή μόνο για τις περιοχές, σε Ιόνιο (Πατραϊκός κόλπος, Κατάκολο) και Ιωάννινα.

Εν κατακλείδι: Πρόκειται για μία συντονισμένη επιχείρηση αρπαγής του εθνικού πλούτου με την κατ’αρχήν υποδούλωση της χώρας. Προσέξτε την αλληλουχία των γεγονότων: Το 2009, ο τότε πρωθυπουργός Γ.Παπανδρέου δηλώνει σε συνέντευξη στις Βρυξέλλες, ότι «Πετρέλαιο δεν υπάρχει ή τουλάχιστον δεν υπάρχει αρκετό».

Από το 2007 οι Αμερικανοί έχουν βεβαιωθεί για την ύπαρξη τεράστιων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην δυνητική ελληνική ΑΟΖ, αλλά και στην δυτική Ελλάδα. Τον Απρίλιο του 2010 ο (ακόμα!) αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ειρωνεύεται στην Βουλή συντελεστές τηλεοπτικής εκπομπής (μεταξύ των οποίων και συνεργάτη του defencenet.gr), οι οποίοι αποκαλύπτουν μέρος των συγκλονιστικών στοιχείων για τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στην Α.Μεσόγειο και στο Ιόνιο και δηλώνει και αυτός ότι «Φυσικά πετρέλαιο δεν υπάρχει».

Τον Μάϊο η χώρα βιώνει την άλωσή της με την υπογραφή του Μνημονίου (μια εξέλιξη που ακόμα και ο Κώστας Σημίτης, τώρα –κάπως αργά βέβαια – καταγγέλλει ως «καταστροφή για την Ελλάδα»).

Ξαφνικά, αμέσως μετά εξαγγέλλεται η δημιουργία κρατικού φορέα αδειοδότησης ερευνών για υδρογονάνθρακες (αλήθεια, αφού «Δεν υπήρχε πετρέλαιο» γιατί ίδρυσαν τέτοιο φορέα;) και ακολουθεί ένα χρόνο μετά η διαβεβαίωση του υφυπουργού του ότι «Το 30% των αναγκών μας σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο θα καλύπτονται από ελληνικά κοιτάσματα, μόνο από τα γνωστά κοιτάσματα»!

Πως από το «Δεν υπάρχει πετρέλαιο» φτάσαμε στην κάλυψη του 30% (τουλάχιστον) της κάλυψης των αναγκών μας σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο; Μεσολάβησαν έρευνες και νεότερα στοιχεία; Όχι! Το ήξεραν και τότε και το έκρυβαν.

Και φυσικά δεν μιλάμε για το «30%», αλλά για τουλάχιστον 20 δισεκατομμύρια βαρέλια μόνο στις περιοχές που ήδη έχουν δεσμευθεί νότια της Κρήτης. Αλλά γιατί να το πουν τότε; Μόνο αυτά που έχουν βρεθεί εντός των περιοχών που έχουν ήδη δεσμευθεί υπολογίζεται η αξία τους σε περισσότερα από ένα τρισεκατομμύριο ευρώ!

Θα πρέπει να αναλογιστεί κάποιος το κλίμα που θα δημιουργούσε η ανακοίνωση για ύπαρξη τέτοιων κοιτασμάτων λίγο πριν αρχίσουν οι προδοσίες περί «Τιτανικού» κλπ και πριν «φουσκώσουν» το χρέος έτσι ώστε να εξυπηρετεί τα σχέδιά τους, οι Γ.Παπανδρέου και Γ.Παπακωνσταντίνου. Υπήρχε περίπτωση κανείς να δεχόταν Μνημόνια κλπ; Ποτέ! Εκτός του ότι οι διεθνείς αγορές θα έβλεπαν πολύ πιο "ήπια" την ελληνική περίπτωση, όπως έπραξαν και με την Κύπρο.

Όλα αυτά έχουν μόνο ένα στόχο: Την εκποίηση της ίδιας της χώρας και ειδικότερα των τρατηγικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, σε τιμές … δώρου, αλλά και όλου, του εθνικού πλούτου της χώρας. Θα τους επιτρέψουμε (και σε αυτούς και σε άλλους συνεργούς τους σε ΝΔ και ΛΑΟΣ) να ολοκληρώσουν το έγκλημα;

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Γιατί οι Έλληνες χάνουν την Ελλάδα

2012-01-24T07:58:00.000+02:00

www.newsbomb.gr

Τι κρύβει ο όρος αποκρατικοποιήσεις και γιατί οι βουλευτές είναι αμφίβολο αν γνωρίζουν τι ψηφίζουν.
Γιατί οι Έλληνες χάνουν την Ελλάδα

Του Μενέλαου Τασιόπουλου

Πίσω από τις έννοιες εμπράγματες εγγυήσεις, ιδιωτικοποιήσεις, αποκρατικοποιήσεις, μείωση των δημοσίων δαπανών, προβληματικών επιχειρήσεων του Δημοσίου, αποκεφαλαιοποιήσεις, ανταγωνιστικότητα, άνοιγμα της αγοράς από το κρατικό μονοπώλιο, επενδύσεις στις αποκρατικοποιήσεις και Ταμείο Αξιοποίησης της Ιδιωτικής περιουσίας του Δημοσίου κρύβεται κάτι πολύ απλό:

Ένα τεράστιο πλιάτσικο ελληνικών και ξένων ιδιωτικών συμφερόντων, στη Δημόσια αρχικά και στις ιδιωτικές περιουσίες των Ελλήνων στη συνέχεια.

Στη βάση του περίφημου Μεσοπρόθεσμου που ψήφισε η πλειοψηφία του Ελληνικού Κοινοβουλίου τον προηγούμενο Ιούλιο , προκειμένου να πάρουμε την περίφημη 6η δόση , «έκλεισε» το πρώτο μεγάλο πλιάτσικο σε βάρος των Ελλήνων.

Στις κανονιστικές του εφαρμογές, που πέρασαν από τη Βουλή το φθινόπωρο , περιέχεται και η ίδρυση του περίφημου Ταμείου για την Αξιοποίηση της ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου.

Πίσω από τον πολύ επικοινωνιακό αυτό τίτλο, κρύβεται ένα Ταμείο, το οποίο ανήκει επί της ουσίας στους πιστωτές και στο οποίο περνάνε κομμάτια της Ελληνικής επικράτειας , για την εξόφληση του Δημοσίου χρέους, με τρόπο αμεταβίβαστο, ως προς την ιδιοκτησία τους.

Δηλαδή ότι μπαίνει στο Ταμείο, το οποίο διοικείται από ελληνόφωνους, πρώην ανώτατα στελέχη κατά βάση της Eurobank με διευθύνοντα σύμβουλο τον κ. Μητρόπουλο, δεν επιστρέφεται ότι και αν γίνει με την οικονομική κατάσταση της Ελλάδας ή τις επιλογές των κυβερνήσεων.

Τι έχει περάσει στην ιδιοκτησία του Ταμείου

Με απόφαση στις 17 Νοεμβρίου του 2011, ανήμερα της επετείου του Πολυτεχνείου, που η προσοχή της κοινής γνώμης ήταν αλλού και με την ψήφο του Ελληνικού Κοινοβουλίου, πέρασαν στην ιδιοκτησία του Ταμείου, άρα έφυγαν από την ιδιοκτησία των Ελληνικών κυβερνήσεων και των Ελλήνων τα ακόλουθα :

-Όλα τα μερίδια του δημοσίου στις εξής τράπεζες. Συγκεκριμένα στην ΕΘΝΙΚΗ, ALPHA BANK. ΠΕΙΡΑΙΩΣ. . Άρα και οι τράπεζες αυτές είναι ιδιωτικές, αλλά εμείς συνεχίζουμε από τον προϋπολογισμό να τις στηρίζουμε με κρατικές εγγυήσεις και ρευστό για μην χρεοκοπήσουν. Σ

Σημειωτέον οι εμπορικές - ιδιωτικές τράπεζες είναι πλέον και οι μέτοχοι , που ελέγχουν την Τράπεζα της Ελλάδος, που είναι επίσης ιδιωτική και δεν ελέγχεται από το ελληνικό Δημόσιο, άρα και τις κυβερνήσεις.

-Όλα τα ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΑ της χώρας: Ως προς την διοίκηση, διαχείριση, λειτουργία, ανάπτυξη, επέκταση, συντήρηση, εκμετάλλευση. Την ιδιοκτησία επί κινητών και ακινήτων σε αυτά. Κέλυφος μένει πλέον η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, που στερείται με τελευταίες υπουργικές αποφάσεις και προσωπικού και πόρων.

-Όλα τα κεντρικά ΛΙΜΑΝΙΑ της χώρας: Συγκεκριμένα τους Οργανισμούς Λιμένος ΠΕΙΡΑΙΩΣ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ, ΛΑΥΡΊΟΥ, ΡΑΦΗΝΑΣ, ΠΑΤΡΑΣ, ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑΣ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ, ΒΟΛΟΥ, ΚΑΒΑΛΑΣ, ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ,ΚΕΡΚΥΡΑΣ

-Όλες τις κρατικές συμμετοχές σε κεντρικούς αυτοκινητόδρομους και τη Γέφυρα Ρίου- Αντιρρίου: Συγκεκριμένα τα δικαιώματα στα έσοδα στις ΜΩΡΕΑΣ Α.Ε, ΟΛΥΜΠΙΑ Α.Ε, ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΔΡΟΜΟΙ Α.Ε , ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΟΔΟΣ Α.Ε, ΓΕΦΥΡΑ Α.Ε, ΑΤΤΙΚΗ ΟΔΟΣ Α.Ε, ΕΓΝΑΤΙΑ Α.Ε . Σημειωτέον ότι όλοι αυτοί οι αυτοκινητόδρομοι έγιναν τάχα αυτοχρηματοδοτούμενοι, κόστισαν πολλαπλάσια σε κρατικές εγγυήσεις, με αποκορύφωμα την Γέφυρα Ρίου- Αντιρρίου, που στοίχισε στον κρατικό προϋπολογισμό 25 φορές παραπάνω από το αν είχα κατασκευασθεί από το ελληνικό Δημόσιο με δανεισμό.

Η επιβάρυνση θα μείνει στο χρέος μας και τα έσοδα από τα πανάκριβα διόδια θα πηγαίνουν σε Έλληνες και ξένους ιδιώτες.

- Τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΑ, στην πλήρη κυριότητα τους

- Τα ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑ ΑΚΙΝΗΤΑ Α.Ε, στα οποία συμπεριλαμβάνονται φιλέτα σε παραλίες και πολύ ενδιαφέροντα επενδυτικά σημεία.
-
- Το ΝΕΡΟ και η εκμετάλλευση του, μέσα από την παραχώρηση της ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ, μαζί με τα φράγματα και τα δίκτυα.

- Τα υφιστάμενα και μελλοντικά έσοδα από την ΚΑΒΑΛΑ OIL Α.Ε . μιλάμε για τον πρίνο . πρελούδιο με το τι θα συμβεί με τα μελλοντικά έσοδα από το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο σε Αιγαίο και Ιόνιο.

Συνεχίζουν με το Πολυνομοσχέδιο

Πέραν των παραπάνω προβλέπεται στο Πολυνομοσχέδιο , που θα περάσει από το Κοινοβούλιο την ερχόμενη Τρίτη, να περάσουν στην ιδιοκτησία του Ταμείου, όλα τα κρατικά ακίνητα του Δημοσίου, προκειμένου να αξιοποιηθούν σε real estate από ιδιώτες προς όφελος των πιστωτών.

Δηλαδή αντί να συγκεντρωθούν οι υπηρεσίες του κράτους στα ιδιόκτητα κτίρια του Δημοσίου, προκειμένου να περιορισθούν και οι δημόσιες δαπάνες αντί για τους μισθούς και τις συντάξεις, τα δημόσια κτίρια παραχωρούνται. Οι δημόσιες δαπάνες με τον τρόπο αυτό θα εκτοξευθούν, αφού όλες οι υπηρεσίες του κράτους θα πληρώνουν ενοίκια , τεράστια σε κόστος για την χρεοκοπημένη οικονομία μας.

Πέραν αυτού οι Έλληνες θα χάσουν την ιδιοκτησία των κρατικών κτιρίων, πολλά και τα πλέον σημαντικά των οποίων αποτέλεσαν δωρεές των μεγάλων Ευεργετών και της Εκκλησίας , προκειμένου να στεγασθεί το ελληνικό κράτος. Όλα τα παραπάνω δίδονται χωρίς να διεκδικείται καμία τιμή για την πώληση τους, αλλά μόνον έναντι του δημοσίου χρέους.

Επίσης θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα παραπάνω προστίθενται στην σκανδαλώδη πώληση των Τηλεπικοινωνιών στους Γερμανούς, ο ΟΤΕ στην Deutch Telekom, με τις πανάκριβες εθελουσίες εξόδους και τα ελλείμματα του να έχουν επιβαρύνει το χρέος των Ελλήνων. Με ανάλογη διαδικασία τα προηγούμενα χρόνια πωλήθηκε και η Ολυμπιακή Αεροπορία, πάλι σε βάρος του Έλληνα φορολογούμενου.

Τα ακίνητα και τα δικαιώματα του Δημοσίου, που έχουν παραχωρηθεί είναι πριν την υπογραφή της νέας δανειακής σύμβασης και των «εμπράγματων εγγυήσεων» που αυτή θα προβλέπει. Όπως επίσης πριν το Μνημόνιο 2.

Για παράδειγμα τώρα έχει αρχίσει ο υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και κλιματικής αλλαγής, Γ. Παπακωσταντίνου την «ναρκοθέτηση» της ΔΕΗ και την απαξίωση της ιδιοκτησίας σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, ώστε να παραχωρηθούν στους Γερμανούς.

Το «πλιάτσικο» με την έννοια αυτή βρίσκεται στην μέση και προβλέπεται να ολοκληρωθεί μέχρι το 2015, αφού όπως όλα δείχνουν οι «αποκρατικοποιήσεις» θα συνεχισθούν με αυξανόμενο ρυθμό. Με τον τρόπο αυτό οι Έλληνες δεν χάνουν μόνον την εθνική τους κυριαρχία , ως προς την Διοίκηση, αλλά και την ιδιοκτησία τους επί την Ελλάδος ως επικράτειας. Πράγματι η Ελλάδα στο μεγαλύτερο μέρος της αρχίζει να μην ανήκει στους Έλληνες.

Σε αυτούς θα μείνει μόνον …ο λογαριασμός !